Κλεμεντ Γκοτβαλντ: «Να αποδειξουμε οτι μπορουμε να κυβερνουμε καλυτερα απο τη μεγαλοαστικη ταξη» (09/07/1945)

Διάφοροι αριστεροί και επαναστάτες θεωρούν πως αρκεί να έχουμε το καλύτερο πρόγραμμα ή να είμαστε οι μαχητικότεροι όλων, προκειμένου να μπορούμε να κερδίσουμε τις μάζες με το μέρος μας. Λάθος. Οι μάζες των εργαζόμενων δεν πείθονται μόνο από αυτά. Όταν είναι ενταγμένες σε μια παραγωγική διαδικασία, ξέρουν πως η μηχανή σε κάθε περίπτωση πρέπει να δουλεύει. Από αυτή την άποψη, εμπιστεύονται όχι μόνο τα εντυπωσιακά λογάκια και τις ακτιβίστικες πράξεις (ακόμα και εκείνες της αυτοθυσίας), αλλά αυτόν που έχει αποδείξει ότι μπορεί να οργανώνει ένα «μαγαζί» και να το διευθύνει όχι απλώς καλά, αλλά καλύτερα από τον προηγούμενο μαγαζάτορα. Το ΚΚ Τσεχοσλοβακίας, μεταπολεμικά, απέδειξε αυτή του τη δυνατότητα. Για αυτό και ο λαός, το εξέλεξε ως πρώτο κόμμα, πλημμύρισε τις τάξεις του (το ΚΚΤ ήταν το κόμμα με το μεγαλύτερο ποσοστό μελών σε σύνολο πληθυσμού της χώρας, σε παγκόσμιο επίπεδο).Για να αποδείξει, όμως, κανείς αυτή τη δυνατότητα, θα πρέπει να βάλει τα χέρια του στη λάσπη, να ανακατευτεί με τα πίτουρα (με κίνδυνο, φυσικά, να τον φάνε οι «κότες»). Αλλά, χωρίς να αναλάβει κανείς και αυτό τον κίνδυνο, δεν μπορεί να πείσει, παρά μόνο λίγους, και δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα που βιώνει ο λαός του.

viteznyunor_1

Φιλοκομμουνιστική διαδήλωση στις 25 Φλεβάρη 1948 (πηγή)

Για την πολιτική του Κομμουνιστικού Κόμματος Τσεχοσλοβακίας στη σημερινή κατάσταση. Διάλεξη στην κομματική σχολή για περιφερειακά και τοπικά στελέχη του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας στην Τσεχία, 9 Ιούλη 1945
Το πιο βασικό, το σημαντικότερο γεγονός σήμερα είναι η πλήρης ήττα της χιτλερικής Γερμανίας (…)

Αυτό, σύντροφοι, είναι το πλέον θεμελιακό γεγονός που έχουμε μπροστά μας και από το οποίο εκκινούμε. Όπως η άνοδος της γερμανικής εξουσίας στα χρόνια 1933-1942 ήταν για τη χώρα μας και για τους εργαζόμενους κάτι το μη ευνοϊκό, έτσι και η ήττα της χιτλερικής Γερμανίας, η πλήρης συντριβή του γερμανικού ιμπεριαλισμού και του φορέα του- του χιτλερικού φασισμού- είναι για εμάς, για το κράτος, για το έθνος, για την τάξη, ευνοϊκά. Αυτό είναι το πρώτο σημείο.

Το δεύτερο σημείο είναι ότι το μεγαλύτερο βάρος για την πτώση, για την ήττα της χιτλερικής Γερμανίας, το πιστώνεται η Σοβιετική Ένωση. Με άλλα λόγια, ένα σοσιαλιστικό κράτος. Η πρώτιστη συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην πτώση του γερμανικού ιμπεριαλισμού είναι γενικά γνωστή. Είναι κάτι το γνωστό στα ευρωπαϊκά έθνη που ο Χίτλερ υποδούλωσε. Είναι γνωστό στα κράτη όλου του κόσμου τα οποία ο Χίτλερ απείλησε και τα οποία έπρεπε να παλέψουν εναντίον του Χίτλερ για την ίδια τους την ύπαρξη. Είναι γνωστό, πάνω από όλα, στους εργαζόμενους όλων των χωρών. Σήμερα, όλοι γνωρίζουν ότι αν δεν ήταν η Σοβιετική Ένωση, απλούστατα δεν θα είχε ηττηθεί η Χιτλερική Γερμανία, δεν θα υπήρχε απελευθερωμένη Ευρώπη, απαλλαγμένη από το χιτλερικό ζυγό. Το αποτέλεσμα αυτής της γνώσης είναι η μετεωρική ανάπτυξη του κύρους και της ισχύος της Σοβιετικής ένωσης, και αυτό πάλι είναι ένας θετικός παράγοντας για εμάς, ως τάξη, ως έθνος, ως κράτος.

Το τρίτο σημείο, και όχι λιγότερο σημαντικό, όχι λιγότερο σπουδαίο, είναι ότι η ήττα της χιτλερικής Γερμανίας έφερε μαζί της ταυτόχρονα τη συντριβή εκείνων των αντιδραστικών φασιστικών δυνάμεων που είχαν υποστηρίξει το Χίτλερ σε άλλες χώρες, που είχαν συνεργαστεί μαζί του και που είχαν φέρει την εθνική υποταγή αυτών των χωρών. Όσον αφορά την Τσεχοσλοβακία, αυτό σημαίνει ότι, με την ήττα του Χίτλερ, οι δυνάμεις της τσέχικης και της σλοβακικής αντίδρασης, η τσεχική και η σλοβακική μεγαλοαστική τάξη και οι πρώην πολιτικοί εκπρόσωποί τους, είναι πολιτικά και ηθικά συντετριμμένοι- αυτό είναι κάτι το πολύ σημαντικό για την πολιτική μας και για τις περαιτέρω εξελίξεις στη Δημοκρατία.

Τέλος, υπάρχει ένα τέταρτο σημείο που πρέπει να λάβουμε υπόψη: το ότι η Γερμανία ηττήθηκε σε έναν εθνικοαπελευθερωτικό, αντιφασιστικό, δηλαδή, δημοκρατικό πόλεμο. Από την πλευρά μας, και επίσης από την πλευρά των αντιπάλων της χιτλερικής Γερμανίας, ο πόλεμος εναντίον της χιτλερικής Γερμανίας ήταν ένας δίκαιος πόλεμος, ένας εθνικοαπελευθερωτικός πόλεμος, ένας δημοκρατικός πόλεμος. Από αυτό τον εθνικό και δημοκρατικό χαρακτήρα του πολέμου προκύπτει, επίσης, ότι οι άμεσες επαναστατικές συνέπειες της γερμανικής ήττας έχουν πάνω από όλα έναν εθνικό, αντιφασιστικό και δημοκρατικό χαρακτήρα.

***

Μέχρι πρόσφατα, όλη η εξουσία στη χώρα μας βρισκόταν στα χέρια των γερμανών κατακτητών. Όλη η δημόσια, οικονομική και πολιτική εξουσία, με λίγα λόγια όλη η εξουσία, βρισκόταν στα χέρια των γερμανών. Αυτή η εξουσία αποσπάστηκε από τα χέρια των γερμανών κατακτητών. Η εξουσία της γερμανικής κατοχής στη χώρα μας, αναμφισβήτητα, δεν υπάρχει πια. Η εξουσία έχει μεταβιβαστεί πάλι στα χέρια του τσεχικού και του σλοβακικού έθνους. Οι γερμανοί κατακτητές έχουν εκδιωχθεί, η εξουσία τους έχει καταρρεύσει και επέστρεψε σε τσέχικα και σλοβάκικα χέρια. Και από αυτή την άποψη, το ότι η εξουσία έχει περάσει από τα χέρια του καταπιεστικού έθνους, του έθνους των κατακτητών, του γερμανικού έθνους, στα χέρια του έθνους που προηγουμένως καταπιεζόταν, στο τσέχικο και το σλοβάκικο έθνος- από αυτή την άποψη, η επανάστασή μας είναι μια εθνική επανάσταση.

Όμως συγχρόνως με την εθνική επανάσταση, δηλαδή, συγχρόνως με τη μεταβίβαση της εξουσίας από τα χέρια του γερμανικού έθνους στα χέρια του τσέχικου και του σλοβάκικου έθνους, εμείς διεξάγουμε έναν αγώνα εναντίον των εγχώριων συνεργατών της εξουσίας των κατακτητών, δηλαδή εναντίον των δυνάμεων της τσέχικης και της σλοβάκικης αντίδρασης και προδοσίας που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, που πρόδωσαν το έθνος, που έδωσαν την υποστήριξή τους στην κατοχή της τσέχικης γης και την καταστολή του ίδιου τους του έθνους. Και αφού ο αγώνας μας, η επανάστασή μας, κατευθύνεται εναντίον των δυνάμεων της τσέχικης και της σλοβάκικης προδοσίας και αντίδρασης και των πολιτικών και οικονομικών φορέων τους, είναι για αυτό, η επανάστασή μας, ταυτόχρονα, μια δημοκρατική επανάσταση.

Η περίοδος που διανύουμε, επομένως, είναι μια περίοδος εθνικής και δημοκρατικής επανάστασης.

***

Μια χαρακτηριστική πτυχή του σημερινού καθεστώτος, από πολιτική σκοπιά, είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση του Εθνικού Μετώπου των εργατών, αγροτών, εμπόρων, της εργαζόμενης διανόησης και τμήματος της τσεχικής και σλοβακικής αστικής τάξης. Η πολιτική επιρροή της εργατικής τάξης εντός του Εθνικού Μετώπου είναι αξιοσημείωτη. Η εργατική τάξη εκφράζει τα συμφέροντα όλων των εργαζόμενων στρωμάτων του λαού μας, τα συμφέροντα του έθνους και του κράτους: είναι η ηγέτιδα δύναμη του Εθνικού Μετώπου και σε ένα σημαντικό βαθμό συγκαθορίζει την πολιτική του.

Εναντίον ποιου κατευθύνεται αυτή η πολιτική; Κατευθύνεται, από τη μια, εναντίον των Γερμανών και των Ούγγρων, ως υποστηρικτών της ανατραπείσας τώρα εθνικιστικής εξωτερικής υποταγής. Όμως, ταυτόχρονα, η πολιτική του καθεστώτος μας σήμερα κατευθύνεται και εναντίον του τμήματος εκείνου της τσεχικής και σλοβακικής μεγαλοαστικής τάξης, η οποία είναι η πλέον ένοχη για προδοσία και συνεργασία με τους Γερμανούς. Αυτή είναι η κατεύθυνση των πολιτικών μέτρων που εκφράζονται, για παράδειγμα, με την άρνησή μας να επιτρέψουμε στους πολιτικούς εκπροσώπους της τσεχικής και σλοβακικής αντιδραστικής μεγαλοαστικής τάξης να οργανωθούν πολιτικά.

Η ίδια γραμμή ακολουθείται με οικονομικά μέτρα, επίσης, με τη γραμμή της εθνικοποίησης[1] και του εκδημοκρατισμού της οικονομίας. Όσον αφορά τη γερμανική και ουγγρική αστική τάξη, χτυπούμε τις οικονομικές της ρίζες. Θέλουμε να εξαλείψουμε και να εθνικοποιήσουμε πλήρως τη γερμανική και ουγγρική ιδιοκτησία. Αναφορικά με τις τσέχικες και τις σλοβάκικες μεγάλες επιχειρήσεις, παίρνουμε τα πρώτα μέτρα για την εθνικοποίηση και τον εκδημοκρατισμό της οικονομίας μέσω των Συμβουλίων Εθνικής Διοίκησης, προκειμένου το συντομότερο δυνατό να κάνουμε άλλο ένα μεγάλο βήμα για να ισχυροποιήσουμε το νέο μας καθεστώς πολιτικά και οικονομικά.

Από κρατικής-πολιτικής σκοπιάς, το καθεστώς μας διακρίνεται από το γεγονός ότι δεν μπορεί να είναι απλώς μια αντιγραφή του καθεστώτος που υπήρχε πριν από το Μόναχο, αλλά είναι ένα δημοκρατικό καθεστώς νέου τύπου. Το καθεστώς μας δεν είναι μια απλή τυπική δημοκρατία, αλλά ένα καθεστώς λαϊκής δημοκρατίας, που εκφράζεται με το γεγονός ότι οι δημοκρατικά εκλεγμένοι εκπρόσωποι όχι μόνο ψηφίζουν νόμους, αλλά στο ότι η ενεργή εφαρμογή και υλοποίηση των νόμων αυτών βρίσκεται στα χέρια των εκλεγμένων και ορισμένων από το λαό εκπροσώπων. Με άλλα λόγια, η κρατική διοίκηση δεν βρίσκεται στα χέρια μιας γραφειοκρατίας, όπως ίσχυε στο καθεστώς προ Μονάχου, αλλά περνά στα χέρια λαϊκών οργάνων, των Εθνικών Επιτροπών. Σε αυτό, μεταξύ άλλων, έγκειται η διαφορά μεταξύ αυτού που υπήρχε πριν το Μόναχο[2] και αυτού που υπάρχει σήμερα. Προ Μονάχου, ούτε καν τα μέλη της κυβέρνησης δεν καθόριζαν πλήρως και με απόλυτο κύρος την κυβερνητική πολιτική. Η πολιτική της κυβέρνησης διαμορφωνόταν από τις τσεχικές και σλοβάκικες μεγάλες επιχειρήσεις. Παρότι εργάτες εκπροσωπούνταν στην κυβέρνηση, μέσω των Σοσιαλδημοκρατών και των Εθνικών Σοσιαλιστών, το τμήμα αυτό των εργαζομένων δεν ασκούσε επιρροή εντός της κυβέρνησης, και ο ιθύνων παράγοντας στις κυβερνήσεις της προ Μονάχου δημοκρατίας ήταν ακριβώς ο σκληρός πυρήνας της τσεχικής και της σλοβακικής αστικής τάξης.

Σήμερα έχουμε μια διαφορετική κατάσταση. Σήμερα, η εργατική τάξη ως σύνολο είναι ενωμένη. Ενωμένοι προχωράμε. Σήμερα η χώρα κυβερνάται από την εργατική τάξη, μαζί με τη μάζα της αγροτιάς, τις μεσαίες τάξεις της πόλης, την εργαζόμενη διανόηση και τμήμα της τσέχικης και σλοβάκικης αστικής τάξης, ενώ η γενική κατεύθυνση της κυβέρνησης, η πολιτική της γραμμή, δεν καθορίζεται όπως πριν από τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά από τους εργαζόμενους των οποίων ηγείται το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Ήδη και μόνο το γεγονός ότι το πρόγραμμα της κυβέρνησής μας είναι το έργο των κομμουνιστών, και επιπλέον το γεγονός ότι αυτό το κυβερνητικό πρόγραμμα, όπως ήσασταν σε θέση να δείτε από μόνοι σας κατά τους τελευταίους δύο μήνες, δεν μένει σε ένα κομμάτι χαρτί, αλλά πραγματικά εφαρμόζεται- ήδη όλα αυτά τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Όμως, παρ’ όλα αυτά- και αυτό πρέπει να το λαμβάνουμε συνεχώς υπόψη- στην παρούσα φάση προχωράμε με μια γραμμή εθνικής και δημοκρατικής επανάστασης, και όχι μια γραμμή σοσιαλιστικής επανάστασης.

Με λίγα λόγια, εμείς στη χώρα βιώνουμε πολύ ξεχωριστές καταστάσεις οι οποίες δεν μπορούν να χωρέσουν σε κανένα πρότυπο, και κατά τη διάρκεια αυτών των εξελίξεων πρέπει να αναζητήσουμε το δικό μας δρόμο, τη δική μας μέθοδο, τη δική μας τσεχική και σλοβακική πολιτική. Το συμπέρασμα, επομένως, είναι αυτό: το καθεστώς μας είναι καθεστώς εθνικής και δημοκρατικής επανάστασης ενός ιδιαίτερου, τσεχοσλοβάκικου τύπου, και η περαιτέρω ανάπτυξή της εξαρτάται από το κατά πόσον θα είμαστε σε θέση να διευθύνουμε την επανάσταση αυτή στο μέλλον ενώ προχωρούμε μέσα σε εντελώς δικές μας συνθήκες.

Ένα δεύτερο ζήτημα σε σχέση με αυτό είναι το εξής: έχουν εξαντληθεί πλήρως οι δυνατότητες μιας εθνικής και δημοκρατικής επανάστασης; Με άλλα λόγια, είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε μαζί με εκείνες τις δυνάμεις με τις οποίες καταφέραμε να ενωθούμε στον αγώνα εναντίον των Γερμανών και εναντίον των Τσέχων προδοτών; Ή, με άλλα λόγια, βρισκόμαστε στην αρχή ή στο τέλος αυτού του σταδίου ανάπτυξης;

Εδώ πρέπει απαραίτητα να είμαστε πολύ ξεκάθαροι στο ότι οι δυνατότητες της εθνικής και δημοκρατικής επανάστασης επ’ ουδενί δεν έχουν πλήρως εξαντληθεί, και ότι πράγματι βρισκόμαστε στην αρχή αυτού του σταδίου ανάπτυξης. Ως τώρα έχουμε κάνει μόνο τα πρώτα βήματα σε αυτό το δρόμο, και η πολιτική μας πρέπει να βασίζεται στην ικανότητά μας να εξαντλήσουμε πλήρως τις δυνατότητες ώστε μια τέτοια εθνική και δημοκρατική επανάσταση να μας βοηθά.

Ποιο είναι, σύντροφοι, το σημαντικότερο πράγμα για κάθε επανάσταση, και, ακόμα, για κάθε πρόοδο; Για κάθε επανάσταση, το σημαντικότερο πράγμα είναι να κερδίζεις την πλειοψηφία του έθνους, την πλειοψηφία του λαού, για την υπόθεση της επανάστασης. Μπορούμε να πούμε ότι, στην περίπτωσή μας, αναμφισβήτητα πληρούμε αυτή την προϋπόθεση. Η πλειοψηφία του λαού είναι υπέρ του κυβερνητικού προγράμματος, και το κυβερνητικό πρόγραμμα, σύντροφοι, είναι στην παρούσα φάση το πρόγραμμα της εθνικής και δημοκρατικής μας επανάστασης. Η πλειοψηφία του λαού μας, τόσο στην Τσεχία όσο και στη Σλοβακία, υποστηρίζει αυτό το πρόγραμμα και το υλοποιεί στην πράξη. Και, ακόμα περισσότερο, σύντροφοι, αυτό το πρόγραμμα εφαρμόζεται από την κυβέρνησή μας και από όλες τις πτέρυγες της κυβέρνησής μας.

Έχουμε αυτό το είδος των ευνοϊκών περιστάσεων που συμπίπτουν λίγες φορές στην ιστορία: διεξάγουμε μια επανάσταση από τα πάνω και από τα κάτω ταυτόχρονα. Προβαίνουμε σε επαναστατικές πράξεις όχι μόνο από τα κάτω, γιατί αυτές οι επαναστατικές πράξεις εφαρμόζονται από τα πάνω, επίσης. Σύντροφοι, προς αυτή την κατεύθυνση, επίσης, οι ευνοϊκές δυνατότητες για περαιτέρω ανάπτυξη δεν έχουν επ’ ουδενί εξαντληθεί πλήρως. Στο άμεσο μέλλον, η πολιτική στάση του κόμματός μας πρέπει και θα είναι η πλήρης εξάντληση όλων αυτών των δυνατοτήτων που έχουμε-όλες τις ευνοϊκές συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί μερικώς από το δικό μας αγώνα, από τη δική μας πολιτική, αλλά κυρίως από την ήττα της χιτλερικής Γερμανίας ως συνέπεια της νίκης του Κόκκινου Στρατού.

Η αστική τάξη ως άρχουσα τάξη, ειδικά η μεγαλοαστική τάξη, έχει απαξιωθεί στα μάτια του έθνους, έχει χάσει την αίγλη τους, έχει ξεπέσει. Το κόμμα μας, ως ο πλέον προοδευτικός εκπρόσωπος της εργατικής τάξης, έχει δείξει καθ’όλη τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα και τώρα, στην περίοδο της οικοδόμησης της νέας δημοκρατίας, την ωριμότητά του και την ικανότητά του να ηγείται του έθνους, να του επισημαίνει το σωστό δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει. Η ήττα του Χίτλερ έχει ωθήσει τους συνενόχους του να αμύνονται. Όμως αυτό δεν είναι το τέλος του αγώνα, γιατί ο αγώνας για την ηγεσία, για την ψυχή του έθνους, ανάμεσα σε εμάς και την προδοτική μεγαλοαστική τάξη, βρίσκεται μόλις στην αρχή του. Αυτός ο αγώνας είναι ιδεολογικός, πολιτικός, διοικητικός, οικονομικός, αγώνας για την εξουσία, με λίγα λόγια, είναι ένας πολυμέτωπος αγώνας. Αυτό που διακυβεύεται, σύντροφοι, είναι ότι η εργατική τάξη, και επικεφαλής αυτής το κόμμα μας, πρέπει να αποδείξει ότι γνωρίζει πώς να ηγηθεί καλύτερα, πώς να διοικήσει καλύτερα, να λειτουργήσει την οικονομία καλύτερα, και να κυβερνήσει καλύτερα από τη χρεωκοπημένη μεγαλοαστική τάξη.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Εθνικοποίηση: το πρώτο στάδιο εθνικοποίησης της τσεχοσλοβάκικης βιομηχανίας έλαβε χώρα βάσει ενός προεδρικού διατάγματος που υπογράφτηκε τον Οκτώβρη του 1945. Το Διάταγμα για την Εθνικοποίηση κάλυπτε ολόκληρη τη βιομηχανία ενέργειας, τα ορυχεία, το σίδηρο και το χάλυβα, τους εξοπλισμούς και τις περισσότερες χημικές βιομηχανίες. Σε άλλους κλάδους της βιομηχανίας, η εθνικοποίηση επεκτάθηκε σε επιχειρήσεις που απασχολούσαν από 150 ως 500 ανθρώπους, αναλόγως του βιομηχανικού τους χαρακτήρα. Η εθνικοποιημένη βιομηχανία, επομένως, αντιστοιχούσε στο 75% της παραγωγής της χώρας.

[2] Μόναχο: Στις 29 Σεπτέμβρη 1938, οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας συναντήθηκαν στο Μόναχο, όπου αποφάσισαν η Τσεχοσλοβακία να παραχωρήσει στη φασιστική Γερμανία τις μεθοριακές της περιοχές που κατοικούνταν από μια γερμανική μειονότητα. Η συνδιάσκεψη αποφάσισε ότι οι περιοχές αυτές θα πρέπει να παραδοθούν σε γερμανικά στρατεύματα από τη 1 ως τις 10 Οκτώβρη 1938. Επίσης απαιτούσε η Τσεχοσλοβακία να εξασφαλίσει μια διευθέτηση του προβλήματος της πολωνικής και της ουγγρικής μειονότητας εντός περιόδου 3 μηνών. Η κυβέρνηση της αστικής Τσεχοσλοβακίας υποτάχθηκε στις υποδείξεις του Μονάχου. Το «Μόναχο» σήμαινε την απαρχή του πλήρους διαμελισμού της Τσεχοσλοβακικής Δημοκρατίας, την απώλεια της κρατικής υπόστασης της χώρας και της εθνικής ελευθερίας και της ανεξαρτησίας του τσέχικου και του σλοβάκικου έθνους, και αποτέλεσε το πρελούδιο για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Advertisements

Tagged: , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: