Οι σημερινοί εθνικοαπελευθερωτικοί-αποσχιστικοί αγώνες & η μαοϊκή Κίνα για το Μπανγκλαντές (1971)

H αριστερά κάποτε: 1) λάμβανε υπόψη αν ένα εθνοανεξαρτησιακό κίνημα συνδέεται και -αντικειμενικά ή όχι- εξυπηρετεί τα συμφέροντα κάποιας μεγάλης δύναμης.

2) λάμβανε υπόψη αν αυτή η δύναμη είναι ανερχόμενη ή όχι

3) δεν επικαλούταν υπαρκτές αλλά μεμονωμένες αλήθειες (π.χ. το εσωτερικό καθεστώς μιας χώρας ή την ταξική καταγωγή των εξεγερμένων) για να αποφανθεί επί διεθνών διενέξεων. Αποφαινόταν με βάση το γενικό “ισοζύγιο” (υπέρ ή κατά του ιμπεριαλισμού, του ηγεμονισμού και του επεκτατισμού).

Η παρακάτω δήλωση αφορά τη στάση της ΛΔ Κίνας επί του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του ανατολικού Πακιστάν (μετέπειτα Μπανγκλαντές) το 1971 που εξελίχτηκε σε πόλεμο Ινδίας-Πακιστάν. Οι ηγέτες του κινήματος ανεξαρτησίας, όσο κι αν αυτό ξέσπασε εναντίον ενός δικτάτορα, όσο κι αν αυτό ήταν μαζικό, συνδέονταν με μια ξένη δύναμη, η οποία μεσολαβούσε για λογαριασμό μιας υπερδύναμης, η οποία υπερδύναμη ήταν ανερχόμενη και επικίνδυνη για τη διεθνή ειρήνη. Οι ηγέτες του εθνικού κόμματος Αουάμι απερίφραστα δήλωναν: “Για να πετύχουμε μια γρήγορη νίκη, χρειαζόμαστε την πλήρη ένταξη της Ινδίας στο πλευρό μας” (δηλώσεις σε Μόντ, 31/3/1972).

Ενημερωτικά, η Κίνα αναγνώρισε το Μπανγκλαντές το 1975 όταν έχασε για λίγο καιρό η Ινδία (και όσοι βρίσκονταν από πίσω της) τον έλεγχο της χώρας.

 

Δήλωση της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

 

Πεκίνο, 16 Δεκέμβρη 1971

 

Στις 21 Νοέμβρη 1971, η ινδική κυβέρνηση, με την ενεργή ενθάρρυνση και υποστήριξη της σοβιετικής κυβέρνησης, εξαπόλυσε, ατιμώρητα, επιθετικό πόλεμο μεγάλης έκτασης ενάντια στο Πακιστάν, τορπιλίζοντας σοβαρά την ειρήνη στο χώρο της Νότιας Ασίας και προκαλώντας σοβαρή ανησυχία και συγκίνηση σε όλους τους λαούς της υδρογείου.

Στις 7 Δεκέμβρη, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε, με ψήφους 104 υπέρ, 11 κατά και 10 αποχές, με συντριπτική, δηλαδή, πλειοψηφία, μια κατεπείγουσα και πολύ επιεική για την Ινδία απόφαση, με την οποία ζητούσε από την Ινδία και το Πακιστάν να τερματίσουν τις εχθροπραξίες και να αποσύρουν τις αντίστοιχες στρατιωτικές τους δυνάμεις κατά μήκος των ινδοπακιστανικών συνόρων. Η απόφαση αυτή εκφράζει την κοινή επιθυμία των λαών της υδρογείου και όλων των χωρών που υποστηρίζουν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη, να καταπολεμήσουν κάθε επίθεση και επέμβαση, να περιφρουρήσουν την ασφάλεια των διαφόρων χωρών καθώς και να προασπίσουν την ανεξαρτησία, την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα κάθε χώρας.

Η πακιστανική κυβέρνηση δέχτηκε την παραπάνω απόφαση αμέσως μετά την υιοθέτησή της από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ενώ η ινδική κυβέρνηση την απόρριψε κατηγορηματικά. Δεν είναι ολοφάνερο ποιος θέλει κατά βάθος την ειρήνη και ποιος τον πόλεμο, ποιος βρίσκεται σε νόμιμη άμυνα και ποιος είναι ο επιδρομέας; Παρά την αντίθεση της μεγάλης πλειοψηφίας των χωρών του κόσμου, η ινδική κυβέρνηση συνέχισε να επεκτείνει τον επιθετικό της πόλεμο. Κατεύθυνε σημαντικά στρατεύματα ενάντια στη Ντάκα, έστειλε το ναυτικό της να αποκλείσει τα ανατολικά και δυτικά λιμάνια του Πακιστάν, καθώς και τις θαλάσσιες οδούς και διέταξε την αεροπορία της να σφυροκοπήσει, με αγριότητα και χωρίς διακοπή, το δυτικό και ανατολικό Πακιστάν, πράγμα που την καθιστά υπεύθυνη για όλες τις βιαιότητες κι αποκαλύπτει τα ωμά σχέδια του ινδικού επεκτατισμού. Τρέφοντας το απατηλό όνειρο μιας ινδικής αυτοκρατορίας, ο ινδικός επεκτατισμός επιχειρεί, όχι μόνο να προσαρτήσει το ανατολικό Πακιστάν, αλλά και να καταστρέψει ολόκληρο το Πακιστάν. Αν δεν ματαιωθούν έγκαιρα αυτές οι επιθετικές ενέργειες της ινδικής κυβέρνησης, το Πακιστάν δεν θα είναι η μόνη χώρα που θα τις υποστεί, αλλά και οι άλλες γειτονικές χώρες θα εκτεθούν αναπόφευκτα στον ίδιο κίνδυνο. Πράγμα που έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τις πέντε αρχές της ειρηνικής συνύπαρξης που προώθησαν η Κίνα και η Ινδία, καθώς και με τις δέκα αρχές που καθόρισε η Αφροασιατική Διάσκεψη του Μπαντούγκ.

Η ινδική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι, καταφεύγοντας στον πόλεμο, αποβλέπει στην πραγματοποίηση των εθνικών πόθων του πληθυσμού του ανατολικού Πακιστάν και στην επιστροφή των ανατολικοπακιστανών προσφύγων στις εστίες τους. Το εθνικό ζήτημα τίθεται σε πολλές χώρες: χρειάζεται να βρεθεί μια κατάλληλη και συνετή λύση, που να συμφωνεί με τους πόθους και τα συμφέροντα του λαού. Άλλωστε, το εθνικό ζήτημα προκύπτει από τις εσωτερικές υποθέσεις μιας δεδομένης χώρας: επομένως, η ρύθμισή του επαφίεται στην κυβέρνηση και το λαό αυτής της χώρας και καμμία ξένη χώρα δεν έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει. Με ποιο δικαίωμα λοιπόν η Ινδία αναμειγνύεται σε ό,τι δεν την αφορά, επεμβαίνει αυθαίρετα στις εσωτερικές υποθέσεις του Πακιστάν και φτάνει μέχρι το σημείο να στέλνει στρατεύματα να εισβάλουν και να καταλαμβάνουν το ανατολικό Πακιστάν; Ο καθένας γνωρίζει ότι η ίδια η Ινδία αντιμετωπίζει ένα εθνικό ζήτημα, οξύ και περίπλοκο όσο σε πολύ λίγες χώρες στον κόσμο. Θα θέλαμε να ρωτήσουμε την Ινδία, τι στάση θα υιοθετούσε, αν μια άλλη χώρα την αντιμετώπιζε όπως η ίδια αντιμετωπίζει σήμερα το Πακιστάν και στρεφόταν εναντίον της με τη δύναμη των όπλων. Η ινδική κυβέρνηση έδωσε “ιδιαίτερη σημασία” στην υποτιθέμενη πραγματοποίηση των εθνικών πόθων που εξέφρασε ο ανατολικοπακιστανικός λαός στις εκλογές του 1970. Δεν πρέπει να ξεχνούμε όμως ότι η Ινδία και το Πακιστάν είχαν συμφωνήσει από καιρό, να διεξάγουν δημοψήφισμα για τη διευθέτηση του προβλήματος του Κασμίρ κι ότι η κυβέρνηση του Νεχρού και της κόρης του αθέτησαν την υπόσχεσή τους, αρνούμενοι να εφαρμόσουν τη συμφωνία. Γιατί η ινδική κυβέρνηση έδειξε τέτοια αδιαφορία για τους εθνικούς πόθους του πληθυσμού του Κασμίρ;

Όσο για το ζήτημα της επιστροφής των ανατολικοπακιστανών προσφύγων στις εστίες τους, δεν πρέπει και δεν μπορεί να λυθεί, παρά μόνο με διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ινδία και το Πακιστάν, χωρίς προσφυγή στη δύναμη των όπλων. Στη διάρκεια των είκοσι και πλέον χρόνων από τη διχοτόμηση της χώρας σε Ινδία και Πακιστάν, η έξοδος των προσφύγων κι από τα δύο μέρη έγινε σε ίση αναλογία. Σαν αποτέλεσμα, δημιουργήθηκαν συχνά συγκρούσεις στα ινδοπακιστανικά σύνορα. Πρόκειται για μια ανοιχτή πληγή που κληροδότησε η Βρετανική Αυτοκρατορία στον ινδικό και πακιστανικό λαό, μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν πραγματοποιούσε το διαμελισμό της χώρας σε Ινδία και Πακιστάν. Εμείς όλοι οι αφροασιατικοί λαοί, υποστήκαμε τα δεινά που προκάλεσε η αποικιοκρατία: δεν μας αρκεί αυτό το επώδυνο μάθημα, για να στρέψουμε το εθνικό μας μίσος ενάντια στον ιμπεριαλισμό, αντί να αλληλοσκοτωνόμαστε; Τώρα, η Ινδία κρούει τα τύμπανα του πολέμου και φέρνει τις φλόγες του επιθετικού πολέμου σε ολόκληρο το ανατολικό Πακιστάν, με αποτέλεσμα και τα 75 εκατομμύρια των κατοίκων του ανατολικού Πακιστάν να μεταβάλλονται σε πρόσφυγες και οι λαοί της Ινδίας και του Πακιστάν να δοκιμάζουν τη φρίκη του πολέμου. Η ινδική κυβέρνηση “μαγείρεψε” για τον εαυτό της το υποτιθέμενο “Μπανγκλαντές” και το εμφύτεψε με τη δύναμη των όπλων στο ανατολικοπακιστανικό έδαφος. Ο ινδός υπουργός εξωτερικών Σουαράν Σινγκχ δήλωσε ότι οι ινδικές ένοπλες δυνάμεις θα παραμείνουν στο πακιστανικό έδαφος όσο διάστηκμα κριθεί αναγκαίο από το καθεστώς του Μπανγκλαντές. Αυτό αποδεικνύει ότι πρόκειται για ένα καθεστώς ανδρεικέλων, που δεν είναι σε θέση να επιβιώσει χωρίς την προστασία των ινδικών στρατιωτικών δυνάμεων. Με αυτή την έννοια, δεν διαφέρει καθόλου από το υποτιθέμενο “Μαντσούκουο” που εγκαθίδρυσε ο ιαπωνικός μιλιταρισμός στις δεκαετίες ’30 και ’40.

Η σοβιετική κυβέρνηση έπαιξε έναν αισχρό ρόλο στον επιθετικό πόλεμο που εξαπόλυσε η Ινδία ενάντια στο Πακιστάν. Ολόκληρος ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι αποτελεί τον προστάτη του ινδικού επεκτατισμού. Χρόνια τώρα, η σοβιετική κυβέρνηση δεν έπαψε να υποστηρίζει ενεργά την ινδική αντίδραση και να ενθαρρύνει την επέκταση της Ινδίας έξω από τα σύνορά της. Η Σοβιετική Ένωση και η Ινδία υπόγραψαν τον περασμένο Αύγουστο μια συμφωνία που χαρακτηρίζεται σαν συμφωνία “ειρήνης, φιλίας και συνεργασίας”, ουσιαστικά όμως αποτελεί σύμφωνο στρατιωτικής συμμαχίας. Ισχυρίστηκαν πως η συμφωνία δεν στρεφόταν ενάντια σε καμμία τρίτη χώρα· στην πραγματικότητα, όμως, η ανατρεπτική δραστηριότητα, η επέμβαση και η επιδρομή ενάντια στο Πακιστάν εντάθηκαν αμέσως μετά τη σύναψη της συμφωνίας. Μετά την έκρηξη του επιθετικού πολέμου, η Σοβιετική Ένωση έστελνε συνεχώς όπλα και υλικό στην Ινδία, για να στηρίξει τους ινδούς επιδρομείς και να τους ενθαρρύνει. Αυτό που προκαλεί ιδιαιτερη αγανάκτηση είναι το γεγονός ότι ο σοβιετικός αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, χρησιμοποίησε επανειλημμένα το δικαίωμα του βέτο για να εμποδίσει την κατάπαυση του πυρός και την αποχώρηση των στρατευμάτων, πράγμα που επιθυμούσαν οι περισσότερες χώρες και οι τεράστιες λαϊκές μάζες σε ολόκληρο τον κόσμο. Η σοβιετική κυβέρνηση κατηγόρησε συγκοφαντικά την Κίνα ότι τάχα προκάλεσε την  ινδοπακιστανική σύρραξη, “αντιπαραθέτοντας μεταξύ τους τους Ασιατικούς λαούς”.

Στην πραγματικότητα, η ίδια η σοβιετική κυβέρνηση “αντιπαραθέτει μεταξύ τους τους Ασιατικούς λαούς”. Είναι πασίγνωστο ότι η Σοβιετική Ένωση ενεργεί με αυτό τον τρόπο για να διευρύνει ακόμα περισσότερο τον έλεγχό της πάνω στην Ινδία και να διεκδικήσει από την άλλη υπερδύναμη την ηγεμονία σε ολόκληρη τη νοτιοασιατική ήπειρο και τον Ινδικό Ωκεανό: Παράλληλα, προσπαθεί να καταστήσει την Ινδία μια περιορισμένη υπερδύναμη στο χώρο της Νότιας Ασίας, με σκοπό να τη χρησιμοποιήσει σαν συνεργό και εταίρο για τα επιθετικά της σχέδια στην Ασία. Η ξαφνική εισβολή που πραγματοποίησε η Ινδία, με την υποστήριξή της, ενάντια στο Πακιστάν, δείχνει πως η σκηνή της κατάληψης της Τσεχοσλοβακίας από την ΕΣΣΔ το 1968, επαναλαμβάνεται σήμερα στη νοτιοασιατική ήπειρο. Αυτές οι ενέργειες της σοβιετικής κυβέρνησης αποκαλύπτουν ακόμα μια φορά το απαίσιο προσωπείο του σοσιαλιμπεριαλισμού και τα επεκτατικά του σχέδια. Πρέπει να εντείνουμε την επαγρύπνησή μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον επεκτατισμό. Θα θέλαμε να συμβουλέψουμε τις φίλες χώρες της νότιας Ασίας και όλες τις χώρες που θίγονται και απειλούνται από τις υπερδυνάμεις και τα υποκατάστατά τους, να μη μειώσουν την επαγρύπνησή τους, να ενισχύουν αδιάκοπα την αμυντική τους ικανότητα και να είναι έτοιμοι κάθε στιγμή να αποκρούσουν τους εχθρούς, που καραδοκούν να επιτεθούν στην πρώτη ευκαιρία!

Η κυβέρνηση και ο λαός της Κίνας καταπολέμησαν πάντα τον ιμπεριαλισμό, τον επεκτατισμό, την αποικιοκρατία και νεοαποικιοκρατία και υποστήριξαν τους λαούς των διαφόρων χωρών στο δίκαιο αγώνα τους για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, ενάντια στις ξένες υπονομεύσεις, επεμβάσεις, υπερβάσεις και ταπεινώσεις. Ο ινδοπακιστανικός πόλεμος είναι ένας αγώνας ανάμεσα στην επιδρομή και την άμυνα, ανάμεσα στη διχοτόμηση και την ακεραιότητα, ανάμεσα στην υπονόμευση και την κυριαρχία. Η κυβέρνηση και ο λαός της Κίνας υποστηρίζουν αποφασιστικά την κυβέρνηση και το λαό του Πακιστάν στον αγώνα τους ενάντια στην επιδρομή, τη διχοτόμηση και την υπονόμευση. Και τους υποστηρίζουν όχι μόνο στο πολιτικό επίπεδο: θα συνεχίσουν να τους παρέχουν και υλική βοήθεια. Η κινέζικη κυβέρνηση εμμένει σταθερά στη θέση ότι η απόφαση που υιοθετήθηκε στις 7 Δεκέμβρη 1971 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πρέπει να τεθεί αμέσως σε εφαρμογή. Πιστεύουμε πως δεν τίθεται θέμα ουδετερότητας, όταν πρόκειται για έναν αγώνα ανάμεσα στην επιδρομή και την άμυνα, τη διχοτόμηση και την ακεραιότητα- την υπονόμευση και την κυριαρχία. Ορισμένες μεγάλες δυνάμεις, που εμφανίζονται πάντα επιεικείς και μεγαλόψυχες μπροστά στις επιδρομές, παραμένουν αδρανείς και περιχαρακώνονται πίσω από τη σιωπή τους, μη θέλοντας να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα: Αυτές οι ενέργειες δεν συμβάλλουν παρά στην αναβίωση του κλίματος του Μονάχου και της παλιάς Κοινωνίας των Εθνών”.

(Catherine Quiminal, Η Εξωτερική Πολιτική της Κίνας, 1975, Αθήνα, εκδ. “Γη”, σ.σ. 245-249)

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: