Στάλιν- Η κατάσταση στην Ιαπωνία (6/1/1950)

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό της Κομινφόρμ “Για διαρκή ειρήνη, για τη λαϊκή δημοκρατία” στο τεύχος της 6/1/1950, και το υπέγραφε “Ένας Παρατηρητής”. Ο τίτλος αυτός χρησιμοποιούταν συχνά στις στήλες του περιοδικού από ανώτατα στελέχη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος της μεταπολεμικής περιόδου. Το συγκεκριμένο άρθρο αποδίδεται πλέον από πολλούς ιστορικούς στον ίδιο το Στάλιν. Και μόνο η ανάγκη άμεσης αλλά μη δημόσιας παρέμβασης του ίδιου του Στάλιν, δείχνει ότι, ζώντος αυτού, η κατάσταση με τις ειρηνιστικές αυταπάτες εντός του κομμουνιστικού κινήματος είχε οξυνθεί σε κρίσιμο βαθμό, ιδιαίτερα στα κομμουνιστικά κόμματα των “δυτικών” χωρών. Στις ΗΠΑ είχε ήδη εκδηλωθεί η λικβινταριστική πολιτική του Ερλ Μπρόουντερ που μετέτρεψε το ΚΚ ΗΠΑ σε Association. Επίσης, ήδη είχαν από την 1η συνδιάσκεψη των κομμάτων που ίδρυσαν την Κομινφόρμ δεχτεί αυστηρή κριτική τα κομμουνιστικά κόμματα της Γαλλίας και της Ιταλίας των οποίων οι λεγκαλιστικές αυταπάτες τους οδήγησαν να χάσουν την εξουσία σχεδόν από τα χέρια τους, όταν άλλα κόμματα, με μικρότερη εμπειρία, είχαν καταφέρει να την κερδίσουν. Φαίνεται πως σε αυτό είχε συμβάλλει και το παράδειγμα της Τσεχοσλοβακίας (1948) όπου με ειρηνικό τρόπο, και χωρίς την παρουσία του Κόκκινου Στρατού, κατακτήθηκε η εξουσία (παρότι στην κρίσιμη στιγμή, το Φλεβάρη του 1948, σχηματίστηκαν εκτάκτως εργατικές πολιτοφυλακές που “έκοψαν το βήχα” σε όσους αστούς επιζητούσαν την ανακοπή της πορείας προς τη λαϊκή δημοκρατία).Το ΚΚ Ιαπωνίας, όπως φαίνεται και από το παρακάτω άρθρο, ήταν ένα από τα κόμματα τα οποία είχαν πληγεί από την αντίληψη περί ειρηνικής μετάβασης στο σοσιαλισμό.Σε αυτό είχε συμβάλλει και η ανοδική εκλογική του πορεία, παρά την εδραίωση της αμερικανικής κατοχής. Στις εκλογές του 1946, το ΚΚΙ παίρνει 2.135.757 ψήφους και 3,8%, το 1947 1.002.883 ψήφους και 3,7%, το 1949 2.984.780 ψήφους και 9,8%.Ο τριπλασιασμός των ψήφων εντείνει τις αυταπάτες περί ειρηνικής μετάβασης, τη στιγμή ακριβώς που τα σύννεφα του πολέμου στην περιοχή (βλ. Κορέα) πυκνώνουν. Δεν είναι, από αυτή την άποψη, τυχαίο το ότι στις εκλογές του 1952, το ΚΚΙ λαμβάνει μόλις 896.765 ψήφους και 2.5%, γεγονός που αποδεικνύει την ελλιπή προετοιμασία του Κόμματος για τις δύσκολες στιγμές.

Σε κάθε περίπτωση, τα αποσπάσματα που παρατίθενται παρακάτω αποδεικνύουν εύκολα, ακόμα και στο ελληνικό κοινό, που βρίσκεται μακριά από την Ιαπωνία, πόσο “εκτός τόπου και χρόνου” βρίσκονταν οι τοποθετήσεις της ηγεσίας του ΚΚΙ αναφορικά με τις δυνατότητες μετάβασης προς το σοσιαλισμό στην Ιαπωνία η οποία ήταν κατεχόμενη από αμερικανικά στρατεύματα. Ωστόσο, το άρθρο παραμένει σημαντικό γιατί, όχι μόνο στη μεταπολεμική Ιαπωνία, αλλά και στη σύγχρονη εποχή, τα εκλογικά αποτελέσματα συχνά ωθούν να αγνοούμε την πραγματικότητα και να αποσπώμαστε από το καθήκον του να ριζώνουμε στο λαό και ειδικότερα στους εργαζομένους. Και όλα αυτά με πρόσχημα την καταπολέμηση του “εγχώριου καπιταλισμού” ή ακόμα και εγχώριου“ιμπεριαλισμού”, αγνοώντας τις συνθήκες ξενικής κατοχής.

Η κατάσταση στην Ιαπωνία (6/1/1950)

Μετά την αποτυχία των κατακτητικών σχεδίων των αμερικανών ιμπεριαλιστών στην Κίνα και την Κορέα, το Στέητ Ντιπάρτμεντ και η στρατιωτική κλίκα των ΗΠΑ επικέντρωσαν την κύρια προσοχή τους στην Ιαπωνία ως κύρια βάση για στρατιωτικές περιπέτειες εναντίον της ΕΣΔ και του δημορκρατικού κινήματος στις ασιατικές χώρες.

Με ψεύτικά προσχήματα, προσπαθούν, πρώτα από όλα, να καθυστερήσουν τη σύναψη συνθήκης ειρήνης με την Ιαπωνία και να νομιμοποιήσουν, έτσι, για μεγάλο χρονικό διάστημα, την παρουσία του αμερικανικού στρατού σε αυτή τη χώρα.

Με τη βοήθεια του στρατού τους και της ιαπωνικής αντίδρασης, οι αμερικάνοι εισβολείς προσπαθούν να καταπνίξουν ολόκληρο το δημοκρατικό κίνημα, να συντρίψουν το Κομμουνιστικό Κόμμα και τα συνδικάτα και να καταστούν τα απόλυτα αφεντικά στην Ιαπωνία. Ήδη τώρα, όλη η ιαπωνέζικη πολιτική και οικονομική ζωή κατευθύνεται από την αμερικανική στρατιωτική κλίκα. Η ιαπωνέζικη οικονομία είναι πλήρως υποταγμένη στα αμερικανικά μονοπώλια και έχει τεθεί στην υπηρεσία των επιθετικών πλάνων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Οι αμερικάνοι οικοδομούν πολυάριθμες στρατιωτικές, αεροπορικές και ναυτικές βάσεις στο γιαπωνέζικο έδαφος και μετατρέπουν τη χώρα σε ένα πεδίο παρέλασης για πολεμικές περιπέτειες.

Σε μια συνέντευξη στις 2 Μάρτη 1949 στον ανταποκριτή της λονδρέζικης Daily Mail, ο Μακ Άρθουρ είπε καθαρά και ξάστερα ότι οι ΗΠΑ θεωρούν από καιρό την Ιαπωνία ένα νέο πεδίο παρέλασης και εργάζονται εντατικά προς κάτι τέτοιο. “Στη νήσο της Οκινάουα”, δήλωσε, “έχω οικοδομήσει 25 αεροδρόμια προκειμένου να εξασφαλίσουμε ημερησίως 3.500 απογειώσεις των πιο ισχυρών βομβαρδιστικών(…). Σήμερα ο Ειρηνικός Ωκεανός έχει μετατραπεί σε μια αγγλοσαξονική λίμνη(…)”.

Η πολιτική και οικονομική κατάσταση της Ιαπωνίας καθορίζεται πλήρως από την επιθετική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και από τα μέτρα των αμερικανικών αρχών κατοχής που πηγάζουν από μια τέτοια πολιτική.

Υλοποιώντας μια πολιτική που στοχεύει να αναγεννήσει τον γιαπωνέζικο ιμπεριαλισμό και να στρατιωτικοποιώντας τη χώρα, οι αμερικάνικες αρχές στην Ιαπωνία, με τη βοήθεια της γιαπωνέζικης αντίδρασης, αντιτάσσονται συνεχώς στα συμφέροντα των εργαζομένων, διώκουν τις δημοκρατικές οργανώσεις, ευρέως αποστέλουν κατασκόπους και προβοκάτορες στα συνδικάτα και τις οργανώσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Αφού απέκτησαν τα βασικά γιαπωνέζικα μονοπώλια, οι αμερικάνοι καπιταλσιτές ελέγχουν σχεδόν το 85% της γιαπωνέζικης οικονομίας. Ακόμα και οι ιάπωνες καπιταλιστές δεν μένουν με άδεια χέρια. Πάνω από το 40% των δαπανών του προϋπολογισμού του 1949 προορίζεται για επιδότηση των μεγάλων μονοπωλίων και, ενώ οι φόροι που επιβάλλονται σε αυτή την ομάδα των γιαπωνέζων καπιταλιστών δεν ξεπερνούν το 3,6% των εσόδων του προϋπολογισμού, οι φόροι που επιβάλλουν στον πληθυσμό συνιστούν το 73%. Οι γιαπωνέζοι εργαζόμενοι υπόκεινται, επομένως, σε διπλή εκμετάλλευση και, όποια κι αν είναι η δημαγωγία με την οποία καλύπτονται οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, είναι παραπάνω από προφανής ο αποικιοκρατικός και μιλιταριστικός χαρακτήρας των δραστηριοτήτων τους στην Ιαπωνία.

Το αμερικάνικο περιοδικό “Pacific News Week” επιβεβαίωσε ανοιχτά ότι ο κύριος σκοπός των νέων αμερικανικών σχεδίων είναι ο “μετασχηματισμός της Ιαπωνίας σε έναν αντισοβιετικό στρατιωτικό και βιομηχανικό προμαχώνα”. Ακόμα και η γιαπωνέζικη εφημερίδα “Μainitsy Shinbun” διαπίστωσε με ικανοποίηση πως “σήμερα η Ιαπωνία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα εναντίον του κομμουνισμού”.

Παρότι η αμερικάνικη πολιτική στην Ιαπωνία βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τις αποφάσεις του Πότσνταμ για τον εκδημοκρατισμό και την αποστρατιωτικοποίηση της Ιαπωνίας και είναι μια πολιτική γενικής επίθεσης εναντίον των οικονομικών και πολιτικών δικαιωμάτων του γιαπωνέζικου λαού, η γιαπωνέζικη κυβέρνηση στηρίζει πλήρως τα αμερικανικά σχέδια αποικιοποίησης. Συνεπώς, η αναγέννηση του γιαπωνέζικου μιλιταρισμού και η κατάπνιξη του δημοκρατικού κινήματος έχουν από καιρό καταστεί ο κοινός σκοπός και το κοινό θεμέλιο του μετώπου των γιαπωνέζων αντιδραστικών και των αμερικάνων ιμπεριαλιστών.

Πέραν της υλοποίησης αυτού του κοινού σκοπού, καθένα από τα μέλη αυτού του μετώπου προσπαθεί να υλοποιήσει τα δικά του σχέδια. Η γιαπωνέζικη αντίδραση χρησιμοποιεί το συμφέρον που οι ΗΠΑ έχουν για την Ιαπωνία, ως σύμμαχό τους, για να εδραιώσει την πολιτική της επιρροή στη χώρα, και οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές χρησιμοποιούν τους γιαπωνέζους αντιδραστικούς ως όργανο για την πιο εύκολη συντριβή των δημοκρατικών οργανώσεων, για την πλήρη επιβολή της δικής τους οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας στην Ιαπωνία, για το μετασχηματισμό της χώρας σε ένα πεδίο παρέλασης για πολεμικές περιπέτειες και του γιαπωνεζικού λαού για κρέας για τα κανόνια.

Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι απαραίτητοι οι γιαπωνέζοι εργαζόμενοι να έχουν ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα δράσης.

Οι οργανώσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, τα συνδικάτα και όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας πρέπει να ενώνουν τους εργαζόμενους, να καταγγέλουν καθημερινά τα σχέδια αποικιοποίησης των ξένων ιμπεριαλιστών και τον αντιλαϊκό προδοτικό ρόλο της αντιγιαπωνέζικης αντίδρασης. Πρέπει ενεργητικά να παλεύουν για την ανεξαρτησία της Ιαπωνίας, για τη δημιουργία μιας Ιαπωνίας δημοκρατικής και ειρηνικής, για την χωρίς άλλη αναβολή σύναψη μιας δίκαιης συνθήκης ειρήνης, για τη γρήγορη απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από την Ιαπωνία, για μια σταθερή ειρήνη μεταξύ των λαών.

Οι ηγέτες των εργαζομένων και οι γιαπωνέζοι λαϊκοί πατριώτες πρέπει να καταλάβουν ότι η Ιαπωνία θα μπορεί να αναγεννηθεί και να γίνει μια μεγάλη ανεξάρτητη δύναμη μόνο αν, απαγγιστρωνόμενη από τον ιμπεριαλισμό και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, βαδίσει στο δρόμο της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, ακολουθήσει μια γραμμή ειρηνικής ανάπτυξης και εδραίωσης της ειρήνης μεταξύ των λαών. Ή η Ιαπωνία θα βαδίσει σε έναν τέτοιο δρόμο ο οποίος θα είναι ο δρόμος της σωτηρίας της, ή δεν θα το κάνει, και θα είναι τότε υποχρεωμένη να καταστεί ένα άθλιο όργανο στα χέρια του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού, θα στερηθεί την ελευθερία και την ανεξαρτησία της και θα είναι προορισμένη να φυτοζωεί.

Όμως, όπως τα γεγονότα δείχνουν, οι παρεμβάσεις κάποιων αγωνιστών του γιαπωνέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος δεν στοχεύουν να υλοποιήσουν με επιτυχία αυτά τα σημαντικά καθήκοντα. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν αυτό το πρόγραμμα και δίνουν έναν λάθος προσανατολισμό στους γιαπωνέζους εργαζομένους στη σύνθετη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σε αυτή τη χώρα.

Για παράδειγμα, αναλύοντας την πολιτική κατάσταση, εσωτερική και εξωτερική, της Ιαπωνίας, ο γνωστός αγωνιστής του γιαπωνέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος Νοζάκα (Οκάνο) δήλωσε ότι, στη μεταπολεμική Ιαπωνία, υπάρχουν όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την εξασφάλιση ενός ειρηνικού δρόμου προς το σοσιαλισμό, ακόμα και σε συνθήκες ενός κατοχικού καθεστώτος, και ότι αυτό θα συνιστούσε μια “προσαρμογή του μαρξισμού-λενινισμού στο γιαπωνέζικο έδαφος”. (Νοζάκα, εισήγηση στη 2η συνδιάσκεψη του ΚΚ Ιαπωνίας, Γενάρης 1947).

Αναφορικά με το στρατό κατοχής, αυτός, σύμφωνα με τον Νοζάκα, όχι μόνο δεν θα εμποδίσει τους σκοπούς του γιαπωνέζικου κομμουνιστικού κόμματος αλλά, αντιθέτως, εκπληρώνοντας την αποστολή του, θα συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό της Ιαπωνίας.

Η παρουσία των συμμαχικών στρατευμάτων έχει προορισμό να αφοπλίσει την Ιαπωνία και, ταυτόχρονα, να απελευθερώσει τον λαό από την απολυταρχική πολιτική, να εκδημοκρατήσει την Ιαπωνία. Τα συμμαχικά στρατεύματα, κατέχοντας την Ιαπωνία, δεν έχουν πρόθεση να μετατρέψουν τη χώρα μας σε μια αποικία”.

Σύμφωνα με το Νοζάκα, το γιαπωνέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα μπορεί, ακόμα και σε συνθήκες ενός κατοχικού καθεστώτος, να φέρει την εργατική τάξη στην εξουσία: “Κατακτώντας την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο, είναι πλέον εφικτό στα προλεταριακά κόμματα”, ισχυρίζεται ο Νοζάκα, “να δημιουργήσουν τη δική τους κυβέρνηση και να πάρουν στα χέρια τους την πολιτική εξουσία καταστρέφοντας το γραφειοκρατικό μηχανισμό και τις δυνάμεις του. Με άλλα λόγια, είναι πλέον εφικτή η κατάκτηση της εξουσίας μέσω του κοινοβουλευτικού δρόμου, με δημοκρατικές μεθόδους”.

Τον Ιούνη του 1949 ο Νοζάκα εκ νέου ισχυριζόταν κατηγορηματικά, στην εισήγησή του στην Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του γιαπωνέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος, ότι η δημιουργία μιας κυβέρνησης λαϊκής δημοκρατίας είναι σε κάθε περίπτωση εφικτή σε συνθήκες κατοχικού καθεστώτος.

Τα στρατεύματα κατοχής θα αποσυρθούν από την Ιαπωνία από τη στιγμή που αυτή η κυβέρνηση θα δημιουργηθεί”.

Ο Νοζάκα έχει φτάσει, επομένως, να αναφέρει τις αστικές κοινοτοπίες όπως παρακάτω: ακόμα και με την παρουσία στρατευμάτων αμερικανικής κατοχής, η Ιαπωνία θα μπορούσε να περάσει άμεσα στο σοσιαλισμό μέσω ενός ειρηνικού δρόμου. Ήδη προηγουμένως ο Νοζάκα είχε αναπτύξει αντίστοιχες απόψεις. Για παράδειγμα, στο προσχέδιο διακήρυξης του γιαπωνέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος που ο ίδιος εκπόνησε και δημοσίευσε και, πιο μετά, σε ένα άρθρο που εμφανίστηκε στην αστική εφημερίδα “Mainitsy Shimbun” το Μάη του 1946, ο Νοζάκα ισχυριζόταν: “βασιζόμενο στη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού και υπολογίζοντας στις προσπάθειες του ίδιου του λαού, το Κόμμα προτίθεται να αναπτύξει με ειρηνικά και δημοκρατικά με΄σα ένα κοινωνικό σύστημα πιο τελειοποιημένο από τον καπιταλισμό, το σοσιαλιστικό σύστημα”.

Η οπτική γωνία του Νοζάκα, σύμφωνα με την οποία τα αμερικανικά στρατεύματα κατοχής στην Ιαπωνία εκπληρώνουν έναν προοδευτικό ρόλο και θα ευνοούσαν την “ειρηνική επανάσταση” στο δρόμο της ανάπτυξης της Ιαπωνίας προς το σοσιαλισμό, οδηγεί σε λάθος τον γιαπωνέζικο λαό και βοηθά τους ξένους ιμπεριαλιστές να κάνουν την Ιαπωνία ένααποικιακό παράρτημα του ξένου ιμπεριαλισμού, μια εστία ενός νέου πολέμου στην Ανατολή.

Η προσπάθεια, από πλευράς Νοζάκα, δημιουργίας μιας “νέας” θεωρίας στη βάση της οποία αυτός αποκαλεί την “προσαρμογή” του μαρξισμού-λενινισμού στις γιαπωνέζικες συνθήκες (μια θεωρία σύμφωνα με την οποία στην Ιαπωνία, μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, υπό την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία των ξένων ιμπεριαλιστικών αρχών, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για τον ειρηνικό μετασχηματισμό της Ιαπωνίας σε μια σοσιαλιστική χώρα), κάθε τέτοια “προσαρμογή” του μαρξισμού-λενινισμού δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια γιαπωνέζικη εκδοχή της προ πολλού αποκαλυφθείσας ως ξένης προς τα συμφέροντα της εργατικής τάξης αντιμαρξιστικής και αντισοσιαλιστικής “θεωρίας” περί ειρηνικού μετασχηματισμού της αντίδρασης σε δημοκρατία και του ιμπεριαλισμού σε σοσιαλισμό.

Η “θεωρία” του Νοζάκα είναι μια θεωρία η οποία συνίσταται στην ευνοϊκή παρουσίαση των ιμπεριαλιστών κατακτητών της Ιαπωνίας, στο πλέξιμο του εγκωμίου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, και επομένως είναι μια θεωρία που εξαπατά τις γιαπωνέζικες λαϊκές μάζες.

Είναι προφανές πως η “θεωρί” του Νοζάκα δεν έχει τίποτε το κοινό με το μαρξισμό -λενινισμό. Στην ουσία, η “θεωρία” του Νοζάκα είναι μια αντιδημοκρατική και αντισοσιαλιστική θεωρία. Ευνοεί μόνο τους ιμπεριαλιστές οι οποίοι κατέχουν την Ιαπωνία και τους εχθρούς της ανεξαρτησίας της Ιαπωνίας. Συνεπώς, η “θεωρία” του Νοζάκα είναι επίσης μια θεωρία αντιπατριωτική, αντιιαπωνική.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: