Ο Dharmendra Bastola (ΚΚΝ Μαοϊκό) μιλά για την Ενοποιημένη Λαϊκή Επανάσταση στο Νεπάλ

dharmendra-bastolaH πανεθνική σας συνδιάσκεψη που έλαβε χώρα στα μέσα Γενάρη επανέφερε την οργανωτική δομή που είχε το κόμμα σας κατά τη διάρκεια του Λαϊκού Πολέμου. Γιατί; Οδεύουμε σε σύγκρουση μετά το πέρας του ορόσημου της 22ας Γενάρη που είχαν ορίσει τα καθεστωτικά κόμματα για την εκπόνηση Συντάγματος;

Πράγματι, επαναφέραμε την κομματική δομή της περιόδου της επανάστασης. Χωρίς επαναστατικό κόμμα με μια επαναστατική γραμμή, δεν είναι εφικτή η επανάσταση σε καμία χώρα. Και πράγματι, μετά το πέρας της 22ας Γενάρη θα υπάρχει μεγάλη ένταση στο Νεπάλ. Αυτή η ένταση θα δημιουργηθεί είτε αν υπάρξει σύνταγμα είτε όχι. Ο λαός σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανοποιημένος.

Όμως το κράτος δεν έχει προετοιμαστεί για να συντρίψει οποιαδήποτε απόπειρα για εξέγερση ή λαϊκό πόλεμο; Εξάλλου, μετά από τόσες διασπάσεις στο νεπαλέζικο μαοϊκό κίνημα, πιστεύετε ότι ο λαός θα σας ακολουθήσει;

Πράγματι, το κεφάλαιο «λαϊκός πόλεμος» έχει ήδη κλείσει και έχει εγκαθιδρυθεί δημοκρατία στο Νεπάλ. Πρέπει να προχωρήσουμε όμως από εκείνο το σημείο στο οποίο αφήσαμε το κίνημα. Για να το κάνουμε αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να οδηγήσουμε τις λαϊκές μάζες να καταλάβουν την εξουσία με ένα νέο τρόπο, ώστε το παλαιό κράτος, ακόμα κι αν θέλει, να μη μπορεί να συντρίψει την επανάσταση. Αυτά τα λέμε ανοιχτά στα νεπαλέζικα κόμματα.

Αναφορικά με το αν ο λαός ακολουθήσει το δρόμο της επανάστασης μετά τη διάσπαση, το ερώτημα αυτό είναι βάσιμο. Εμείς πιστεύουμε πως η ενότητα και η διάσπαση είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αν η ενότητα είναι για να γίνει η επανάσταση, και η διάσπαση ενίοτε μπορεί να είναι απαραίτητη για να γίνει η επανάσταση. Για παράδειγμα, η αποχώρησή μας από το ΚΚΝ-Μαοϊκό μπορεί να ειδωθεί από δύο πλευρές. Οργανωτικά, είναι διάσπαση και υπάρχουν δύο ξεχωριστά κόμματα. Πολιτικά, υπάρχει μόνο ένα κόμμα ως συνέχεια του αρχικού μαοϊκού κόμματος που σχεδίασε, άρχισε και ηγήθηκε του μεγάλου λαϊκού πολέμου. Αυτή η κατάσταση δημιουργήθηκε ενώ ο Πρατσάντα είχε ήδη μετατρέψει το κόμμα εκ νέου σε κοινοβουλευτικό, εγκαταλείποντας την ελπίδα της επανάστασης, και ο Κιράν περιέπεσε σε στασιμότητα, μη όντας σε θέση να κάνει ένα βήμα εμπρός. Τώρα, λοιπόν, βλέπετε πως το να παραμέναμε ενωμένοι με τους δύο αυτούς ηγέτες θα σήμαινε είτε επιστροφή στον κοινοβουλευτισμό είτε μια κατάσταση στασιμότητας. Και το να προχωρήσουμε μπροστά σημαίνει να διατηρήσουμε την ενότητα των μαοϊστών και να ενωνόμαστε με το λαό για να κάνει την επανάσταση. Επίσης, δεν είναι η επανάσταση που αποδυναμώνει το κίνημα, αλλά η οπισθοδρόμηση ή το σταμάτημα που προκαλεί διασπάσεις σε ένα κόμμα. Τώρα, αν διεξάγουμε τον αγώνα για τα ζητήματα που έχουν μείνει άλυτα, οι μάζες θα ακολουθήσουν το δρόμο της επανάστασης. Και σε αυτό το θέμα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

db

Το ΚΚΝ-Μαοϊκό του Μπαϊντία ισχυρίζεται ότι εγκαταλείψατε το κόμμα μεσούσης μιας ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής και λίγο πριν από μια πανεθνική συνδιάσκεψη, παρότι εσείς ζητήσατε τη σύγκληση των δύο αυτών σωμάτων. Επομένως, γιατί δεν περιμένατε τη συνήθη διαδικασία και δεν περιμένατε το συνέδριο για να εκφράσετε τις απόψεις σας; Επίσης, ποιες είναι οι αιτίες που σας έκαναν να πιστεύετε ότι το ΚΚΝ-Μαοϊκό είχε καταστεί ανήμπορο να διεξάγει την επανάσταση;

Οι ισχυρισμοί του ΚΚΝ-Μ δεν είναι εντελώς ακριβείς. Σαφώς, αποφασίστηκε η σύγκληση ενός ειδικού συνεδρίου. Ωστόσο, ορίστηκε η διεξαγωγή του για τον Ιούλη του 2015 και αυτό για να αναβληθεί η πανεθνική συνδιάσκεψη που προοριζόταν να διεξαχθεί το Νοέμβρη του 2014. Ωστόσο, επανειλημμένα απευθύναμε έκκληση στην ηγεσία να έρθει σε ρήξη σε πέντε σημεία: πρώτον, σε θεωρητικό επίπεδο, όπως την επανερμηνεία της διεθνούς και εγχώριας κατάστασης για τα θέματα του πολέμου, του λαϊκού πολέμου, της εξέγερσης, της λαϊκής και ένοπλης εξέγερσης, της αντίστασης, της λαϊκής αντίστασης κλπ. Πολιτικά, ο ρόλος του ΚΚΝ-Μ είχε περιοριστεί στο να απευθύνει εκκλήσεις στα κοινοβουλευτικά κόμματα. Τους ζητήσαμε να σταματήσουν αυτή την κατάσταση. Στην ταξική πάλη, είπαμε ότι θα πρέπει να αναπτυχθεί η ταξική πάλη όχι μόνο για την πάλη αυτή καθ’εαυτή, αλλά για να εκτείνουμε την αναγνώριση της ταξικής πάλης ως το επίπεδο της αναγνώρισης της προλεταριακής δικτατορίας.

Τέταρτον, ζητήσαμε να αναπτυχθούν ιδέες για το πώς να κάνουμε επανάσταση στη δεδομένη κατάσταση όπου ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει διαλυθεί, οι δομές λαϊκής εξουσίας καταστραφεί, και η λαϊκή υποστήριξη μειωθεί λόγω έλλειψης ιδεολογικά και πολιτικά κινητοποιημένης ταξικής πάλης, η οποία προκάλεσε διασπάσεις στο κόμμα. Και πέμπτον, ζητήσαμε την ανάπτυξη μιας γραμμής στο θέμα της οργανωτικής ηγεσίας αφού στις ιδιαίτερες συνθήκες μας εκτιμούσαμε πως απαιτείται να αναπτυχθεί μια ηγεσία από παλαιότερους, μεγάλους και νεότερους συντρόφους. Όμως δεν υπήρχε καμία ένδειξη πρόθεσης επίλυσης αυτών των προβλημάτων από την ηγεσία των σ. Κιράν και Μπαντάλ. Αν αυτά τα ζητήματα δεν προορίζονταν να επιλυθούν, τότε δεν θα είχε κανένα νόημα να πάμε σε συνέδριο, καθώς κανένα συμπέρασμα δεν θα έβγαινε ούτε από αυτό. Επιπλέον, τα κοινοβουλευτικά κόμματα επανέφερναν το παλιό πνεύμα στο σύνταγμα, αναβιώνοντας το παλιό κράτος. Ο ρόλος του ΚΚΝ-Μαοϊκού ήταν να περιμένουμε να δούμε την αντίδραση να περνά σε δράση. Σε τέτοιες συνθήκες, δεν είχε κανένα νόημα, παρά μόνο χάσιμο χρόνου και δύναμης, με το να περιμένουμε τη σύγκληση Συνεδρίου.

15268_428063887345134_1066943055275992498_n

Στο ιδρυτικό σας κείμενο «Ρήξη με το στάτους κβο: μια αναπόφευκτη ιστορική αναγκαιότητα», το κόμμα σας ισχυρίζεται ότι η επεμβατικότητα της Ινδίας στα εσωτερικά του Νεπάλ έχει λάβει νέες μορφές. Συγκεκριμένα, αναφέρετε ότι «όλοι οι πολιτικοί, οικονομικοί, στρατιωτικοί, διοικητικοί και πολιτιστικοί τομείς είναι υπό τον έλεγχο της Ινδίας. Καμία σφαίρα δεν είναι εκτός ελέγχου της Ινδίας. Παρότι κάποιοι αναλυτές και πολιτικοί συγκρίνουν την κατάσταση αυτή με την κατάσταση υποταγής του Σικκίμ, του Μπουτάν και του Φίτζι, είναι αναγκαίο να έχουμε μια διαφορετική ανάλυση από αυτή. Κατά την εκτίμησή μας, αυτό μπορεί να οριστεί ως νεπαλέζικη διάσταση της ινδικής επεμβατικότητας». Γιατί το ισχυρίζεστε αυτό; Το ΚΚΝ-Μ θεωρεί πως ένας τέτοιος ισχυρισμός σηματοδοτεί πιο ήπια κριτική προς την Ινδία. Τι λέτε;

Κάποιοι σύντροφοι το θέτουν σοβαρά αυτό το ζήτημα, κατηγορώντας μας ότι έχουμε χαλαρώσει τη στάση μας έναντι της Ινδίας. Στην πραγματικότητα, εμείς αναπαράγουμε την παραδοσιακή κομμουνιστική θέση που υπάρχει από το 1949, όταν ιδρύθηκε το ΚΚΝεπάλ. Πολλές αλλαγές έχουν συμβεί έκτοτε, άρα, και στο Νεπάλ. Στην περίπτωσή μας, λέμε ότι η ινδική επεκτατική πολιτική είναι μια άλλη μορφή ιμπεριαλιστικής πολιτικής που λαμβάνει χώρα στο Νεπάλ διαφορετικά από ό,τι στο Σικκίμ, στο Μπουτάν ή το Φίτζι και αυτό ορίζουμε ως «νεπαλέζικη διάσταση ινδικής επέμβασης».

Στο ίδιο κείμενο, αναφέρετε: «Η αντίθεση μεταξύ φεουδαρχίας και νεπαλέζικου λαού που παρέμενε κυρίαρχη έχει από καιρό υποστεί μια αλλαγή, για πρώτη φορά στην ιστορία. Η αντίθεση μεταξύ κομπραδόρικου αστικού κράτους και νεπαλέζικου λαού έχει πάρει τη θέση της». Ωστόσο, ήταν μόλις πριν δύο χρόνια που το πρώην κόμμα σας (ΚΚΝ-Μ) υιοθετούσε την πρώτη θέση. Ποιες ήταν οι εξελίξεις στη νεπαλέζικη κοινωνία που σας έκαναν να ισχυρίζεστε κάτι τέτοιο;

Είναι πολύ σημαντικό αυτό που θέτετε και έχει πράγματι προκληθεί μεγάλη συζήτηση στο νεπαλέζικο κομμουνιστικό κίνημα αφότου υιοθετήσαμε αυτή τη θέση. Αυτό το κάναμε γιατί το μεταπρατικό κεφάλαιο είναι τώρα το πλέον κυρίαρχο στην κοινωνία. Σαφώς, η φεουδαρχία δεν έχει εξαλειφθεί, ωστόσο οι φεουδάρχες έχουν μετατραπεί σε μεταπράτες καπιταλιστές και αυτή η τάξη παίρνει την εξουσία σε βάρος της εργατικής τάξης. Επομένως, αναδείξαμε ότι η πραγματική αντίθεση αυτή την περίοδο είναι διαφορετική από αυτή που είχαμε πάρει το 1991, όταν λέγαμε πως «η κυρίαρχη αντίθεση είναι μεταξύ του αντιδραστικού κράτους των ντόπιων φεουδαρχών και μεταπρατών και του νεπαλέζικου λαού». Μετά την πτώση της μοναρχίας και ειδικά εξαιτίας της κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στο επιχειρηματικό λόγω του νεοφιλελευθερισμού, της παγκοσμιοποίησης και των ιδιωτικοποιήσεων, οι ταξικές σχέσεις στο Νεπάλ επίσης άλλαξαν. Να γιατί υιοθετήσαμε μια τέτοια θέση.

10415554_303507849849012_1804975887154284089_n

Είναι παρωχημένες πια οι έννοιες «Λαϊκός Πόλεμος» και «Νεοδημοκρατική επανάσταση»; Πιστεύετε ότι χρειάζεται να αναπτύξουμε μια νέα θεωρία, βασισμένη στο μαρξισμό-λενινισμό-μαοϊσμό, αλλά και προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα του 21ου αιώνα;

Χρειάζεται να εξετάσουμε το σημείο αυτό θεωρητικά και πολιτικά. Έχουμε τη θέση ότι η θεωρία και η πράξη που αναπτύχθηκαν ιστορικά σε σχέση με την επιστήμη, όπως και με τις κοινωνικές επιστήμες και ειδικότερα με το μαρξισμό, και πλέον, με το μαρξισμό-λενινισμό-μαοϊσμό, ποτέ δεν καθίστανται παρωχημένες. Κάθε ανάπτυξη που πραγματοποιείται δεν μπορεί να είναι πραγματική αν δεν συνδέεται με την προγενέστερη θεωρία και πράξη. Επομένως, ο λαϊκός πόλεμος και η νεοδημοκρατική επανάσταση δεν μπορούν να είναι παρωχημένες έννοιες. Όμως πρέπει να κατανοήσουμε την επιστήμη της οικουμενικότητας και της ιδιαίτερης κατάστασης. Ο Λαϊκός Πόλεμος είναι οικουμενικό φαινόμενο, ενώ η ρωσική εξέγερση, ο κινεζικός παρατεταμένος λαϊκός πόλεμος, η κουβανέζικη ένοπλη επίθεση, η παλαιστινιακή λαϊκή αντίσταση κλπ είναι ιδιαίτερες αναπτύξεις στις συγκεκριμένες χώρες. Επομένως, στην περίπτωση του Νεπάλ, χρειάζεται να αφομοιώσουμε τον νόμο της οικουμενικότητας των φαινομένων και παράλληλα, εφαρμόζοντάς τον στη νεπαλέζικη πραγματικότητα, χρειάζεται να αναπτύξουμε το νεπαλέζικο νόμο του πολέμου στις νεπαλέζικες ιδιαίτερες συνθήκες. Επομένως, λέμε ότι ο δρόμος της νεπαλέζικης επανάστασης θα είναι αυτός της «Ενοποιημένης Λαϊκής Επανάστασης».

Σε τι στηρίζετε τον ισχυρισμό σας ότι πρέπει να συνασπιστείτε με τη μεσαία τάξη στην κρατική δομή και να ενωθείτε μαζί της, θεωρώντας τη φιλική προς την επανάσταση;

Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του χρηματιστικού κεφαλαίου που έχει πάρει τη μορφή του μονοπωλιακού επιχειρηματικού κεφαλαίου, έχει δημιουργήσει μεταπράτες και έχει μεγάλη κυριαρχία στο κράτος. Αυτό το κεφάλαιο έχει ρίξει τους αγρότες στην επαρχία και δεν έχει ευνοήσει τους εργάτες της πόλης. Μάλιστα, χάρη στο μεταπρατικό κεφάλαιο, ο αγρότης μετασχηματίζεται σε μεσαία τάξη μέσω της εκμεταλλευτικής εργασίας στην επαρχία από ΜΚΟ, διεθνών ΜΚΟ και ξένων εταιριών και με τη μετανάστευση των νέων για δουλειές στη Μέση Ανατολή ή άλλες αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτή η τάξη διατρέχει υψηλό κίνδυνο οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Ακόμα κι αν ανοίγει ένα μικρό μανάβικο, αναπτύσσει διαμερίσματα και παραγωγικά συστήματα μικρής κλίμακας για ευκολότερη ζωή που γεννά τη μεσαία τάξη, με γοργούς ρυθμούς, χρόνο το χρόνο, μήνα το μήνα, μέρα τη μέρα, εξαρτάται από ξένες τράπεζες. Και για να γίνουν τα παραπάνω (μαγαζιά, διαμερίσματα, μικρή παραγωγή) χρειάζεται η αρχική ιδιοκτησία όπως γη, χρυσός και τιμαλφή να δοθούν σε τράπεζες ή να αποτελέσουν αντικείμενο πλειστηριασμού αν το δάνειο δεν αποπληρωθεί. Περίπου το 1/3 του νεπαλέζικου πληθυσμού που είναι κάτοικος πόλεων και αποτελούν περίπου 10 εκατομμύρια αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα. Επομένως, αυτή η τάξη απεγνωσμένα επιδιώξει την επανάσταση, προκειμένου να εξελιχθεί σε εθνικό κεφάλαιο. Αυτός είναι ο λόγος που αυτή η τάξη είναι φιλική προς την επανάσταση και πρέπει να αποτελεί μέρος της δύναμης που θα ηγηθεί της νεοδημοκρατικής κοινωνίας μαζί με τους αγρότες και τους εργάτες.

Advertisements

Tagged: , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: