Ο Κιμ Γιονγκ Ιλ για την ελαχιστη σχεση μαρξισμου-λενινισμου και κιμιλσονγκισμου

Με αφορμή την εκτέλεση του θείου του Κιμ Γιονγκ Ουν για εσχάτη προδοσία, πολλοί, ακόμα και δηλώνοντες αριστεροί, βρήκαν την ευκαιρία για να ξεράσουν πάλι αντικομμουνισμό, να χαρακτηρίσουν την κυβέρνηση της Β. Κορέας «σταλινικό καθεστώς», και εν τέλει, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, να παίξουν το παιχνίδι των ΗΠΑ αλλά και της Κίνας, που και οι δύο βολεύονται με τη διατήρηση της έντασης στην κορεατική χερσόνησο, αλλά, και μην το ξεχνάμε, με τη συνέχιση της διαίρεσης της Κορέας. Ας φανταστεί κανείς και μόνο ποιον θα συνέφερε η δημιουργία μιας δεύτερης Ιαπωνίας και μάλιστα με πυρηνικά και αξιόμαχο στρατό. Είναι προφανές: ούτε τις ΗΠΑ, που δεν θα είχαν λόγο να κρατούν στρατεύματα, ούτε την Κίνα.

Σε κάθε περίπτωση, το  θέμα δεν αφορά μόνο τις διεθνείς σχέσεις. Το γεγονός της υπεράσπισης της ενοποίησης της Κορέας, και όχι απλώς «της μη ανάμιξης στις εσωτερικές υποθέσεις μιας χώρας» δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μελετάμε και τα αίτια απομάκρυνσης του κυβερνώντος Κόμματος Εργατών Κορέας από το μαρξισμό-λενινισμό.

Το παρακάτω κείμενο αποσαφηνίζει, με τα λόγια του ίδιου του Κιμ Γιονγκ Ιλ τη μηδαμινή σχέση της επίσημης κρατικής ιδεολογίας (ναι, αγαπητοί «αντικειμενικοί», όλα τα κράτη προωθούν κάποια ιδεολογία) με το μαρξισμό-λενινισμό.

Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως όποια ζητήματα πραγματεύεται (ή δηλώνει ότι πραγματεύεται) ο Κιμιλσουνγκισμός, δεν υπάρχει λόγος να τα μελετά κανείς (από μαρξιστική-λενινιστική σκοπιά, φυσικά).

Για παράδειγμα, δεν αφορούν μόνο τη Βόρεια Κορέα ζητήματα όπως: διαφορές κίνησης φύσης και κοινωνικοϊστορικής κίνησης, καθοδηγητικές αρχές στην επανάσταση και την οικοδόμηση, ανάπτυξη των επαναστατικών θεωριών της εργατικής τάξης, ανάλυση των θεωριών, των στρατηγικών και των τακτικών για την εθνική απελευθέρωση, την ταξική χειραφέτηση και την ανθρώπινη απελευθέρωση στην εποχή μας, μέθοδος της ηγεσίας στην επαναστατική θεωρία της εργατικής τάξης, καθοδηγητική ιδέα και θεωρία της επανάστασης, ιδέα και θεωρία της ηγεσίας της επανάστασης, προστασία και  ενσάρκωση των ιδεολογικών και θεωρητικών επιτευγμάτων του Μαρξισμού-Λενινισμού, αντιπαράθεση σε όλες τις μορφές ιδεαλισμού και μεταφυσικής, προστασία της επαναστατικής πεμπτουσίας της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας από αστικές και οπορτουνιστικές θεωρίες και δημιουργική εφαρμογή και ανάπτυξη του σε αντιστοιχία με τις απαιτήσεις της επαναστατικής πρακτικής των καιρών μας.

 

Για την ορθή κατανόηση της πρωτοτυπίας του Κιμιλσονγκισμού

 

Λόγος σε θεωρητικούς προπαγανδιστές του κόμματος, 2 Οκτώβρη 1976

 

Αφότου χαρακτηρίσαμε την επαναστατική σκέψη του ηγέτη ως Κιμιλσουνγκισμό και του δώσαμε έναν ορισμό, ο λαός την αντιμετώπισαν από μια νέα σκοπιά. Επί του παρόντος, όλοι αποκαλούν την επαναστατική σκέψη του  ηγέτη Κιμιλσουνγκισμό, και λένε ότι είναι ένα σύστημα, βασισμένο στην ιδέα, τη θεωρία και τη μέθοδο της «Τσιουτσέ» («Ανεξαρτησίας»). Παλιότερα, η επαναστατική ιδέα του ηγέτη αποκαλούταν σύγχρονος Μαρξισμός-Λενινισμός. Φυσικά, υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτό, όμως δεν είναι ένας σωστός ορισμός, καθώς δίνει έμφαση κυρίως στην κληρονομιά του από το μαρξισμό-λενινισμό. Πλέον κανείς δεν αναφέρεται με αυτό τον ορισμό στην επαναστατική σκέψη του ηγέτη. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα η τάση να την ερμηνεύουμε στη βάση του Μαρξισμού-Λενινισμού. Αποκαλούμε την επαναστατική σκέψη του ηγέτη Κιμιλσουνγκισμό γιατί η ιδέα και η θεωρία που εκπόνησε είναι πρωτότυπες. Ο ορισμός ότι ο Κιμιλσουνγκισμός είναι ένα σύστημα βασισμένο στην ιδέα, τη θεωρία και τη μέθοδο της Τσιουτσέ σημαίνει ότι ο Κιμιλσουνγκισμός είναι, στο περιεχόμενό του, συνεπής με την ιδέα Τσιουτσέ και ότι, αναφορικά με τη σύνθεσή του, δημιουργεί ένα σύστημα βασισμένο στην ιδέα, τη θεωρία και τη μέθοδο. Τόσο σε περιεχόμενο όσο και στη σύνθεσή του, ο Κιμιλσουνγκισμός είναι μια πρωτότυπη ιδέα που δεν μπορεί να εξηγηθεί εντός του πλαισίου του Μαρξισμού-Λενινισμού.

Η ιδέα Τσιουτσέ, η οποία συνιστά την πεμπτουσία του Κιμιλσουνγκισμού, είναι μια ιδέα που πρώτη φορά ανακαλύφτηκε στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης. Ωστόσο, επί του παρόντος, υπάρχει μια τάση να ερμηνεύεται η ιδέα Τσιουτσέ στη βάση της υλιστικής διαλεκτικής του μαρξισμού. Όχι πολύ παλιά, έλαβα μια επιστολή που διατύπωνε την άποψη ότι η ιδέα Τσιουτσέ είναι ένας «υλισμός της Τσιουτσέ» και μια «διαλεκτική της Τσιουτσέ». Αυτό δείχνει ότι η πρωτοτυπία της ιδέας Τσιουτσέ δεν έχει ορθώς κατανοηθεί.

Η υλιστική διαλεκτική του μαρξισμού εκτιμούσε ως το βασικό ζήτημα της φιλοσοφίας τη συσχέτιση μεταξύ ύλης και συνείδησης και μεταξύ του είναι και της σκέψης, και απέδειξε την προτεραιότητα της ύλης, την προτεραιότητα του είναι. Στη βάση αυτή, αποσαφήνισε τους νόμους της κίνησης του αντικειμενικού κόσμου. Έχοντας ξεκαθαρίσει την υλική φύση του κόσμου και τους καθολικούς νόμους κίνησής του, η ιδέα Τσιουτσέ εκτιμά ως το βασικό ζήτημα της φιλοσοφίας τη θέση και το ρόλο του ανθρώπου στον κόσμο, και απέδειξε ότι ο άνθρωπος είναι κυρίαρχος κάθε πράγματος και αποφασίζει για τα πάντα. Το εξήγησε στη βάση του νόμου που καθορίζει την κυριαρχία, το μετασχηματισμό και την ανάπτυξη του κόσμου από τον άνθρωπο. Η ιδέα Τσιουτσέ θέτει τον άνθρωπο στη θέση αυτού που κυριαρχεί στον κόσμο, αντί να τον παρουσιάζει απλώς ως τμήμα του. Η φιλοσοφική αρχή της ιδέας Τσιουτσέ δεν μπορεί να εξηγηθεί εντός του πλαισίου της υλιστικής διαλεκτικής.

Η τάση να ερμηνεύεται η ιδέα Τσιουτσέ σύμφωνα με το σύστημα και το περιεχόμενο των προγενέστερων θεωριών εκδηλώνεται με τον πιο λανθασμένο τρόπο όταν βλέπει κανείς την κοινωνική ιστορία. Ακόμα και φιλοσοφικά κείμενα παρουσιάζουν την τάση να ερμηνεύουν τις κοινωνικοϊστορικές αρχές που έχουν αποσαφηνιστεί από την ιδέα Τσιουτσέ, σύμφωνα με την υλιστική αντίληψη της ιστορίας. Ο ιστορικός υλισμός είναι η εφαρμογή των γενικών νόμων του υλικού κόσμου στην κοινωνική ιστορία. Περιττό να πούμε ότι η κοινωνία, επίσης, ανήκει στον υλικό κόσμο, επομένως οι καθολικοί νόμοι του υλικού κόσμου εφαρμόζονται επίσης σε αυτή. Όμως η κοινωνία έχει ιδιαίτερους νόμους κίνησης που διαφέρουν από αυτούς της φύσης. Αντίθετα με την κίνηση της φύσης, η κοινωνικοϊστορική κίνηση έχει ένα υποκείμενο. Και η κοινωνικοϊστορική κίνηση δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς την λειτουργία και το ρόλο του υποκειμένου της. Η ιδέα Τσιουτσέ έχει επακριβώς φωτίσει τη φύση (η οποία κυβερνάται από νόμους) που υπάρχει στην κοινωνικοϊστορική κίνηση ως μια κίνηση του υποκειμένου της. Η αντίληψη για την κοινωνική ιστορία όπως διατυπώθηκε από την ιδέα Τσιουτσέ έχει ως κύριο περιεχόμενό της τη φύση (η οποία κυβερνάται από νόμους) της κοινωνικοϊστορικής κίνησης. Η αντίληψη της Τσιουτσέ για την κοινωνική ιστορία δεν πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με την υλιστική αντίληψη της ιστορίας. Η ιδέα Τσιουτσέ είναι μια πρωτότυπη ιδέα που αποσαφηνίζει όχι μόνο τις νέες φιλοσοφικές και κοινωνικοϊστορικές αρχές, αλλά επίσης τις καθοδηγητικές αρχές στην επανάσταση και την οικοδόμηση (σ.μετ: του σοσιαλισμού). Αντίστοιχα με την ιδέα Τσιουτσέ, η επαναστατική θεωρία του Κιμιλσονγκισμού είναι επίσης μια πρωτότυπη θεωρία. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι έχουν ακόμα την τάση να τη συγχέουν με την επαναστατική θεωρία του Μαρξισμού-Λενινισμού. Από τη σκοπιά της ανάπτυξης των επαναστατικών θεωριών της εργατικής τάξης, ο Μαρξισμός-Λενινισμός είναι η επαναστατική θεωρία της ιστορικής περιόδου που προηγείται της ανάπτυξης του Κιμιλσονγκισμού. Ο Μαρξ επιστημονικά απέδειξε, στη βάση της υλιστικής διαλεκτικής, το αναπόφευκτο της πτώσης του καπιταλισμού και της μετάβασης στο σοσιαλισμό. Ο Λένιν ακολούθησε τη θεωρία του για να κάνει μια ανάλυση του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Στη βάση αυτή, φώτισε το νόμο της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού και της δυνατότητας της νίκης του σοσιαλισμού ακόμα και σε μια μόνο χώρα, και προώθησε την επαναστατική θεωρία για την εγκαθίδρυση του σοσιαλιστικού συστήματος. Να γιατί το κύριο περιεχόμενο της επαναστατικής θεωρίας του Μαρξισμού-Λενινισμού είναι η θεωρία για την ανατροπή του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού και η εγκαθίδρυση ενός σοσιαλιστικού συστήματος.

Η επαναστατική θεωρία του Κιμιλσονγκισμού είναι μια επαναστατική θεωρία η οποία παρείχε λύσεις στα προβλήματα που προκύπτουν κατά την επαναστατική πρακτική σε μια νέα περίοδο, διαφορετική από την εποχή που γέννησε το μαρξισμό-λενινισμό. Στη βάση της ιδέας Τσιουτσέ, ο ηγέτης έδωσε μια εκ βάθρων ανάλυση των θεωριών, των στρατηγικών και των τακτικών για την εθνική απελευθέρωση, την ταξική χειραφέτηση και την ανθρώπινη απελευθέρωση στην εποχή μας. Έτσι, μπορεί να λεχθεί ότι η επαναστατική θεωρία του Κιμιλσονγκισμού είναι μια τέλεια επαναστατική θεωρία για τον κομμουνισμό στην εποχή της Τσιουτσέ. Δεν έχει νόημα να αναζητάμε κάποιο στοιχείο στη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία για να εξηγούμε τη νέα επαναστατική θεωρία που διατύπωσε ο Κιμιλσουνγκισμός, ειδικά στη θεωρία της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Το πρόβλημα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού έχει αποσαφηνιστεί από τον Κιμιλσουνγκισμό με ένα νέο τρόπο. Πράγματι, οι θεμελιωτές του Μαρξισμού-Λενινισμού, επίσης, διατύπωσαν μερικές απόψεις για τη σοσιαλιστική και κομμουνιστική θεωρία, όμως οι απόψεις τους δεν προχωρούσαν πέρα από τα όρια της πρόβλεψης και των υποθέσεων.

Ο ηγέτης έχει από καιρό πει ότι το Κόμμα μας είχε λάβει υπόψη όλες τις προτάσεις που άξιζαν από τους θεμελιωτές του Μαρξισμού-Λενινισμού, και ότι μετά την εγκαθίδρυση του σοσιαλιστικού συστήματος, είχε επιλύσει όλα τα προκύπτοντα προβλήματα με το δικό του τρόπο. Στην πραγματικότητα, τα θεωρητικά και πρακτικά προβλήματα της επανάστασης και του έργου της οικοδόμησης μετά την εγκαθίδρυση του σοσιαλιστικού συστήματος έχουν επιλυθεί εντελώς μέσω των μοναδικών ιδεολογικών και θεωρητικών δραστηριοτήτων του ηγέτη. Επομένως, οι κλασικοί του Μαρξισμού-Λενινισμού δεν μπορούν να δώσουν κανένα ίχνος λύσης στην επίλυση αυτών των προβλημάτων. Επομένως, ο Κιμιλσουνγκισμός έθεσε το νέο ζήτημα της μεθόδου της ηγεσίας στην επαναστατική θεωρία της εργατικής τάξης και το φώτισε με ένα συνεκτικό τρόπο.

Το ζήτημα της μεθόδου της ηγεσίας κατέχει μια ανεξάρτητη θέση, θεωρητικά και πρακτικά, στον επαναστατικό αγώνα της εργατικής τάξης. Η επαναστατική υπόθεση της εργατικής τάξης, η υπόθεση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, είναι ένας  σύνθετος αγώνας που πάει βαθιά, για τον ολόπλευρο μετασχηματισμό του κόσμου, και ένας μεγάλος αγώνας στον οποίο συμμετέχουν οι πλατιές μάζες. Επομένως, η επαναστατική υπόθεση θα είναι νικηφόρα μόνο όταν εφαρμοστεί μια σωστή μέθοδος ηγεσίας, μαζί με μια σωστή καθοδηγητική ιδέα και θεωρία. Το ζήτημα της μεθόδου της ηγεσίας αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία όταν το κόμμα της εργατικής τάξης αναλαμβάνει την εξουσία, διευθύνει τη νέα κοινωνία και καθοδηγεί την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Όμως, στην επαναστατική θεωρία της εργατικής τάξης, αυτό το ζήτημα δεν είχε ποτέ πριν συστηματοποιηθεί σε μια ανεξάρτητη θεωρία. Η σημαντική προσφορά του Κιμιλσονγκισμού είναι ότι παρείχε μια νέα διατύπωση της θεωρίας για τη μέθοδο της ηγεσίας και τη συστηματοποίησε ως ένα ανεξάρτητο στοιχείο. Ο Κιμιλσουνγκισμός παρουσίασε τη μέθοδο της ηγεσίας ως ένα από τα θεμελιώδη ζητήματα για τη νίκη στην επανάσταση και της έδωσε μια πλήρη εξήγηση. Συγκεκριμένα, πρωτότυπα αποσαφήνισε και τελειοποίησε τη μέθοδο της ηγεσίας, τη μέθοδο της καθοδήγησης της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού που θα πρέπει να υιοθετηθεί από το κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία. Όμως, σε μερικές περιπτώσεις, η μέθοδος της ηγεσίας που αποτελεί ένα ανεξάρτητο στοιχείο του Κιμιλσονγκισμού εσφαλμένα τώρα ερμηνεύεται ως ζήτημα μεθοδολογίας. Αυτή είναι μια μη σωστή κατανόηση του περιεχομένου και της πρωτοτυπίας της κιμιλσουνγκικής θεωρίας για την ηγεσία. Είναι ξεκάθαρο από αυτό ότι ο Κιμιλσουνγκισμός διαφέρει από το μαρξισμό-λενινισμό στο σύστημα και το περιεχόμενο της δομής του. Όπως γνωρίζετε, ο μαρξισμός έχει τρεις πηγές καταγωγής: τη γερμανική κλασική φιλοσοφία, τη βρετανική κλασική πολιτική οικονομία και το δόγμα του γαλλικού ουτοπιστικού σοσιαλισμού. Αντίστοιχα, το δομικό του σύστημα αποτελείται από αυτά τα τρία στοιχεία. Ο λενινισμός ανέπτυξε και εμπλούτισε το μαρξισμό σε διάφορες πτυχές του, όμως υιοθέτησε τα ίδια αυτά τρία στοιχεία: φιλοσοφία, πολιτική οικονομία και επιστημονικός σοσιαλισμός.

Στη νέα εποχή της ανθρώπινης ιστορίας, όπου οι λαϊκές μάζες έχουν προκύψει ως κυρίαρχες του κόσμου, για πρώτη φορά στην ιστορία, και καθορίζουν τη μοίρα τους με έναν ανεξάρτητο και δημιουργικό τρόπο, στην εποχή όπου το επαναστατικό κίνημα της εργατικής τάξης έχει προχωρήσει πολύ μακριά, σε έκταση και σε βάθος, σε όλο τον κόσμο, η επαναστατική πρακτική απαιτεί μια νέα ιδέα και θεωρία της ηγεσίας της επανάστασης, και έχει καταστήσει το ζήτημα της ηγεσίας στην κινητοποίηση ευρύτερων τμημάτων των μαζών για την επανάσταση ως ένα επιτακτικό πρόβλημα το οποίο συνδέεται με την έκβαση της επανάστασης. Ο Κιμιλσουνγκισμός ο οποίος αποτελείται από τρία στοιχεία, την ιδέα Τσιουτσέ και την επαναστατική θεωρία και τη μέθοδο της ηγεσίας που αποσαφήνισε, έχει ανταποκριθεί σε αυτές τις νέες απαιτήσεις του επαναστατικού κινήματος.

Ο Κιμιλσουνγκισμός είναι ένα ιδεολογικό και θεωρητικό σύστημα που έχει την ιδέα Τσιουτσέ στον πυρήνα της. Η πρωτοτυπία του Κιμιλσονγκισμού προκύπτει από την πρωτοτυπία της ιδέας Τσιουτσέ. Επομένως, όταν κάνουμε λόγο για Κιμιλσουνγκισμό, πρώτα πρέπει να σκεφτόμαστε για την ιδέα Τσιουτσέ. Ωστόσο, δεν πρέπει να βλέπουμε την ιδέα Τσιουτσέ και τον Κιμιλσουνγκισμό με τον ίδιο τρόπο. Μερικοί άνθρωποι τώρα τα θέτουν στην ίδια κατηγορία, όμως διαφέρουν στο περιεχόμενό τους. Ο Κιμιλσουνγκισμός αποτελείται από την ιδέα Τσιουτσέ και μια προχωρημένη επαναστατική θεωρία και μέθοδο ηγεσίας που αναπτύχθηκαν από αυτή την ιδέα. Επομένως, ορίσαμε τον Κιμιλσουνγκισμό ως ένα σύστημα βασισμένο στην ιδέα, τη θεωρία και τη μέθοδο της Τσιουτσέ. Όταν λέμε ότι ο Κιμιλσουνγκισμός είναι μια πρωτότυπη θεωρία που διαφέρει από το μαρξισμό-λενινισμό, δεν εννοούμε ποτέ ότι δεν έχει καθόλου καταβολές από το μαρξισμό-λενινισμό. Επί του παρόντος, υπάρχει μια τάση να αντιπαρατίθεται ο Κιμιλσουνγκισμός στο μαρξισμό-λενινισμό, με πρόθεση να δοθεί έμφαση στην πρωτοτυπία του πρώτου. Όμως, η πρωτοτυπία του δεν αποδεικνύεται κατ’ ανάγκη μόνο με την αντιπαράθεσή του στο μαρξισμό-λενινισμό και με την άρνηση της ύπαρξης καταβολών από αυτόν.

Τόσο ο Κιμιλσουνγκισμός και ο Μαρξισμός-Λενινισμός είναι επαναστατικές ιδέες που παρείχαν λύσεις για την επαναστατική πρακτική της εργατικής τάξης.

Η επαναστατική υπόθεση της εργατικής τάξης είναι ένα καθήκον εκτεταμένο χρονικά, ένα καθήκον που πρέπει να εκπληρώνεται σε διαφορετικές ιστορικές εποχές. Με αυτή την έννοια, η επαναστατική πάλη της νέας ιστορικής εποχής είναι η συνέχιση αυτής που διεξαγόταν την προηγούμενη εποχή. Όπως και η επαναστατική πάλη, έτσι και οι επαναστατικές ιδέες και θεωρίες που αντανακλούν τις ανάγκες τους, αντιστοίχως, προκύπτουν και αναπτύσσονται από εποχή σε εποχή. Παρότι ο Κιμιλσουνγκισμός είναι μια ιδέα που εκπροσωπεί μια ιστορική περίοδο που διαφέρει από αυτή του Μαρξισμού-Λενινισμού, συνδέεται στενά με αυτόν λόγω του κοινού ταξικού ιδανικού και σκοπού που είναι η υπηρέτηση της επαναστατικής υπόθεσης της εργατικής τάξης. Ο Κιμιλσουνγκισμός θεμελιώθηκε και αναπτύχθηκε στην πορεία της προστασίας και της ενσάρκωσης των ιδεολογικών και θεωρητικών επιτευγμάτων του Μαρξισμού-Λενινισμού. Η ιδέα Τσιουτσέ από μόνη της είναι μια ιδέα που ανακαλύφτηκε στο προτσές της επαναστατικής πάλης που διεξαγόταν κάτω από τη σημαία του Μαρξισμού-Λενινισμού. Είναι μια ιδέα που αντιτάχθηκε σε όλες τις μορφές ιδεαλισμού και μεταφυσικής και σταθερά διατηρεί μια υλιστική και διαλεκτική στάση. Η επαναστατική θεωρία του Κιμιλσονγκισμού είναι επίσης μια θεωρία που θεμελιώθηκε και εμπλουτίστηκε στην πορεία της προστασίας της επαναστατικής πεμπτουσίας της μαρξιστικής-λενινιστικής θεωρίας από αστικές και οπορτουνιστικές θεωρίες και της δημιουργικής εφαρμογής και ανάπτυξης του σε αντιστοιχία με τις απαιτήσεις της επαναστατικής πρακτικής των καιρών μας. Πρέπει να αντιταχτούμε τόσο στη δογματική στάση του να καταπίνουμε το μαρξισμό-λενινισμό στην ολότητά του, χωρίς να βλέπουμε τους ιστορικούς περιορισμούς του, όσο και στη μηδενιστική στάση άρνησής του και το να δίνουμε έμφαση μόνο στους περιορισμούς του.

Η μαρξιστική-λενινιστική θεωρία πρέπει να ειδωθεί στο πλαίσιο των συνθηκών που κυριαρχούσαν την εποχή που αυτή θεμελιώθηκε. Ιστορικά, ο μαρξισμός και ο λενινισμός, οι οποίοι προέκυψαν ως σκέψη της περιόδου προετοιμασίας και διεξαγωγής της προλεταριακής επανάστασης, θέτουν ως άμεσο καθήκον την αποσαφήνιση θεωριών, στρατηγικών και τακτικών της επαναστατικής πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού. Εν τέλει, εκπλήρωσαν αυτό το καθήκον. Επιπλέον, οι θεμελιωτές του Μαρξισμού-Λενινισμού συνήγαγαν σχετικά θεωρητικά συμπεράσματα από τις αναλύσεις που έκαναν για καπιταλιστικές χώρες, κυρίως τις καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης όπου αυτοί εργάζονταν και όπου η επανάσταση ήταν να ξεσπάσει.

Τα όρια του Μαρξισμού-Λενινισμού, όπως βλέπετε, σχετίζονται με τις συνθήκες της εποχής, με τα ιστορικά καθήκοντα που αυτή θέτει, και με τα ιστορικά δεδομένα με τα οποία αναπτύχθηκε. Επομένως, είναι λάθος η απάρνηση του Μαρξισμού-Λενινισμού εξαιτίας του ότι οι προτάσεις και οι θεωρίες του δεν ανταποκρίνονται σε καμία από τις απαιτήσεις της σύγχρονης επαναστατικής πρακτικής.

Θα πρέπει να έχουμε μια ορθή κατανόηση της συσχέτισης μεταξύ Κιμιλσουνγκισμού και Μαρξισμού-Λενινισμού, στη βάση της εκθείασης του τελευταίου, αλλά υπό το σωστό φως. Μελετώντας τη σχέση τους, δεν πρέπει να προσπαθούμε να βλέπουμε μόνο πρωτοτυπία αγνοώντας καταβολές, ούτε όμως πρέπει, αντιθέτως, να μη στεκόμαστε στην πρωτοτυπία και να τονίζουμε τις καταβολές.

Αναμφίβολα, το κύριο στοιχείο είναι η πρωτοτυπία. Το να δίνουμε έμφαση στην πρωτοτυπία και να βλέπουμε καταβολές στο περιεχόμενό του είναι η στάση αρχών στην οποία πρέπει να προσχωρήσουμε ώστε να κατανοήσουμε τη συσχέτιση μεταξύ Κιμιλσουνγκισμού και Μαρξισμού-Λενινισμού.

Έχει μεγάλη σημασία να δώσουμε στα μέλη του κόμματος και τους εργαζόμενους μια ορθή κατανόηση της πρωτοτυπίας και της ιστορικής σημασίας του Κιμιλσονγκισμού. Επομένως, όταν δοθεί μια κατάλληλη ευκαιρία, θα προχωρήσω σε περισσότερες λεπτομέρειες επί του ζητήματος.

πηγή: Korean Frienship Association (K.F.A.) www.korea-dpr.com

Advertisements

Tagged: , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: