ΕΕ και ειρηνη: «Καμια σχεση με τις αλλες (υπερδυναμεις)…» (περιοδικο «.com»)

To περιοδικο “.com” κυκλοφορoύσε στο τμήμα Διεθνών και  Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών σε εβδομαδιαία βάση κατά τα εαρινά εξάμηνα των ακαδημαϊκών ετών 2004-05 και 2005-06. Το σάιτ του  ήταν το geocities.com/periodikocom η οποία, ωστόσο, έχει πέσει, οπότε και μεταφέρονται όλα τα κείμενα στο parapoda.wordpress.com

τεύχος 3

ΕΕ και ειρήνη

«Καμιά σχέση με τις άλλες  (υπερδυνάμεις)…»

Η ΕΕ υποτίθεται πως αποτελεί μια δύναμη ειρήνης στον πλανήτη, όπου, «σε αντίθεση με τις δύο μεταπολεμικές υπερδυνάμεις», αντλεί το κύρος της από τα πολιτισμικά της αποθέματα κι όχι τους στρατιωτικούς της εξοπλισμούς. Γι’ αυτό, συχνά, ευρώφρονες καθηγητές του τμήματος ΔΕΟΣ (κ.Πλιάκος, κ.Παγουλάτος κλπ) την αποκαλούν “civilian power”(πολιτισμική δύναμη). Ας δούμε λοιπόν  πώς «η ενοποιημένη πλέον Ευρώπη προτίθεταινα εργασθεί για την ειρήνη, τη δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη ανά την υφήλιο», όπως διαβάζουμε στο προοίμιο του «Ευρωσυντάγματος» και δεν έχει ιμπεριαλιστικές νεοαποικιοκρατικές βλέψεις.

Η «φιλειρηνική» φύση της ΕΕ τής προκαλεί «ανασφάλειες» και για να τις ξεπεράσει, αποφάσισε να δημιουργήσει στρατό επιθετικού χαρακτήρα που θα παρεμβαίνει όπου γης προκειμένου να προωθήσει την…ειρήνη. Στην «Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας», που εγκρίθηκε στις Βρυξέλλες στις 12/12/2003, διαβάζουμε, καταρχάς, για ποιους λόγους η ΕΕ νιώθει ότι απειλείται:

«Ι – Παγκόσμιες προκλήσεις & κύριες απειλές :1)Τρομοκρατία  βλ. τεύχος 2 για το τι θεωρεί η ΕΕ τρομοκρατία (τα προοδευτικά κοινωνικά κινήματα & τους απεργούς)

2)Η εξάπλωση  όπλων μαζικού ολέθρου Αυτοί που παράγουν και χρησιμοποιούν σε κάθε στρατιωτική τους επέμβαση όπλα μαζικής καταστροφής είναι μάλλον οι τελευταίοι που δικαιούνται να «ανησυχούν»  για την εξάπλωσή τους.

3)Περιφερειακές συγκρούσεις: Προβλήματα σαν του Κασμίρ, των Μεγάλων Λιμνών και της Κορεατικής Χερσονήσου έχουν άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στα ευρωπαϊκά συμφέροντα, όπως βεβαίως έχουν και οι συγκρούσεις που σοβούν σε γεωγραφικά πλησιέστερες περιοχές, προπάντων δε στη Μέση Ανατολή. Τις 3 από τις 4 περιφερειακές συγκρούσεις που αναφέρονται, ήταν ευρωπαίοι που τις δημιούργησαν, ενώ πρέπει να σημειωθεί πως και στις 4 περιοχές, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές που υπάρχουν είναι μοναδικής αξίας. Η δε Κορέα αποτελεί την καλύτερη χερσαία στρατιωτική βάση για όποιον θέλει να ανακόψει την πορεία του κινέζικου ιμπεριαλισμού. Κάτι γνωρίζουν οι ΗΠΑ και βρίσκονται εκεί 60χρόνια τώρα.

4)Αποσάθρωση του Κράτους: Η κακή διακυβέρνηση– η διαφθορά,  η κατάχρηση εξουσίας, η αδυναμία θεσμών και η έλλειψη  λογοδοσίας – και οι εμφύλιες συγκρούσεις διαβρώνουν τα κράτη από μέσα. «Κατάχρηση εξουσίας» και «αδυναμία θεσμών» είναι υποκειμενικοί όροι, καθένας εκτιμά αν υπάρχουν ή όχι, αναλόγως του τι θέλει. Επιπλέον,  διαφθορά υπάρχει και στην ίδια την ΕΕ.Η λύση πρέπει να είναι (στρατιωτική) επέμβαση έξωθεν; Όσον αφορά την «έλλειψη λογοδοσίας», ήταν η ΕΕ που πρώτη αναγνώρισε την πραξικοπηματική κυβέρνηση του ηγέτη των βιομηχάνων στη Βενεζουέλα τον Απρίλη του 2002, που έριξε (ευτυχώς μόνο για 2 ημέρες) τον εκλεγμένο με 58% Ούγκο Τσάβες. Η δε στάση της ΕΕ στον 40ετή εμφύλιο της Κολομβίας, όπου ανακήρυξε τους αντάρτες των FARC–EP, που ελέγχουν το 40% του εδάφους της χώρας,  ως τρομοκρατική ομάδα, πιστοποιεί τον «ουδέτερό» της ρόλο σε εμφύλιες συγκρούσεις.

5)Οργανωμένο έγκλημα (διασυνοριακή κίνηση ναρκωτικών, λαθρομεταναστών κλπ).Προσπαθεί να «συγκινήσει» τους  προοδευτικούς πολίτες, «ξεχνώντας» βέβαια πως ο καπιταλισμός (που τόσο υπερασπίζεται η ΕΕ–βλ. τεύχ. 2) δημιουργεί και αξιοποιεί τη «λαθρο»μετανάστευση, για τη μείωση του εργατικού κόστους, τα δε ναρκωτικά είναι χρήσιμα για την προώθηση του «στρουθοκαμηλισμού» ως «λύσης» στα προβλήματα των νέων (ανεργία κ.α) που  μόνο ο καπιταλισμός τούς «προσφέρει».

 Πώς όμως αποφάσισε η ΕΕ να αντιμετωπίσει αυτές τις «απειλές»; Διαβάζουμε στο τμήμα «ΙΙ Στρατηγικοί Στόχοι αντιμετώπιση απειλών»: Η παραδοσιακή μας αντίληψη της αυτοάμυνας βασιζόταν στο φόβο της εισβολής. Με τις νέες απειλές που εμφανίζονται, η πρώτη γραμμή άμυνας θα είναι συχνά στο εξωτερικό.(…) θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δράσουμε προτού ξεσπάσει η κρίση. Όσο νωρίτερα αρχίζει η πρόληψη των συγκρούσεων και των απειλών τόσο καλύτερα» Το πεδίο δράσης της ΕΕ επεκτείνεται, λοιπόν, πέραν των συνόρων της, η οποία δράση έχει προληπτικό χαρακτήρα, όπως το δόγμα Μπους περί «προληπτικού χτυπήματος».

«Στα αποσαθρωμένα κράτη μπορεί να χρειαστούν στρατιωτικά μέσα για την αποκατάσταση της τάξης».Αν η ΕΕ θεωρήσει πως κάποιο κράτος έχει..«αποσαθρωθεί», με βάση τα δικά της κριτήρια, τότε, αγνοώντας το Διεθνές Δίκαιο που τόσο επικαλείται, θα εισβάλλει σε αυτό (γιατί περί εισβολής πρόκειται, ασχέτως της ονομασίας που εφευρίσκεται κάθε φορά), για την «ψυχή της μάνας» της, φυσικά..

«Οι περιφερειακές συγκρούσεις χρειάζονται πολιτική λύση, στη μετασυγκρου-σιακή όμως φάση, ενδέχεται να χρειαστούν στρατιωτικά μέσα και αποτελεσματική αστυνόμευση».Πάντα πρόθυμη η ΕΕ να προσφέρει τις καλές της υπηρεσίες για «αστυ-νόμευση», μπας και αρπάξει τίποτα από το πτώμα μιας κατεστραμμένης περιοχής.

«Καθήκον μας είναι να προωθήσουμε την εδραίωση ενός δακτυλίου καλοκυβερνώμενων χωρών στα ανατολικά και μεσογειακά σύνορα της Ένωσης.» Να πώς κατοχυρώνει η ΕΕ το «δικαίωμά» της για επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ξένων χωρών. Το ζήσαμε πρόσφατα στις εκλογές της Ουκρανίας, της Μολδαβίας, της Λευκορωσίας κλπ, όπου η ΕΕ χρηματοδοτεί  μέσω «Μη» Κυβερνητικών Οργανώσεων, συγκεκριμένους υποψήφιους ή δεν αναγνωρίζει εκλογικά αποτελέσματα. Η δημοκρατία κατά την ΕΕ, έχει ανάγκη πού και πού από εξωτερικό δάκτυλο..

Και αμέσως μετά διαβάζουμε το εξής καταπληκτικό: «Τρανότερο παράδειγμα της σπουδαιότητας του προτάγματος αυτού είναι τα Βαλκάνια. Χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες της Ένωσης, των ΗΠΑ, της Ρωσίας, του ΝΑΤΟ και άλλων διεθνών εταίρων, η σταθερότητα της περιοχής δεν κινδυνεύει πια από την έκρηξη σημαντικών συγκρούσεων.» Η ΕΕ που συμμετείχε στη διάλυση της Γιουγκο-σλαβίας (βλ. απόφαση ευρωπαίων ΥΠ. ΕΞ. 23 Δεκέμβρη 1991), η ΕΕ που βομβάρδισε (μέσω ΝΑΤΟ) τη Γιουγκοσλαβία το 1999, βρήκε μακάβριο αντικείμενο για αυτο-σαρκασμό. Δυστυχώς, «χάρη» στις συντονισμένες αυτές «προσπάθειες», στα Βαλκάνια συνεχίζονται οι εθνοκαθάρσεις και οι πρόσφυγες δεν έχουν επιστρέψει στις εστίες τους.

«Η ποιότητα της διεθνούς κοινωνίας εξαρτάται από την ποιότητα των κυβερνήσεων στις οποίες θεμελιώνεται. Η καλύτερη εγγύηση της ασφάλειάς μας είναι ένας κόσμος δημοκρατικών κρατών με χρηστή διακυβέρνηση.» Γι’ αυτό η ΕΕ ανέλαβε την αρμοδιότητα χορήγησης «πιστοποιητικών ποιότητας» στις κυβερνήσεις.

«Η προαγωγή της χρηστής διακυβέρνησης μέσω προγραμμάτων βοηθείας, επιβολής όρων και στοχοθετημένων εμπορικών μέτρων παραμένει σημαντικό στοιχείο  της πολιτικής μας το οποίο θα πρέπει να ενισχύσουμε περαιτέρω.»Να πώς μια “civilian power”, πέραν της στρατιωτικής μεθόδου, προωθεί τα συμφέροντά της:Προάγει τη «χρηστή διακυβέρνηση», επιβάλλοντας όρους (απειλή επιβολής εμπάργκο και δασμών) στις εμπορικές συναλλαγές και την «ανθρωπιστική» βοήθεια, που σαν «καλή χριστιανή» παρέχει η ΕΕ, «χωρίς» ανταλλάγματα.

Παρακάτω:«ΙΙΙ–συνέπειες πολιτικής για την Ευρώπη: Χρειάζεται ν’ αναπτύξουμε μια στρατηγική νοοτροπία που να προωθεί την έγκαιρη, γρήγορη και –όπου χρειαστεί-στιβαρή επέμβαση(…)Ως Ένωση 25 κρατών που δαπανούν συνολικά πάνω από 160 δισεκατομμύρια ευρώ για την άμυνα, θα έπρεπε, αν χρειαστεί, να μπορούμε να εκτελούμε δύο ή περισσότερες επιχειρήσεις ταυτόχρονα.» Η ΕΕ «δεν μασάει» πλέον τα λόγια της και κάνοντας επίδειξη δύναμης απειλεί τους πάντες ότι «άμα λάχει» μπορεί να τα βάλει και με δυο και με όσους θέλει.

     «Για να μετατρέψουμε τις ένοπλες δυνάμεις μας σε πιο ευέλικτες και ευκίνητες δυνάμεις και να τις καταστήσουμε ικανές να αντιμετωπίσουν τις νέες απειλές, θα πρέπει να αυξήσουμε τους πόρους που αφιερώνουμε στην άμυνα και να τους χρησιμοποιούμε αποτελεσματικότερα.» Μα πώς μια “civilian power”, «ήρεμη δύναμη» και μπλα μπλα μπλα πρέπει να αυξήσει τις  δαπάνες για στρατιωτικούς εξοπλισμούς; Για να επιβάλλει, προφανώς, την «ειρήνη» που θέλει .

«Σχεδόν σε κάθε σημαντική επέμβαση, τη στρατιωτική αποτελεσματικότητα ακολουθεί πολιτικό χάος.»  Επίδειξη αφοπλιστικής ειλικρίνειας…

«Μας χρειάζεται μεγαλύτερη ικανότητα αξιοποίησης όλων των αναγκαίων μη στρατιωτικών μέσων και σε καταστάσεις κρίσης και στις επόμενες φάσεις.» Διαιώνιση δηλαδή της παρουσίας της ΕΕ στις πληγείσες απ’ τη δική της εισβολή χώρες.

«Η κοινή εκτίμηση των απειλών συνιστά την καλύτερη βάση για κοινή δράση».Αυτό δεν αφορά μόνο τις Μεγάλες Δυνάμεις με τα αντικρουόμενα συμφέροντα που συνυπάρχουν στην ΕΕ, αλλά και τις μικρές, που πρέπει κι αυτές να «εκτιμούν» ότι τις απειλεί κάποιος, να καταβάλλουν το κόστος του «αντιτρομοκρατικού αγώνος» της ΕΕ και να μπαίνουν κατ’ αυτό τον τρόπο κι αυτές στο στόμα του λύκου.

«(…)θα πρέπει να σκεφτόμαστε με ευρύτερο φάσμα αποστολών κατά νου. Σ’ αυτές θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν κοινές επιχειρήσεις αφοπλισμού, υποστήριξη τρίτων χωρών στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στη μεταρρύθμιση του τομέα ασφάλειας – το τελευταίο ως μέρος ευρύτερου έργου  οικοδόμησης θεσμών.» Το πρόβλημα δηλαδή που δημιουργούν λ. χ. οι ΗΠΑ με την εισβολή τους στο Ιράκ, θα πρέπει να το επωμίζεται  κάθε ευρωπαίος, αφού πρέπει να τις υποστηρίζει στην «καταπολέμηση της τρομοκρατίας».Οι «κοινές επιχειρήσεις αφοπλισμού» είναι ένας «κόσμιος» τρόπος για να πεις αλλιώς «εμπλέκομαι σε πόλεμο», ενώ η υποστήριξη στη «μεταρρύθμιση του τομέα ασφάλειας» τρίτων χωρών, σημαίνει διαμόρφωση στρατού ταγματασφαλιτών (βλ. Ιράκ) και προσπάθεια για νομιμοποίηση της στρατιωτικής της παρουσίας, στη διεθνή κοινή γνώμη.

«(…)είμαστε δυνατότεροι όταν ενεργούμε από κοινού. Τα τελευταία χρόνια συστήσαμε πολλά και διάφορα μέσα, καθένα με τη δική του δομή και λογική. Το ζητούμενο είναι τώρα να συνδυάσουμε τα διάφορα μέσα και ικανότητες : τα ευρωπαϊκά προγράμματα βοήθειας και το Ευρωπαϊκό Ταμείο ανάπτυξης, τις στρατιωτικές και μη στρατιωτικές δυνατότητες των κρατών μελών και άλλα   μέσα. (…)Οι διπλωματικές προσπάθειες, οι αναπτυξιακές, εμπορικές και περιβαλλοντικές πολιτικές, όλα θα πρέπει να βαδίζουν στο ίδιο δρόμο. (…)» Άλλη μια ωμή παραδοχή ότι η αναπτυξιακή πολιτική και τα προγράμματα βοήθειας προς τις φτωχές χώρες, δεν είναι ανεξάρτητα από τα συμφέροντα της ΕΕ, αλλά πρέπει να συμβαδίζουν με αυτά.

      «Η ανάγκη μεγαλύτερης συνοχής δεν αφορά μόνο τα ενωσιακά μέσα: ισχύει και για τις εσωτερικές δραστηριότητες των κρατών μελών.» Δεν είναι δυνατόν η ΕΕπου παρεμβαίνει στα εσωτερικά ξένων χωρών, να μην παρενέβαινε και στις χώρες-μέλη της και να μην επέβαλε «τρόπους συμπεριφοράς» στις εξωτερικές τους σχέσεις.

«Αναντικατάστατη θέση κατέχει η διατλαντική σχέση. Ενεργώντας από κοινού, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ μπορούν να αποτελέσουν μια κολοσσιαία δύναμη αγαθού για τον κόσμο μας»Εδώ, ο έλληνας μεταφραστής του κειμένου ατύχησε: «κολοσσιαία δύναμη του καλού» εννοούν τα κείμενα στην Αγγλική, τη Γαλλική και την Ιταλική, που επίσης διαβάσαμε. Η ΕΕ υιοθετεί με τον πιο πανηγυρικό τρόπο μέχρι και την ορολογία (όχι μόνο την πρακτική) της κυβέρνησης των ΗΠΑ σχετικά με «δυνάμεις του καλού», «αυτοκρατορίες του κακού», «κράτη –παρίες», «κράτη- αλήτες» (το τελευταίο βέβαια , για πιο σκληρά «γούστα») και άλλα τέτοια φαιδρά…

Φυσικά και δεν είναι η ΕΕ μια φιλειρηνική δύναμη. Αυτό που την ενδιαφέρει, δεν είναι η προώθηση της ειρήνης, αλλά η προώθηση των συμφερόντων της: η επέκταση των προσβάσιμων για αυτήν αγορών και η εξασφάλιση ενεργειακών πηγών, όπως ρητά αναφέρεται στο κείμενο με τίτλο «Μια ασφαλής Ευρώπη σε έναν καλύτερο κόσμο: Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας»,το οποίο ολόκληρο μπορείτε να διαβάσετε στη διεύθυνσηhttp://ue.eu.int/uedocs/cmsUpload/031208ESSIIEL.pdf.Και κάποιοι «φιλειρηνιστές» (βλ. ΣΥΝασπισμός της «Αριστεράς»), επικροτούν την «ενηλικίωση» της  υπό εκκόλαψη υπερδύναμης που λέγεται ΕΕ και επιθυμούν ταχύτερη προώθηση της ΚΕΠΠΑ και της ίδρυσης του Ευρωστρατού για την «αποδέσμευση της ΕΕ από τις ΗΠΑ».Επιθυμούν χαλίφη στη θέση του χαλίφη, όχι κατάργηση του χαλιφάτου(βλ. Ανακοίνωση ΣΥΝ σχετικά με την ίδρυση Ευρωστρατού και ευρωαστυνομίας http://www.syn.gr/greek/epikairothta/2001_11/01112103.htm )

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: