Ματίας Ράκοσι: Μερικά προβλήματα της Λαϊκής Δημοκρατίας

Το άρθρο αυτό βρίσκεται στο βιβλίο «Για τη Λαϊκή Δημοκρατία στην Ανατολική Ευρώπη και την Κίνα», συλλογή άρθρων και λόγων (Βρετανία, Απρίλης 1951) από όπου και μεταφράστηκε.

R%C3%A1kosi

Μερικά προβλήματα της Λαϊκής Δημοκρατίας

του Ματίας Ράκοσι

Γενικού Γραμματέα του Κόμματος Ούγγρων Εργαζομένων

Η Ουγγαρία είναι η νεότερη των λαϊκών δημοκρατιών. Βασικά αυτό οφείλεται στους ίδιους λόγους οι οποίοι έκαναν την Ουγγαρία τον τελευταίο δορυφόρο του Χίτλερ, αλλά οφείλεται επίσης και στο ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την απελευθέρωση υποτιμήσαμε την ισχύ του εχθρού. Εδώ, ήταν μόνο μετά από 2,5 χρόνια σκληρής δουλειάς που το Κομμουνιστικό Κόμμα μπόρεσε να κερδίσει την υποστήριξη, όχι μόνο των βιομηχανικών εργατών, αλλά και της πλειοψηφίας των εργαζόμενων αγροτών, των προοδευτικών διανοούμενων και των μικρών επιχειρηματιών.

Μέχρι να μπορέσουμε, με τρία χρόνια σκληρής και πικρής δουλειάς, να πείσουμε τους εργαζόμενους για την αλήθεια της υπόθεσής μας, μέχρι να αποκαλύψουμε τις απόπειρες της παλιάς καπιταλιστικής τάξης να ξαναπάρει τα ηνία, δεν είχε κριθεί το ζήτημα αν η χώρα θα βάδιζε στο δρόμο της Λαϊκής Δημοκρατίας ή της αστικής δημοκρατίας. Το απελευθερωτικό και υποστηρικτικό χέρι του σοβιετικού λαού δεν είναι από μόνο του αρκετό. Είναι επίσης απαραίτητο – όπως και η προλεταριακή δικτατορία- το Κομμουνιστικό Κόμμα να αναγνωρίζεται ως ο ηγέτης τους, όχι μόνο από την τάξη των βιομηχανικών εργατών, αλλά επίσης και από τους συμμάχους της, τους εργαζόμενους αγρότες, τους μικρούς βιοτέχνες, τους μικρούς καταστηματάρχες, και τους προοδευτικούς διανοούμενους. Το δηλώσαμε αυτό έγκαιρα λέγοντας ότι η Σοβιετική Ένωση έσπασε τις αλυσίδες που υπήρχαν στα χέρια μας, αλλά αυτή δεν μπορούσε να χτίσει δημοκρατία στη θέση μας. Θα έπρεπε να το κάνουμε από μόνοι μας.

Και, μέχρι να κερδίσουμε τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, υπήρχε στη χώρα μας, επίσης, ένα είδος «δυαδικής εξουσίας», όπως υπήρχε το 1917 τον καιρό του Κερένσκι: έστεκε η μία δίπλα στην άλλη, αλληλοδιαπλεκόμενη και παλεύοντας η μία εναντίον της άλλης, η παλιά που τραβούσε προς τον καπιταλισμό, και η νέα που πάλευε για το σοσιαλισμό. Ο αγώνας κρίθηκε υπέρ του σοσιαλισμού, υπέρ της Λαϊκής Δημοκρατίας, αλλά θα χρειαστούμε πολλά ακόμα χρόνια σκληρής δουλειάς, πολλή συνδρομή και αμοιβαία βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες, ώστε τελικά να σταθεροποιήσουμε τα αποτελέσματα που έχουμε επιτύχει.

Οι Λαϊκές Δημοκρατίες έγιναν πραγματικότητα με τη βοήθεια και την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης: η ισχύς τους αυξήθηκε από την αμοιβαία βοήθεια. Μπορούν μόνο να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της ύπαρξής τους και την περαιτέρω ανάπτυξη απέναντι στον απειλητικό και πολεμοχαρή ιμπεριαλισμό, αν βασίζονται στη Σοβιετική Ένωση και μεταξύ τους η μία στην άλλη. Όποιος αφήνει αυτή την κοινότητα έχει, και μόνο με αυτό του το βήμα, παύει να είναι ένα κράτος της λαϊκής δημοκρατίας και οικοδόμος του σοσιαλισμού, και αναπόφευκτα κατρακυλά στο στρατόπεδο των καπιταλιστών και των ιμπεριαλιστών. Η 6μηνη ιστορία της προδοσίας των γιουγκοσλάβων ηγετών συνιστά μια τρανή απόδειξη αυτού.

Advertisements

Tagged: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: