Ο Ν. Ζαχαριάδης για την ιδιαίτερη σημασία της 2ης μοναρχοφασιστικής επίθεσης στο Γράμμο (21/07/1949)

Δεν είναι λίγες φορές που οι ηγεσίες των περισσότερων ελληνικών αριστερών οργανώσεων και κομμάτων δεν μελετούν τις διάφορες επιθέσεις του αντιπάλου, και τις ερμηνεύουν σε ένα απλοϊκό “γραμμικό” πλαίσιο απλής “συνέχισης” και “εντατικοποίησης” της επίθεσης. Απ’ αυτή την άποψη, δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες αριστερές οργανώσεις είδαν στο Μνημόνιο κυρίως τα “μέτρα”, αδιαφορώντας για το “πλαίσιο” που αυτό ενείχε (καθότι οι έννοιες “εθνική ανεξαρτησία” ή “κυριαρχία” θεωρούνται αταξικές, εθνικιστικές κλπ), ακόμα και για τα “μ-λ κόμματα” τύπου ΜΛΚΚΕ και ΚΚΕ(μ-λ), καθότι και αυτά στάθηκαν στο σκέλος της “αντίστασης” στα “μέτρα” και όχι τόσο στη μελέτη των προϋποθέσεων για την εύρεση μιας διεξόδου. Η ανάγνωση του Μνημονίου από “ποσοτική” κυρίως σκοπιά, είχε ως αποτέλεσμα μια “προετοιμασία” των αριστερών οργανώσεων που ήταν “μια από τα ίδια”. Φυσικά, η επίθεση είχε ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά, και αυτό οδήγησε και στην ποιοτική φτωχοποίηση της πλειοψηφίας της αριστεράς, πέρα και από την ποσοτική της (αφού οι ηγεσίες των περισσότερων ελληνικών αριστερών οργανώσεων και κομμάτων, αδιάφορες να αναλύσουν την πραγματικότητα κατάλληλα, βολεμένες στις συνήθειές τους και τις «επιβεβαιώσεις» τους, πέταξαν -στην κυριολεξία- στα σκυλιά τους συντρόφους τους, τα απλά μέλη, τα οποία, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, όπως είναι προφανές, αποστρατεύτηκαν).

Σε αντίθεση με αυτή την απλοϊκή στάση, το επαναστατικό ΚΚΕ μελετούσε την κάθε στροφή στη στάση του αντιπάλου, απέδιδε ιδιαίτερη θέση στην κάθε του επιθετική κίνηση, εντάσσοντάς την κάθε φορά στο αντίστοιχο διεθνές πλαίσιο και στη δυναμική που αυτό είχε μέσα στις εγχώριες εξελίξεις (αφού, για το τότε ΚΚΕ και τον κόσμο όλο, η Ελλάδα δεν είναι μια απομονωμένη νησίδα, ένας χώρος χωρίς μάλιστα χρονική συνέχεια). Μια ακόμα απόδειξη αυτού είναι και το παρακάτω άρθρο του Νίκου Ζαχαριάδη που εκφωνήθηκε από το ραδιόφωνο “Ελεύθερη Ελλάδα” (το οποίο, φυσικά, περιείχε και αισιόδοξες διατυπώσεις, απαραίτητες, αφού απευθυνόταν και σε εμπόλεμους).

Και φέτος ο Γράμμος θα γίνει ο τάφος τους

Φαίνεται ότι μετά από πολύ σκέψη και συλλογή κατέληξε στην απόφαση ο μοναρχοφασισμός να αρχίσει τη φετινή μεγάλη μάχη του στη Βόρεια Ελλάδα από το Γράμμο. Η απόφαση αυτή, πάρθηκε ύστερα από μακρινό και δύσκολο γι’ αυτόν αγώνα.

Χρειάστηκε να πάει ο Βαν Φλητ στις ΕΠΑ και να κινητοποιηθεί ολόκληρη η αντίδραση για να ενισχυθεί ο μοναρχοφασισμός, με πολύ πολεμικό υλικό και αεροπλάνα που με καραβιές ξεφορτώνονται στα ελληνικά λιμάνια. Χρειάστηκε να αλλάξουν στρατηγοί και να τουφεκισθούν πολλοί φαντάροι για να αναγκασθούν οι υπόλοιποι να ξαναδοκιμάσουν το πικρό ποτήρι που λέγεται Γράμμος. Και ο Μπέβιν έδωσε άλλα 22 Σπίτφαϊρ, για να εξολοθρεύονται τα γυναικόπαιδα της πατρίδας μας. Και για τις κοντινές επιχειρήσεις, έρχονται και 5 αμερικάνοι στρατηγοί της αεροπορίας αποτελούνται αποκλειστικά σχεδόν από αμερικάνους.

Οι δυσκολίες που είχε να ξεπεράσει ο μοναρχοφασισμός για να καταλήξει στην απόφαση αυτή ήταν πάρα πολλές.

Το βασικό εδώ είναι ότι, αφού τα ζύγισε τα πράγματα, είδε ότι στο Βίτσι δε μπορεί να περάσει.

Και αφού δεν μπορεί στο Βίτσι, είναι υποχρεωμένος να δοκιμάσει στο Γράμμο. Φαντάζεται ότι ο Γράμμος είναι περισσότερο του χεριού του και ετοιμάζεται τώρα να αρχίσει την επίθεσή του στο Γράμμο, γιατί έχει ανάγκη μεγάλη βιωτική, ζωτική ανάγκη, από μια εντυπωσιακή επιτυχία, αφού όλες οι άλλες θριαμβολογίες του βασικά κατέληξαν και θα καταλήξουν σε τζίφο.

Η ανάγκη αυτή καθορίζεται από το γεγονός ότι ο μοναρχοφασισμός θέλει να’ρθει στη Γενική Συνέλευση του ΟΕΕ με μια εντυπωσιακή επιτυχία, για να μπορέσει πια αποτελεσματικά και με χειροπιαστή στρατιωτική επιτυχία να αποκρούσει την πίεση που εξασκεί τόσο πάνω του όσο και πάνω στα αφεντικά του η παγκόσμια κοινή γνώμη απαιτώντας μια ειρηνική διευθέτηση για το Ελληνικό, διευθέτηση που την κάνουνε τόσο δυνατή οι ειρηνικές προτάσεις της Σοβιετικής Κυβέρνησης σχετικά με τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα.

Ο μοναρχοφασισμός φοβάται την ειρήνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι. Και υπήκοντας και στις προσταγές των αφεντικών του και μαζί με αυτά, ξεσηκώνει πάλι σ’ όλο τον κόσμο το βόρβορο της συκοφαντίας, της ψευτιάς και της καλπιάς, για δήθεν απ’ έξω προέλευση και ενίσχυση της καινούργιας μας αντίστασης.

Έτσι θέλει να αποφύγει την ειρηνική διευθέτηση και να προκαλέσει άμεση στρατιωτική επέμβαση στην Ελλάδα, δια μέσου του ΟΕΕ για να πετύχει μια στρατιωτική επικράτηση, που δε μπορεί να του τη δώσει το αμερικάνικο υλικό, τα εγγλέζικα αεροπλάνα και ο μπατίρικος στρατός του, που όμως τόσο τη χρειάζονται και οι αμερικανοάγγλοι ιμπεριαλιστές, για να προωθήσουν πιο αποφασιστικά, τώρα μάλιστα που έχουν σύμμαχο και τον προβοκάτορα Τίτο, τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια ενάντια στις Λαϊκές Δημοκρατίες και τη Σοβιετική Ένωση.

Να πώς εξηγείται ακόμα, η τόσο θανατηρή για το φαντάρο και καταστροφική για το λαό και την Ελλάδα, χιμαιρική επιδίωξη από το μοναρχοφασισμό μιας εντυπωσιακής επιτυχίας με την τυχοδιωκτική περιπέτεια που βιάζεται να αρχίσει στο Γράμμο.

Η επιτακτική αυτή ανάγκη για επιτυχία καθορίζει και το μέτρο της προσπάθειάς του που θα κάνει.

Συγκεντρώνει στο Γράμμο πολύ στρατό, τα επίλεχτα τμήματά του, μεγάλη μάζα από πυροβολικό και αεροπορία, όγκους πολεμικού υλικού, όλα όσα του προμηθεύουν τόσο άφθονα οι ξένοι αφέντες του.

Μα αυτά προκαθορίζουν το γεγονός ότι, όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος ο αγώνας του Γράμμου θα’ναι σκληρός. Χιλιάδες πολλοί φαντάροι θα ξαναφήσουν αυτού τα κουφάρια τους, γιατί έτσι επιτάσσει το δολλάριο.

Η επιταχτική και καταθλιπτική ανάγκη που έχει ο μοναρχοφασισμός, για μια εντυπωσιακή επιτυχία στο Γράμμο, τον έκανε να ξεχνά και να ξαναμασά, όσα πριν λίγες ακόμα βδομάδες έλεγε για το Γράμμο, όταν, ύστερα από την πετυχημένη επίθεση των τμημάτων μας, ο εχθρός έχανε μέσα σε λίγες μέρες και με σοβαρές απώλειες αυτά που πέρυσι είχε κερδίσει σε πολλές βδομάδες, χύνοντας ποτάμια από αίμα. Δεν είναι πολύς καιρός που ο μοναρχοφασισμός αλάλαξε ότι στο Γράμμο οι συμμορίτες απωθήθηκαν προς τα σύνορα και ύστερα από τη στρατηγικότατη ευθυγράμμισή του στα Πατώματα και Αη Λιά Οξυάς, πήγαιναν να ξοφλήσουν σιωπηρά με το αγκωνάρι αυτό, το Γράμμο, που του καθότανε σα βραχνάς στα στήθη και του ζάλιζε το μυαλό.

Όμως η πραγματικότητα τον αναγκάζει σήμερα, να τα ξεχάσει όλα αυτά και να ξαναγλύψει αυτού που χθες έφτυνε με ξόρκια και ξανά να επιτεθεί στο Γράμμο, μια που το Βίτσι είναι ζόρικο, πολύ ζόρικο τσουγκάρι.

Μα υπάρχουν και άλλες δυσκολίες. Πέρυσι έστηνε στο ύψωμα 2522 την «πλάκα της Νίκης». Είπε στους φαντάρους που τη νίκη αυτή την πλήρωσαν με 30 χιλιάδες κορμιά: «Πάει πια ο πόλεμος, σχόλασε».

Τώρα όμως ο φαντάρος είναι ξανά υποχρεωμένος να ξαναρχίσει στο Γράμμο, που του έγινε εφιάλτης στο Γράμμο που τον κλαίνε χιλιάδες μάνες, γυναίκες και αδελφές και που φέτος θα κάνει να ξανακλάψουν άλλες τόσες.

Γιατί αυτή είναι η αλήθεια.

Στο Γράμμο εφέτος, όπως και πέρυσι, θα ματώσει μέχρι εξάντληση ο μοναρχοφασισμός. Και όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, ο Γράμμος θα τους γίνει ο τάφος που του αφαίρεσε τη νίκη.

Η προδοτική κλίκα των λακέδων της Αθήνας παίρνοντας το Γράμμο, νόμιζε ότι κερδίζει τον πόλεμο. Μα οι φαντάροι είδαν ότι έχασαν δεκάδες χιλιάδες συναδέλφους χωρίς να δουν τα σπίτια τους. Και ο μοναρχοφασισμός που έχασε πέρυσι τη νίκη, είναι υποχρεωμένος να ξαναρχίσει.

Το’χει η μοίρα του να ξαναρχίσει απ’ το Γράμμο που υψώνεται μοναδικό σύμβολο της λευτεριάς και παγκόσμιο φλάμπουρο της Δημοκρατίας.

Αυτό και μόνο κάνει το φετινό τυχοδιωκτισμό του μοναρχοφασισμού να αποτύχει, γιατί ο Γράμμος είναι 10 φορές πιο δύσκολος, 10 φορές γιατί δίπλα στο Γράμμο αρθρώνεται 10 φορές πιο απειλητικό το απάτητο Βίτσι.

Σ’ αυτές τις Συμπληγάδες Πέτρες θα δοθεί η τελεσίδικη απόφαση για τους νεκροθάφτες της Ελλάδας.

Η λεβεντογέννα των παλικαριών της ελληνικής γης, που ρίζωσε στη γη αυτή όπως τα δόντια του Δράκου που έσπερνε ο Κάδμος, σύμφωνα με τη μυθολογία, η γενιά αυτή ορθώνεται ηρωική και τιτάνια τινάζεται και προστάζει: Αλτ!

Εδώ δεν έχει πέρασμα!

Εδώ θα πεθάνεις!

Άρθρο που εκφωνήθηκε στο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελεύθερης Ελλάδας στις 21 Ιούλη. Αναδημοσιεύτηκε στα «Καθημερινά Νέα», Δελτίο Ειδήσεων Έκδοση Λευτεριάς, Μπερκοβίτσα, Παρασκευή 22 Ιούλη 1949, Χρόνος Γ’ Περίοδος Δ’, αριθμός φύλλου 8.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: