Για τις αντιλήψεις των Ερυθρών Χμερ για την ταξική πάλη στην Καμπότζη μετά τη νίκη τους (1975)

Έχει ένα ενδιαφέρον να δει κανείς πώς εκτιμούσαν οι ίδιοι οι Ερυθροί Χμερ την ταξική πάλη που υπήρχε στην Καμπότζη μετά τη νίκη τους και ποιες μορφές έπαιρνε αυτή. Προς τούτο, μεταφράζεται ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε τους πρώτους μήνες μετά τη νίκη τους, το Σεπτέμβρη του 1975, και μάλιστα, σε περιοδικό της νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Καμπότζη (που τότε ήταν ακόμα γνωστό ως Angkar, δηλαδή “Η Οργάνωση” και δεν είχε ξεχωριστή δημόσια εμφάνιση-μέχρι το 1977).

Το άρθρο αυτό, πέραν των συνήθων αναφορών ότι η ταξική πάλη οξύνεται στην μεταπολεμική-μετεπαναστατική περίοδο, κάνει λόγο και για τις μορφές που αυτή λαμβάνει. Αυτή, κατά το άρθρο, λαμβάνει χώρα στη σφαίρα των ιδεών και των αντιλήψεων. Αντίστοιχα, οι μορφές καταπολέμησής του “ταξικού εχθρού” στον τομέα αυτόν, δεν μπορεί να είναι βίαιες, αλλά ως “όπλα” θεωρούνται η κριτική και η επαγρύπνηση.

Στη σημερινή νέα φάση της επανάστασης, η νεολαία μας πρέπει σταθερά να ενισχύει τη στάση της στην απόλυτη και αυξανόμενη ταξική πάλη

Τώρα πια η ειρήνη έχει επανέλθει στο έδαφος της Καμπότζης. Η χώρα και ο λαός έχουν πλήρως απελευθερωθεί από την εκμετάλλευση και από όλων των ειδών τις πιέσεις. Όλοι οι ιμπεριαλιστές, και συγκεκριμένα οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και οι υπηρέτες τους, έχουν εκδιωχθεί από το καμποτζιανό έδαφος. Η φεουδαρχική τάξη και η καπιταλιστική τάξη, οι οποίες ήταν οι κύριες εκμεταλλεύτριες τάξεις και οι οποίες είχαν βαθιές ρίζες στην καμποτζιανή κοινωνία για πάνω από δύο χιλιετίες, έχουν βασικά πλήρως ανατραπεί από τους εργάτες και τους αγρότες, κάτω από την ορθή και οξυδερκή ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καμπότζης, δηλαδή, τόσο οι οικονομικές τους βάσεις όσο και το πολιτικό τους καθεστώς έχουν ανατραπεί.

Έτσι, η νέα καμποτζιανή κοινωνία, μετά τις 17 Απρίλη 1975, έχει μόνο δύο τάξεις: την εργατική τάξη και την αγροτική τάξη. Στις 17 Απρίλη 1975, επιτύχαμε πλήρως την εθνικοδημοκρατική επανάσταση. Έτσι τώρα, προχωρούμε στην επόμενη φάση, κάνοντας τη σοσιαλιστική επανάσταση.

Συνεπώς, η νέα καμποτζιανή κοινωνία είναι μια κοινωνία χωρίς εκμεταλλευτές, μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι που είναι εργάτες και αγρότες ζουν με ισότητα, σε αρμονία, σε μια ατμόσφαιρα αλληλεγγύης, όπου όλοι εργάζονται μαζί για να παράγουν, νυχθημερόν, προκειμένου να υπερασπιστούν και να ανοικοδομήσουν τη χώρα. Αυτό είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί.

***

Ωστόσο, πραγματικότητα είναι επίσης άλλη μια που συνυπάρχει με κάτι που προαναφέραμε, δηλαδή, ότι οι ιμπεριαλιστές, ειδικά οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και οι υπηρέτες τους, έχουν πραγματικά εκδιωχθεί από το καμποτζιανό έδαφος. Τα πολιτικοστρατιωτικά και κατασκοπευτικά τους δίκτυα έχουν συντριβεί και κομματιαστεί. Το νεοαποικιακό τους καθεστώς έχει πραγματικά συντριβεί και εξαλειφθεί. Η φεουδαρχική τάξη και η καπιταλιστική τάξη έχουν βασικά ανατραπεί, τόσο αναφορικά με τα οικονομικά θεμέλιά τους όσο και με το πολιτικό τους καθεστώς, όμως οι φεουδάρχες και οι καπιταλιστές ως άτομα, που σήμερα έχουν πάει να αυξήσουν την παραγωγή στην επαρχία μαζί με τους αγρότες μας, ακόμα αναμειγνύονται με τους αγρότες μας σε όλη την επαρχία. Επομένως, αυτοί οι φεουδάρχες και οι καπιταλιστές έχουν ακόμα τις απόψεις τους και τις στάσεις τους: οι άπληστες επιθυμίες τους από τις παλιές ημέρες, όταν εκμεταλλεύονταν τους εργάτες και τους αγρότες, ακόμα παραμένουν στο σώμα και τις σκέψεις τους. Οι απόψεις τους, οι στάσεις τους, η ιδεολογία, η κοσμοαντίληψη και τα πιστεύω τους είναι μη απτά αντικείμενα στα οποία είναι αδύνατο κανείς να επιτεθεί, να τα συντρίψει πλήρως και να τα απομακρύνει. Είτε το θέλουμε είτε όχι, υπάρχουν ακόμα στο λαό μας, και ιδιαίτερα στα στρώματα των νέων εργατών και αγροτών ανθρώπων που προσφάτως απελευθερώθηκαν από τους αξιοπερηφρόνητους προδότες. Τώρα, οι νέοι εργάτες-αγρότες από τις διάφορες πόλεις ακόμα ζουν ανάμεικτα μαζί με τους παλιούς εργάτες και αγρότες που υπάρχουν σε όλη την Καμπότζη. Εξαιτίας αυτού, είτε το θέλουν είτε όχι, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι, αυτοί οι νέοι εργάτες και αγρότες είναι όλοι τους βασικοί φορείς των ιμπεριαλιστικών-φεουδαρχικών-καπιταλιστικών οπτικών, στάσεων, ιδεολογιών, κοσμοαντιλήψεων και πιστεύω που διασπείρουν στους παλιούς εργάτες και αγρότες και στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς μας.

Επιπλέον, μεταξύ των παλιών εργατών και αγροτών που βρίσκονται στις επαναστατικές μας τάξεις, στο στρατό μας, στους ανώτερου και κατώτερου παραγωγικούς συνεταιρισμούς μας, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ακόμα φέρουν υπολείμματα και την επιρροή των ιμπεριαλιστικών-φεουδαρχικών-καπιταλιστικών απόψεων, στάσεων, ιδεολογιών, κοσμοαντιλήψεων και πιστεύω.

soldiers4

Τα στρατεύματα των Ερυθρών Χμερ αποτελούνταν από πολλούς ορφανούς από αμερικανικούς βομβαρδισμούς εφήβους (πηγή)

Για παράδειγμα, υπάρχουν ακόμα οι ιδεολογίες και οι στάσεις του τοπικισμού, του κλικαδορισμού, του οργανωτικισμού, των ομαδοποιήσεων, και ακόμα δεν υπάρχει κάποια οπτική, στάση ή ιδεολογία να βλέπουμε και να σκεφτόμαστε για όλη τη χώρα, σε μεγάλους και πλατιούς όρους, ακόμα και αν το Κόμμα και ο λαός της Καμπότζης κατέχουν την κρατική εξουσία και κυβερνούν όλη τη χώρα.

Άλλο παράδειγμα: υπάρχουν ακόμα ιδεολογίες του κύρους, του βαθμού, της θέσης, του ρόλου και των προσωπικών επιτευγμάτων και ικανοτήτων, που δεν βλέπουν τον ηγετικό ρόλο του κόμματος, δεν βλέπουν τη σημασία και την τεράστια δύναμη των εργατών και των αγροτών που νίκησαν τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές και απελευθέρωσαν την Καμπότζη, απελευθέρωσαν τον καμποτζιανό λαό και απελευθέρωσαν την εργατική και την αγροτική τάξη που προηγουμένως αποτελούσε αντικείμενο εκμετάλλευσης για πάνω από δύο χιλιετίες στη χώρα. Επομένως, ακόμα να δούμε κάποια ορθή επαναστατική κοσμοαντίληψη αναφορικά με τα ζητήματα τιμής, αξιοπρέπειας, δόξας ή ανωτερότητας.

Άλλο παράδειγμα: υπάρχει ακόμα η ιδεολογία του ατομοκεντρισμού, να βλέπουμε και να σκεφτόμαστε μόνο με βάση τον περίγυρό μας, μόνο την οικογένειά μας και την κλίκα μας, να μη βλέπουμε μακροπρόθεσμα και πλατιά, για όλη τη χώρα, να μη σκεφτόμαστε ακόμα να βιώσουμε τη ζέστη και το κρύο και την πείνα μαζί με τους εργάτες και τους αγρότες σε όλη τη χώρα, να μη σκεφτόμαστε το κοινό συμφέρον της συλλογικότητας, είτε είναι αυτή συνεταιρισμός, εργοστάσιο ή γραφείο, και να σκεφτόμαστε ακόμα λιγότερα τα συμφέροντα όλης της χώρας κλπ.

Στη σημερινή νέα καμποτζιανή κοινωνία, στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς, στα γραφεία, τα υπουργεία, στα διάφορα εργοτάξια της επανάστασης ή σε μονάδες του στρατού αλλά και εντός μας, ατομικά, υπάρχει συνεχής πάλη μεταξύ των ατομοκεντρικών και των συναισθημάτων που βάζουν τη συλλογικότητα στο επίκεντρο, μεταξύ των ατομικών και των συλλογικών συμφερόντων, μεταξύ των παλιών, φθαρμένων, εκμεταλλευτικών, αντιδραστικών, ιμπεριαλιστικών-φεουδαρχικών-καπιταλιστικών κοσμοαντιλήψεων και της νέας, σωστής, αγνής και προοδευτικής επαναστατικής κοσμοαντίληψης, μεταξύ των στάσεων της εκμεταλλεύτριας τάξης και των άλλων μη εργαζόμενων τάξεων και των κομματικών και προλεταριακών αντιλήψεων, οπτικών και στάσεων, μεταξύ των φθοροποιών ιμπεριαλιστικών-φεουδαρχικών-καπιταλιστικών πιστεύω που αφήνει τα πράγματα να κυλούν και των ορθών, καθαρών, υλιστικών και επιστημονικών πιστεύω της επανάστασης.

Όλη αυτή η πάλη αποτελεί τμήμα της σκληρής και επίμονης ταξικής πάλης στη νέα φάση της επανάστασης.

18k4f5orctv2mjpg(πηγή)

Μια δεύτερη απτή αλήθεια είναι ότι στη νέα καμποτζιανή κοινωνία μας, όπου παρά το γεγονός οι εκμεταλλεύτριες τάξεις δεν υπάρχουν και η εργατική και αγροτική τάξη διατηρούνται, η ταξική πάλη δεν έχει τερματιστεί ή εξαντληθεί, και ότι οξυμμένες ταξικές αντιθέσεις συνεχίζουν να υπάρχουν. Είναι μόνο η εμφάνισή τους που είναι διαφορετική από αυτή που είχαν στην πολεμική περίοδο, όπου οι φεουδάρχες και οι ακόλουθοί τους, η καπιταλιστική και η φεουδαρχική εκμεταλλευτρια τάξη, ακόμα υπήρχαν. Επομένως, η ταξική πάλη στη νέα καμποτζιανή κοινωνία πρέπει να συνεχιστεί να διεξάγεται σθεναρά, με μια νέα μορφή, η οποία να αντιστοιχεί στη νέα επαναστατική εποχή μας. Όμως, παρότι η ταξική πάλη σε αυτή τη νέα επαναστατική περίοδο δεν παίρνει τη μορφή ένοπλης βίας, επαναστατικού πολέμου, ταραχών ή αιματηρών μαχών της μιας τάξης με την άλλη, η ταξική πάλη σε αυτή τη νέα επαναστατική περίοδο πρέπει να είναι οξεία, έντονη και επίμονη. Δεν μπορούμε να χαλαρώνουμε καθόλου.

Αν κάναμε μια επιφανειακή εξέταση της εξωτερικής εμφάνισης, τότε θα βλέπαμε ότι η ταξική πάλη σε αυτή τη νέα φάση της επανάστασης έχει ηρεμήσει, είναι ευκολότερη και χαλαρότερη από ό,τι στην περίοδο του επαναστατικού πολέμου αφού δεν υπάρχουν πυροβολισμοί, δολοφονίες και αιματοχυσία. Όμως, με μια πιο ενδελεχή εξέταση, η ταξική πάλη στη νέα αυτή φάση της επανάστασης είναι τόσο έντονη και επίμονη και ζωής ή θανάτου όσο ήταν κατά την περίοδο του επαναστατικού πολέμου και είναι ακόμα πιο δύσκολη από τον αιματηρό αγώνα, επειδή πρέπει να πολεμάμε με μη απτούς εχθρούς και αντιπάλους που ούτε μπορούμε να τους δούμε ούτε να τους συλλάβουμε. Κατά την περίοδο της ταξικής πάλης με αυτή τη νέα μορφή, αν είμαστε απρόσεκτοι, χαλαροί ή παραβλέπουμε το ζήτημα των ταξικών αντιθέσεων, το ζήτημα της ταξικής πάλης, και την κομματική εργατική στάση, τότε ο εχθρός εύκολα θα μπορούσε να προσχωρήσει στις τάξεις μας, εύκολα θα μπορούσε να δημιουργήσει διόδους για να χτυπήσει τις επαναστατικές μας θέσεις. Επομένως, θα μπορούσε εύκολα να ανατρέψει τη σημερινή κρατική εξουσία και καθεστώς.

Συνεπώς, η επαναστατική μας νεολαία θα πρέπει να συνεχίσει να παλεύει και να επικεντρώνεται στη σταθερή ενδυνάμωση της στάσης της στην ταξική πάλη. Αυτή η νέα φάση της επανάστασης, για τη διεξαγωγή σοσιαλιστικής επανάστασης, την υπεράσπιση και την ανοικοδόμηση της χώρας μεταπολεμική, για να αντέξουμε και να γίνουμε αλώβητοι, ισχυροί, χαρούμενοι, με ευμάρεια, εκτιμώμενοι και με ευημερία, απαιτεί από την επαναστατική νεολαία να έχει μια προλεταριακή ταξική στάση σε ένα ισχυρό κόμμα, και μια κοφτερή, απόλυτη και αυξανόμενα μαχητική στάση στην ταξική πάλη, να μη χαλαρώνει ποτέ, να μη διαλύεται, να μην υποχωρεί, ούτε για μια στιγμή. Αν όχι, παρότι απελευθερώσαμε ολόκληρη τη χώρα, παρότι έχουμε την κρατική εξουσία σε όλη τη χώρα, παρότι ιδρύσαμε παραγωγικούς συνεταιρισμούς σε όλη τη χώρα, ο εχθρός μπορεί να είναι σε θέση να μας ανατρέψει μέσω της στάσης μας, και έπειτα να επιτεθεί και να μας συντρίψει στρατιωτικά και να ανακτήσει την κρατική εξουσία.

***

Επομένως, ως μέτρα για μια πιο ισχυρή στάση στην ταξική πάλη από την επαναστατική μας νεολαία, και για να είναι σταθερά αυξανόμενη, αιχμηρή και απόλυτη:

  1. Είναι απαραίτητο να παλεύουμε, να αγωνιζόμαστε, να «χτιζόμαστε» εσωτερικά, να είμαστε ισχυροί, και με αυξανόμενη και βαθύτερη οξύτητα, να προσέχουμε και να ελέγχουμε και να βοηθούμε ο ένας τον άλλο συνεχώς, με επισημάνσεις και υπομνήσεις, να διορθώνουμε ο ένας τον άλλο συνεχώς, να μην παίρνουμε τα πράγματα στο χαλαρό, να μην αφήνουμε τα λάθη να εκδηλώνονται το ένα μετά το άλλο, επικαλούμενοι το ότι ο εχθρός έφυγε, οι εκμεταλλεύτριες τάξεις χάθηκαν κλπ.

  2. Είναι απαραίτητο να παλεύουμε συνεχώς να οικοδομήσουμε, να εμφυσήσουμε, να ενισχύσουμε και να επεκτείνουμε την κομματική προλεταριακή στάση που πρέπει να έχει κανείς, που πρέπει να έχει η επαναστατική νεολαία μας, να μην κάνουμε εκπτώσεις στον εαυτό μας, να μη χαλαρώνουμε και να μην αφήνουμε ανοιχτή την πόρτα για άλλες στάσεις που δεν είναι της εργατικής τάξης να αναμειχθεί με την προλεταριακή κομματική στάση. Η επαναστατική μας νεολαία πρέπει συνεχώς να οικοδομεί, να ενδυναμώνει, να επεκτείνει και να εξοπλίζει εαυτόν με τις τέσσερις βασικές προλεταριακές ιδιότητες του κόμματος: την υπέρτατη θυσία, την οξύτερη πάλη, τον χωρίς όρους σεβασμό της οργανωτικής πειθαρχίας, και της ασταμάτητης καινοτομίας και οικοδόμησης.

  3. Μαζί με αυτά, είναι απαραίτητο να έχουμε σταθερά ένα πνεύμα επαναστατικής επαγρύπνησης, επαγρύπνησης αναφορικά με την οπτική και τη στάση, την οργάνωση, την καθημερινή ζωή, απόλυτα να σεβόμαστε την οργανωτική πειθαρχία του κόμματος, απόλυτα να σεβόμαστε και να εφαρμόζουμε την κομματική γραμμή και τις οργανωτικές πρόνοιες. Στην περίοδο του επαναστατικού πολέμου, όταν ο εχθρός χτυπούσε, κατέστελλε, κυνηγούσε, σαμποτάριζε και συνέτριβε την επανάστασή μας συνεχώς, καθένας από εμάς ήταν συνεχώς έτοιμος και είχε μια σταθερά αυξανόμενη επαγρύπνηση.

    khmer rouge soldiers(πηγή)

Επομένως, η στάση μας στην ταξική πάλη ήταν σκληρή και απόλυτη. Στη σημερινή ειρηνική εποχή και μελλοντικά, όπου δεν υπάρχουν φυσικοί εχθροί, είτε αμερικάνοι ή άλλοι ιμπεριαλιστές, είτε φεουδάρχες-καπιταλιστές με εκστρατείες καταστολής ή που να προκαλούν ανοιχτά και ασύστολα θερμούς πολέμους, και σε συνθήκες όπου η υλική και πνευματική ζωή είναι καλύτερα από ό,τι την περίοδο του πολέμου και συνεχίζουν να ανεβαίνουν επίπεδο, σε συνθήκες όπου όλοι ζούμε χαρούμενα, είναι που ξεχνάμε τον εχθρό, γινόμαστε απρόσεχτοι, χαλαρώνουμε στην οργανωτική πειθαρχία, στην κομματική γραμμή και σε διάφορα οργανωτικά χαρακτηριστικά του κόμματος, είναι που αντιμετωπίζουμε τον εχθρό χαλαρά, και δύσκολα βλέπουμε τον μη απτό εχθρό σε τέτοιους καιρούς. Έπειτα, όλοι αυτοί οι δηλητηριώδεις μη απτοί εχθροί επιτίθενται στην επαναστατική μας στάση και την ανατρέπουν χωρίς εμείς να το συνειδητοποιούμε, και μας επιτίθενται και μας ανατρέπουν με ειρηνικά μέσα. Αυτός ο κίνδυνος έχει υπάρξει στο παρελθόν και υπάρχει και τώρα σε έναν αριθμό χωρών στον κόσμο, οι οποίες είναι μόνο κατ’ όνομα επαναστατικές, μόνο κατ’ όνομα σοσιαλιστικές, όμως που η πραγματικότητα και η στάση τους έχουν γίνει καπιταλιστικές.

Βλέποντας αυτό, πρέπει η επαναστατική μας νεολαία να επαγρυπνεί σταθερά, να μην είναι επιπόλαιη, να μην ξεχνιέται, να μην είναι πασιφιστική: αντιθέτως, είναι σε αυτή την ειρηνική περίοδο που πρέπει η επαναστατική νεολαία να έχουμε την ανώτερη επαγρύπνηση, προκειμένου η στάση μας στην ταξική πάλη να είναι συμπαγής, απόλυτη και σταθερή.

***

Εμείς η επαναστατική νεολαία είχαμε μια απόλυτη στάση στην ταξική πάλη, προσχωρήσαμε με τους εργάτες και τους αγρότες στον επαναστατικό αγώνα και νικήσαμε τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, οι οποίοι είναι οι αρχισυμμορίτες σε όλο τον κόσμο και οι οποίοι έχουν αμέτρητα σύγχρονα όπλα όλων των ειδών, και τους αναγκάσαμε να φύγουν από την Καμπότζη με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο. Επομένως, στη σημερινή νέα φάση της επανάστασης, αλλά και μελλοντικά, εμείς η καμποτζιανή νεολαία σίγουρα θα διατηρήσουμε αυτές τις ανώτερες και ένδοξες παραδόσεις για πάντα, και θα έχουμε μια όλο και πιο απόλυτη στάση στην ταξική πάλη, προκειμένου να στεφθεί με πλήρη επιτυχία η σοσιαλιστική επανάσταση, και έπειτα να προχωρήσουμε στην κομμουνιστική επανάσταση στην Καμπότζη.

Περιοδικό «Επαναστατική Νεολαία», Επιτροπή Προπαγάνδας και Εκπαίδευσης του Συνδέσμου Κομμουνιστικής Νεολαίας της Καμπότζης, τ.10, Σεπτέμβρης 1975

Το κείμενο στα αγγλικά: http://www.eccc.gov.kh/sites/default/files/documents/courtdoc/00357900-00357930_E3_729_EN_1.TXT.pdf

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: