Νεπάλ: οι κατακτήσεις του λαϊκού πολέμου σε κίνδυνο, Basanta: “Η σύγκρουση καθίσταται υποχρεωτική” (16/01/2015)

Στη χώρα της πρώτης επανάστασης του 21ου αιώνα, εκπνέει την Πέμπτη η προθεσμία για την εκπόνηση Συντάγματος από τη δεύτερη Συντακτική εθνοσυνέλευση, η οποία προήλθε από τις αιματοβαμμένες εκλογές της 19 Νοέμβρη 2013. Όμως τα βασικά προβλήματα για τα οποία είχε διεξαχθεί ο δεκαετής νικηφόρος λαϊκός πόλεμος από τους μαοϊκούς (1996-2006), όπως ο κοσμικός, δημοκρατικός και ομοσπονδιακός -ανά εθνότητα- χαρακτήρας του κράτους, παραμένουν άλυτα. Στη σπουδή των -πλειοψηφούντων στη δεύτερη Συντακτική- καθεστωτικών κομμάτων για Σύνταγμα ως τις 22 Γενάρη, απαντά με ειρηνικές κινητοποιήσεις ακόμα και το κόμμα του -άλλοτε επικεφαλής του λαϊκού πολέμου- Πρατσάντα. Μάλιστα, το Ενοποιημένο Κομμουνιστικό Κόμμα Νεπάλ (Μαοϊκό), για την αποτροπή της εκπόνησης Συντάγματος χωρίς συναίνεση, δημιούργησε ταυτόχρονα τέσσερις πολιτικές συμμαχίες: μία με 19 κόμματα μέσα στη Συντακτική Συνέλευση, μία με 30 κόμματα, μαζί με όσα μποϊκοτάρουν τη Συντακτική, μία με 5 μαοϊκά κόμματα και μία με 7 κόμματα της μειονότητας των Madhesi, οι οποίοι ήδη θρηνούν τον πρώτο νεκρό στις κινητοποιήσεις για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους στο νέο κράτος. Οι κινητοποιήσεις που κορυφώνονται με την απεργία στις 20 Γενάρη έχουν κοινό σύνθημα: «υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, ενότητα για την θεσμική κατοχύρωση των επαναστατικών αλλαγών και για νέες, προοδευτικές αλλαγές στη χώρα».

Στον αντίποδα του ΕΚΚΝ(Μ), το κόμμα με επικεφαλής τον Netra Bikram Chand (Biplav) (Κομμουνιστικό Κόμμα Νεπάλ Μαοϊκό) ολοκλήρωσε το ιδρυτικό του συνέδριο το προηγούμενο σαββατοκύριακο, υιοθέτησε το οργανωτικό μοντέλο της εποχής του λαϊκού πολέμου και έφτιαξε και νόμιμη εκπροσώπηση με επικεφαλής τον Tilak Pariyar, όντας έτοιμο να περάσει στην παρανομία. Αναφορικά, ωστόσο, με το ζήτημα της ομοσπονδιοποίησης του κράτους, αποφάσισε να παραμείνει φειδωλό, σε σχέση με τα υπόλοιπα μαοϊκά κόμματα, και να θεωρήσει το θέμα δευτερεύον.

Παρακάτω υπάρχει μια συνέντευξη με τον Basanta από το Κομμουνιστικό Κόμμα Νεπάλ-Μαοϊκό.

Γιατί οι δυνάμεις που συμμετέχουν στη Συντακτική Συνέλευση δίνουν τόση έμφαση στο σεβασμό της προθεσμίας σύνταξης του Συντάγματος στις 22 Γενάρη;

Η πρώτη Συντακτική Συνέλευση εκλέχτηκε για δύο χρόνια, όμως απέτυχε να εκπονήσει Σύνταγμα, παρότι η θητεία της παρατάθηκε για άλλα δύο χρόνια. Τελικά, διαλύθηκε, γιατί η αριθμητική της σύνθεση δεν ήταν υπέρ των ντόπιων και ξένων αντιδραστικών. Επομένως, οι αντιδραστικοί αποφάσισαν να διεξάγουν νέες εκλογές για μια δεύτερη Συντακτική Συνέλευση η οποία θα τους εξυπηρετούσε.

Οι λεγόμενες εκλογές της 2ης Συντακτικής Συνέλευσης διεξήχθησαν στις 19 Νοέμβρη 2013. Η Συντακτική συγκλήθηκε για πρώτη φορά στις 21 Γενάρη 2013 με προεδρεύοντα το γηραιότερο κοινοβουλευτικό, τον Surya Bahadur Thapa. Κατά τη συνεδρίαση αυτή αποφασίστηκε να εκπονηθεί Σύνταγμα εντός ενός έτους. Επιδιώκοντας να τηρήσουν αυτή τη δέσμευση, φαίνεται να δίνουν έμφαση για τις 22 Γενάρη. Επομένως, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος για την έμφαση σε αυτή την ημερομηνία.

Θα υπάρξει σύγκρουση στο Νεπάλ μετά τις 22 Γενάρη; Οι νεπαλέζοι εύκολα θα επιλέξουν την προσφυγή σε μια νέα σύγκρουση;

Είναι σίγουρο ότι η 2η Συντακτική Συνέλευση δεν θα εκπονήσει φιλολαϊκό Σύνταγμα που να ανταποκρίνεται στα μακροχρόνια προβλήματα που δημιούργησε η ημιφεουδαρχική και νεοαποικιακή κατάσταση του Νεπάλ. Δύσκολα θα εκπονηθεί ακόμα και ένα αντιδραστικό Σύνταγμα, δεδομένων των ανοιχτών ζητημάτων που υπάρχουν μεταξύ των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων διαφόρων συμφερόντων. Τα πολιτικά ζητήματα που θέτουν στη Συντακτική αυτή δεν διαφέρουν σε περιεχόμενο. Όμως, η επικρατούσα εχθρότητα μεταξύ των ηγετών των κομμάτων δεν φαίνεται να καταλαγιάζει. Ένα πλήρες σύνταγμα κατά την ορισθείσα ημερομηνία φαίνεται σχεδόν αδύνατο να υπάρξει, εκτός κι αν σταλεί κάποια ντιρεκτίβα από τον αφέντη εκ του Νότου (σ.σ. Ινδία) προς τις μαριονέτες της στο Νεπάλ.

Επομένως, το αποτέλεσμα θα είναι: είτε καθόλου είτε αντιδραστικό σύνταγμα. Σε κάθε περίπτωση, οι πολιτικά συνειδητοποιημένοι αλλά εξαγριωμένοι νεπαλέζοι θα αντιταχθούν σθεναρά. Αυτή η στάση θα οξύνει περαιτέρω την αντίθεση μεταξύ των αντιλαϊκών και αντεθνικών άρχουσων τάξεων και του νεπαλέζικου λαού. Αυτή η όξυνση της αντίθεσης, αργά ή γρήγορα, θα κάνει τους επαναστάτες νεπαλέζους να ξεχυθούν στους δρόμους για να παλέψουν για το δίκιο τους. Το κόμμα μας, το ΚΚΝ-Μαοϊκό, θα κάνει ό,τι είναι δυνατό για να συσπειρώσει τις μάζες και να τις καθοδηγήσει σε αυτό τον πόλεμο. Η σύγκρουση δεν είναι αποτέλεσμα της θέλησης του λαού, αλλά μάλλον υποχρέωσής του να προσφύγει σε αυτή.

Ο Chand καθόρισε ως κύριο εχθρό την μεταπρατική αστική τάξη. Εσείς επιμένετε στο χαρακτηρισμό της νεπαλέζικης κοινωνίας ως ημιφεουδαρχικής και νεοαποικιακής. Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια μετά την κατάπαυση του πυρός (2006-’07), δεν έχει αλλάξει η νεπαλέζικη κοινωνία και αντιστοίχως οι μορφές παρέμβασης της Ινδίας, όπως ισχυρίζεται ο Chand;

Το 7ο Συνέδριο του κόμματός μας εκτίμησε ότι έχουμε μια ημιφεουδαρχική και νεοαποικιακή κατάσταση. Βάσει αυτής, υπάρχουν τρεις αντιδραστικές τάξεις: η μεταπρατική αστική τάξη, η γραφειοκρατική αστική τάξη και η φεουδαρχική τάξη. Τον καιρό της μοναρχίας, η φεουδαρχική τάξη ηγείτο των άλλων στην κρατική εξουσία. Όμως μετά την κατάρρευσή της, η μεταπρατική αστική τάξη την αντικατέστησε. Με τον καιρό, η νεπαλέζικη κοινωνία υπέστη αλλαγές επί το καπιταλιστικότερο, υπό τη διεύθυνση του ιμπεριαλισμού. Ο καπιταλισμός που έχει αναπτυχθεί, συνεπώς, στο Νεπάλ δεν είναι ένας εθνικός, αλλά ένας γραφειοκρατικός και μεταπρατικός καπιταλισμός. Για να αναπτυχθεί αυτό το είδος καπιταλισμού, η μεταπρατική αστική τάξη δανίζεται χρηματιστικά κεφάλαια από τους ιμπεριαλιστές αφέντες της και επίσης διατηρεί τις δεουδαρχικές σχέσεις στο βαθμό που αυτές δεν πάνε πίσω την παραπάνω εξέλιξη. Παρότι αυτές οι τρεις τάξεις φαίνονται διαφορετικές σε μορφή, δεν διαφέρουν κατ’ ουσίαν. Επομένως, αποτελούν μαζί τον έναν, εσωτερικό αντιδραστικό πόλο, ο οποίος πρέπει να εξαλειφθεί από τη νεοδημοκρατική επανάσταση.

Όμως ο Chand το βλέπει διαφορετικά. Κατ’ αυτόν, πρώτον, η φεουδαρχία τελείωσε με την κατάρρευση της μοναρχίας. Δεύτερον, ο χαρακτήρας της κρατικής εξουσίας υπέστη αλλαγή, μετατρεπόμενος σε αστικός, και η αντίδραση που στέκεται ενάντια στο λαό είναι η μεταπρατική αστική. Τρίτον, για την υλοποίηση και εδραίωση της νεοδημοκρατικής επανάστασης τονίζει τη δημιουργία “ισορροπημένων σχέσεων” με τις καπιταλιστικές (ιμπεριαλιστικές) χώρες. Τέταρτον, χρησιμοποιεί τον όρο “νεπαλέζικη διάσταση του ινδικού παρεμβατισμού” αντί του “ινδικού επεκτατισμού”. Πέμπτον, θεωρεί πλέον καθοριστική την εσωτερική αντίθεση, γιατί ο κόσμος οδηγείται προς μια ισορροπία συνεπεία της έντασης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων οι οποίες έχουν φτάσει το επίπεδο του πολέμου, κλπ.

Όλα αυτά φαίνεται πως είναι αναζήτηση δικαιολογιών για να υποσκελιστεί ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον κύριο εχθρό σήμερα των καταπιεσμένων εθνών και λαών παγκοσμίως. Έστω και ασυνείδητα, αυτό το σκεπτικό οδηγεί τελικά στην αποδυνάμωση του αγώνα εναντίον του ιμπεριαλισμού και του επεκτατισμού. Η εισαγωγή του νεολογισμού: “νεπαλέζικη διάσταση του ινδικού παρεμβατισμού” είναι χαρακτηριστική. Συνεπώς, τι είδους νεοδημοκρατική επανάσταση υποστηρίζει ο σ. Biplav, όταν αυτή δεν χρειάζεται να αγωνιστεί εναντίον της φεουδαρχίας, του ιμπεριαλισμού και πρωτίστως του ινδικού επεκτατισμού; Όλα αυτά τελικά θα τον οδηγήσουν εκεί που βρίσκεται η κλίκα Μπαταράι-Πρατσάντα, η οποία ισχυρίζεται πως το κύριο μέρος της νεοδημοκρατικής επανάστασης στο Νεπάλ έχει ολοκληρωθεί και ό,τι απομένει μπορεί να ολοκληρωθεί κατά τη σοσιαλιστική επανάσταση μελλοντικά.

Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, οι αντιδραστικοί, γενικά, δεν χρησιμοποιούν για πολύ τις ίδιες μεθόδους καταπίεσης, αλλά τις εξελίσσουν, ώστε να φαίνονται φιλικοί. Εν προκειμένω, ο ινδικός επεκτατισμός, επί Μόντι, φαίνεται να εφαρμόζει διπλωματία «ήρεμης δύναμης», αλλά κατ’ ουσίαν δεν άλλαξε. Μάλιστα, εσχάτως έγινε αντιδραστικότερος. Είναι απαραίτητη η υιοθέτηση τακτικής για την καταπολέμηση των έξωθεν παρεμβάσεων, σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει αλλαγή του ρόλου του ιμπεριαλισμού και του επεκτατισμού, καθώς η αντίθεση μεταξύ ιμπεριαλισμού και καταπιεσμένων εθνών και λαών παραμένει η κυρίαρχη αντίθεση στην εποχή μας, που είναι εποχή του ιμπεριαλισμού και της προλεταριακής επανάστασης.

Ο Chand μαζί με 60 από τα 151 μέλη της ΚΕ αποχώρησε. Ποιες ήταν οι αιτίες που επέτρεψαν την εμφάνιση μιας τέτοιας δεξιάς, όπως χαρακτηρίζετε, παρέκκλισης και της δυνατότητας να προκαλέσει μια τόσο μεγάλη διάσπαση;

Πράγματι, κάποιοι σύντροφοι αποχώρησαν. Ο λόγος δεν ήταν βασικά κάποιο οργανωτικό ζήτημα, αλλά ένα ιδεολογικό και πολιτικό πρόβλημα βαθιά ριζωμένο στο σκεπτικό τους. Κάποιες παραλείψεις και αδυναμίες του κόμματος έπαιξαν επίσης καταλυτικό ρόλο για να συμβούν όλα αυτά.

Το κόμμα πρόσφατα διοργάνωσε μια ολομέλεια όπου έγινε μια ενδελεχής ανάλυση της πάλης δυο γραμμών που είχε διεξαχθεί. Επισημάνθηκε ότι το φιλοσοφικό πρόβλημα που υπήρχε στους αποχωρήσαντες ήταν η αρνητική διαλεκτική. Αυτή η τάση μονόπλευρα τονίζει την πάλη, αλλά όχι το μετασχηματισμό. Η ενότητα-πάλη-μετασχηματισμός είναι o πυρήνας της υλιστικής διαλεκτικής. Ο σ. Chand κατέθεσε ένα κείμενο ώστε συγκροτημένα να προκαλέσει μια πάλη γραμμών στο κόμμα. Ήταν ένα καλοδεχούμενο βήμα. Ωστόσο, δεν επέλεξε το μετασχηματισμό μέσω μιας οξείας ιδεολογικής και πολιτικής διαπάλης κατά την πανεθνική συνδιάσκεψη. Αντίθετα, την απέφυγε. Ήθελε άλλοι να μετασχηματιστούν κατά πώς ήθελε, χωρίς να προσπαθήσει για το αντίθετο. Επιπρόσθετα, βυθιζόταν στο βάλτο του εμπειρισμού. Πολιτικά, προωθούσε το διαμοιρασμό της εξουσίας με τα αντιδραστικά στοιχεία. Οργανωτικά, είχε επιλέξει τον ατομιστικό αναρχισμό. Όλοι αυτοί οι παράγοντες ήταν κυρίως υπεύθυνοι για την πρόσφατο αποχώρησή του. Η πανεθνική συνδιάσκεψη, συνόψισε το πρόβλημα της ομαδοποίησης υπό τον Chand ως “δεξιό ρεβιζιονισμό στην ουσία, αριστερό στην όψη”.

Από την άλλη, οι καταπιεσμένοι άνθρωποι στην κοινωνία προσδοκούσαν πολλά από το κόμμα μας. Όμως, λόγω του εκφυλισμού του Πρατσάντα και τς κλίκας του, ούτε οι οικογένειες των μαρτύρων ούτε οι τραυματίες μας δεν φροντίζονταν, πόσο μάλλον η υπόθεση της απελευθέρωσης όλου του νεπαλέζικου λαού. Η οργή αυτών των ανθρώπων έπεξε καταλυτικό ρόλο στο να επηρεάσει κυρίως τους έντιμους νεολαίους οι οποίοι θέλγονται από την επανάσταση περισσότερο λόγω συναισθήματος πάρά λόγω ιδεολογίας και πολιτικής. Το σύνθημα του Biplav “Το αεροπλάνο απογειώνεται, σπέυσατε να επιβιβαστείτε” επέδρασε κάπως στους νέους. Τέλος, η συνδιάσκεψη εκτίμησε πως ο φιλελευθερισμός εκ μέρους της ηγεσίας μας έπαιξε επίσης ρόλο στο να μην ελεγχθούν έγκαιρα οι φραξιονιστικές δραστηριότητες του Biplav.

Το 2012 το κόμμα σας χαρακτήρισε την πολιτική του Πρατσάντα ως νεορεβιζιονιστική. Τι σημαίνει αυτό και πώς επικράτησε σε ένα κομμουνιστικό κόμμα;

Ο Μαρξισμός-Λενινισμός-Μαοϊσμός είναι επιστήμη, επομένως αναπτύσσεται. Καθώς αυτή αναπτύσσεται, το ίδιο κάνει και ο ρεβιζιονισμός, ώστε να επιβιώσει. Ο δεξιός ρεβιζιονισμός που επισημάναμε στον Πρατσάντα είχε κάποιες νέες πτυχές. Ο κλασικός ρεβιζιονισμός αντιπαρατιθόταν σε βασικές ιδέες του μαρξισμού, το διαλεκτικό και ιστορικό υλισμό και την ταξική πάλη. Κάνοντας ένα βήμα παραπάνω, ο σύγχρονος ρεβιζιονισμός παραποιούσε βασικές ιδέες του μαρξισμού όπως την ταξική πάλη, τη θεωρία της βίας και ιδίως τη δικτατορία του προλεταριάτου. Ο νεορεβιζιονισμός, υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης του δογματισμού, της δημιουργικής εφαρμογής του μαρξισμού και της μοναδικότητας της επανάστασης σε κάθε χώρα και στιγμή, στάθηκε ενάντιαστον ίδιο το μαρξισμό. Η παραποίηση της ουσίας του μαρξισμού στο όνομα της δημιουργικής του ανάπτυξης είναι το κύριο χαρακτηριστικό του νεορεβιζιονισμού. Τα θεωρητικά χαρακτηριστικά και τάσεις που υπήρχαν στον Πρατσάντα συνοψίζονται σε τρεις κατηγορίες: δεξιός λικβινταρισμός, ταξική και εθνική συνθηκολόγηση. Αντίθετα με το παρελθόν, όλα αυτά εμφανίστηκαν ταυτόχρονα στον ηγέτη του ΕΚΚΝ(Μ), Πρατσάντα. Όμως, όσα έκανε, ήταν στο όνομα της δημιουργικής ανάπτυξης του Μαρξισμού.

Υπάρχουν αντικειμενικοί και υποκειμενικοί παράγοντες που προκαλούν την εμφάνιση και την επικράτηση του δεξιού ρεβιζιονισμού σε ένα προλεταριακό κόμμα. Οι ιμπεριαλιστές και οι μαριονέτες τους πάντοτε προσπαθούν να εκτρέψουν το επαναστατικό κίνημα με την εκμετάλλευση εσφαλμένων τάσεων και αδυναμιών στην ηγεσία. Σε εμάς, η μικροαστική αντίληψη περί εύκολης νίκης και ο εκλεκτικιστικός τρόπος σκέψης του Πρατσάντα, αφ’ενός, και η επίδραση του παγκοσμιοποιημένου ιμπεραλισμού, αφ’ετέρου, προκάλεσαν την εμφάνιση του δεξιού ρεβιζιονισμού. Ο ιμπεριαλισμός και ο επεκτατισμός αξιοποίησαν αυτές τις αδυναμίες του. Η ήδη δεξιά τάση που υπήρχε ήδη στο Μπαταράι συντέλεσαν στην περαιτέρω ανάπτυξη αυτής της τάσης. Από την άλλη, οι επαναστάτες απέτυχαν να υπερνικήσουν αυτές τις αδυναμίες με τη διεξαγωγή μιας ανηλεούς εσωκομματικής πάλης δύο γραμμών. Αντίθετα, επέδειξαν υπερβολική πίστη στην ανώτατη ηγεσία, έγιναν πολύ φιλελεύθεροι έναντι των αδυναμιών της και, παραβλέποντας τις αρνητικές πτυχές της ανώτατης ηγεσίας, διέπραξαν μεταφυσικά λάθη.

Ο χαρακτηρισμός αυτός παραμένει εν ισχύ, δεδομένου ότι το κόμμα σας δημιούργησε μια πολιτική συμμαχία μαζί του;

Δεν χαρακτηρίσαμε χωρίς λογο το ΕΚΚΝ(Μ) νεορεβιζιονιστικό. Η ιδεολογική και πολιτική του στάση το έκανε μια νεορεβιζιονιστική ομάδα. Θα παραμείνουν νεορεβιζιονιστές εκτός και αν διορθώσουν τις εσφαλμένες θέσεις και στάσεις τους και υιοθετήσουν πραγματικά μια μαρξιστική-λενινιστική-μαοϊκή γραμμή. Ζήτημα κομματικής επανένωσης δεν υπάρχει για όσο ακολουθούν το σημερινό κοινοβουλευτικό δρόμο. Όμως αυτό δεν μας αποτρέπει να δημιουργήσουμε μαζί τους μια τακτική συμμαχία στα κοινά ζητήματα. Τακτική συμμαχία και κομματική ενότητα είναι δύο ποιοτικά διαφορετικά πράγματα.

Υπάρχουν πιθανότητες επανένωσης των νεπαλέζων κομμουνιστών, δεδομένης, μάλιστα της επικείμενης μεταβίβασης της ηγεσίας του ΕΚΚΝ(Μ) από τον Πρατσάντα στον κατ’εσάς “δεξιότερο” και “μαριονέτα των ινδών” Μπαταράι;

Αναμφίβολα, η ενότητα μεταξύ των πραγματικών μαοϊκών είναι απαραίτητη όσο ποτέ. Κάθε κομμουνιστικό κόμμα πρέπει πάντοτε να έχει την κομματική ενότητα ως κύριο θέμα στις συνεδριάσεις του. Από αυτή τη σκοπιά, το κόμμα μας υιοθέτησε μια πολιτική απόφαση για την επανένωση των διεσπαρμένων μαοϊκών δυνάμεων σε ένα κέντρο. Αποφασίστηκε η κομματική ενότητα να μπορεί να λάβει χώρα με όσους πληρούν έξι τουλάχιστον προϋποθέσεις. Πρώτον, έχουν το Μαρξισμό-Λενινισμό-Μαοϊσμό ως την καθοδηγητική ιδεολογία. Δύο, το μίνιμουμ πολιτικό πρόγραμμα είναι η νέα δμοκρατία. Τρία, πρέπει να θεωρούν τη χρήση της βίας ως καθολικά εφαρμοζόμενο φαινόμενο για την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από το κόμμα του προλεταριάτου. Τέσσερα, πρέπει να αντιπαρατίθενται στον κοινοβουλευτικό κρετινισμό. Πέντε, πρέπει να υιοθετούν το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό ως την καθοδηγητική οργανωτική αρχή. Έξι, πρέπει αυτοκριτικά να βλέπει το παρελθόν του. Αυτοί οι όροι δεν αφορούν ένα μόνο κέντρο, αλλά όλα τα κόμματα και άτομα.

Η κομματική ενότητα, παρότι απαραίτητα αφορά και σε οργανωτικά ζητήματα, είναι στην ουσία ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα. Από την πλευρά της κομματικής οικοδόμησης, τα ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα πρέπει να διευθετούνται πρώτα και έπειτα ακολουθούν τα οργανωτικά. Τώρα μιλάμε μόνο για ενότητα μεταξύ των μαοϊκών κομμάτων. Δεν επικεντρώνουμε σε ένα μόνο κέντρο ή άτομο, αλλά στο κίνημα, συνολικά.

Από την άλλη, η γραμμή και η ηγεσία αλληλοσχετίζονται και είναι αδιαχώριστα. Όμως η γραμμή είναι το κύριο στοιχείο. Όταν η γραμμή επονηθεί, γενικά, ο μεμονωμένος ηγέτης, ο οποιος αναπτύσσει τη γραμμή, ηγείται. Όμως, επ’ουδενί δεν πρέπει να υπάρχει αντίθεση μεταξύ γραμμής και ηγεσίας. Είναι αποδεδειγμένο γεγονός πως όταν ο ηγέτης κατέχει σωστά και σταθερά το μαρξισμό-λενινισμό-μαοϊσμό, τότε παίζει αποφασιστικό ρόλο στην εκπόνηση της επαναστατικής γραμμής. Ωστόσο, είναι πρόωρο να μιλάμε τώρα για ηγεσία προτού εκπονηθεί η γραμμή. Επομένως, η συζήτηση θα πρέπει να επικεντρώνεται στο ζήτημα της επαναστατικής ηγεσίας, όχι σε ένα άτομο που είναι ηγέτης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: