ΚΚ Ισπανίας (μαρξιστικό-λενινιστικό): Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των εκλογών της 24ης Μάη

Ο δικομματισμός υποφέρει, το σύστημα κρατά

head-bg_01

Λίγες εκπλήξεις επεφύλαξε η εκλογική βραδιά της 24ης Μάη, εκτός από μερικές ποσοτικές διαφορές σε σχέση με ό,τι ήδη προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις

Φυσικά, είναι ευχάριστο το ότι υλοποιήθηκε η προαναγγελθείσα κατάρρευση του Λαϊκού Κόμματος, το οποίο, παρότι έλαβε 6 εκατομμύρια ψήφους (27,05%), έχασε ένα σημαντικό τμήμα θεσμικής εξουσίας. Επιπλέον, η απώλεια των δημαρχιών σε βασικές πόλεις (Μαδρίτη, Βαλένθια κλπ), συνιστά ένα βαρύ πλήγμα το οποίο, σίγουρα, θα έχει εσωκομματικές επιπτώσεις.

Δεν μπορεί, επίσης, να παραβλέπεται η αυξημένη αποχή (35,07%) και ο σημαντικός αριθμός λευκών ή άκυρων ψήφων (πάνω από 700.000 συνολικά), παρά το κλίμα «πολιτικής αλλαγής» και «ελπίδας» στο εκλογικό σώμα, το οποίο σάλπιζαν πομπωδώς συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις και μέσα ενημέρωσης. Είναι προφανές ότι πάνω από το 1/3 των ψηφοφόρων (12,5 εκατομμύρια άτομα) δεν αντελήφθησαν την εξαγγελθείσα κομβικότητα των εκλογών της Κυριακής.

Βάσει των στοιχείων, μπορούμε να συμπεράνουμε πως ούτε το καθεστώς υπέστη ένα πλήγμα, όπως ακούγαμε κατά την καταμέτρηση, ούτε μπορεί επ’ουδενί να συγκριθεί η αλλαγή στις μεγάλες πόλεις με αυτή που συνέβη στις 14 Απρίλη 1931, όπως υπονοείται. Κι αυτό γιατί καμία από τις πολιτικές δυνάμεις, εκτός από καποιες τίμιες και πολύ τοπικές εξαιρέσεις, δεν διατύπωσε ένα πρόγραμμα ρήξης και μετασχηματισμού που να θέτει σε αμφισβήτηση το μοναρχικό καθεστώς.

Ollaparo_pedradetropezo230

Ακόμα και ο δικομματισμός, ουσιαστικά, δεν υπέστη ρήγμα: παρότι το Λαϊκό Κόμμα και το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχασαν, όπως είπαμε, μια μεγάλη ποσότητα ψήφων, το σίγουρο είναι πως τα δύο μεγάλα ρεύματα που συνιστούν το δικομματισμό διατηρούν την προνομιακή τους κατάσταση: απλώς, διαχύθηκαν στα λεγόμενα «αναδυόμενα κόμματα». Επιπροσθέτως, ακόμα και το Σοσιαλιστικό Κόμμα μπόρεσε να παρουσιάσει τα αποτελέσματά του ως θετικά, παρά την απώλεια περίπου 700.000 ψήφων, όντας κοντά στην ανάκτηση της θεσμικής του παρουσίας, χάρη στις συμφωνίες που αναμένεται να λάβουν χώρα σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Εξάλλου, τα επαρχιακά συμβούλια, αυτοί οι αντιδημοκρατικοί οργανισμοί που καθορίζουν και δεσμεύουν τις πολιτικές σε δημοτικό επίπεδο, θα παραμείνουν στα χέρια του Λαϊκού και του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Αναμφίβολα, αυτές οι εκλογές αποτέλεσαν ένα λίφτινγκ για το καθεστώς, μια διόρθωση της αυταρχικής και μαφιόζικης εκτροπής που λάμβανε χώρα στη βάση της συνεργασίας μεταξύ Λαϊκού και Σοσιαλιστικού Κόμματος που, μέχρι τώρα, δεν έχει δικαιοδοσία στην πολιτική σφαίρα. Είναι μια στροφή στις ρίζες που ο Αλμπέρτ Ριβέρα (σ.parapoda:ηγέτης των Ciudadanos, του ισπανικού «Ποταμιού»), ένα από τα πολιτικά κατασκευάσματα αυτής της «δεύτερης μετάβασης», τέλεια ορίζει: θα έχουμε να κάνουμε με την «αναγέννηση» της πολιτικής, με το «να μιλάμε», με το «να βασιζόμαστε στην αντιπολίτευση», δηλαδή, εν τέλει, με μια πολιτική «ομοθυμίας, όπως κατά τη μετάβαση» για την ανανέωση της νομιμοποίησης ενός καθεστώτος που επιταχυνόμενα αποσυντίθονταν.

HermanoLobo_caos

Σε κάθε περίπτωση, εναπόκειται πλέον στις δυνάμεις που κεφαλαιοποίησαν τις λαϊκές ελπίδες να δώσουν μια πλήρη απάντηση στις προσδοκίες που εκφράζουν οι ψήφοι που αυτές οι δυνάμεις έλαβαν. Και αυτές δεν περιορίζονται, φυσικά, σε διακοσμητικά μέτρα, όπως τον αποκλεισμό όσων είναι κατηγορούμενοι από το να θέσουν υποψηφιότητα ή άλλα τέτοια επικοινωνιακά μέτρα. Η ψήφος της 24ης Μάη ήταν μια κραυγή ενάντια στη διαφθορά, φυσικά, όμως εξέφραζε επίσης το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη, για το τέλος της ανεργίας και των περικοπών, και την αποδοκιμασία της αντιδημοκρατικής εκτροπής του καθεστώτος: εξέφραζε, εν συντομία, την απαίτηση για μια ριζική αλλαγή, δηλαδή, εκ θεμελίων, της πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης. Εμείς θα απαιτήσουμε από τις νέες δημοτικές και περιφερειακές διοικήσεις που ορίζονται ως αριστερές την ανάκληση, στο βαθμό που αυτή είναι εφικτή στο πλαίσιο αρμοδιοτήτων τους, όλων των αντιδραστικών μέτρων και των περικοπών που επέβαλε το Λαϊκό Κόμμα.

Αυτή ήταν η λαϊκή εντολή, όμως για την υλοποίησή της είναι απαραίτητο, όπως εμείς επιμένουμε, να επιτεθούμε στο συνολικό πολιτικό σύστημα: να έρθουμε σε ρήξη με το μοναρχικό καθεστώς, που είναι μέσο της ολιγαρχίας, και να πετάξουμε στον κάλαθο της ιστορίας το νομικό και πολιτικό του πλαίσιο, ξεκινώντας με την πτώση της μοναρχίας, ώστε να αντιστρέψουμε το συσχετισμό των κοινωνικών δυνάμεων. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αρχίσουμε να επιλύουμε τα θεμελιώδη προβλήματα που εμποδίζουν την ανάπτυξη των λαών μας: την έλλειψη δημοκρατίας, την ανεργία και τις κοινωνικές ανισότητες, την καταπίεση των εθνοτήτων, την υποταγή στον ιμπεριαλισμό…

Απ’ αυτή την άποψη, θα πρέπει να θυμίζουμε σε όσους θεωρούν εφικτή την αυθόρμητη αναγέννηση του καθεστώτος, ότι μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα, θα συμπληρωθεί η 1η επέτειος από την αλλαγή βασιλιά, η οποία ανακάλεσε, όπως όλες οι μεγάλες αποφάσεις, την απόφαση του λαού και η οποία επιβλήθηκε μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες.

Θα ήταν λάθος η αριστερά να συνάγει το συμπέρασμα, μετά από αυτές τις εκλογές, ότι η διέξοδος βρίσκεται στη διάχυση που προτείνει η αντίληψη περί «πολίτη» (ciudadanismo) και στη διάλυση των οργανωμένων τμημάτων στις άμορφες «λαϊκές επιτροπές» και να μην αμφισβητεί το γενικό πολιτικό σύστημα, το καθεστώς. Το αντίθετο: είναι ζωτικής σημασίας το να προχωρήσει ο ιδεολογικός και οργανωτικός επανεξοπλισμός της αριστεράς, η προώθηση και ενίσχυση των μόνιμων οργανωτικών και συλλογικών δομών και, με αυτή τη διαδικασία, να γίνουν βήματα για το σχηματισμό ενός πλατιού Λαϊκού Μετώπου για τη ρήξη και για τη Δημοκρατία, το οποίο θα είναι σε θέση να δώσει μια νέα προοπτική στις επερχόμενες γενικές εκλογές του φθινοπώρου και μετά από αυτές.

Δε μας ξεφεύγει η σημασία που έχει, για την υλοποίηση αυτού του έργου, η συγκρότηση ενός κόμματος των κομμουνιστών, της πρωτοπορίας της πρωτοπορίας της εργατικής τάξης, η οποία θα επέτρεπε να δοθεί μια ιδεολογική αποσαφήνιση και απάντηση τόσο στην αντίληψη περί «πολίτη», όσο και στη διάχυση και τη σύγχυση, και η οποία θα ωθούσε την πάλη των τάξεων.

Από την πλευρά μας, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την ενότητα της αριστεράς πάνω σε ένα κοινό πρόγραμμα ρήξης το οποίο θα επιτρέπει την υλοποίηση της προσδοκίας για δημοκρατία και ελευθερία που εκφράζουν οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές τάξεις με τους αγώνες τους.

Εμπρός για ένα πλατύ Λαϊκό Μέτωπο.

Εμπρός για τη ρήξη με τη μοναρχία.

Εμπρός για τη Δημοκρατία.

Εκτελεστική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας (μαρξιστικού-λενινιστικού)

26/05/2015

Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (μαρξιστικό-λενινιστικό)

Κομμουνιστική Νεολαία Ισπανίας (μαρξιστική-λενινιστική)

http://pceml.info/actual/index.php/2014-09-05-18-39-59/comunicados/190-el-bipartidismo-se-resiente-el-regimen-aguanta

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: