Στάλιν: Απολογισμός του Πολέμου ΕΣΣΔ-Φινλανδίας (17/04/1940)

Συμπληρώνονται σε λίγες ημέρες 75 χρόνια από την έναρξη του πολέμου ΕΣΣΔ-Φινλανδίας (βλ. μια ανάλυση εδώ). Και τι δεν έχει γραφτεί από τους καπιταλιστές και τους παπαγάλους τους για αυτό τον πόλεμο. Τον αποκάλεσαν ως μια ένδειξη της “κατακτητικής φύσης του κομμουνισμού”, του “κόκκινου ιμπεριαλισμού”. Μάλιστα, και ενώ η Κοινωνία των Εθνών δεν είχε αποφασίσει τίποτα για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους εμπλεκόμενους, ή έστω τους επιτιθέμενους σε αυτό, φρόντισε αμέσως να πετάξει έξω την ΕΣΣΔ. Όπως, όμως, αποδεικνύεται, τόσο κατά τις διαπραγματεύσεις -που μόλις κατέρρευσαν, ξέσπασε ο πόλεμος- όσο και κατά τη διάρκεια του πολέμου και κατά τις ειρηνευτικές συνομιλίες, η ΕΣΣΔ δεν ζήτησε συνοριακές διαρρυθμίσεις και ενοικίαση βάσεων για να μειώσει την εδαφική ακεραιότητα της Φινλανδίας. Το αντίθετο, έδινε 17 φορές περισσότερα εδάφη ως αντάλλαγμα. Όμως, οι φινλανδοί αστοί, όπως κάθε αστός “πατριώτης”, προτίμησαν να υπηρετήσουν τα ταξικά τους συμφέροντα και τους ξένους υποστηρικτές τους, παρά την εθνική αποκατάσταση της πατρίδας τους. Έτσι, όχι μόνο δεν αύξησαν τα εδάφη τους, αλλά έχασαν και περισσότερα από όσα αρχικά τους ζητιόταν.

Η ΕΣΣΔ δεν ήθελε τέτοιο πόλεμο, αφού επικεντρωνόταν στην καλύτερη προετοιμασία της για τον τελικό πόλεμο με τη Γερμανία. Αντίθετα, οι Δυτικοί πάτρωνες των Φινλανδών τον ήθελαν για να μπορέσουν να επεκτείνουν τον πόλεμό τους με τη ναζιστική Γερμανία, εμπλέκοντας και τη Σκανδιναβική χερσόνησο. Όσοι αγνοούν αυτή τη διεθνή παράμετρο, δεν μπορούν να εξηγήσουν τον πόλεμο ΕΣΣΔ-Φινλανδίας, παρά μόνο με βάση αντισοβιετικά συμπλέγματα.

Παρακάτω υπάρχει η μετάφραση της τοποθέτησης του Στάλιν κατά την 4ήμερη συνάντηση των στρατιωτικών αξιωματικών της ΕΣΣΔ μαζί με πολιτικά στελέχη όπως το Στάλιν, το Μολότωφ και το Βοροσίλοφ που έγινε στις 14-17/4/1940 για την συνόψιση συμπερασμάτων και τον απολογισμό από τον πόλεμο. Προέρχεται από το βιβλίο Stalin & the Soviet-Finnish War (Frank Cass, 2002) που επιμελήθηκαν οι Alexander O. Chubaryan και Harold Shukman που έχει όλα τα πρακτικά της συνάντησης (και προλόγους των επιμελητών που είναι της σχολής του “κλασικού εικονογραφημένου” trash “επιστημονικού” αντισταλινισμού) . Με δημοκρατικό τρόπο γίνονται οι τοποθετήσεις, ανοιχτά, υποδεικνύονται τα λάθη και οι ελλείψεις, ενώ μερικοί αξιωματικοί προσπαθούν να δικαιολογηθούν. Ενίοτε ο Στάλιν παρεμβαίνει, αλλά οι αξιωματικοί του ανταπαντούν κανονικά, άφοβα.

Με βάση όλες τις τοποθετήσεις, καθίσταται προφανές πως ο Κόκκινος Στρατός θα είχε υποστεί συντριπτική ήττα αν είχε εμπλακεί στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1939. Ακόμα και οι ήττες των πρώτων μηνών όταν τελικά ενεπλάκη τον Ιούνη του 1941, εξηγούνται εύκολα από τις ελλείψεις που είχε και αναφέρονται στα πρακτικά.

Στην τοποθέτησή του ο Στάλιν ξεκινά με το πολιτικό πλαίσιο διεξαγωγής του πολέμου, ενώ είναι προφανές πως εστιάζει και στα στρατιωτικά ζητήματα και τις ελλείψεις.

Ο Στάλιν στέκεται ιδιαίτερα στον ψυχολογικό παράγοντα. Τα “ζήτω”, οι φραστικές προσηλώσεις “στο κόμμα των Λένιν-Στάλιν” και οι κομπασμοί, κατά το Στάλιν, διαμορφώνουν μια επικίνδυνη ψυχοσύνθεση, όπως και η αίσθηση του “ανίκητου”, ιδιαίτερα για άπειρους στρατούς και στρατιώτες. Δίνει έμφαση στο ότι οι παραδόσεις και οι εμπειρίες ενίοτε παίζουν αρνητικό ρόλο, δεσμεύουν την ανάπτυξη και την προσαρμογή ενός στρατού (να προσθέσουμε: και ενός ατόμου, και μιας πολιτικής συλλογικότητας) σε νέες, πιο σύνθετες συνθήκες από εκείνες στις οποίες είχε αποκομιστεί η εμπειρία. Το συμπέρασμα του Στάλιν είναι πολύ σημαντικό για εμάς σήμερα, που νομίζουμε ότι με τις κλασικές μορφές δράσης και τις “κλασικές” (μηχανιστικές) χρήσεις των θεωρητικών μας όπλων (τσιτατολογία), ή με την αριστερά που διαμορφώθηκε στη Μεταπολίτευση (δηλαδή, στα εύκολα) και τις συνήθειες που ανέπτυξε (“είμαι αριστερός, άρα είμαι πρωτοπόρος”), θα πάμε μπροστά ή ότι συμβάλλουμε σε κάτι θετικό για το λαό, την εργατική τάξη κλπ.

Αξίζει να αναφερθεί ότι σε ένα σημείο ο Στάλιν λέει ότι “καλύτερα που τα πάθαμε από τη Φινλανδία, παρά από τα γερμανικά αεροπλάνα”. Αυτό σημαίνει ότι ο Στάλιν ποτέ δεν είχε αυταπάτες για το ρόλο ή την έκβαση των σχέσεων με τη Γερμανία. Αντιθέτως, και αφού έλεγε κάτι τέτοιο εν καιρώ ισχύος της συμφωνίας με την Γερμανία και ενώπιον αξιωματικών, σημαίνει επίσης πως ο στρατός είχε γνώση αυτής της έκβασης και προετοιμαζόταν για αυτό.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η παρακάτω τοποθέτηση είναι από τις λίγες του Στάλιν από την περίοδο ισχύος του γερμανοσοβιετικού συμφώνου (Αύγουστος 1939-Ιούνης 1941). Η περίοδος αυτή δεν καλύπτεται στα Άπαντά του, παρότι είναι από τις σημαντικότερες (με εξαίρεση μικρές παρεμβάσεις του Στάλιν για θέματα Τέχνης). Αντιθέτως, η περίοδος αυτή πολιτικά έχει καλυφθεί (ιδιαίτερα οι πρώτοι μήνες) από τους λόγους του Μολότοφ (που έχουν ήδη δημοσιευτεί στο parapoda).

soviet_leaflet_012

Σύντροφοι, θα ήθελα να μιλήσω για μερικά ζητήματα τα οποία δεν έθιξαν όσοι μίλησαν πριν από εμένα ή δεν τα πραγματεύτηκαν κατάλληλα.

Πρώτον, ο πόλεμος με τη Φινλανδία.

Είχε δίκιο η κυβέρνηση και το κόμμα όταν κήρυξαν πόλεμο στη Φινλανδία; Αυτό σχετίζεται άμεσα με τον Κόκκινο Στρατό.

Θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει τον πόλεμο; Νομίζω πως ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος. Ο πόλεμος κατέστη αναγκαίος αφ’ης στιγμής οι ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Φινλανδία δεν έδωσαν κανένα αποτέλεσμα. Έπρεπε να προστατεύσουμε το Λένινγκραντ, γιατί η ασφάλειά του είναι η ασφάλεια της Πατρίδας μας. Όχι μόνο επειδή το 30-35% της αμυντικής βιομηχανίας μας συγκεντρώνεται εκεί, αλλά γιατί η ασφάλεια του Λένινγκραντ είναι σημαντική για την όλη μοίρα της πατρίδας μας. Πέραν αυτού, η πόλη είναι η συμπρωτεύουσα. Ένα ρήγμα στο Λένινγκραντ και ο σχηματισμός, ας πούμε, μιας αστικής Λευκοφρουρίτικης κυβέρνησης εκεί θα αποτελούσε μια σοβαρή βάση για έναν εμφύλιο πόλεμο στη χώρα ενάντια στη Σοβιετική κυβέρνηση.

Να τι η άμυνα και η πολιτική σημασία του Λένινγκραντ σημαίνει όταν μιλάμε για βιομηχανικό κέντρο και συμπρωτεύουσα. Να γιατί η ασφάλεια του Λένινγκραντ είναι η ασφάλεια της χώρας μας. Προφανώς, καθώς οι ειρηνευτικές συνομιλίες με τη Φινλανδία δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα έπρεπε να κηρύξουμε πόλεμο, ώστε να χρησιμοποιήσουμε στρατιωτική ισχύ για να οργανώσουμε, οχυρώσουμε και ενισχύσουμε την ασφάλεια του Λένινγκραντ και, με τον ίδιο τρόπο, την ασφάλεια της χώρας μας.

Υπάρχει και ένα δεύτερο ζήτημα: Δεν έδειξε ανυπομονησία η κυβέρνησή μας όταν κήρυξε τον πόλεμο στα τέλη Νοέμβρη-αρχές Δεκέμβρη; Δεν θα ήταν καλύτερο να αναβάλλει την επίλυση του προβλήματος και να περιμένει 2,3 ή 4 μήνες, να προετοιμαστεί κατάλληλα και μόνο τότε να εξαπολύσει επίθεση; Όχι. Το κόμμα και η κυβέρνηση είχαν απόλυτο δίκιο να μην το αναβάλλουν, παρότι γνώριζαν ότι δεν ήμαστε πλήρως έτοιμοι να διεξάγουμε πόλεμο στις συνθήκες που επικρατούν στη Φινλανδία. Οι ενεργητικές στρατιωτικές δράσεις ξεκίνησαν ακριβώς στα τέλει Νοέμβρη-αρχές Δεκέμβρη. Αυτό δεν εξαρτιώταν εντελώς από εμάς. Σε έναν μεγαλύτερο βαθμό εξαρτιώταν από τη διεθνή κατάσταση. Εκεί, στη Δύση, οι τρείς μεγαλύτερες δυνάμεις ήταν εγκλωβισμένες σε μια θανατηφόρα διαμάχη- αυτή ήταν η πλέον κατάλληλη στιγμή για τη διευθέτηση του προβλήματος του Λένινγκραντ: ήταν η στιγμή όπου άλλες χώρες ήταν απασχολημένες αλλού, επομένως, ήταν η κατάλληλη στιγμή για εμάς να χτυπήσουμε.

Το να αφήσουμε εκείνη τη στιγμή να περάσει, θα ήταν μεγάλη ηλιθιότητα και πολιτική μυρωπία. Έπρεπε να σπεύσουμε να θέσουμε και να διευθετήσουμε το ζήτημα της ασφάλειας του Λένινγκραντ ενόσω η Δύση ήταν απασχολημένη στο δικό της πόλεμο. Μια δίμηνη καθυστέρηση θα σήμαινε μια αναβολη 20 χρόνων, γιατί δεν μπορείς να προβλέψεις τις πολιτικές εξελίξεις. Μπορεί να πολεμούσαν εκεί τότε, όμως ο πόλεμος ήταν επίσης πολύ αόριστος: κανένας δεν μπορεί να πει αν αυτοί πολεμούσαν ή έπαιζαν χαρτιά.

Δεν θα μπορούσε κανείς να αποκλείσει μια ξαφνική ειρήνευση. Αυτό θα σήμαινε ότι θα είχαμε αφήσει να περάσει η ευνοϊκή στιγμή να θέσουμε το ζήτημα της άμυνας του Λένινγκραντ και να ασφαλίσουμε το κράτος. Αυτό θα αποτελούσε ένα μεγάλο λάθος.

Έτσι, η κυβέρνηση και το κόμμα μας είχαν αρκετό δίκιο να μην αναβάλλουν το ζήτημα και να ξεκινήσουν εχθροπραξίες αμέσως μόλις οι συνομιλίες με τη Φινλανδία διακόπηκαν.

propaganda-poster-soviet-russia-finland-war-1940

Η Γραμμή Μάνερχαϊμ πήγε χαμένη… (πηγή)

Το τρίτο ζήτημα. Επομένως, κηρύξαμε πόλεμο και αρχίσαμε εχθροπραξίες. Είχαν οι στρατιωτικές διοικητικές μας δομές δίκιο να θέσουν τα στρατεύματα στη γραμμή του μετώπου με τον τρόπο που το έκαναν; Όλοι γνωρίζουμε ότι τα στρατεύματα ήταν οργανωμένα σε πέντε κύριες φάλαγγες. Μία εξ αυτών, η πλέον σοβαρή, ήταν σταθμευμένη στον ισθμό της Καρελίας. Η βόρεια ακτή της λίμνης Λαντόγκα και το κύριο χτύπημα στο Σέρντομπολ είχαν ανατεθεί σε άλλη φάλαγγα των στρατευμάτων μας. Η τρίτη, η μικρότερη φάλαγγα είχε να μεταφερθεί στο Ουλέαμποργκ. H τέταρτη στο Τόρτνιο και η πέμπτη από το βορρά στο Νότο, στο Πέτσαμο.

Ήταν αυτή η διάταξη κατά μήκος του μετώπου σωστή; Νομίζω ήταν. Ποιος ήταν ο στόχος αυτής της διάταξης;

Το πρώτο καθήκον στον ισθμό της Καρελίας ήταν να είναι σε θέση να αναμετρηθεί με διάφορες ευνοϊκές και μη εκδοχές. Στον πόλεμο θα πρέπει κανείς να είναι προετοιμασμένος για το χειρότερο. Η μεγαλύτερη φάλαγγα των στρατευμάτων μας στον ισθμό της Καρελίας τέθηκε εκεί ώστε να αποκλείσει την πιθανότητα οποιασδήποτε απρόβλεπτης φινλανδικής κίνησης εναντίον του Λένινγκραντ.

Γνωρίζωμε ότι οι Φινλανδοί είχαν τη Γαλλία και την Αγγλία από ππίσω τους και ότι οι Γερμανοί, οι Σουηδοί και οι Νορβηγοί τους υποστήριζαν υπογείως, η Αμερική τους υποστήριζε, και ο Καναδάς, επίσης. Στον πόλεμο, θα πρέπει κανείς να είναι έτοιμος για όλων των ειδών τις εξελίξεις, θα πρέπει κανείς να έχει υπόψη τις χειρότερες πιθανότητες. Με αυτό κατά νου, είχαμε να παρατάξουμε μια μεγάλη φάλαγγα στον ισθμό της Καρελίας ώστε, σε πρώτη φάση, να προστατεύσουμε το Λένινγκραντ εναντίον οποιουδήποτε είδους μη αναμενόμενης εξέλιξης.

Δεύτερον, η φάλαγγα χρειαζόταν για να διερευνήσει την ισχύ των δυνάμεων της Φινλανδίας στον ισθμό της Καρελίας, για να διαβεβαιωθεί για το πώς έχουν κατανεμηθεί οι δυνάμεις και οι άμυνές της. Αυτός ήταν ο διπλός μας στόχος.

Τρίτον, έπρεπε να δημιουργήσουμε ένα στήριγμα, ώστε έχοντας συσσωρεύσει στρατεύματα να μπορούμε να προελάσουμε και να κινηθούμε περαιτέρω. Τέταρτον, θέλαμε να καταλάβουμε το Βίμποργκ, ει δυνατό.

Σε κάθε περίπτωση, τοποθετήσαμε δυνάμεις στον ισθμό της Καρελίας έχοντας τρεις στόχους: να δημιουργήσουμε ένα σοβαρό εμπόδιο σε οποιαδήποτε απρόβλεπτη πιθανότητα και ατύχημα στο Λένινγκραντ: δεύτερον, να διεξάγουμε αναγνώριση του φινλανδικού εδάφους και των μετόπισθεν και τρίτον, να δημιουργήσουμε ένα στήριγμα για ένα άλμα προς τα εμπρός όπου θα μπορούσαμε να συσσωρεύσουμε δυνάμεις.

Η επόμενη περιοχή ήταν ο βορράς της λίμνης Λαντόγκα. Εκεί τα στρατεύματά μας είχαν δύο στόχους και ήθελαν και να κάνουν αναγνώριση. Άρα, τρεις στόχους: αναγνώριση της δύναμης, δηλαδή, εννοώ ενεργό εμπλοκή σε μάχη, που είναι το σοβαρότερο και πιο αξιόπιστο είδος αναγνώρισης. Χρειαζόμασταν ένα στήριγμα εκεί ώστε, έχοντας συσσωρεύσει στρατεύματα, να μπορούμε να κινηθούμε στα μετόπισθεν της Γραμμής Μάνερχαϊμ. Ο δεύτερος βασικός στόχος ήταν η δημιουργία ενός στηρίγματος και να κινηθούμε στα μετόπισθεν του εχθρό, ει δυνατό.

Talvisota- The Winter War ([Rare video] Friends of Finland) - YouTube.flv 00_00_092012-06-04-19h03m06s118

Οι…φίλοι της Φινλανδίας κάνουν φιλμάκια για το καλό της χώρας που εξόπλισαν (πηγή)

Στην τρίτη ομάδα δόθηκε μια απολύτως ίδια εντολή: αναγνώριση εδάφους και πληθισμού, δημιουργία στηρίγματος και προέλαση στο Κου (Ούλου) αν οι συνθήκες αποδεικνύονταν ευνοϊκές. Αυτό ήταν ένα εφικτό, αν όχι μη απίθανό και μη ρεαλιστικό καθήκον.

Η τέταρτη ομάδα που έβλεπε προς το Τόρνιο είχε να διεξάγει αναγνώριση προς αυτή την κατεύθυνση, να δημιουργήσει στήριγμα για τα στρατεύματα που θα κινούνταν αργότερα και θα προσέγγιζαν [το σημείο αυτό δεν καταγράφτηκε] υπό ευνοϊκές συνθήκες.

Η πέμπτη, η ομάδα του Πέτασμο. Αναγνώριση, στηρίγματα, επίθεση στην πόλη. Όλες μαζί, αυτές οι ομάδες είχαν ένα κοινό σκοπό: να εξαναγκάσουν τους Φινλανδούς να διαχύσουν τις δυνάμεις τους. Είχαμε μεγαλύτερες εφεδρείες από αυτούς, έπρεπε να τους αποδυναμώσουμε στον ισθμό της Καρελίας και, τελικά, να δημιουργήσουμε ρήγμα και να κινηθούμε πιο βόρεια, προς το Φινλανδικό Κόλπο.

Στην ομάδα στα βόρεια της λίμνης Λαντόγκα ανατέθηκε να καταλάβει το Σέρντομπολ και να κινηθεί στα μετόπισθεν. Η ομάδα στο Ουλέμπο είχε να καταλάβει το Ουλέμπο, η ομάδα στο Κοντοπόγκα είχε να κινηθεί προς το Τόρνιο και η ομάδα στο Πέτασμο είχε να ενωθεί με την ομάδα του Κοντοπόγκα.

Δεν βγάλαμε όλα τα χαρτιά μας στο τραπέζι, γιατί είχαμε έναν άλλο στόχο: στήριγμα και αναγνώριση. Αν έπρεπε να βγάλουμε όλα τα χαρτιά μας στο τραπέζι, ο στρατός μας θα είχε χάσει τον ενθουσιασμό του. Αυτό ήταν το καήκον μας. Αυτό εξηγεί τη σύνεση με την οποία πραγματευτήκαμε το ζήτημα αυτό. Είχαμε έναν άλλο, κρυφό στόχο. Γιατί δεν μπορούσαμε να επιτεθούμε από πέντε πλευρές και να στριμώξουμε στη γωνία τη Φινλανδία; Δεν θέσαμε ποτέ στον εαυτό μας τέτοιο φιλόδοξο καθήκον, γιατί ο πόλεμος στη Φινλανδία ήταν ένας σκληρός πόλεμο. Γνωρίζουμε από την ιστορία του στρατού μας και της χώρας μας ότι η Φινλανδία είχε κατακτηθεί τέσσερις φορές. Εμείς προσπαθήσαμε να την ταρακουνήσουμε για πέμπτη φορά. Γνωρίζαμε ότι ο Πέτρος ο Α’ πολεμούσε 21 χρόνια για να αποσπάσει όλη τη Φινλανδία από τη Σουηδία. Εκείνη την εποχή, η Φινλανδία ήταν Σουηδική επαρχία, ακριβώς το έδαφος που εμείς τώρα κερδίσαμε- η περιοχή της λίμνης Κόλα και το Πέτσαμο. Αυτό δεν περιλαμβάνει όλο τον ισθμό της Καρελίας ως το Βίμποργκ και τον Κόλπο του Βίμποργκ. Ο Πέτρος δεν πήρε τη χερσόνησο του Χάνκο, παρότι πολεμούσε για 21 χρόνια.

Επίσης γνωρίζαμε ότι μετά τον Πέτρο, η κόρη του Ελισάβετ πάλευε επί δύο χρόνια για να επεκτείνη την επιρροή της Ρωσίας στη Φινλανδία. Κατέκτησε κάποια εδάφη, αλλά το Ελσίνκι παρέμεινε φινλανδικό. Επίσης γνωρίζαμε ότι η Αικατερίνη η Β’ πολεμούσε επί δύο χρόνια και δεν κέρδισε πολλά. Τέλος, γνωρίζουμε ότι ο Αλέξανδρος Α’ πολεμούσε επί 2 χρόνια και κατέκτησε τη Φινλανδία και πήρε όλες τις περιοχές.

Red_Army_Finnish_flag_Winter_War194003

Σοβιετικοί στρατιώτες κρατούν Λάφυρο τη σημαία της Φινλανδίας των Μάνερχαϊμ-Τάννερ (πηγή)

Εκείνη την εποχή, οι πόλεμοι εξελίσσονταν περίπου όπως τώρα: περικύκλωση, αιχμάλωτοι πολέμου, επιτελείς που το σκάνε, Φινλανδοί να περικυκλώνονται, να καθίστανται αιχμάλωτοι και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το γνωρίζαμε αυτό και πιστεύαμε ότι ο πόλεμος με τη Φινλανδία θα μπορούσε να συνεχιστεί ως τον Αύγουστο ή το Σεπτέμβρη του 1940. Αυτό εξηγεί γιατί έπρεπε να λάβουμε υπόψη τόσο ευνοϊκές όσο και μη ευνοϊκές πιθανότητες. Από την αρχή ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε στηρίγματα σε πέντε κατευθύνσεις. Αν ο πόλεμος είχε διαρκέσει περισσότερο, ή αν είχε αναμειχθεί κάποια γειτονική χώρα, σχεδιάζαμε να μετακινήσουμε 62 μεραρχίες πεζικού προς τα προετοιμασμένα στηρίγματα και να αφήσουμε 10 σε εφεδρεία, 72 συνολικά, ώστε να αποθαρρύνουμε ενθουσιώδεις γείτονες. Τα πράγματα δεν πήγαν τόσο μακριά.

Συνολικά είχαμε 50 μεραρχίες: οι ίδιες 10 μεραρχίες παρέμειναν σε εφεδρεία επειεδή τα στρατεύματά μας απέδωσαν καλά, νίκησαν τους Φινλανδούς και τους στρίμωξαν σε μια γωνία. Από την αρχή είχαμε πει στους Φινλανδούς ότι είχαν μία επιλογή: είτε θα κάνετε μεγάλες παραχωρήσεις είτε θα σας κονιορτοποιήσουμε και θα έχετε και μια κυβέρνηση Κουούσινεν η οποία θα αποσυνθέσει το δικό σας υπουργικό συμβούλιο. Προτίμησαν τις παραχωρήσεις ώστε να αποφύγουν μια λαϊκή κυβέρνηση. Επομένως, να τι έχουμε: ήταν μια φιλική διευθέτηση, αποδεχτήκαμε τους όρους τους γιατί οι παραχωρήσεις ήταν αρκετά σοβαρές ώστε να διασφαλίσουν ότι το Λένινγκραντ ήταν πλήρως προστατευμένο από το βορρά και επίσης από τα νότια και τα δυτικά. Ταυτόχρονα, τα ζωτικά κέντρα τις Φινλανδίας βρέθηκαν υπό απειλή. Τώρα, το Ελσίνκι απειλείται από δύο πλευρές: από το Βίμποργκ και το Χάνκο. Από αυτό συνάγεται ότι το σχέδιο για έναν μεγάλης κλίμακας πόλεμο δεν υλοποιήθηκε. Ο πόλεμος τελείωσε 3 μήνες και 12 μέρες αφότου ξεκίνησε γιατί ο στρατός μας απέδωσε καλά, και γιατί η πολιτική μας κόκκινη γραμμή τέθηκε σωστά: είτε εσείς, κύριοι Φινλανδοί αστοί, θα κάνετε παραχωρήσεις, είτε θα επιβάλλουμε πάνω σας μια κυβέρνηση Κουούσινεν η οποία θα σας αποσυνθέσει: προτίμησαν την πρώτη επιλογή.

Υπάρχουν επίσης αρκετά άλλα ζητήματα. Γνωρίζετε ότι μετά τις πρώτες επιτυχίες των προελαυνόντων στρατευμάτων μας συναντήσαμε κάποια προβλήματα σε όλη την έκταση του μετώπου με το που ξεκίνησε ο πόλεμος. Αυτά δημιουργήθηκαν από την αδυναμία των στρατευμάτων και των διοικητών μας να προσαρμοστούν στις συνθήκες του πολέμου στη Φινλανδία.

Κάποιος θα μπορούσε να ρωτήσει: “Τι εμπόδισε τα στρατεύματά μας να προσαρμοστούν στις συνθήκες του πολέμου στη Φινλανδία;”. Νομίζω ότι πρέπει να κατηγορηθεί για αυτό η προηγηθείσα ψυχολογική καμπάνια που διεξήχθη στο στρατό. Αναμέναμε να βάλουμε στο τσεπάκι μας μια εύκολη νίκη. Είχαμε τρομακτικά κακομάθει από την πολωνική εκστρατεία. Υπήρχαν μακροσκελή άρθρα και λόγοι για τον ακατανίκητο Κόκκινο Στρατό, ότι δεν είχε κανέναν να του ανταγωνιστεί, ότι είχε τα πάντα, ότι δεν υπήρχαν κανενός είδους ελλείψεις και ότι ο στρατός μας δεν μπορούσε να ηττηθεί. Η Ιστορία δεν γνωρίζει αήττητους στρατούς. Οι καλύτεροι στρατοί που είχαν νίκες παντού είχαν επίσης υποστεί ήττες. Σύντροφοι, υπήρχε αρκετός κομπασμός ότι ο στρατός μας ήταν αήττητος, ότι θα μπορούσαμε να πετύχουμε εύκολες νίκες ανά πάσα στιγμή και ότι δεν υπήρχαν καθόλου αδυναμίες. Στην πράξη, δεν υπάρχει κανένας τέτοιος στρατός.

Αυτό ήταν που εμπόδισε το στρατό μας άμεσα να αναγνωρίσει τις ελλείψεςι του, να αλλάξει και να προσαρμοστεί στις φινλανδικές συνθήκες. Ο στρατός μας δεν μπόρεσε να καταλάβει, να καταλάβει καλά ότι ο πόλεμος στην Πολωνία ήταν σχεδόν ένας στρατιωτικός περίπατος, όχι πόλεμος. Ο στρατός μας δεν κατάλαβε και δεν αφομοίωσε ότι στη Φινλανδία δεν θα υπήρχε περίπατος, αλλά θα διεξαγόταν πραγματικός πόλεμος. Πήρε στο στρατό κάποιο χρόνο να το αναγνωρίσει, να νιώσει κάτι τέτοιο και να αρχίσει να προσαρμόζεται στις συνθήκες του πολέμου στη Φινλανδία και να αλλάζει.propaganda2-65

«Δεν θέλουμε τον πόλεμο, όμως θα υπερασπιστούμε τη Σοβιετική γη» (σοβιετική προπαγανδιστική αφίσα) (πηγή)

Από την αρχή, αυτή η νοοτροπία δεν επέτρεψε στα στρατεύματά μας να συντονιστούν με τις βασικές συνθήκες του πολέμου στη Φινλανδία, να κατανοήσουν ότι είχαν φτάσει εκεί όχι για άλλον ένα περίπατο και για μια νίκη-αστραπή, αλλά για πραγματικό πόλεμο. Πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στην ψυχολογία ότι ο στρατός μας είναι αήττητος. Πρέπει να σταματήσουμε όλους αυτούς τους αδαείς και κομπορρημονούντες μια και καλή. Έχουμε πολλούς τέτοιοιυς. Πρέπει να βάλουμε τέρμα στην κομπορρημοσύνη μια για πάντα. Πρέπει να βάλουμε καλά στο μυαλό μας τον κανόνα ότι δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ αήττητος στρατός. Πρέπει να βάλουμε καλά στο μυαλό μας τα λόγια του Λένιν ότι οι στρατιώτες που έχουν υποστεί ήττες και θα ηττηθούν και αργότερα θα γίνουν καλοί μαχητές. Πρέπει να κάνουμε όλους να κατανοήσουν, ξεκινώντας από τους αξιωματικούς και τελειώνοντας με τους μεμονωμένους μαχητές ότι ο πόλεμος είναι ένα παιχνίδι με διάφορες άγνωστες παραμέτρους και ότι οι ήττες είναι πιθανές. Επομένως, ο στρατός θα πρέπει να μάθει όχι μόνο να πιέζει προς τα μπρος, αλλά και επίσης πώς να οπισθοχωρεί. Πρέπει να απομνημονεύσουμε καλά το κύριο πράγμα, που είναι η φιλοσοφία του Λένιν. Είναι η συνόψιση της σκέψης και οι μπολσεβίκοι θα πρέπει να την αφομοιώσουν. Αυτή η φιλοσοφία απορρίπτει την στενοκέφαλη φιλοσοφία που λέει ότι ο στρατός μας είναι αήττητος και ότι μπορεί να τους νικήσει όλους. Αυτη η ψυχολογία της δυνατότητας επιτυχίας εύκολης νίκης θα πρέπει να ξεριζωθεί, αν θέλουμε το στρατό μας να καταστεί ένας πραγματικά σύγχρονος στρατός.

Τι εμπόδισε το στρατό μας να αλλάξει γρήγορα στην πορεία και να προσαρμοστεί στις συνθήκες ενός πραγματικού πολέμου και όχι για έναν περίπατο; Τι εμπόδισε τους διοικητές μας να αλλάξουν ώστε να διεξάγουν πόλεμο με νέες, αντί για παλιότερες μεθόδους; Θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τα χρόνια της σοβιετικής εξουσίας δεν έχουμε ακόμα διεξάγει έναν πραγματικό σύγχρονο πόλεμο. Τα διάφορα μεμονωμένα επεισόδια στη Μαντζουρία, στη λίμνη Χασάν και στη Μογγολία ήταν ψιλοπράγματα, όχι πόλεμος, επρόκειτο μόνο για επεισόδια που λάμβαναν χώρα σε μια αυστηρά περιορισμένη έκταση. Η Ιαπωνία φοβόταν να εμπλακεί σε πόλεμο και εμείς επίσης δεν τον θέλαμε. Το τεστ ισχύος μας σε αυτή την περιορισμένη περιοχή έδειξε ότι η Ιαπωνία είχε αποτύχει. Είχε 2-3 μεραρχίες σταθμευμένες εκεί και είχαμε 2-3 μεραρχίες στη Μογγολία και τον ίδιο αριθμό στη λίμνη Χασάν. Ως τώρα ο στρατός μας δεν είχε την ευκαιρία να διεξάγει έναν πραγματικό, σοβαρό πόλεμο. Ο Εμφύλιος Πόλεμος δεν ήταν ένας πραγματικός πόλεμος, γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν πυροβολικό, αεροπορία, τανκ και ολμοβόλα. Μπορεί να διεξαχθεί ένας σοβαρός πόλεμος χωρίς όλα αυτά; Ήταν ένα ιδιαίτερο είδος πολέμου, όχι ένας σύγχρονος πόλεμος. Είχαμε φτωχό εξοπλισμό, ένδυση και σίτιση, όμως νικήσαμε έναν εχθρό που είχε εξαιρετικά περισσότερα όπλα και ήταν καλύτερα εξοπλισμένος από εμάς, γιατί ήταν το πνεύμα που μετρούσε σε εκείνον τον πόλεμο.

Γιατί δεν μπόρεσαν οι διοικητές μας να διεξάγουν τον πόλεμο στη Φινλανδία με ένα νέο τρόπο, όχι με τον τρόπο που διεξήχθη ο Εμφύλιος Πόλεμος, αλλά με έναν πραγματικά νέο τρόπο; Πιστεύω ότι εμποδίστηκαν από τη λατρεία της παράδοσης και την εμπειρία του Εμφυλίου Πολέμου. Πράγματι, πώς εκτιμούμε τους αξιωματικούς μας: “Πολέμησες στον Εμφύλιο Πόλεμο; Όχι; Τότε, σήκω φύγε! Μήπως αυτός ο άνθρωπος πήρε μέρος; Ναι. Τότε αφήστε τον να διοικήσει, έχει πλήθος εμπειρίες”.

Θα έλεγα ότι η εμπειρία από τον Εμφύλιο Πόλεμο είναι πραγματικά πολύτιμη, οι παραδόσεις του Εμφυλίου Πολέμου είναι επίσης πολύτιμες, όμως δεν είναι αρκετές. Ήταν η λατρεία των παραδόσεων και της εμπειρίας του Εμφυλίου Πολέμου- την οποία πρέπει να εξαλείψουμε- η οποία εμπόδισε τους διοικητές μας να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες και μεθόδους ενός σύγχρονου πολέμου.

Ένας σύντροφος διοικητής, ο οποίος μπορεί να ήταν ο καλύτερος σε συνθήκες Εμφυλίου Πολέμου, χαίρει υψηλής εκτίμησης στο στρατό μας. Είναι ένας αξιοσέβαστος και αξιότιμος άνθρωπος, όμως απέτυχε να προσαρμοστεί στις νέες, σύγχρονες συθνήκες. Δεν καταλαβαίνει ότι η επίθεση χωρίς να προηγηθεί βομβαρδισμός είναι ανέφικτη. Κάποιες φορές οδηγεί τα τάγματά του σε μάχη αμελώς. Αυτή η μέθοδος διεξαγωγής πολέμου οδηγεί σε αποτυχία, ανεξάρτητα αν ο πόλεμος διεξάγεται με καλά εκπαιδευμένα, πρώτης τάξης στρατεύματα: θα αποτύχουν όλα. Αν ο στρατός είναι οχυρωμένος και χρησιμοποιηθεί πυροβολικό και τάνκς, η ήττα είναι αναπόφευκτη.

Οι ίδιες ελλείψεις παρατηρήθηκαν στην 7η Στρατιά που επίσης απέτυχε να καταλάβει ότι το πυροβολικό είναι το κλειδί της επιτυχίας. Όλη αυτή η συζήτηση για τη χρήση βλημάτων με φειδώ, ή αν χρειαζόμαστε ή όχι αυτόματα τυφέκια, ότι χρησιμοποιήσαμε πολλά φυσίγγια, ότι πιθενόν δεν χρειαζόμασταν υποπολυβόλα, η ιδέα του ότι πρέπει να χτυπάμε μόνο ορατούς στόχους- όλα αυτά είναι παλιά πράγματα, η κουλτούρα και οι παραδόσεις που κληρονομήθηκαν από τον Εμφύλιο Πόλεμο. Δεν έχουν καμία σχέση με σύγχρονες ιδέες.0_7dacf_72b6d6a7_orig

H 123η μεραρχία πεζικού του Κόκκινου Στρατού προελαύνει μετά τη μάχη στον ισθμό της Καρελίας (πηγή)

Γιατί όλη αυτή η συζήτηση; Αυτή η συζήτηση έγινε όχι μόνο στο στρατό, ακούσαμε τέτοιε ιδέες και εδώ, επίσης. Πολίτες όπως εγώ και ο Μολότοφ έχουμε ακούσει πράγματα σχετικά με το στρατιωτικό τομέα. Οι μη στρατιωτικοί συνειδητά άνοιξαν συζήτηση με τους επικεφαλής των στρατιωτικών τμημάτων, κέρδισαν τη συζήτηση και τους ανάγκασαν να παραδεχτούν ότι διεξαγάγαμε έναν σύγχρονο πόλεμο εναντίον των Φινλανδών οι οποιοι είχαν εκπαιδευτεί από τρία κράτη για να πολεμήσουν σε έναν σύγχρονο πόλεμο. Ήταν η Γερμανία που τους δίδαξε, τώρα είναι η Γερμανία που τους διδάσκει και επίσης η Αγγλία. Αν δείτε το σύγχρονο πόλεμο που χρησιμοποιεί οχυρωμένες περιοχές και πάτε και κάνετε λόγο για άνοιγμα πυρ μόνο σε ορατούς στόχους, λέτε απλώς ανοησίες.

Υπήρχε πολύς λόγος αναφορικά με το γυατί σταμάτησε η παραγωγή των υποπολυβόλων Τζεγκτσιάρεφ. Είχαν μόνο 25 φυσίγγια. Ήταν ηλίθιο να σταματήσει η παραγωγή τους, όμως σταμάτησε. Γιατί; Δεν έχω απάντηση.

Γιατί δεν είχαμε ολμοβόλα; Δεν είναι νέα. Ήταν το 1915 κατά τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που οι Γερμανοί τα χρησιμοποίησαν για να μας απωθήσουν και οι Γάλλοι στα ανατολικά και τα δυτικά. Υπήρχαν λίγοι άνθρωποι αλλά πολλά ολμοβόλα. 24 χρόνια έχουν περάσει. Γιατί δεν έχουμε ακόμα ολμοβόλα; Δεν υπάρχει εξήγηση.

Πράγματι, πώς μπορούμε να εξηγήσουμε όλα αυτά; Εξηγούνται από τις παραδόσεις του Εμφυλίου Πολέμου που κυριαρχούν στα μυαλά των ανθρώπων. Πιστεύν, πολεμήσαμε χωρίς ολμοβόλα, υποπολυβόλα, δεν χρειαζόμαστε το πυροβολικό σας, έχουμε τέλειους ανθρώπους, ήρωες κλπ. Πρέπει μόνο να πιέσουμε και θα νικήσουμε. Αυτά μου φέρνουν κατά νου τους Ινδιάνους στην Αμερική που πάλευαν ενάντια σε τουφέκια με γκλομπ και θέλαν να νικήσουν τους Αμερικάνους με αυτά- να νικήσουν τα τουφέκια με ρόπαλα- και όλοι τους σκοτώθηκαν.

Οι άνθρωποι ακόμα κυριαρχούνται από αυτοί τη λατρία των παραδόσεων και της εμπειρίας από τον Εμφύλιο Πόλεμο και αυτό τους στερεί από την ψυχολογική δυνατότητα να προσαρμοστούν στις νέεςε μεθόδους διεξαγωγής ενός σύγχρονου πολέμου. Θα πρέπει κανείς να παραδεχτεί ότι μετά από 2,3 ή 4 εβδομάδες άρχισαν να προσαρμόζονται: πρώτον [δεν καταγράφηκε] έπειτα η 13η Στρατιά, ο Στερν επίσης προσαρμόστηκε, παρότι όχι χωρίς προβλήματα. Ο Σύντροφος Φρόλοφ επίσης απέδωσε καλά με τη 14η Στρατιά. Ο Σύντροφος Κοβάλεφ τα πήγε χειρότερα. Ως καλός στρατιώτης, ο οποίος είχε πολεμήσει στον Εμφύλιο Πόλεμο και έγινε ήρωας και κέρδισε φήμη, βρήκε δύσκολο να αφήσει πίσω την εμπειρία του Εμφυλίου Πολέμου που είχε καταστεί ακατάλληλη για σήμερα. Οι παραδόσεις και οι εμπειρίες του Εμφυλίου Πολέμου είναι απολύτως ακατάλληλες και όσοι τις θεωρούν κατάλληλες σίγουρα θα καταστραφούν. Ένας διοικητής ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι μπορεί να παλέψει και να κερδίσει με τις εμπειρίες του Εμφυλίου Πολέμου θα πεθάνει ως διοικητής. Θα πρέπει με κάθε τρόπο να συμπληρώσει αυτή την εμπειρία και τη συμασία του Εμφυλίου πολέμου με [δεν καταγράφηκε] την εμπειρία του σύγχρονου πολέμου.

Τι είναι ένας σύγχρονος πόλεμος; Ποιες είναι οι απατήσεις του; Αυτό είναι ένα καλό ερώτημα. Θέλει εκτεταμένη χρήση πυροβολικού. Όλοι όσοι θέλου να αφομοιώσουν τις νέες, σύγχρονες μεθόδους θα πρέπει να κατανοήσουν ότι το πυροβολικό έχει τον τελευταίο λόγο στον πόλεμο, το μαζικά χρησιμοποιούμενο πυροβολικό. Όλη αυτή η συζήτηση για πυρά μόνο όταν υπάρχει ορατότητα εχθρού σε αντιπαράθεση με πυρά σε περιοχή και για εξοικονόμηση πυρομαχικών είναι μια ανοησία και μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία. Αν έχουμε να χρησιμοποιήσουμε 400-500 βόμβες για να καταστρέψουμε τα εχθρικά μετόπισθεν, για να εξαλείψουμε την εμπροσθοφυλακή του εχθρού, για να διαχυθεί ο εχθρός σε πολλά σημεία και να μην τον αφήσουμε ήδυχο, δεν θα πρέπει να λυπούμαστε βλήματα και φυσίγγια. Οι φινλανδοί στρατιώτες έγραψαν ότι δεν είχαν καλό ύπνο για 4 μήνες, ότι κοιμήθηκαν μόνο την ημέρα της εκεχειρίας. Να για τι είναι το πυροβολικό. Το πυροβολικό είναι το κύριο πράγμα.

Δεύτερον, αεροσκάφη, μαζικά αεροσκάψη, όχι απλώς εκατοντάδες, αλλά χιλιάδες αεροσκάφη. Όλοι όσοι επιθυμούν να διεξάγουν σύγχρονο πόλεμο και να κερδίσουν έναν σύγχρονο πόλεμο δεν θα πρέπει να μιλάνε για εξοικονόμηση βομβών. Αυτό είναι ηλίθιο, σύντροφοι. Θα πρέπει να ρίξουμε πολλές βόμβες για να ζαλίσουμε τον εχθρό, να του κάνουμε τις πολεις άνω-κάτω και τότε θα νικήσουμε. Για να σώσουμε τις ζωές των ανθρώπων μας θα πρέπει να ξοδέψουμε περισσότερα βλήματα και φυσίγγια. Αν κάνουμε οικονομία σε αυτά θα υποστούμε μεγαλύτερες απώλειες. Υπάρχει η επιλογή: είτε περισσότερα βλήμματα και φυσίγγια χρησιμοποιούνται για να προστατεύσουμε τον εχθρό και να διατηρήσουμε τη δύναμή μας και με την ελάχιστη απώλεια ζωών, είτε εξοικονόμηση βλημμάτων και φυσιγγίων.

Έπειτα, τανκς. Αυτό είναι το τρίτο και επίσης το αποφασιστικό στοιχείο. Θα πρέπει να έχουμε πλήθος τανκς, όχι απλώς εκατοντάδες αλλά χιλιάδες. Τα θωρακισμένα τανκς είναι ό,τι χρειαζόμαστε. Αν τα τανκς μας έχουν έχουν παχιά θωράκιση τότε θα κάνουν θαύματα, υποστηριζόμενα από το πυροβολικό και το πεζικό μας. Πρέπει να ρίξουμε περισσότερα βλήματα και φυσίγγια στον εχθρό για να εξοικονομήσουμε” τους ανθρώπους και την ισχύ του στρατού μας.

Οι όλμοι είναι το τέταρτο σημαντικό πράγμα. Δεν μπορεί να υπάρχει σύγχρονος στρατός χωρίς αυτά, χωρίς ένα μαζικό αριθμό από αυτά. Όλες οι μονάδες, οι λόχοι, τα τάγματα και τα συντάγματα θα πρέπει να έχουν όλμους 6 και 8 ιντσών. Χρειάζονται απαραίτητα σε έναν σύγχρονο στρατό. Είναι πολύ αποτελεσματικά και αποτελούν έναν πολύ φτηνό τύπο πυροβολικού. Οι όλμοι είναι ένα εξαίσιο πράγμα. Δεν πρέπει να τους χρησιμοποιούμε με φειδώ! Να ποιο πρέπει να είναι το σύνθημα της ημέρας. Πρέπει να εξοικονομούμε τους ανθρώπους μας. Αν εξοικονομούμε βλήμματα και φυσίγγια και όχι ανθρώπους θα έχουμε λιγότερους ανθρώπους. Αν θες να διεξάγεις έναν όπλο με λίγη αιματοχυσία θα πρέπει να μην φείδεσαι όλμους.

Τώρα, σχετικά με την αυτοματοποίηση των όπλων. Ακόμα συζητούμε για το αν χρειαζόμαστε αυτόματα τουφεκια με 10 φυσίγγια. Αυτοί που ακόμα ζουν στην εποχή του Εμφυλίου Πολέμου είναι ηλίθιοι, παρότι μπορεί να είναι καλοί άνθρωποι, όταν λένε: “Χρειαζόμαστε αυτόματα όπλα;”. Συγκρίνετε το τουφέκι με τα πέντε φυσίγγια και το αυτόματο με τα 10. Όλοι γνωρίζουμε ότι ένας στρατιώτης στρίβει, στοχεύει, πυροβολεί: μετά βλέπει έναν άλλο στόχο, ξανά στρίβει, ξανά στοχεύει και πυροβολεί. Αν δείτε έναν στρατιώτη με ένα τουφέκι με 10 φυσίγγια, μπορεί να ρίξει τρεις φορές περισσότερες σφαίρες από όσο ένας εξοπλισμένος με τα δικά μας τουφέκια. Ένας στρατιώτης με αυτόματο τουφέκι ισοδυναμεί με τρεις στρατιώτες. Πώς μπορούμε να αγνοήσουμε ένα αυτόματο τουφέκι; Το χρειαζόμαστε απεγνωσμένα και ο πόλεμος το επαλήθευσε αυτό στο στρατό μας. Η αναγνώριση επίσης το χρειάζεται, για να δημιουργεί πανωλεθρία, κατά τη νύχτα δημιουργεί αναστάτωση και πανικό, και έχει τις ευχαριστίες μου! Οι στρατιώτες μας δεν είναι δειλοί, όμως υποχωρούσαν όταν αντιμετωπίζονταν με υποπολυβόλα. Θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε.

Επομένως, το πεζικό, με όπλα χειρός, με αυτόματα όπλα και πιστόλια είναι κάτι το απολύτως απαραίτητο.

Παραπέρα. Θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε μορφωμένους, καλά καταρτισμένους και γνώστες διοικητές. Ως τώρα δεν έχουμε: έχουμε λίγους.

Έχω κατά νου τον επιχειρησιακό διοικητή. Πρέπει να κάνει αναθέσεις, κάτι που σημαίνει να κατευθύνει αεροπορία, πυροβολικό, τανκ, μεραρχία τανκ, βλήματα, όμως του λείπει ακόμα η γενική ιδέα για αυτές όλες τις υπηρεσίες, τότε πώς μπορεί να κάνει αναθέσεις; Ένας επιχειρησιακός διοικητής σήμερα δεν είναι ένας διοικητής του παλιού καιρού του Εμφυλίου Πολέμου, όπου ένα τουφέκι και ένα πολυβόλο τριών ιντσών ήταν τα κύρια όπλα. Σήμερα όποιος διοικητής θέλει να έχει ευθύνη για όλες τις υπηρεσίες αυτές πρέπει να γνωρίζει για αεροπορία, τανκς, πυροβολικό κάθε βεληνεκούς, και βλήματα: τότε μόνο θα είναι σε θέση να δώσει εντολές. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε καλά εκπαιδευμένους, μορφωμένους διοικητές.

Επιπροσθέτως. Χρειαζόμαστε στενά δεμένα και ικανά επιτελεία. Μέχρι αρκετά πρόσφατα έλεγαν αυτός ή ο άλλος διοικητής είχε αποτύχει, ότι ήταν ένας ανίκανος και πρέπει να σταλεί στο επιτελείο. Ή, για παράδειγμα, αν κάποιος ταλαντούχος άνθρωπος βρίσκει το δρόμο του για το επιτελείο και γνωρίζει πως να διοικήσει τότε λένε για αυτόν ότι η θέση του είναι με τα στρατεύματα, όχι στο επιτελείο.

Αν πας να μεταχειριστείς το προσωπικό σου κατ’ αυτό τον τρόπο, τότε δεν θα έχουμε επιτελείο. Τι σημαίνει “να μην έχουμε προσωπικό”; Σημαίνει ότι δεν θα έχουμε ποτέ μια δομή που εκτελεί εντολές και τις προετοιμάζει επίσης. Αυτό είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε εκπαιδευμένο και ικανό προσωπικό. Αυτό είναι μια απαίτηση του σύγχρονου πολέμου, όπως ακριβώς είναι και το μαζικό πυροβολικό και η μαζική αεροπορία.

Ο σύγχρονος πόλεμος επίσης απαιτεί καλά εκπαιδευμένους και πειθαρχημένους στρατιώτες οι οποίοι να μπορούν να επιδεικνύουν πρωτοβουλία. Ως τώρα οι στρατιώτες μας στερούνται πρωτοβουλιών. Δεν αναπτύσσονται ως άτομα. Δεν εκπαιδεύονται κατάλληλα: όταν ένας άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τι κάνει, τότε δεν μπορεί να επιδείξει πρωτοβουλία και, ακολούθως, δεν είναι καλά πειθαρχημένος. Τέτοιοι στρατιώτες πρέπει αποφασιστικά να εκπαιδευτούν, όχι όπως οι χωρικοί που πάλευαν στον Εμφύλιο Πόλεμο. Χρειαζόμαστε ένα νέο τύπο στρατιώτη. Αυτός πρέπει να δημιουργηθεί και αυτό μπορεί να συμβεί: ένα στρατιώτη ικανό για πρωτοβουλία, ανεπτυμένο ως άτομο και πειθαρχημένο.

Για το σύγχρονο πόλεμο χρειαζόμαστε πολιτικούς επιτρόπους, αποφασισμένους πολιτικά και καλούς γνώστες των στρατιωτικών θεμάτων. Δεν είναι αρκετό για έναν πολιτικό επίτροπο να εκθειάζει στα λόγια το κόμμα του Λένιν και του Στάλιν, αφήστε στην άκρη τα ζήτω. Αυτό δεν είναι αρκετό, σήμερα, αυτό δεν είναι ό,τι χρειαζόμαστε. Θα πρέπει να είναι πολιτικά αποφασισμένος, πολιτικά καταρτισμένος και μορφωμένος, να γνωρίζει τα στρατιωτικά ζητήματα. Χωρίς αυτό δεν θα έχουμε ποτέ έναν καλό στρατιώτη, καλολαδωμένη λογιστική υποστήριξη και καλά οργανωμένες αντικαταστάσεις στο στρατό.

Αυτές είναι οι συνθήκες που χρειάζονται για τη διεξαγωγή σύγχρονου πολέμου: αυτό είναι που ο σοβιετικός λαός χρειάζεται για να κερδίσει έναν τέτοιο πόλεμο.

Νομίζετε ότι είχαμε τέτοιο στρατό όταν άρχισε ο πόλεμος με τη Φινλανδία; Όχι, δεν είχαμε. Τον είχαμε μερικώς, όμως στερούταν πολλές από τις παραπάνω προϋποθέσεις. Γιατί; Γιατί ο στρατός μας, όσο κι αν τον επαινούμε- και εγώ τον αγαπώ όχι λιγότερο από όσο εσείς- είναι ακόμα ένας νέος και άπειρος στρατός. Έχει πολύ εξοπλισμό, έχει πολύ πίστη στον εαυτό του, πολύ περισσότερο από όσο είναι καλό για αυτόν. Προσπαθεί να καυχηθεί και να θεωρεί εαυτόν ανίκητο, ομως είναι ακόμα ένας νέος στρατός.

Πρώτον, ο σύγχρονος Κόκκινος Στρατός μας σκληραγωγήθηκε στα πολεμικά πεδία με τη Φινλανδία: αυτό ήταν το βάπτισμα του πυρός για αυτόν. Τι ήρθε στο φως; Το γεγονός ότι οι άνθρωποί μας ήταν νεοσσοί. Παρ’ όλες τις αποτυχίες τους, πολύ γρήγορα άλλαξαν, εντός ενάμιση μήνα, έγιναν διαφορετικοί και ο στρατός μας έγινε ένας σχεδόν σύγχρονος στρατός μετά τον πόλεμο. Ωστόσο, του λείπει κάτι. Υπάρχουν ακόμα υπολείμματα του παρελθόντος. Ο στρατός μας έχει θέσει τα πόδια του σταθερά στο δρόμο για ένα νέο, πραγματικά σοβιετικό σύγχρονο στρατό. Αυτή είναι η κύρια εμπειρία που αποκομίσαμε από το πεδίο της Φινλανδίας:δώσαμε στο στρατό μας την ευκαιρία να εξεταστεί στις μάχες και να πάρει υπόψη αυτή την εμπειρία. Είναι καλό που ο στρατός μας είχε αυτή την ευκαιρία να αποκομίσει αυτή την εμπειρία, όχι από τη Γερμανική αεροπορία, αλλά στη Φινλανδία, με τη βοήθεια του θεού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σήμερα ο στρατός μας δεν είναι ο στρατός που ήταν τον περαμένο Νοέμβρη και ότι οι αξιωματικοί μας και οι στρατιώτες μας είναι διαφορετικοί. Το ίδιο το γεγονός ότι έχετε ομάδες αποκλεισμού είναι ένα πραγματικό σημάδι ότι ο στρατός εξελίσσεται σε έναν πραγματικά σύγχρονο στρατό.

Είναι ενδιαφέρον να ρωτά κανείς: “Τι είναι, τότε, ο Φινλανδικός στρατός;”. Πολλοί από εσάς είδατε την ευελιξία και την πειθαρχία του, και πως χρησιμοποίησε όλα τα είδη των τρικ, και αυτό μας προκάλεσε μια κάποια ζήλεια. Τίθεται το ερώτημα: “Μπορεί κανείς να τον αποκαλέσει έναν πλήρως σύγχρονο στρατό;”. Νομίζω πως η απάντηση είναι “όχι”. Από την άποψη της υπεράσπισης των οχυρωμένων γραμμών, ο φινλανδικός στρατός είναι λίγο-πολύ κατάλληλος, ωστόσο δεν είναι ακόμα σύγχρονος γιατί είναι πολύ παθητικός στην άμυνα και κοιτά την αμυντική γραμμή μιας οχυρωμένης περιοχής όπως οι μουσουλμάνοι κοιτούν τον Αλλάχ. Σαν ηλίθιοι, κάθονται στα μόνιμα πυροβολεία τους και δεν βγαίνουν έξω, γιατί είναι πεπεισμένοι ότι ο εχθρός δεν θα φτάσει σε αυτούς ποτέ, επομένως κάθονται εκεί πίνοντας τσάι. Αυτή δεν είναι η στάση έναντι των αμυντικών γραμμών που ένας σύγχρονος στρατός πρέπει να τηρεί. Ο συγχρονος στρατός δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την αμυντική γραμμή παθητικά, όσο ισχυρός και να είναι.

Είναι ακριβώς αυτή η παθητικότητα στην άμυνα και αυτή η παθητική στάση στην αμυντική γραμμή που καθιστά το Φινλανδικό στρατό όχι τόσο σύγχρονο για άμυνα, αφού απλώς κάθεται πίσω από τα πέτρινα πολυβολεία του. Ο Φινλανδικός στρατός έχει αποδείξει ο ίδιος πως δεν είναι αρκετά σύγχρονος επίσης γιατί αντιμετωπίζει τις οχυρωμένες περιοχές του και το αδιαπέραστό τους με θρησκευτική ευλάβεια. Η φινλανδική επίθεση δεν αξίζει καθόλου. Θυμάστε μία έστω περίπτωση μιας σοβαρής φινλανδικής επίθεσης κατά τη διάρκεια της τρίμηνης μάχης; Δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Ποτέ δεν τόλμησαν να αντεπιτεθούν έστω, ακόμα και αν υπήρχαν στις οχυρωμένες τους περιοχές όπου είχαν μόνιμα πολυβολεία, όπου όλος ο χώρος είχε μετρηθεί όπως σε ένα πεδίο πυρός, και μπορούσαν να ρίχνουν με τα μάτια κλειστά, καθώς ο χώρος είχε μετρηθεί και οργανωθεί, ωστόσο πολύ σπάνια αντεπιτίθονταν και δεν γνωρίζω ούτε μια περίπτωση όπου οι αντεπιθέσεις τους ήταν επιτυχημένες. Αναφορικά με μια σοβαρή επίθεση για να προκαλέσουν ρήγμα στο μέτωπό μας, να καταλάβουν μια γραμμή, δεν θα βρείτε ούτε μια περίπτωση. Ο φινλανδικός στρατός είναι ανίκανος να διεξάγει μεγάλης κλίμακας επιθετικές επιχειρήσεις. Οι κύριες ελλειψεις του στρατού αυτού είναι η ανικανότητά του να προβεί σε μεγάλης κλίμακας επιθετικές ενέργειες. Είναι πολύ παθητικός στην άμυνα και αντεπιτίθεται σποραδικά, οι αντεπιθέσεις του είναι άτσαλες και συνήθως, σχεδόν πάντα, χρειαζόταν να υποχωρήσει με απώλειες μετά τις αντεπιθέσεις του.

Αυτη είναι η κύρια αποτυχία του φινλανδικού στρατού. Δημιουργήθηκε και εκπαιδεύτηκε όχι για μια επίθεση, αλλά για άμυνα, και όχι ενεργητική αλλά παθητική άμυνα.

Η άμυνά του είναι βασισμένη σε μια βαθιά φετιχιστική πεποίθηση, την πίστη σε ένα ανίκητο σύνορο. Δεν μπορώ να αποκαλέσω έναν τέτοιο στρατό σύγχρονο.

Τι είναι σε θέση να κάνει που έκανε κάποιους συντρόφους μας να ζηλεύουν; Είναι ικανός για μικρής κλίμακας ενέργειες, περικύκλωση με διείσδυση στα μετόπισθεν, οικοδόμηση εμποδίων. Γνωρίζει τις συνθήκες στις οποίες δρα, αυτό είναι όλο. Όλα τα εμπόδια μπορούν να περιοριστούν σε απλά τρικ. Το τρικ είναι ένα καλό πράγμα, είναι μια εξυπνάδα, ένα στρατήγημα κλπ. Όμως δεν μπορεί κανείς να ζει με τρικ μόνο. Μπορεί κανείς να ξεγελά τον αντίπαλό μια φορά και να διεισδύει στα μετόπισθεν, μπορεί και δεύτερη φορά, όμως όχι για τρίτη φορά. Ο στρατός δεν μπορεί να ζει μόνο με παραπλανήσεις, πρέπει να είναι πραγματικός στρατός. Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό, τότε δεν είναι πραγματικός στρατός. Αυτή είναι η αξιολόγησή μου για το Φινλανδικό στρατό. Συζητώ τις τακτικές του πτυχές μόνο, δεν αναφέρομαι στις αδυναμίες του, και το πυροβολικό του δεν είναι μεγάλο. Αυτό δεν είναι επειδή είναι φτωχός-καμία σχέση. Όμως μόνο τώρα καταλαβαίνει ότι χωρίς πυροβολικό, ο πόλεμος χάνεται. Δεν μιλώ για άλλη μια έλλειψη- η αεροπορία του δεν είναι μεγάλη. Όχι επειδή δεν έχουν αρκετά χρήματα για να πληρώσουν για αεροσκάφη. Έχουν αρκετά χρήματα, έχουν αναπτύξει εργοστάσια κυτταρίνης, παράγουν πυρίτιδα και αυτή είναι ακριβή. Έχουν περισσότερα τέτοια εργοστάσια απο εμάς, έχουν τα διπλάσια: εμείς παράγουμε ετησίως 500.000 τόνους και έχουμε τώρα αποκτήσει εργοστάσια από αυτούς που θα παράγουν 400.000 τόνους το χρόνο, όμως αυτοί ακόμα έχουν τη διπλάσια παραγωγή. Είναι μια πλούσια χώρα. Δεν έχουν αεροπορία, γιατί δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την ισχύ και τη σημασία τους.

Ο στρατός τους δεν είναι εκπαιδευμένος για επίθεση αλλά για παθητική άμυνα. Ο στρατός τους δεν έχει σοβαρό πυροβολικό: δεν έχει σοβαρή αεροπορία, παρότι έχει όλες τις δυνατότητες για κάτι τέτοιο. Μπορεί να διεξάγει παρτιζάνικες επιθετικές επιχειρήσεις καλά- μπορεί να χτυπήσει στα μετόπισθεν, να κάνει παραπλανήσεις κλπ- όμως δεν μπορώ να τον αποκαλέσω έναν κατάλληλο στρατό.

Το γενικό μου συμπέρασμα. Τι κερδίσαμε, ποιον νικήσαμε, στην τελική; Εδώ είμαστε μετά από 3 μήνες και 12 ημέρες πολέμου γιατί οι Φινλανδοί λύγισαν, συμφωνήσαμε, και ο πόλεμος τελείωσε. Το ζήτημα είναι: “Ποιον κερδίσαμε;”. Λένε: “Τους Φινλανδούς”. Ναι, αυτό είναι αλήθεια: νικήσαμε τους Φινλανδούς. Όμως αυτό δεν είναι το κύριο πράγμα σε αυτόν τον πόλεμο. Το να νικήσεις τους Φινλανδούς δεν είναι μια τόσο μεγάλη νίκη. Φυσικά, υποχρεούμασταν να τους νικήσουμε. Όμως νικήσαμε όχι μόνο τους Φινλανδούς, αλλά και τους Ευρωπαίους δασκάλους τους: νικήσαμε το Γερμανικό αμυντικό εξοπλισμό, νικήσαμε τον Αγγλικό αμυντικό εξοπλισμό, νικήσαμε επίσης το Γαλλικό αμυντικό εξοπλισμό. Νικήσαμε όχι μόνο τους Φινλανδούς, αλλά και τον εξοπλισμό των πιο προηγμένων κρατών της Ευρώπης. Όχι μόνο τον εξοπλισμό των προηγμένων κρατών της Ευρώπης: νικήσαμε τις τακτικές τους, τη στρατηγική τους. Ολόκληρη η άμυνα της Φινλανδίας και ο πόλεμος διεξήχθησαν με την υποκίνηση, την παρότρυνση και τις συμβουλές που έρχονταν από την Αγγλία και τη Γαλλία και νωρίτερα από τους Γερμανούς οι οποίοι τους παρείχαν μεγάλη βοήθεια: η μισή από την οχυρωματική γραμμή της Φινλανδίας οικοδομήθηκε σύμφωνα με τις συμβουλές που τους έδωσαν. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.

Νικήσαμε όχι μόνο τους Φινλανδούς: αυτό δεν είναι δα και μεγάλο πράγμα. Το κύριο πράγμα στη νίκη μας είναι ότι καταστρέψαμε τον εξοπλισμό, τις τακτικές και τη στρατηγική των πιο προηγμένων κρατών της Ευρώπης, που είναι οι δάσκαλοι των Φινλανδών.

Αυτό είναι το κύριο στοιχείο στη νίκη μας.

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: