Ανακοινωση της Πολιτικης Κινησης «Αριστερα!» για το αποτελεσμα των εκλογων της 9ης Απριλη 2000

Για το αποτέλεσμα των εκλογών της 9ης του Απρίλη

Ανακοίνωση της Πολιτικής Κίνησης Αριστερά!

1. Το 87% που συγκέντρωσαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό που έχουν καταγράψει τα δύο αστικά κόμματα από το 74 μέχρι σήμερα. Καταγράφει τον έ­ντονα διλημματικό χαρακτήρα που πήρε η ε­κλογική αναμέτρηση, που κυριαρχήθηκε α­πό το ερώτημα «ποιον προτιμάτε για διαχει­ριστή, τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ». Δείχνει τη δύνα­μη που έχουν οι παλιοί και σύγχρονοι χειριστικοί μηχανισμοί να εγκλωβίζουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε ανώδυνα διλήμματα. Απο­τελεί προϊόν μιας μεγάλης σε έκταση και βάθος επιχείρησης εκφοβισμού, εξαγοράς και εν τέλει υφαρπαγής της ψήφου των λαϊ­κών στρωμάτων. Η υφαρπαγή της ψήφου δεν έγινε στη βάση μιας ωμής τρομοκρατίας, αλλά στη βάση ενός οικονομικού εκβιασμού σε συνθήκες έντονης επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης των λαϊκών μα­ζών. Το αν θα χάσεις τη δουλειά σου ή η υ­πόσχεση πως θα βρεις δουλειά στις σημερι­νές συνθήκες έντονης δυαδικοποίησης δεν έχει διόλου μικρή σημασία, ασκεί μια μεγά­λη πίεση και αποτέλεσε το βασικό μοχλό ε­γκλωβισμού των μαζών στην αστική πολιτι­κή.

Το ΠΑΣΟΚ, έχοντας στα χέρια του την κρα­τική μηχανή και βεβαίως την ολοκληρωτική στήριξη όλων των δυναμικών παραγόντων, κινητοποιώντας τον κομματικό μηχανισμό, τρομοκρατώντας και εκβιάζοντας οικονομι­κά, επισείοντας το φόβο μιας επανόδου της Δεξιάς, κατόρθωσε να παρουσιάσει μια άνο­δο και να κερδίσει τις εκλογές. Η ΝΔ, αξιο­ποιώντας τη διάθεση για «αλλαγή», τη διά­θεση για κάποια καλυτέρευση και ανακούφι­ση, συσπείρωσε ένα μεγάλο κομμάτι της δυσαρέσκειας, γεγονός που της έδωσε μια μεγάλη άνοδο.

Αναμφισβήτητα, το 87% που συγκέντρωσαν τα δύο αστικά κόμματα αποτελεί μια επιτυ­χία συνολικά της αστικής πολιτικής και κα­ταγράφει έναν αρνητικό συσχετισμό σε πο­λιτικό επίπεδο για τις λαϊκές μάζες. Ο αστι­κός κόσμος δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει την ικανοποίηση του και να επιζητεί μια πιο επιθετική αντιλαϊκή πολιτική. Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης και όλες οι επεξεργασίες του «δεύτερου κύματος», δηλαδή του βίαιου εκσυγχρονισμού, είναι στην τροχιά της επι­θετικής πολιτικής που υπαγορεύει η ΕΕ και το κεφάλαιο και αυτό γρήγορα θα το γευ­τούν οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Η μετα-ΟΝΕ εποχή άρχισε, και μάλιστα όχι με κα­λούς όρους για τους εργαζόμενους.

2. Ομως, το 87% δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο με τους λόγους αυτούς, δηλαδή την κινητοποίηση των αστικών μηχανισμών. Το ερώτημα, γιατί έχουν σήμερα αυτή την απο­τελεσματικότητα, οδηγεί σε μία και μόνο α­πάντηση: ο πόλος που θα καθιστούσε ανα­ποτελεσματικά τα ψεύτικα διλήμματα και τη δράση των αστικών μηχανισμών, δηλαδή η  Αριστερά, στο σύνολο της και σε όλες της εκδοχές (υπαρκτή: εκσυγχρονισμένη και ρεφορμιστική· υπό αναζήτηση: επαναστατική, ριζοσπαστική κλπ) δεν μπόρεσε να παρουσιάσει μια προοπτική, δεν μπόρεσε να προτείνει κάτι ρεαλιστικό, άμεσο, χειροπιαστό για τις λαϊκές μάζες. Το 87% καταγράφει, πέρα από το δυσμενή πολιτικό συσχετισμό για τις λαϊκές μάζες και τις λαϊκές αντιστάσεις, μια ήττα σε πολιτικό επίπεδο της Αρι­στεράς και θα τροφοδοτήσει στο άμεσο μέλλον δύο κύριες τάσεις: από την αστική πλευρά θα επιχειρηθεί η παραπέρα περιθω­ριοποίηση της και αν χρειαστεί: η εξώθηση της στα όρια του πολιτικού συστήματοςστους χώρους της υπαρκτής Αριστεράς θα ενταθούν προβληματισμοί για προσαρμογή και δεξιά απάντηση στα ζητήματα που θέτει η νέα συγκυρία.

• Πρόκειται για μια πολιτική ήττα της Αρι­στεράς γιατί: σε συνθήκες που η δυσαρέ­σκεια εντεινόταν, σε συνθήκες που και α­γώνες είχαμε και ξεσπάσματα, σε συνθήκες που μαινόταν ένας πόλεμος στην περιοχή μας και εκφράστηκαν έντονες αντιπολεμι­κές και αντιιμπεριαλιοτικές διαθέσεις, σε τέτοιες συνθήκες η Αριστερά γνωρίζει συ­νολικά μια εκλογική συρρίκνωση, τα ποσο­στά της είναι από τα μικρότερα στην περίο­δο από τη μεταπολίτευση και, το χειρότερο, η τάση αυτή φαίνεται ότι μπορεί να συνεχι­στεί. Η αστική πολιτική φαίνεται να έχει τα περιθώρια να αντλήσει κι άλλο από την Αρι­στερά, να εξανεμίσει το ΔΗΚΚΙ, να διασπά­σει τον ΣΥΝ, εξαγοράζοντας ένα μεγάλο μέρος του. και να καθηλώσει το ΚΚΕ στο όριο του 5%. Και φυσικά δεν πρόκειται να σταματήσει εκεί. Κάθε διαφορετική φωνή, κάθε αντίσταση θα χαρακτηρίζεται αναχρο­νιστική, εκτός τόπου και χρόνου, εμπόδιο στην «ισχυρή Ελλάδα». Το 87% του ευρω­παϊκού προσανατολισμού θα.επισείεται πά­νω από κάθε αντίσταση των εργαζόμενων, από κάθε διαφορετικό προβληματισμό και προσανατολισμό.                 ·

• Γιατί όμως ήταν αναποτελεσματική η έκ­κληση σχεδόν όλων των κομμάτων (από το ΔΗΚΚΙ έως την εξωκοινοβουλευτική Αριστε­ρά) να μειωθεί η δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων; Αν και αποτελεί διαφορετική δια­τύπωση του ερωτήματος «γιατί γνώρισε αυ­τήν την ήττα η Αριστερά», η απάντηση του ερωτήματος αυτού έχει μεγάλη σημασία. Κυρίως γιατί η υπερψήφιση κάποιου κόμμα­τος της Αριστεράς έμοιαζε απλά σαν μια ψήφος διαμαρτυρίας, δεν συνδεόταν με κά­ποια προοπτική. Γιατί ο λαϊκός κόσμος διαι­σθάνθηκε ότι οι επικλήσεις αυτές δεν σχετί­ζονται με μια μόνιμη, σταθερή, τίμια, ανιδιο­τελή πολιτική στάση των κομμάτων αυτών, δεν σχετίζονται με μια διαδικασία ενότητας και έκφρασης με συνεπή τρόπο της λαϊκής αγανάκτησης και οργής. Τις είδε και τις θε­ώρησε ως τμήμα του ευρύτερου αστικού πο­λιτικού παιχνιδιού και δεν είδε το σοβαρό λόγο να επενδύσει σε αυτές. Έχουμε μπρο­στά στα μάτια μας τη χρεοκοπία μιας πολι­τικής γραμμής, συμπεριφοράς και στάσης που για δεκαετίες ακολουθεί η επίσημη Αρι­στερά. Έχουμε τη χρεοκοπία της διπλότητας, της εκμετάλλευσης της δυσαρέσκειας, της συγκράτησης των αγώνων. Εχουμε τη χρεοκοπία της προσπάθειας να χρησιμοποι­ηθούν όλα για την κοινοβουλευτική αναβάθ­μιση των κομμάτων της Αριστεράς. Όταν ο κόσμος της δουλειάς! έχει στην ουσία εγκα­ταλειφθεί, όταν οι διαιρετικές πολιτικές έ­χουν αφεθεί να αλωνίζουν και ενδιαφερόμαστε μόνο για τον έλεγχο συνδικάτων και τα ποσοστά στις εκλογές, όταν ο κόσμος της εξαθλίωσης και της απόρριψης δεν προσπαθιέται να συγκροτηθεί σε ένα κοινωνικό μέτωπο αντίστασης, όταν χρησιμοποιείται η εικονική πραγματικότητα για να παρουσια­στούν δήθεν συγκρούσεις, όταν αφήνεται η Δεξιά να διεμβολίζει χώρους της δυσαρέ­σκειας και γίνονται τόσες συμφωνίες μαζί της, όταν δηλαδή μια Αριστερά που να τιμά το όνομα της και τους αγώνες των εργαζο­μένων είναι ουσιαστικά απούσα, τότε το α­ποτέλεσμα των εκλογών είναι σχεδόν φυ­σιολογικό.

Η ένταση των ζητημάτων αυτών μεγαλώνει αφού την προηγούμενη περίοδο είχαμε και αγώνες, και μια αναζήτηση προς τα αριστε­ρά μεγάλου μέρους της κοινωνικής δυσαρέ­σκειας. Η ποιότητα, το βάθος, ο χαμηλός βαθμός σύνδεσης της Αριστεράς με αυτή την τάση την άφησε εντελώς εκτεθειμένη και τελικά απορροφήθηκε και συνεθλίβη στις πρόσφατες εκλογές μπροστά στα δι­λήμματα που τέθηκαν από την αστική πολι­τική. Ενώ το λογικό θα ήταν η τάση αυτή να εκφραστεί, να αντέξει στις πιέσεις και να α­ποτελέσει την κύρια δύναμη στήριξης της Αριστεράς. Αυτό όμως απαιτούσε την ύπαρξη μιας πραγματικής Αριστεράς (που δεν υπήρχε), μιας άλλης διαπαιδαγώγησης και στήριξης του κόσμου (που δεν υπήρξε για δεκαετίες), έναν άλλο πολιτικό και ιδεολο­γικό λόγο, που να ξεφεύγει από ένα γενικά καταγγελτικό περιεχόμενο και να υποδει­κνύει πειστικά πως υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από τους μονόδρομους. Μόνο που η πειστικότητα του λόγου αυτού έπρεπε και πρέπει να φαίνεται στην πράξη, στους αγώ­νες, στην καθημερινότητα. Τέλος, μη μας διαφεύγει το γεγονός πως οι 158.523 ψηφοφόροι που επέλεξαν το άκυρο και το λευκό (ποσοστό 2,26%), μέσα στις συνθήκες των βουλευτικών εκλογών, σε με­γάλος μέρος είναι κόσμος προβληματισμέ­νος, που αντιστέκεται στα μεγάλα λόγια και στην υποκρισία, αλλά που δεν πείθεται και από όλες τις εκδοχές της Αριστεράς. Όλα αυτά αποδεικνύουν με ένταση μια με­γάλη απαίτηση: Να ανοίξει μια βαθιά και ου­σιαστική συζήτηση στους κόλπους της Αρι­στεράς. Για τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, για τους δρόμους μέσα από τους οποίους μπο­ρεί να καλυφτεί το κενό Αριστεράς που υ­πάρχει στην ελληνική κοινωνία. Εστω και τώρα είναι επιτακτικό να γίνει αυτή η συζή­τηση.

3. Το αποτέλεσμα της «άλλης Αριστεράς» ε­πηρεάστηκε από τις γενικές τάσεις. Δεν εκ­φράζει στο σύνολο του μια διαφορετική δυ­ναμική, δεν μπόρεσε να συνδεθεί με τη λαϊ­κή δυσαρέσκεια ή να εκφράσει ένα μέρος του ψαξίματος προς τα αριστερά. Δεν πρό­βαλε μια διαφορετική πολιτική άποψη, τέ­τοια που να ξεχωρίζει, ούτε τροφοδότησε ένα διαφορετικό πολιτικό και ιδεολογικό ρεύμα. Το συνολικό αποτέλεσμα της «άλλης Αριστεράς» δεν αντιστρέφει μια πορεία ε­γκλωβισμού σε ένα περιθώριο. Ούτε άλλα­ξαν σημαντικά οι συσχετισμοί στο εσωτερικό της, ούτε αλλάζει τους συσχετισμούς με την επίσημη Αριστερά. Δεν καταγράφει έ­ναν πόλο στον οποίο με ελπίδα μπορούν να προσβλέπουν οι αριστεροί και οι εργαζόμε­νοι.

Όσον αφορά το αποτέλεσμα του ενωτικού συνδυασμού ΑΡΙΣΤΕΡΑ! Μ-Λ ΚΚΕ, αυτό ή­ταν κάτω από τις προσδοκίες μας και η αιτία συνδέεται βασικά με τη σύνθλιψη που υπέ­στη εκλογικά η τάση αριστεροποίησης. Ενώ σωστά έγινε προσπάθεια απεύθυνσης σε πλατύ κόσμο, στον κόσμο που είχε δώσει το «παρών» του σε όλους τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου, δεν πάρθηκαν από την αρχή όλα τα μέτρα που θα καθιστούσαν τον εκλογικό συνδυασμό πιο ανθεκτικό στις πιέσεις και στον έντονα διλημματικό χαρα­κτήρα των εκλογών.

Η οργάνωση μας μελετώντας όλες τις πλευρές αυτής της εκλογικής μάχης βγαίνει συνολικά πιο ώριμη σχετικά με τις δυνατό­τητες και τις ανάγκες της περιόδου.

4. Η λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση δεν απορροφήθηκε, δεν εξαφανίζεται με το ε­κλογικό αποτέλεσμα. Εγκλωβίστηκε στα δι­λήμματα που της έθεσαν τα αστικά κόμματα και τα ΜΜΕ, οδηγήθηκε σε έναν πραγματισμό στοιχιζόμενη στο ένα ή στο άλλο μεγάλο κόμμα. Είναι λάθος να θεωρηθεί πως ο εγκλωβισμός αυτός έχει στοιχεία μονιμότηας και διάρκειας. Οι λαϊκές μάζες που οδη­γήθηκαν σε αυτή την επιλογή γνωρίζουν πως ήταν μια υφαρπαγή, μια αναγκαστική ε­πιλογή, και από το ίδιο βράδυ κιόλας ένα με­γάλο μέρος πέρασε στην «αντιπολίτευση». Όταν τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας » κυβέρνησης έρθουν -και θα ‘ρθουν σύντομα- όταν όλοι καταλάβουν πως οι υποσχέ­σεις και η «κοινωνική ευαισθησία» των δυο αστικών κομμάτων πάνε περίπατο, τότε η α­γανάκτηση και η οργή είναι πολύ πιθανό να έρθουν με μεγαλύτερη ένταση. Η αστική πολιτική θα κινηθεί στο έδαφος της διαχείρισης της λαϊκής δυσαρέσκειας και της αποφυγής των κοινωνικών ξεσπα­σμάτων. Η εντολή στο ΠΑΣΟΚ από όλα τα δυναμικά ελλαδικά και ξένα κέντρα δόθηκε ακριβώς γιατί αυτό το κόμμα μπορεί να εγ­γυηθεί πως θα απορροφήσει καλύτερα τις κοινωνικές εντάσεις. Το ΠΑΣΟΚ στην πράξη , εκφράζει μια εκδοχή κεντροαριστεράς, με την ιδιομορφία ότι η κεντροαριστερά στην Ελλάδα δεν εκφράζεται με έναν κυβερνητι­κό συνασπισμό κομμάτων, όπως στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η πολιτική της Αριστεράς πρέπει να κινηθεί στο έδαφος της έκφρασης της λαϊκής δυ­σαρέσκειας, μέσα από έναν επίμονο και υ­πομονετικό δρόμο, μέσα από μια σε πολλά επίπεδα προσπάθεια σύνδεσης, επαφής και συγκρότησης λαϊκών αντιστάσεων. Όμως δεν πρέπει να ξεχνιέται ούτε να υποτιμιέται η σοβαρότητα και η κρισιμότητα που έχει ο ιδεολογικός και πολιτικός παράγοντας, η α­νάγκη ενός προγραμματικού λόγου που να στηρίζει τις αριστερές δυνάμεις, να θωρακί­ζει τις αντιστάσεις, να δίνει μια προοπτική. Είναι απαραίτητο; να εμβαθύνουμε τον προ­βληματισμό για το τι σημαίνει να ανοίξει ο δρόμος στην πραγματική Αριστερά, να αντλήσουμε διδάγματα από την πρόσφατη πείρα και την εκλογική μάχη που δώσαμε. Η ανάγκη συσπείρωσης, συμμετοχής, ενότητας που είχαμε επισημάνει προεκλογικά συνεχί­ζει να υπάρχει. Υπάρχει όμως μαζί με σημα­ντικά ερωτηματικά για τους όρους και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να είναι αποτελεσματική, ζωογόνα, ελπιδοφόρα.

5. Το 87% ορίζει έναν αρνητικό συσχετισμό για τις λαϊκές δυνάμεις, αλλά απέχει από το να αποτελεί ένα συμπαγές και χωρίς ρωγμές, αντιθέσεις και τριγμούς αστικό οικοδόμημα. Μπροστά στα μάτια μας συντελείται μια με­γάλη πολιτική αναμόρφωση. Ενώ το πρώτο μεγάλο επεισόδιο της δείχνει την ταυτόχρο­νη αύξηση των δύο αστικών κομμάτων και μια περιθωριοποίηση της Αριστεράς. Δυναμώνει έτσι η τάση να εκφράζονται και να μονοπωλούνται τα πάντα από δύο κόμματα που στην ουσία δεν διαφέρουν σε τίποτα, και το λογι­κό επακόλουθο θα είναι να δυναμώσει και η τάση αποκλεισμού από την πολιτική ζωή με­γάλων τμημάτων και την εξώθηση στα όρια ή και την εξαφάνιση κάθε άλλης φωνής. Η συ­ζήτηση για τα όρια της δημοκρατίας και της νομιμότητας θα επανακαθοριστούν. Η δημο­κρατία του χρήματος, της εικονικής πραγμα­τικότητας και του αποκλεισμού σημαδεύει το τέλος όσων γνωρίσαμε ως «μεταπολίτευση». Αν όμως σε αυτό το πρώτο μεγάλο επεισόδιο φαίνεται να μην έχουμε σοβαρές αλλαγές στο δεύτερο κόμμα, όπως όλοι ανέμεναν, εν τούτοις υπάρχουν όλοι οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες ανακατατάξεις (α­κόμα και σε μια πολιτική κρίση). Η απόσταση των δύο κομμάτων είναι πράγματι πολύ μι­κρή. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να οδηγήσει σε μια άτυπη συγκυβέρνηση, αλλά θα τροφοδοτήσει την τάση συγκέντρωσης και μονοπώλησης της εξουσίας από πλευράς του ΠΑΣΟΚ και λογικά θα οδηγήσει σε μια σκλήρυνση της αντιπολιτευτικής τακτικής της ΝΔ, γιατί η αναμονή 4 χρόνων μετά από τόσο διά­στημα εκτός εξουσίας θα πολλαπλασιάσει τις φυγόκεντρες τάσεις. Αλλά και τα «πακέτα» των μεγάλων έργων, της Ολυμπιάδας του 2004 κλπ είναι τόσο δελεαστικά, που η μοι­ρασιά τους ενδέχεται να δημιουργήσει μεγά­λους τριγμούς και μέσα στο πασοκικό στρα­τόπεδο. Τέλος, δεν μπορεί να μην παρθούν υ­πόψη -το αντίθετο- τα ανοικτά μέτωπα στα Βαλκάνια, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, που πά­ντα μπορούν να τροφοδοτήσουν εξελίξεις και κρίσεις. Όπως δεν μπορεί να υποτιμηθούν παράγοντες όπως μια μεγάλη οικονομική κρί­ση και η ένταση του ανταγωνισμού των Αμε­ρικάνων και Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Αυτοί είναι οι κύριοι παράγοντες που θα καθορί­σουν τις εξελίξεις της πολιτικής αναμόρφω­σης στη χώρα.

6. Η πολιτική κίνηση Αριστερά! εκφράζει την ανάγκη να καλέσει όλους τους αριστερούς ανθρώπους να εντείνουν τις προσπάθειες τους ώστε:

• Να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς, για την πολιτική και ιδεολογική της γραμμή στις σύγ­χρονες συνθήκες.

• Να δώσουν ζωή σε αντιστάσεις και αγώνες υπερασπίζοντας τα συμφέροντα των εργαζο­μένων και της νεολαίας.

•  Να οικοδομήσουν συλλογικότητες, να συ­σπειρωθούν, να οργανωθούν, να σπάσουν τεχνητούς διαχωρισμούς, ν’ απαντήσουν θε­τικά στην ανάγκη οικοδόμησης μιας προοπτι­κής.

Τέλος, μας ενδιαφέρει να ακούσουμε τις γνώμες και τις απόψεις όλων για τις επιλο­γές και την πορεία της Αριστερά! η ιδιαίτερα για την εκλογική μάχη και το τι μέλλει γενέ­σθαι.

 

14/4/2000

Advertisements

Tagged: , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: