Συμπεράσματα της σύσκεψης των Σλαβομακεδόνων στελεχών του ΚΚΕ (1951)

Συμπεράσματα της σύσκεψης των Σλαβομακεδόνων στελεχών του ΚΚΕ

(Εγκρίθηκαν βασικά από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη συνεδρίαση του της 12ης Σεπτέμβρη 1951) 

Σημείωση: Πριν μερικούς μήνες έγινε κομματική σύσκεψη 72 σλαβομακεδόνων στελεχών του ΚΚΕ. Η σύσκεψη συζήτησε το θέμα: «Το κίνημα των σλαβομακεδόνων από τη σύμπτυξη του Βίτσι-Γράμμου και δώθε και τα καθήκοντα μας». Και κατέληξε στα συμπεράσματα που δημοσιεύουμε παρακάτω. Τα συμπεράσματα αυτά εγκρίθηκαν βασικά από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Η σύσκεψη καθόρισε ένα προσωρινό όργανο για τη δουλειά στους σλαβομακεδόνες, από 21 ταχτικά και 9 αναπληρωματικά μέλη. Το όργανο αυτό θα κάνει τη σχετική πραχτική και τεχνική προετοιμασία για τη σύγκληση του συνεδρίου των σλαβομακεδόνων, που θ’ αποφασίσει να γίνουν πράξη οι αποφάσεις της σύσκεψης. Το ίδιο όργανο θ’ αναλάβει τη σύνταξη και επεξεργασία του Καταστατικού και του Προγράμματος της Οργάνωσης «ΗΛΙΝΤΕΝ».

Η κομματική σύσκεψη των 72 σλαβομακεδόνων στελεχών του ΚΚΕ συζήτησε το θέμα: «Το κίνημα των σλαβομακεδόνων από τη σύμπτυξη του Βίτσι-Γράμμου και δώθε και τα καθήκοντα μας». Η σύσκεψη αφού εξέτασε και συζήτησε κριτικά την πορεία του κινήματος των σλαβομακεδόνων στο διάστημα αυτό, κατέληξε στα παρακάτω συμπεράσματα και καθήκοντα:

1. Η σύσκεψη θεωρεί ότι η απόφαση της 6ης ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ (Οχτώβρης 1949) που πρότεινε για πολιτική του ΚΚΕ στο σλαβομακεδόνικο: το δικαίωμα της ισοτιμίας των σλαβομακεδόνων, δηλαδή, της πολιτικής αυτοδιοίκησης (αυτονομίας) τους, είναι σωστή γιατί εξυπηρετεί σήμερα πλέρια τα γενικά συμφέροντα της λαϊκοδημοκρατικής επανάστασης στην Ελλάδα, μα και τα ιδιαίτερα συμφέροντα των σλαβομακεδόνων.

Η ισοτιμία των σλαβομακεδόνων με τον ελληνικό λαό, που σημαίνει οι σλαβομακεδόνες νάχουν καθεστώς πολιτικής αυτοδιοίκησης, να ζουν ελεύθεροι και αφέντες στην πατρική τους γη, ανταποκρίνεται στους μύχιους πόθους και τα πραγματικά συμφέροντα του σλαβομακεδόνικου λαού.

Δένει αδελφικά-αγωνιστικά τους σλαβομακεδόνες με τους έλληνες. Εξασφαλίζει την ενότητα πάλης ελλήνων και σλαβομακεδόνων για την απελευθέρωση της Ελλάδας από την αμερικανοαγγλική κατοχή.

Δημιουργεί κοινό μέτωπο κατά της φασιστικής τιτικής συμμορίας του Βελιγραδίου, που καταπιέζει πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά τους μακεδόνες της Μακεδονίας του Βαρδάρη, όπως και η ελληνική μοναρχοφασιστική κυβέρνηση τους σλαβομακεδόνες της Μακεδονίας του Αιγαίου. Το ύψιστο συμφέρον των ελλήνων και των σλαβομακεδόνων επιβάλλει την αδελφική ενότητα πάλης ενάντια στους κοινούς εχθρούς, τους αμερικανο-άγγλσυς κατακτητές, τους μοναρχοφασίστες και τους τιτικούς διασπαστές συμμορίτες, για την απελευθέρωση της Ελλάδας από την αμερικάνικη κατοχή και το μοναρχοφασισμό, για τη νίκη της λαϊκής δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Η σύσκεψη υπογραμμίζει την υποχρέωση κάθε σλαβομακεδόνα μέλους του ΚΚΕ μα και εξωκομματικού, να υπερασπίζεται τις θέσεις αυτές από κάθε εθνικιστική και σωβινιστική διαστρέβλωση, απ’ όπου κι αν εκδηλώνεται.

Η σύσκεψη τονίζει ιδιαίτερα ότι για να στερεωθεί η αδελφική ενότητα πάλης του ελληνικού και σλαβομακεδόνικου λαού πρέπει να διεξάγεται ένας ανειρήνευτος ιδεολογικο-πολιτικός αγώνας σε δυο μέτωπα: Ενάντια στον μεγαλοϊδεάτικο μεγαλοελληνικό σωβινισμό από τη μια και τον τιτικό εθνικιομό που τον φουντώνουν οι τιτικοί πράχτορες, εκμεταλλευόμενοι τα μεγαλοελλαδίτικα λάθη που κάνουν μέλη και οπαδοί του ΚΚΕ από την άλλη.

Και ο ένας και ο άλλος υπηρετούν τα αμερικανοαγγλικά ιμπεριαλιστικά σχέδια και επιδιώξεις, διαιρώντας και διασπώντας τους δυο λαούς.

2. Μέσα στο επαναστατικό κίνημα στους σλαβομακεδόνες υπήρχε μια μακρόχρονη κρίση στελεχών, κρίση ηγεσίας. Η ηγεσία του σλαβομακεδόνικου κινήματος δε μπόρεσε να ανέβει και να σταθεί στο ύψος του σλαβομακεδόνικου λαού, που τάδοσε όλα και έγινε ολοκαύτωμα στον αγώνα για την εθνική και κοινωνική του αποκατάσταση, για την ανεξαρτησία και την λαϊκή δημοκρατία στην Ελλάδα.

Αυτή η κρίση παρουσιάστηκε με μεγαλύτερη οξύτητα μετά το ξεσκέπασμα του Τίτο από το Μπολσεβίκικο Κόμμα και το Γραφείο Πληροφοριών των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων και ύστερα από τη σύμπτυξη του ΔΣΕ στο Βίτσι-Γράμμο στα 1949. Όταν μια μεγάλη μερίδα από τα σλαβομακεδόνικα στελέχη, που βρίσκονταν στην ηγεσία του ΝΟΦ και της ΚΟΕΜ, και γενικά του απελευθερωτικού κινήματος, όπως οι Πάσκαλ Μητρόφσκι, Πάβελ Ρακόφσκι, Μιχαήλ Μάλλιοφ, Βέρα Νικολόφσκα, Ουρανία Πιρόφσκα Ηλο Διμάκη (Γκότσε) και Μιχάλ Κεραμιτζίεφ και Σια, αποκαλύφθηκαν πράχτορες του ταξικού εχθρού και ειδικά της τιτικής κλίκας.

Αυτοί πρόδωσαν το απελευθερωτικό κίνημα του σλαβομακεδόνικου λαού και γενικά το δημοκρατικό κίνημα της Ελλάδας. Γι  αυτό και ξεσκεπάστηκαν, χτυπήθηκαν και διώχτηκαν από τις γραμμές μας.

Η κρίση ηγεσίας οξυνόταν από το γεγονός ότι απ’ τα παλιά και πιστά στελέχη έλειψε η επαναστατική επαγρύπνηση και δραστηριότητα και τα διέκρινε ένας ραγιαδισμός, αναποφασιστικότητα και παθητικότητα, όχι δραστήρια πάλη ενάντια στην τιτική κλίκα, φαινόμενο απαράδεχτο για τα στελέχη και μέλη του κόμματος. Τα στελέχη αυτά έπαθαν ένα μούδιασμα, μια ηττοπάθεια και σύγχιση απέναντι στο βασικό ζήτημα του ξεσκεπάσματος της τιτικής κλίκας και των πραχτόρων της.

Τη δουλιά για το ξεσκέπασμα της τιτικής κλίκας και των πραχτόρων της, την άφησαν βασικά στα ελληνικά στελέχη, πράγμα που δυσκόλευε το ξετίναγμα των εχθρών του σλαβομακεδόνικου λαού. Τα σλαβομακεδόνικα στελέχη, που αναδείχτηκαν με το όπλο στο χέρι, στη διάρκεια του δεύτερου ένοπλου αγώνα, δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν και να εξουδετερώσουν την υπονομευτική δράση των πραχτόρων στην ηγεσία του ΝΟΦ, γιατί ήταν βασικά απασχολημένα με τον πόλεμο (όταν οι άλλοι συνωμοτούσαν και υπονόμευαν) όπου πήραν στο ΔΣΕ με τις ικανότητες και την παληκαριά τους τη θέση που τους άξιζε.

Και ακόμα γιατί τα σλαβομακεδόνικα στελέχη αυτά του ΔΣΕ, παρά το γεγονός ότι απ’ την πρώτη στιγμή πήραν σωστή και ξεκάθαρη θέση απέναντι στην τιτική συμμορία και τους πράχτορες στο σλαβομακεδόνικο κίνημα, όμως παρουσίασαν μια θεωρητικοπολιτική ανεπάρκεια και καθυστέρηση, που στις συνθήκες του πολέμου ήταν δύσκολο να ξεπεραστούν.

Αυτή η καθυστέρηση είχε σαν συνέπεια ότι τα στελέχη μας αυτά δε μπόρεσαν να παίξουν πρωτοπόρο ηγετικό ρόλο στο ξεσκέπασμα των πραχτόρων και των σπιούνων. Σήμερα το μούδιασμα και η σύγχιοη των σλαβο-μακεδόνικων στελεχών, με τη δουλειά που έκανε το ΚΚΕ και το ξεσκέπασμα της συμμορίας Γκότσε-Κεραμιτζίεφ-Πάσκαλ ξεπερνιέται βασικά.

Για το αποτελεσματικό ξεσκέπασμα της κρίσης της ηγεσίας στο σλαβομακεδόνικο κίνημα, χρειάζεται τολμηρή ανάδειξη, και προώθηση νέων στελεχών πρώτ’ απ΄ όλα από τους μαχητές και αξιωματικούς του ΔΣΕ που διακρίθηκαν στον πόλεμο, που πολέμησαν αποφασιστικά την τιτική κλίκα και τους πράχτορες της και που σήμερα διακρίνονται στη μάθηση και στην παραγωγική δουλειά στις χώρες που μας φιλοξενούν.

3. Η κρίση ηγεσίας στο σλαβομακεδόνικο επαναστατικό απελευθερωτικό κίνημα βασικά οφείλεται στο γεγονός ότι, σ’ ένα μεγάλο ποσοστό, τα ηγετικά μας στελέχη μέσα στους σλαβομακεδόνες σ’ αντίθεση με το λαό, στάθηκαν ουσιαστικά αντίθετα προς το πραγματικό επαναστατικό και εθνικό συμφέρον του σλαβομακεδόνικου λαού, που απαιτούσε ενότητα και κοινή πάλη με τον υπόλοιπο λαό της Ελλάδας κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ.

Η διαφθορά και η εξαγορά στον καιρό της τουρκοκρατίας, ο διαμελισμός της Μακεδονίας σε τρία κομμάτια, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αντιδραστικά μοναρχικά καθεστώτα στην Ελλάδα, Γιουγοσλαβία, Βουλγαρία που μοιράστηκαν τη Μακεδονία και που με τους μακεδονομάχους και τους κομιτατζήδες επιδρούσαν αποσυνθετικά στο εθνικοεπαναστατικό κίνημα του σλαβομακεδόνικου λαού, ο ανταγωνισμός, και η διαλυτική επίδραση των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στα Βαλκάνια.

Όλα αυτά δημιούργησαν ένα αλώνισμα ιδεολογικό, πολιτικό, και πραχτοριακό μέσα στο σλαβομακεδόνικο επαναστατικό κίνημα και στη σλαβομακεδόνικη διανόηση που απ’ αυτήν κυρίως έβγαιναν τα ηγετικά, καθοδηγητικά στελέχη του σλαβομακεδόνικου λαού.

Ακόμα η πολιτική του εξελληνισμού, που εφάρμοσαν οι αστοτσιφλικάδες της Ελλάδας, η δημιουργία των γραικομάνων και οι άλλες μεγάλοελλαδίτικες σωβινιστικές εκδηλώσεις, είχαν σα συνέπεια να διαφθείρουν και να χαλούν, να κάνουν ιδεολογικά-αγωνιστικά ασταθή πολλά σλαβομακεδόνικα στελέχη.

Η αντεπαναστατική δράση της τιτικής συμμορίας και τα λάθη του ΚΚΕ στο εθνικό ζήτημα, στην περίοδο της χιτλεροφασιστικής κατοχής. μεγάλωσαν την κρίση μέσα στο απελευθερωτικό σλαβομακεδόνικο κίνημα.

Η κλίκα του Τίτο είχε ανοιχτά αρπαχτικές καταχτητικές βλέψεις σε βάρος της Μακεδονίας του Αιγαίου. Η προδοτική συμμορία του Τίτο-Κολισέφσκι, με τη βοήθεια των πραχτόρων της Γκότσε-Κεραμιτζίεφ-Μητρόφσκι μέσα στις γραμμές του σλαβομακεδόνικου κινήματος, εργάστηκε με όλα τα μέσα για να διαφθείρει πολιτικά μια σειρά σλαβομακεδόνικα στελέχη.

Οι πράχτορες Μητρόφσκι και Σια απομάκρυναν και απομόνωναν από το απελευθερωτικό κίνημα των σλαβομακεδόνων κάθε συνειδητό και τίμιο σλαβομακεδόνικο στέλεχος, καλλιεργούσαν ένα τεχνητό, ψεύτικο, ανύπαρκτο και διασπαστικό διαχωρισμό σε γκραικομάνους και τάχα «γνήσιους» σλαβομακεδόνες και στάθηκαν εμπόδιο σε πολλά ικανά στελέχη ν’ αναδειχτούν σε ανώτερα κομματικά στελέχη, ιδιαίτερα στα χρόνια 1945-49, όταν υπήρχαν δυνατότητες για τη δημιουργία και τη θαρραλέα τους ανάδειξη.

Η υπονομευτική δουλειά της τιτικής κλίκας τρέφονταν από τα λάθη και τις αδυναμίες του κόμματος μας στην πρώτη κατοχή. Η καθοδήγηση του ΚΚΕ τότε δεν είδε σωστά το σλαβομακεδόνικο κίνημα, δεν πήρε καθαρή θέση για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση των σλαβομακεδόνων στην κοινή πάλη με τον ελληνικό λαό, ανάθεσε τη διαχείριση του σλαβομακεδόνικου κινήματος σε τυχοδιωχτικά και σωβινιστικά μεγαλοελλαδίτικα στοιχεία και άφηνε ουσιαστικά ανενόχλητους τους τιτικούς πράχτορες να δρουν αντεπαναστατικά στους σλαβομακεδόνες του Αιγαίου.

Ετσι η υπονομευτική δουλειά της τιτικής κλίκας οδήγησε ως την ένοπλη σύγκρουση με τους σλαβομακεδόνες και το πέρασμα πολλών σλαβομακεδόνων μαχητών και αξιωματικών στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο. Το γεγονός αυτό μεγάλωσε πιο πολύ την κρίση στο σλαβομακεδόνικο κίνημα.

Στη διάρκεια του δεύτερου ένοπλου αγώνα το ΚΚΕ κέρδισε αποφασιστικά το σλαβομακεδόνικο λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου, με τη σωστή γραμμή και δράση του. Στα τρία χρόνια πάλης του ΔΣΕ ο σλαβομακεδόνικος λαός δημιούργησε νέους και αδιάρηχτους δεσμούς αίματος με τον ελληνικό λαό και πραγματοποιήθηκε στερεή η ενότητα αναμεταξύ τους.

Οι σλαβομακεδόνες έδοσαν πολύ αίμα στον κοινό αδελφικό αγώνα και δημιούργησαν εκατοντάδες και χιλιάδες από καινούργια σλαβομακεδόνικα στελέχη. Τώρα τα στελέχη αυτά βρίσκονται στη μεγάλη τους πλειοψηφία σε φιλικές χώρες, όπου αποχτούν σοσιαλιστική συνείδηση στα εργοστάσια και τα σοβχόζ, ειδικεύονται στην παραγωγή και διαπαιδαγωγούνται στο πνεύμα του μαρξισμού-λενινισμού.

Ο τρίχρονος ένοπλος αγώνας και η δουλειά που γίνεται τώρα στις χώρες που φιλοξενούν τους πρόσφυγες μας δημιουργούν τις προϋποθέσεις να ξεπεραστεί οριστικά η μακρόχρονη κρίση στο σλαβομακεδόνικο απελευθερωτικό κίνημα. Η κρίση που οι Βαφειάδης-Παρτσαλίδης πήγαν να δημιουργήσουν στο ΚΚΕ επιβράδυνε και καθυστέρησε τη δουλειά που από το βουνό το ΚΚΕ είχε δραστήρια αρχίσει για το ξεκαθάρισμα από τον τιτοϊσμό μέσα στο σλαβομακεδόνικο κίνημα μας.

Ιδιαίτερα ο σ. Μ. Παρτσαλίδης παρουσιάστηκε με ανοιχτά σωβινιστικές απόψεις στο σλαβομακεδόνικο ζήτημα, θεώρησε σα λάθος και χτύπησε τη γραμμή της 5ης ολομέλειας για την αυτοδιάθεση, πολέμησε και τη γραμμή της 6ης ολομέλειας και αρνήθηκε το δικαίωμα της πολιτικής αυτοδιοίκησης (αυτονομίας) στους σλαβομακεδόνες.

Ακόμα ορισμένες ταλαντεύσεις, που παρουσιάστηκαν και στην Κ Ε του ΚΚΕ σχετικά με τη σωστότητα της γραμμής της 5ης ολομέλειας, επέδρασαν ανασταλτικά στη δουλειά μας στους σλαβομακεδόνες.

Παρά τις επιτυχίες που είχαμε στην πάλη για το ξεκαθάρισμα των πραχτόρων της τιτικής συμμορίας, παρουσιάζουμε ακόμα σοβαρές αδυναμίες στους σλαβομακεδόνες που στη μεγάλη τους πλειοψηφία, όπως στον πόλεμο έτσι και τώρα στην παραγωγή και τη μόρφωση, συμβαδίζουν αδελφικά με τους έλληνες και συχνά έρχονται με καλύτερα αποτελέσματα και πρώτοι. Πηγή των αδυναμιών μας είναι ότι το σλαβομακεδόνικο κομματικό αχτίφ δεν αφομοίωσε τη γραμμή που χάραξε η 6η ολομέλεια της Κ Ε του ΚΚΕ για το σλαβομακεδόνικο ζήτημα, ότι ένα κομμάτι αυτού του αχτίφ δεν απαλλάχθηκε ολοκληρωτικά από την τιτική επίδραση. Τις αδυναμίες των σλαβομακεδόνων κομμουνιστών τις μεγαλώνουν οι μεγαλοελλαδίτικες σωβινιστικές αντιλήψεις μερικών ελλήνων κομμουνιστών, που αντικειμενικά χύνουν νερό στο μύλο των τιτικών πραχτόρων.

Δε χτυπήσαμε και δεν ξεσκεπάσαμε ανοιχτά τους τιτικούς πράχτορες, που ακόμα βρίσκονται στις γραμμές του κινήματος μας. Δεν παλέψαμε με επιμονή και συνέπεια ενάντια στο σωβινισμό και εθνικισμό.

Δε χτυπάμε ακούραστα και αμείλιχτα τις σωβινιστικές εκδηλώσεις που παρουσιάστηκαν από σλαβομακεδόνες και έλληνες. Εχουμε παραδείγματα, που σλαβομακεδόνες δάσκαλοι εμπόδισαν τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σλαβομακεδονόπουλα. Ελληνες δάσκαλοι περιόρισαν στο ελάχιστο τις ώρες διδασκαλίας της μακεδόνικης γλώσσας.

Αλλα στελέχη απαγόρευσαν στους σλαβομακεδόνες να γιορτάσουν την εθνική τους γιορτή κλπ. Δεν έγινε σοβαρή δουλιά για το δυνάμωμα της ενότητας ελλήνων και σλαβομακεδόνων.

Αντίθετα, με την αρνητική μας δουλειά, σε ορισμένους τομείς, η ενότητα ανάμεσα στους έλληνες και σλαβομακεδόνες ένα διάστημα χαλάρωσε. Εχουμε περιπτώσεις, που σλαβομακεδόνες δε θέλησαν να πάνε στη δουλειά μαζί με τους έλληνες. Αλλα, που πήγαν μαζί με τους έλληνες εκδήλωσαν τάσεις για να χωρίσουν.

Γινόταν χωρισμός και διαχωρισμός ανάμεσα στα σλαβομακεδονόπουλα και τα ελληνόπουλα. Τα σλαβομακεδόνικα κομματικά στελέχη δεν είδαν τα ιδιαίτερα ζητήματα των σλαβομακεδόνων, όπως το ζήτημα των εφημερίδων, της εθνικής μόρφωσης, του εθνικού πολιτισμού κλπ. και δε δούλεψαν για τη λύση και ανάπτυξη τους. Δε βοήθησαν στην πολιτική ενημέρωση των σλαβομακεδόνων πολιτικών προσφύγων στις ΛΔ γύρω από την κατάσταση στην Ελλάδα και τη Μακεδονία του Βαρδάρη. Δε δούλεψαν, όπως το ζητά το κόμμα, για να διαφωτίσουν τους σλαβομακεδόνες γύρω από τη σημασία του παγκόσμιου κινήματος των οπαδών της ειρήνης, γύρω από τη σημασία του εράνου τιμής για τους ήρωες δεσμώτες, που ανάμεσα τους πάρα πολλοί είναι οι σλαβομακεδόνες.

Δε διαφωτίστηκαν οι καθυστερημένοι από τους σλαβομακεδόνες, που ζουν στις ΛΔ για να πεισθούν ότι η σοσιαλιστική οικοδόμηση των ΛΔ έχει τεράστια σημασία για το λαϊκοδημοκρατικό κίνημα της χώρας μας και ότι με την πρωτοπόρα συμμετοχή μας στην ανοικοδομητική δουλειά στις ΛΔ βοηθάμε και το δικό μας κίνημα. Γενικά η πολιτική δουλειά στους σλαβομακεδόνες καθυστερεί και εξαιτίας της καθυστέρησης αυτής είχαμε και αρνητικές εκδηλώσεις.

5. Στις ΛΔ βρίσκονται μερικές χιλιάδες σλαβομακεδονόπουλα, όλα παιδιά λαϊκών αγωνιστών.

Στα παιδιά αυτά οι λαοί, οι κυβερνήσεις και τ’ αδελφά κόμματα των Λαϊκών Δημοκρατιών, δώσανε όλες τις δυνατότητες να ζήσουν μια πολιτισμένη ζωή, να μορφωθούν εθνικά, εγκυκλοπαιδικά, τεχνικά και επιστημονικά και τα σλαβομακεδονόπουλα παρουσιάζουν καλές επιδόσεις και σοβαρή πρόοδο.Οι δυνατότητες όμως αυτές δεν αξιοποιήθηκαν όσο έπρεπε, γιατί στα παιδιά επικεφαλής βρέθηκαν από την αρχή πολλοί πράχτορες της τιτικής κλίκας. Μέσα στα παιδιά είχε δημιουργηθεί μια άσχημη κατάσταση. Τα παιδιά δε διαπαιδαγωγούνταν στο πνεύμα της ενότητας και αδελφότητας με τα ελληνόπουλα, ενότητας που έχει δεθεί με το αίμα των πατεράδων τους, των αδελφών τους, των λαών τους, στο πνεύμα του προλεταριακού διεθνισμού και της αλληλεγγύης. Σήμερα η κατάσταση στα παιδιά γενικά καλυτέρεψε. Βασικά χτυπήθηκαν πολλές μεγαλοελλαδίτικες εκδηλώσεις και οι φορείς τους.

Απομακρύνθηκαν οι τιτικοί πράχτορες, τα σωβινιστικά, τα σκάρτα και τα λογής-λογής εχθρικά στοιχεία. Σήμερα τα σλαβρμακεδονόπουλα μορφώνονται και διαπαιδαγωγούνται μαζί με τα ελληνόπουλα σαν πραγματικά αδέλφια. Μορφώνονται στη μητρική τους γλώσσα καθώς και στην ελληνική και στη γλώσσα της ΛΔ. Διαπαιδαγωγούνται στο πνεύμα της αγάπης προς την πατρίδα, τη δημοκρατία, το σοσιαλισμό, την ειρήνη. Στο πνεύμα της αγάπης προς τους λαούς των Λαϊκών Δημοκρατιών και τη μεγάλη Σοβιετική Ενωση. Προετοιμάζονται να γίνουν καλοί και υποδειγματικοί αγωνιστές της λευτεριάς της πατρίδας μας, της νίκης και της οικοδόμησης της λαϊκής δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Η δουλειά όμως στα παιδιά καθυστερεί σημαντικά στα ζητήματα της μακεδόνικης γλώσσας, της φιλολογίας, του πολιτισμού και της εθνικής σλαβομακεδόνικης επαναστατικής αγωγής.

Υπάρχουν ακόμα δάσκαλοι τιτικά επηρεασμένοι και άλλα σωβινιστικά εχθρικά στοιχεία. Χρειάζεται πολύ συστηματική και επίμονη δουλειά ακόμα στα παιδιά, ιδιαίτερα από τους σλαβομακεδόνες επονίτες, για να γίνουν τα παιδιά έτσι όπως τα θέλει ο λαός και το κόμμα μας.

6. Το ΝΟΦ, που ιδρύθηκε τον Απρίλη του 1945 με τιτική πρωτοβουλία, στάθηκε βασικά ανίκανο να εκπληρώσει τους πόθους του σλαβομακεδόνικου λαού. Το ΝΟΦ δημιουργήθηκε από τους Τίτο-Κολισέφσκι, από στοιχεία τιτογενή, τυχοδιωχτικά και εχθρικά προς το δημοκρατικό κίνημα της Ελλάδας. Ο ιδρυτικός και καθοδηγητικός του πυρήνας αποτελέστηκε από πράχτορες της τιτικής συμμορίας τύπου Μητρόφσκι, Κεραμιτζίεφ, Γκότσε, Ρακόφσκι και Σία, με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της τιτικής κλίκας στη Μακεδονία του Αιγαίου, που ήταν η διάσπαση και το χτύπημα από τα μέσα του λαϊκοδημοκρατικού κινήματος της χώρας μας, η εκμετάλλευση του σλαβομακεδόνικου ζητήματος προς όφελος των εθνικιστικών επιδιώξεων της σπείρας του Βελιγραδίου, η προσάρτηση της Μακεδονίας του Αιγαίου από τον Τίτο. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι και οι άγγλοι πριν το Δεκέμβρη του 1944 ευνοούσαν τέτοιο πράγμα, γιατί προτιμούσαν τη Θεσσαλονίκη να την πάρει ο Τίτο παρά ο ΕΛΑΣ. Ο καθοδηγητικός πυρήνας του ΝΟΦ, από την ίδρυση του ως το τέλος, έπαιξε προδοτικό και πραχτοριακό ρόλο σε βάρος της λαϊκοδημοκρατικής επανάστασης στην Ελλάδα γενικά, και του απελευθερωτικού κινήματος των σλαβομακεδόνων ειδικά, και προς όφελος της κλίκας του Τίτο, του μοναρχρφασισμού και των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών.

Ετσι το ΝΟΦ από λαϊκοαπελευθερωτική οργάνωση των σλαβομακεδόνων, που έπρεπε να οδηγήσει το σλαβομακεδόνικο λαό, σε αδελφική ενότητα με τον ελληνικό λαό στην πάλη για την ανατροπή του μοναρχοφασισμού, το διώξιμο των αμερικανοάγγλων από την Ελλάδα και τη νίκη της λαϊκής δημοκρατίας, έγινε όργανο εξυπηρέτησης ξένων εχθρικών συμφερόντων.

Το ΝΟΦ και τα τμήματα του, ΝΟΜΣ-ΑΦΖ, προσπάθησαν να κάνουν το σλαβομακεδόνικο κίνημα, από εφεδρεία της επανάστασης στην Ελλάδα, εφεδρεία της αντεπανάστασης. Ο σλαβομακεδόνικος λαός έπαυσε πια να έχει εμπιστοσύνη στην οργάνωση του ΝΟΦ. Το ΝΟΦ σύμφωνα και με τη θέληση του ίδιου του σλαβομακεδόνικου λαού πρέπει να διαλυθεί και να ιδρυθεί άλλη λαϊκοαπελευθερωτική οργάνωση των σλαβομακεδόνων.

Για να ξεπεραστούν οι σοβαρές αδυναμίες, που υπάρχουν στο σλαβομακεδόνικο κίνημα, για να ξεπεραστεί το βασικό ζήτημα της κρίσης των στελεχών και για να προωθηθεί το κίνημα των σλαβομακεδόνων, η σύσκεψη κάνει τις πιο κάτω προτάσεις στην ΚΕ του ΚΚΕ.

α) Στην πρώτη σειρά του κινήματος των σλαβομακεδόνων μπαίνει το ξεπέρασμα της κρίσης των στελεχών, με την ανάδειξη στην ηγεσία καινούργιων στελεχών. Το ζήτημα αυτό σήμερα μπορεί να λυθεί θετικά. Στο δεύτερο ένοπλο αγώνα ο σλαβομακεδόνικος λαός πήρε μαζικά μέρος. Στον αγώνα αυτόν δημιουργήθηκαν εκατοντάδες καινούργια σλαβομακεδόνικα στελέχη. Τα στελέχη αυτά σήμερα με τη δουλειά τους στα εργοστάσια, στα κολχόζ και σοβχόζ, στις φιλόξενες χώρες όπου ζουν, με την πολύπλευρη μορφωτική δουλειά που γίνεται, ξεκαθάρισαν, διαμορφώθηκαν και διαμορφώνονται σ’ ένα βασικά σταθερό σλαβομακεδόνικο κομματικό αχτίφ, που δίνει τη βάση για να ξεπεράσουμε την κρίση των στελεχών.

Χρειάζεται να βοηθήσουμε τα στελέχη αυτά, να τα μελετήσουμε και να τα προωθήσουμε θαρραλέα, σύμφωνα με τις ικανότητες, τη δουλειά τους και την εμπιστοσύνη που τους δίνει ο λαός τους στην ηγεσία του κινήματος των σλαβομακεδόνων.

Πρέπει να βοηθηθούν ακόμη τα παλιά στελέχη να ξεπεράσουν τα αρνητικά που παρουσίασαν και να γίνουν ικανά ν’ ανταποκριθούν στα νέα σοβαρά καθήκοντα. Κριτήρια για την ανάδειξη των καινούργιων στελεχών πρέπει νάνε: Η συμμετοχή και η απόδοση στον αγώνα, η πάλη τους ενάντια στην τιτική κλίκα και τους πράχτορές της στις γραμμές μας, η πολεμική τους επίδοση στο ΔΣΕ και η πρωτοποριακή τους τώρα επίδοση στην παραγωγή και στη μόρφωση. Τα στελέχη μας στους σλαβομακεδόνες για ν’ ανταποκριθούν στην εκπλήρωση των καθηκόντων, που βάζει η III συνδιάσκεψη του κόμματος μας, πρέπει πρώτ’ απ’ όλα να αποτινάξουν την παθητικότητα και τον ραγιαδισμό. Να οξύνουν την επαναστατική επαγρύπνηση. Να προσέξουν την ανάπτυξη του ιδεολογικού τους επιπέδου, γιατί η κύρια αιτία των ταλαντεύσεων των σλαβομακεδόνικων στελεχών οφείλεται στο εξαιρετικά χαμηλό ιδεολογικό τους επίπεδο. Η αφομοίωση της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας μας γενικά και ειδικά της θεωρίας μας για το έθνος και το εθνικό ζήτημα, της πολιτικής του ΚΚΕ, αποτελεί το βασικότερο καθήκον των σλαβομακεδόνικων κομματικών στελεχών.

Τα στελέχη μας ακόμη δεν πρέπει να ξεχνάνε ούτε μα στιγμή ότι ο κίνδυνος από την τιτική υπονόμευση και διαλυτική, χαφιεδική δουλιά υπάρχει πάντα και ότι πρέπει να επαγρυπνούμε, και να τον πολεμάμε ακατάπαυστα, ακούραστα, και ανειρήνευτα.

β) Να συνεχιστεί επίμονα και με συνέπεια η δουλειά για το ολοκληρωτικό ξεκαθάρισμα των γραμμών μας από τα υπολείμματα των τιτικών πραχτόρων και από κάθε ύποπτο σωβινιστικό και αντικομματικό στοιχείο.

Να ξεσκεπάζουμε τους πράχτορές και τα εχθρικά στοιχεία, ανοιχτά και με συγκεκριμένα στοιχεία και να καταγγέλλουμε τις αντικομματικές, αντιμακεδονικές ενέργειες τους μπροστά στις μάζες των σλαβομακεδόνων.

Να είμαστε αδιάλλαχτοι απέναντι τους, να τους χτυπάμε και να τους ξεσκεπάζουμε ανειρήνευτα, να διώχνουμε από τις γραμμές μας τους προβοκάτορες και χαφιέδες και να τους κάνουμε πολιτικά, ιδεολογικά οργανωτικά ακίνδυνους για το κόμμα μας και το σλαβομακεδόνικο λαό. Παράλληλα πρέπει ν’ «αποφεύγουμε να δίνουμε τόσο εύκολα χαρακτηρισμούς για τιτικούς πράχτορές χωρίς κανένα στοιχείο, όπως έγινε από την Κομματική Επιτροπή της Τσεχοσλοβακίας, όπου ορισμένοι σλαβομακεδόνες χαρακτηρίστηκαν εντελώς αβασάνιστα τιτικοί πράχτορες.

Επίσης πρέπει να κάνουμε συνεχή και επίμονη διαφωτιστική δουλειά για να μεταπείσουμε και να κερδίσουμε τους παρασυρμένους σλαβομακεδόνες που είναι τίμιοι και ειλικρινείς.

Ετσι ξεκαθαρίζει και δυναμώνει το κίνημα. Πρέπει ν’ αναπτύξουμε την επαγρύπνηση σε ανώτερο βαθμό, ώστε να φράξουμε το δρόμο στα εχθρικά στοιχεία που θα θελήσουν να συνεχίσουν ύπουλα και καμουφλαρισμένα τη διαλυτική τους δουλειά στις γραμμές μας. Υψιστο καθήκον των σλαβομακεδόνικων στελεχών και μελών και ολόκληρου του σλαβομακεδόνικου λαού, είναι να φυλάξουν την ενότητα και μονολιθικότητα μέσα στις γραμμές του κινήματος μας. Να φυλάξουν και να δυναμώσουν την ενότητα πάλης και την αδελφότητα του σλαβομακεδόνικου με τον ελληνικό λαό.

γ) Να δυναμώσει η διαφωτιστική και πολιτική δουλειά στους σλαβομακεδόνες. Με ομιλίες, μαθήματα και τον τύπο μας να πείσουμε τους σλαβομακεδόνες για την ορθότητα της θέσης της 6ης ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ πάνω στο σλαβομακεδονικό ζήτημα.

Με τα ίδια μέσα να πείσουμε και τον τελευταίο τίμιο παρασυρμένο σλαβομακεδόνα για τον προδοτικό ρόλο της κλίκας του Τίτο, για το ολοκληρωτικό και ξετσίπωτο πέρασμα της στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο. Να ενημερώνουμε διαρκώς τους σλαβομακεδόνες για την κατάσταση στην Ελλάδα, στη Μακεδονία του Βαρδάρη και στην τιτική Γιουγκοσλαβία.

Να δυναμώσουμε την πάλη ενάντια στις σωβινιστικές εκδηλώσεις, όπου εξακολουθούν να παρουσιάζονται, τόσο στους έλληνες, άλλο τόσο και στους σλαβομακεδόνες. Ν’ ανοίξουμε παντού σχολές αγράμματων για να μάθουν όλοι οι σλαβομακεδόνες να μιλάνε, να γράφουν και να διαβάζουν στη μητρική τους γλώσσα. Να δημιουργήσουμε εκπολιτιστικούς ομίλους για την καλλιέργεια και ανάπτυξη του εθνικού μακεδόνικου πολιτισμού. Να βελτιωθούν οι μακεδόνικες σελίδες στις εφημερίδες μας. Να εκδώσουμε περισσότερα βιβλία γύρω από τη μακεδόνικη φιλολογία.

Για το σκοπό αυτό πρέπει να γίνουν συνταχτικές επιτροπές κατά χώρα και μια για τον κεντρικό εκδοτικό οργανισμό. Οταν έτσι λύσουμε τα παραπάνω ζητήματα και μια σειρά άλλα μικρά και μεγάλα, που απασχολούν ιδιαίτερα τους σλαβομακεδόνες στις ΛΔ, τότε θα κάνουμε ακίνδυνα τα εχθρικά και σωβινιστικά συνθήματα που ρίχνουν οι τιτικοί πράχτορές και οι έλληνες μεγαλόιδεάτες και θα εξουδετερώσουμε τη διαλυτική δουλιά που κάνουν.

δ) Για τη θεωρητικοπολιτική κατάρτιση τους τα σλαβομακεδόνικα κομματικά στελέχη μας πρέπει να περάσουν από πολιτικές κομματικές σχολές και να οργανωθεί συστηματικά η αυτομόρφωσή τους. Η αρχή πρέπει να γίνει με τη φοίτηση στην κεντρική κομματική σχολή 50 σλαβομακεδόνικων κομματικών στελεχών, που θα προετοιμαστούν πραχτικά και θεωρητικά για τις ανάγκες του κινήματος, για την καθοδηγητική δουλειά μέσα στους μακεδόνες πρόσφυγες.

ε) Τα σλαβομακεδόνικα κομματικά στελέχη, με το προσωπικό τους παράδειγμα πάντοτε, να βοηθήσουν τους σλαβομακεδόνες στις ΛΔ που δουλεύουν στα εργοστάσια και τα σοβχόζ να καταχτήσουν την τεχνική, να διακριθούν στη δουλειά και να βγουν ουντάρνικοι και σταχανοφικοί Να βοηθήσουν για να μπουν όλοι οι σλαβομακεδόνες στα συνδικάτα και να συμμετέχουν ενεργά στη συνδικαλιστική ζωή των εργοστασίων τους, γιατί αυτό θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της εργατικής τους συνείδησης και της σοσιαλιστικής και διεθνιστικής τους διαπαιδαγώγησης.

στ) Να ξεσηκώσουμε τους σλαβομακεδόνες στις ΛΔ στην καμπάνια για τον έρανο τιμής. Γιατί χιλιάδες είναι οι σλαβομακεδόνες λαϊκοί αγωνιστές και πατριώτες, που σαπίζουν στα Μακρονήσια και τις φυλακές μαζί με τους έλληνες πατριώτες, και έχουμε κάθε υποχρέωση να ενισχύσουμε τόσο αυτούς όσο και τις οικογένειες τους.

ζ) Να προσέξουμε περισσότερο τη δουλειά στα σλαβομακεδονόπουλα στις ΛΔ. Οι ΛΔ βοηθούν ολόπλευρα τα παιδιά μας. Εξασφάλισαν όλα τα μέσα για μια πολιτισμένη ζωή και μια πολύπλευρη μόρφωση τους. Από τη δική μας όμως πλευρά χρειάζονται ακόμη πολλά να γίνουν.

Για την ανάπτυξη και στερέωση της ενότητας ανάμεσα στα Σλαβομακεδονόπουλα και τα ελληνόπουλα πρέπει να συνεχιστεί ακούραστη η πάλη ενάντια στα υπολείμματα από τα τιτικά και σωβινιστικά στοιχεία. Παράλληλα ν’ αναπτυχθεί η πολιτική δουλιά στα παιδιά. Για το σκοπό αυτό η σύσκεψη προτείνει να φοιτήσουν σε πολιτική σχολή νέοι σλαβομακεδόνες.

Η αγωνιστική διαπαιδαγώγηση των παιδιών πρέπει να βασιστεί στην πολιτική, που χάραξε το κόμμα μας με το γράμμα του σ. Ζαχαριάδη προς τα εργαζόμενα παιδιά του σταθμού «Παπαρήγα». Ιδιαίτερα θα πρέπει να προσέξουμε τη διεθνιστική διαπαιδαγώγηση στα ελληνόπουλα και σλαβομακεδονόπουλα. Επίσης τα σλαβομακεδονόπουλα θα πρέπει μαζί με τη μητρική τους γλώσσα να μαθαίνουν και την ελληνική γλώσσα, γιατί αυτό είναι απαραίτητο για ν’ αγωνιστούν μαζί με τα ελληνόπουλα για τη νίκη της ΛΔ στην Ελλάδα.

Στον τομέα της εθνικής μακεδόνικης μόρφωσης και της επαναστατικής μακεδόνικης αγωγής καθυστερούμε πολύ. Η σοβαρή αυτή καθυστέρηση οφείλεται και στην έλλειψη βιβλίων και μορφωμένων δασκάλων. Την καθυστέρηση αυτή σ’ ένα βαθμό μπορούμε να την ξεπεράσουμε:

1) Με τη δημιουργία ενός εκδοτικού μηχανισμού από μορφωμένους σλαβομακεδόνες, που θ’ αναλάβουν την έκδοση των απαραίτητων μακεδόνικων βιβλίων. Ο μηχανισμός αυτός είναι απαραίτητος και οι δυνατότητες για να δημιουργηθεί υπάρχουν σήμερα.

2) Να γίνει φροντιστήριο δασκάλων τόσο από τους υπάρχοντες δάσκαλους, ύστερα από σχετική επιλογή, όσο και από μεγάλα παιδιά, που θα τελειώσουν το βασικό σχολειό. Το φροντιστήριο αυτό να λειτουργήσει σε μια ΛΔ, όπου να συγκεντρωθούν οι δάσκαλοι απ’ όλες τις ΛΔ. Σ’ αυτό να ζητήσουμε τη βοήθεια φιλόλογων απ’ τις αδελφές χώρες που έχουν σλαβική γλώσσα.

3) Να ζητήσουμε τη βοή θεια ειδικών σλάβων γλωσσολόγων για τη μελέτη και ανάπτυξη της σλαβομακεδόνικης γλώοσας

4) Ενα μέρος από τους υπάρχοντες δάσκαλους και παιδιά που θα τελειώσουν το βασικό σχολειό να πετύχουμε να σταλούν στις σλαβικές ΛΔ για να φοιτήσουν σε διδασκαλεία, απ’ όπου μέσα σε 23 χρόνια περίπου θα βγουν μορφωμένοι δάσκαλοι.

5) Για το μέλλον να έχουμε σαν προοπτική να στείλουμε ένα αριθμό παιδιών και δασκάλων με υποτροφίες σε ανώτερες σχολές σε σλαβικές ΛΔ για να σπουδάσουν ειδικά φιλολογία και γλωσολογία.

η) Η σύσκεψη, παίρνοντας υπόψη ότι ορισμένα σλαβομακεδόνικα στελέχη βαρύνονται με αντικομματικές και άλλες πράξεις που έκαναν στο παρελθόν και ότι έγιναν κέντρο αντικομματικών εκδηλώσεων και ταυτόχρονα θεωρούν τον εαυτό τους σαν παραγνωρισμένες φυσιογνωμίες, τους καλεί να συνέλθουν και να διορθωθούν. Το κόμμα θα τους βοήθησα, εφόσον θα δείξουν στην πράξη ότι ειλικρινά αναγνωρίζουν τα λάθη τους και παλεύουν για να διορθωθούν.

θ) Υστερα από τη διαπίστωση ότι το ΝΟΦ και τα τμήματα του ΑΦΖ-ΝΟΜΣ χρεοκόπησαν στη συνείδηση του σλαβομακεδόνικου λαού και του θυμίζουν τη προδοσία του ηγετικού του πυρήνα, η σύσκεψη προτείνει να συγκληθεί συνέδριο του ΝΟΦ, όπου να μπει το ζήτημα για την αυτοδιάλυση του ΝΟΦ και για την ίδρυση νέας σλαβομακεδόνικης απελευθερωτικής οργάνωσης.

Η σύσκεψη κάνει την πρόταση, η καινούργια εθνική λαϊκοαπελευθερωτική οργάνωση των σλαβομακεδόνων να ονομαστεί Νατσιονάλα Οσλομποτί-τελνα Σλαβομακεντόντσκα Οργκανιζάτσια «ΗΛΙ-ΝΤΕΝ» (Εθνική Απελευθερωτική Σλαβομακεδόνικη Οργάνωση «Ηλιντεν»»). Βασικός σκοπός της θα είναι η οργάνωση και καθοδήγηση των αγώνων του σλαβομακεδόνικου λαού ενάντια στους μοναρχοφασίστες και τους αγγλοαμερικάνους καταχτητές. Τους αγώνες του σλαβομακεδόνικου λαού, που τους έκαμε και τους συνεχίζει χέρι με χέρι με τον ελληνικό λαό από το ίδιο χαράκωμα και τα ίδια ταμπούρια, η οργάνωση «ΗΛΙΝΤΕΝ» θα τους αναπτύξει παραπέρα, μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας και την εγκαθίδρυση της ΛΔ, μέχρι την πλέρια εθνική και κοινωνική αποκατάσταση του σλαβομακεδόνικου λαού. Οι σλαβομακεδόνες με βάθρο την αδιάρηχτη ενότητα του ελληνικού και σλαβομακεδόνικου λαού, που σφυρηλατήθηκε μέσα σε πολύχρονους σκληρούς και αιματηρούς αγώνες, θα συνεχίσουν τους αγώνες τους μέσα στις γραμμές της οργάνωσης «ΗΛΙΝΤΕΝ» σε αδελφική ενότητα με τους εργαζόμενους και ολόκληρο το λαό της Ελλάδας κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ.

Οι νέοι σλαβομακεδόνες και σλαβομακεδονοπούλες θα συνεχίσουν τον αγώνα μαζί με τους έλληνες νέους και νέες σας γραμμές της ΕΠΟΝ.

Οι σλαβομακεδόνισσες γυναίκες θα παλαίψουν χέρι με χέρι με τις ελληνίδες γυναίκες.

ι) Η σύσκεψη προτείνει τη διάλυση της ΚΟΕΜ. Οι σλαβομακεδόνες κομμουνιστές, μέλη του ΚΚΕ, θα ανήκουν στις κομματικές οργανώσεις της περιφέρειας τους. Το κόμμα πρέπει να καταλήξει για τη μορφή και τον χαρακτήρα των οργανώσεων του στις περιοχές της Ελλάδας, που κατοικούνται από σλαβομακεδόνες.

ια) Οι σλαβομακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες στις ΛΔ θα οργανωθούν στις Λαϊκές Εστίες, που είναι οργανώσεις για όλους τους πολιτικούς πρόσφυγες από την Ελλάδα. Σκοπός των Λαϊκών Εστιών είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη των προσφύγων μας. Με την πολιτική, μορφωτική, εκπολιτιστική κλπ. δουλειά που θα κάνουν, να κρατούν τους πρόσφυγες ενωμένους, ενήμερους της πάλης του λαού μας, με ακμαίο το αγωνιστικό τους φρόνημα, έτοιμους πάντα να παλέψουν για τη λευτεριά και ανεξαρτησία της πατρίδας μας, για την υπεράσπιση της ειρήνης. Μέσα στις Λαϊκές Εστίες θα υπάρχουν τα τμήματα και οι λέσχες «ΗΛΙΝΤΕΝ» για τους σλαβομακεδόνες, που σκοπό θάχουν την εθνική, μορφωτική, πολιτική, εκπολιτιστική δουλιά στους σλαβομακεδόνες.

ιβ) Ενα από τα βασικά καθήκοντα της οργάνωσης «ΗΛΙΝΤΕΝ» θα είναι η αδιάκοπη και αδιάλλαχτη πάλη ενάντια στην τιτική κλίκα, που δημαγωγεί πάνω στα δικαιώματα των σλαβομακεδόνων. Να ξεσκεπάζει και έγκαιρα να καταγγείλει στο σλαβομακεδόνικο λαό κάθε αντιλαϊκή προδοτική χαφιεδική ενέργεια της κλίκας του Τίτο γύρω από το σλαβομακεδονικό ζήτημα. Να διαφωτίζει το σλαβομακεδόνικο λαό, ότι όλος ο θόρυβος που έκανε και κάνει η κλίκα του Τίτο γύρω από τα διακαιώματα των σλαβομακεδόνων, δεν γίνεται για τα συμφέροντα του σλαβομακεδόνικου λαού. αλλά για τα συμφέροντα της ίδιας της κλίκας, των μοναρχο-φασιστών συνεργατών της και των αγγλοαμερικάνων αφεντικών της.

Οτι η κλίκα του Τίτο πρόδωσε τα συμφέροντα του σλαβομακεδόνικου λαού της Μακεδονίας του Βαρδάρη, όπως και όλων των λαών της Γιουγκοσλαβίας. Χτύπησε πισώπλατα το δημοκρατικό κίνημα της χώρας μας. Οτι συνέχεια από το 1943 και δω προδίνει τα συμφέροντα των σλαβομακεδόνων της Μακεδονίας του Αιγαίου και χαντακώνει το σλαβομακεδόνικο Ζήτημα, όπως πρόδωσε και πούλησε στους ιμπεριαλιστές μαζί με τους γιουγκοσλάβικους λαούς και τους μακεδόνες του Βαρδάρη.

Η φασιστική κλίκα του Τίτο βοήθησε με όλα τα μέσα τους μοναρχοφασίστες να νικήσουν το ΔΣΕ, για να μη μπορέσουν να απελευθερωθούν οι έλληνες και οι σλαβομακεδόνες. Αυτό το αναγνωρίζουν σήμερα ανοιχτά οι μοναρχοφασίστες και οι ιμπεριαλιστές.

Σήμερα η κλίκα του Τίτο, ύστερα από την παράδοση των παιδιών μας στους μοναρχοφασίστες που συνεχίζεται και που τα χρησιμοποιεί σαν αντάλλαγμα στα παζαρέματα που κάνει με τη μοναρχοφασιστική κυβέρνηση της Αθήνας, σταμάτησε τη δημαγωγία της πάνω στο σλαβομακεδόνικο ζήτημα, γιατί έτσι τη διάταξαν οι αγγλοαμερικάνοι και γιατί ικανοποίησε ορισμένες απ’ τις αρπαχτικές της ορέξεις πάνω στη Μακεδονία του Αιγαίου, με την παραχώρηση λεύτερης ζώνης πάνω στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, την αποκατάσταση των συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης,-Γευγελής κλπ. Θα την επαναλάβει όταν κρίνει κατάλληλο τον καιρό και όταν της το συστήσουν τ’  αφεντικά της, οι αμερικανοάγγλοι ιμπεριαλιστές.

Η Οργάνωση «ΗΛΙΝΤΕΝ» πρέπει να θεωρεί ότι ο αγώνας των μακεδόνων του Βαρδάρη και των σλαβομακεδόνων του Αιγαίου ενάντια στον Τίτο, τον μοναρχοφασισμό και τους ιμπεριαλιστές είναι κοινός και αδερφικός. Ενα από τα κύρια και πρωταρχικά καθήκοντα της οργάνωσης «ΗΛΙΝΤΕΝ», θα είναι η οργάνωση και καθοδήγηση του αγώνα του σλαβομακεδόνικου λαού για την ειρήνη και ενάντια στους εμπρηστές του πολέμου. Ενάντια στις προετοιμασίες τους να κάνουν την Ελλάδα ορμητήριο για το άναμμα του νέου πολέμου ενάντια στις ΛΔ και τη Σοβιετική Ενωση και σε πρώτη γραμμή κατά της Αλβανίας και της Βουλγαρίας. Οι σλαβομακεδόνες μέσα στις γραμμές της οργάνωσης «ΗΛΙΝΤΕΝ», κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ, μαζί με τους έλληνες πατριώτες θα παλέψουν στον κοινό αγώνα για την υπεράσπιση της ειρήνης και θα χαλάσουν τα σχέδια των αμερικανοάγγλων και των μοναρχοφασιστών εμπρηστών του πολέμου. Θα μετατρέψουν τον πόλεμο αυτό σε τάφο τους.

Η σύσκεψη καλεί τους κομμουνιστές σλαβομακεδόνες να δουλέψουν με επιμονή και ενθουσιασμό για την πραγματοποίηση των καθηκόντων αυτών.

Το ντοκουμέντο αυτό αναδημοσιεύεται από το περιοδικό «ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», τεύχος 10/1951. Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα http://www.eksegersi.gr

Βλ. επίσης

ΚΚΕ-ΕΛΑΣ-ΣΝΟΦ Καστοριάς: Για την οργάνωση λιποταξιών Σλαβομακεδόνων στην Ελλάδα από τους τιτοϊκούς (Μάης 1944)

Παύλου Κούφη: Για την απόφαση του ΕΑΜ για διδασκαλία της σλαβομακεδονικής γλώσσας σε Φλώρινα-Καστοριά το Σεπτέμβρη του 1944

ΚΚΕ-ΕΑΜ Έδεσσας: “Σλαβομακεδόνες, στο πλευρό του ελληνικού λαού, ενάντια στους διασπαστές” (09/08/1945)

Η 1η Ολομέλεια του ΚΣ του ΝΟΦ (08/08/1948)

Γκεόργκι Δημητρώφ: Η Νοτιοσλαβική Ομοσπονδία και το Μακεδονικό Ζήτημα (19/12/1948)

Η αλληλογραφία ΚΚΕ – ΚΚ Γιουγκοσλαβίας για την αναγνώριση δικαιώματος αυτοδιάθεσης στους Σλαβομακεδόνες και η τιτοϊκή κατηγορία περί “απόσπασης γιουγκοσλαβικών εδαφών”(1949)

Χαιρετισμός Ν. Ζαχαριάδη στο 2ο συνέδριο του ΝΟΦ (25-26/03/1949)

Μιλτιάδη Πορφυρογένη: Απάντηση στους σοσιαλιστές προδότες (Μάρτης 1949)

Μιχάλη Μάλιου: Εισήγηση της Οργανωτικής Επιτροπής στην 1η Συνδιάσκεψη της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μακεδονίας του Αιγαίου – Κ.Ο.Ε.Μ. (Αύγουστος 1949)

Π. Μαυρομάτη (Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.): Η καπηλεία του μακεδονικού ζητήματος απ’ την προδοτική κλίκα του Τίτο (1949)

Σταύρου Κωτσόπουλου: Μακεδόνικες Εκδόσεις (1951)

Σταύρου Κωτσόπουλου – Τάκη Γουσόπουλου: Προς το συνέδριο των σλαβομακεδόνων(Γενάρης 1952)

Αλέκου Ψηλορείτη: Πού οδηγεί η τιτομοναρχοφασιστική συνεργασία (Γενάρης 1952)

Οι αγώνες του σλαβομακεδόνικου λαού για απελευθέρωση (Εισήγηση-αποφάσεις-διακήρυξη του 1ου συνεδρίου της οργάνωσης «Ήλιντεν») (Απρίλης 1952)

Για το βιβλίο του εδεσσαίου Βάνγκελ Αγιάνοβσκι – Ότσε, “Αιγαιάτικες Καταιγίδες” και για τα αντιΚΚΕ “φιλομειονοτικά” επιχειρήματα

Tagged: , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: