Ν. Ζαχαριάδη: Ο άξονας Αθήνα-Βελιγράδι απειλή ενάντια στην ειρήνη (30/06/1950)

Ο τομέας της εξωτερικής πολιτικής, για την πλειοψηφία της σημερινής ελληνικής αριστεράς, αποτελεί την “αχίλλειο πτέρνα” όλων των αναλύσεών της (από τη στιγμή που οι διεθνείς εξελίξεις, ειδικά αυτή την περίοδο, επιδρούν όλο και περισσότερο στις εσωτερικές, στην “ταξική πάλη” στη χώρα). Για τους περισσότερους, η εξωτερική πολιτική αποπνέει εθνικισμό, κρατισμό, σωβινισμό και ελλειπή διεθνισμό. Έτσι, ειδικά στον τομέα των σχέσεων με τους άμεσους γείτονές μας, οι αναλύσεις είτε διαπνέονται κατά βάση από θέσεις που ουσιαστικά παίρνουν το μέρος των ηγετών του γείτονα (δεν πα’να’ναι και φασίστες, όπως ο Ερντογάν), είτε, σε κάθε περίτπωση, αδυνατούν να δουν τις κινήσεις του κάθε γείτονα εντασσόμενες στο ευρύτερο πλαίσιο, στις κινήσεις μεγάλων δυνάμεων αλλά και στο πλαίσιο δημιουργίας περιφερειακών αξόνων και συμμαχιών (αυτονομούμενων ή εξαρτώμενων από μεγάλες δυνάμεις). Έτσι, δεν μπορούν να δουν ούτε νέες -αλλά όλο και λιγότερο δευτερεύοσας σημασίας-αντιθέσεις που δημιουργούνται, όπως για παράδειγμα την πρόσφατη αντίθεση μεταξύ μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ-Ρωσίας)- εκκολαπτόμενου (ως το 2013) περιφερειακού μπλοκ (παρά, φυσικά, τις αντιθέσεις του) μεταξύ Αδελφών Μουσουλμάνων (Καΐρου)-Ερντογάν-Σ. Αραβίας-Κατάρ, που με τη (μη) επέμβασή τους το καλοκαίρι του 2013, οι μεγάλες δυνάμεις διέλυσαν και απομόνωσαν ένα-ένα τα μέλη του.

Σε πλήρη αντίθεση με τέτοιες απλοϊκές αντιλήψεις, το επαναστατικό ΚΚΕ (1918-1956) συνέδεε τις εσωτερικές εξελίξεις με τις διεθνείς και μελετούσε και τις περιφερειακές συμμαχίες που δημιουργούνταν, παρά τις -υποτιθέμενες-ιδεολογικές διαφορές των συμμάχων. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, ο άξονας Αθήνα-Βελιγράδι, που συνοδεύτηκε από την δημιουργία τετραγώνου, με τη συμμετοχή Ρώμης-Άγκυρας, μελετήθηκε από το ΚΚΕ, κάτι που συνέβαλε στη δημιουργία των κατάλληλων πολιτικών συμμαχιών με “ξεκάθαρο” (από αυτή τη σκοπιά και όχι από τους όρκους στο μαρξισμό-λενινισμό και το σοσιαλισμό) πρόγραμμα, και οδήγησε, συν τοις άλλοις, στη γρήγορη οργανωτική ανοικοδόμησή του, αφού τα μέλη του καταλάβαιναν τη συνθετότητα της κατάστασης και έβλεπαν το νόημα στο τι κάνουν, με αποτέλεσμα μια ενεργότερη συμμετοχή.

Ο άξονας Αθήνα-Βελιγράδι απειλή ενάντια στην ειρήνη

Τον τελευταίο καιρό συντελείται, ή, καλλίτερα, ολοκληρώνεται ένα προτσές, η δημιουργία του άξονα “Αθήνα-Βελιγράδι”. Η ιμπεριαλιστική πολεμική απειλή στα Βαλκάνια γίνεται σήμερα ολότελα χειροπιαστή.

Στο πεδίο της διεθνούς πολιτικής αυτός ο άξονας αποτελεί συγκεκριμένο βήμα στην αντισοβιετική και αντιλαϊκοδημοκρατική πολιτική του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, βήμα που συμπληρώνει και επεχτείνει το βορειοατλαντικό σύμφωνο και που, στην πιο άμεση επιδίωξή του, στρέφεται πρώτο ενάντια στη Λαϊκή Δημοκρατία της Αλβανίας, που έλληνες μοναρχοφασίστες και τιτικοί προβοκάτορες σε συνεργασία και με την Ιταλία του Ντε Γκάσπερι, θέλουν να τη μοιραστούν. Και, δεύτερο, ενάντια στη ΛΔ της Βουλγαρίας, που σε συνεργασία και με τους μπασιμπουζούκους της Άγκυρας πάνε να την περισφύξουν και να την πιέσουν ακόμα πιο πολύ. Με τον άξονα Αθήνα- Βελιγράδι, η αμερικάνικη πολιτική στα Βαλκάνια αποκτά ένα πιο ευρύ πολεμικό ορμητήριο και ένα καινούργιο όπλο στις τυχοδιωκτικές στρατιωτικοπολεμικές προετοιμασίες της.

Απτην ελληνική, τη μοναρχοφασιστική πλευρά, ο άξονας αυτός αποτελεί τη συγκεκριμένη μορφή της πρόσδεσης της Ελλάδας στις αντισοβιετικές και αντιλαϊκοδημοκρατικές επιδιώξεις της αμερικάνικης πολιτικής στη χώρα μας.

Παράλληλα, η μόνη “ανοικοδόμηση” που έκαναν οι γιάνκηδες στην Ελλάδα είναι οι πολλές δεκάδες συγχρονισμένα αεροδρόμια, η τελειοποίηση των λιμανιών, το πυκνό δίχτυ στρατιωτικών αυτοκινητόδρομων, οι ακατάπαυστες ασκήσεις των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων κάτω από αμερικάνικη εποπτεία, τα συνεχή γυμνάσια των στόλων της Αμερικής και της Αγγλίας στα ελληνικά νερά.

Ο φρεσκοξεφουρνισμένος άκαπνος στρατάρχης Παπάγος μιλά για 500.000 καλά εξοπλισμένο ελληνικό στρατό, που είναι τώρα ο μεγαλύτερος και ο πιο εμπειροπόλεμος στη Δυτική Ευρώπη και που θα χρησιμοποιηθεί για εξωελληνικούς σκοπούς. Και φαίνεται ότι και ο Πλαστήρας συμμερίζεται απόλυτα τα σχέδια αυτά του Παπάγου.

Για τον ελληνικό Λαό ο άξονας αποτελεί μια άμεση απειλή ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της χώρας με τις τιτικές βλέψεις πάνω στη Θεσσαλονίκη, την κοιλάδα του Αξιού και ολόκληρη τη Μακεδονία του Αιγαίου. Ύστεα από δέκα χρόνων αδιάκοπη ιμπεριαλιστική κατοχή και ένοπλο αγώνα, ο λαός της Ελλάδας στέκει μπροστά σε μια καινούργια θανάσιμη απειλή. Οι αμερικάνοι τον προετοιμάζουν σαν το πρώτο θύμα τους στον τυχοδιωκτικό πολεμικό αφηνιασμό τους.

Για τη χαφιεδική κλίκα Τίτο – Ράνκοβιτς και Σία, ο άξονας αυτός επιστεγάζει μια προδοσία ενάντια στο δημοκρατικό αγώνα του Λαού της Ελλάδας, προδοσία που άρχισε στα 1943, όταν οι άγγλοι ιμπεριαλιστές κατάλαβαν ότι ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας στη χώρα μας, κάτω απ’την καθοδήγηση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, αποτελεί θανάσιμη απειλή για την κυριαρχία τους, για το καθεστώς των λακέδων τους στην Ελλάδα. Και στον πόλεμο που κήρυξαν, ύπουλα, ενάντια στον ελληνικό λαό, χρησιμοποίησαν απτην πρώτη στιγμή και τη χαφιέδικη σπείρα του Τίτο. Η βασική επιδίωξη της εγγλέζικης πολιτικής ήταν ν’ανατρέψει με όλα τα μέσα τη νίκη της λαϊκής επανάστασης στην Ελλάδα. Και αν αυτό τελικά αποδείχνονταν αδύνατο, να βάλει τον Τίτο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη και την ελληνική Μακεδονία για να επιβάλει έναν ασφυχτικό κλοιό γύρω από μια λέφτερη Ελλάδα. Η ιστορία της υπονομευτικής δράσης του Τίτο, απτα 1943 και δω, είναι, ανάμεσα στάλλα, και μια ατέλειωτη αλυσσίδα από υπονομεύσεις, προβοκάτσιες, χαφιεδισμούς και προδοσίες ενάντια στο λαϊκόεπαναστατικό κίνημα στη χώρα μας. Απτήν πρώτη κιόλας στιγμή που οι τιτικοί ήρθαν σ’επαφή με τον ΕΛΑΣ προσπάθησαν να δημιουργήσουν οργάνωση δική τους και να στρατολογήσουν πράχτορές τους κυρίως ανάμεσα στους σλαβομακεδόνες. Σκοπός τους από τότε ήταν να σηκώσουν ένα χώρισμα ανάμεσα στους έλληνες και τους σλαβομακεδόνες, γιατί από τότε κι όλας είχαν βλέψεις στη Θεσσαλονίκη και σ’ όλη τη Μακεδονία. Ουσιαστικά συνέχιζαν τη μεγαλογιουγκοσλάβική καταχτητική πολιτική, που πάντα είχε για στόχο ολόκληρη τη Μακεδονία με κέντρο τη Θεσσαλονίκη. Από τότε κι όλας ο προβοκάτορας Τέμπο Βουκμάνοβιτς, όταν έφευγε απόλεμος απτούς γερμανούς και κατέφευγε σε περιοχές που κατείχε ο ΕΛΑΣ, φερνότανε σαν σατραπίσκος και καλλιεργούσε παντού τη διαίρεση και τη διάσπαση. Το αποτέλεσμα ήταν ότι στα τέλη του 1944, στις κρίσιμες για τον αγώνα μέρες, όταν ετοιμαζότανε η αγγλική επίθεση ενάντια στον ΕΛΑΣ, ο Τίτο διάταξε τα σλαβομακεδόνικα τμήματα του ΕΛΑΣ, που βρίσκονταν κάτω απτή διοίκηση του κοινού εγκληματία και προαγωγού Γκότσε, να περάσουν στη Γιουγκοσλαβία, πράγμα που έγινε. Τάθελε για να τα χρησιμοποιήσει ενάντια στον ΕΛΑΣ.

Τις μέρες του Δεκέμβρη του 1944, όταν στην Αθήνα και στον Πειραιά ο ΕΛΑΣ πολεμούσε ενάντια στους εγγλέζους του Σκόμπι και ενώ ο αγώνας δεν είχε ακόμα κριθεί, οι Τίτο και Τέμπο ετοίμαζαν γιουγκοσλάβικες μεραρχίες και τα τμήματα του Γκότσε για να καταλάβουν την ελληνική Μακεδονία μαζί με τη Θεσσαλονίκη, όπου τότε κυριαρχούσε ο ΕΛΑΣ. Οι άγγλοι εφοδίαζαν τα τιτικά αυτά τμήματα με πολεμικό υλικό απτό αεροδρόμιο της Χρούπιστας. Όταν, τις μέρες των μαχών της Αθήνας, ζητήσαμε απτόν Τίτο βοήθεια σε πολεμικό υλικό, αυτός, παρά τα παχειά του λόγια, τελικά δεν έδωσε τίποτα. Και όταν με την υποχώρηση του ΕΛΑΣ ζητήσαμε να περάσουν τμήματά μας στη Γιουγκοσλαβία σα δημοκρατικοί πολιτικοί φυγάδες, ο Τίτο πάλι αρνήθηκε. Όσοι έλληνες πολιτικοί φυγάδες περνούσαν στη Γιουγκοσλαβία υποβάλλονταν σε μια αντι-ΚΚΕ καραντίνα, σε τρομοκρατία και πιέσεις. Τότε στρατολογήθηκαν απτίς υπηρεσίες του Ράνκοβιτς και απτή γιουγκοσλάβικη στρατιωτική κατασκοπεία (Β’Γραφείο) εκατοντάδες και χιλιάδες πράχτορες που ανάλαβαν έγγραφη υποχρέωση να δουλέψουν ενάντια στο ελληνικό δημοκρατικό κίνημα. Τότε δολοφονήθηκαν μια σειρά στελέχη του ΚΚΕ από τιτικούς πράχτορες στις περιοχές Καστοριάς, Φλώρινας, Έδεσσας και στην Καρατζόβα. Τιτικός πράχτορας σταλμένος απτά Σκόπια ήταν και ο Βλάχος, ο δολοφόνος του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Γιάννη Ζεύγου.

Στον καινούργιο ένοπλο αγώνα του ελληνικού Λαού που άρχισε το Μάρτη του 1946, ο χαφιές Τίτο και η σπείρα του κράτησαν την ίδια προδοτική, υπονομευτική και ανοιχτά σαμποταριστική γραμμή. Στο ΔΣΕ και στις λεύτερες περιοχές είχαν το χαφιέδικο πραχτορείο τους με επικεφαλής τους Μητρόφσκι- Κεραμιτζίεφ- Γκότσε. Προσπάθησαν να μπουν στα καθοδηγητικά όργανα του ΔΣΕ, να φτιάσουν σλαβομακεδόνικα τμήματα με διοίκηση που θα εξαρτιόταν άμεσα απτά Σκόπια, να ξέρουν τι γίνεται στο ΓΑ του ΔΣΕ. Σκοπός του Τίτο απτήν πρώτη αρχή, στο καινούργιο στάδιο του αγώνα μας, ήταν να παρεμποδίσει με όλα τα μέσα τη νίκη του ΔΣΕ, να βοηθήσει τη συντριβή του ΔΣΕ. Κι όταν το φθινόπωρο του 1948 ο μοναρχοφασισμός, ύστερα από την ήττα του στη μάχη στο Βίτσι, περνούσε μια σοβαρή κρίση, έγινε, τόσο στον Τίτο, όσο και στους αμερικανοάγγλους, φανερό ότι πρέπει να κάνουν όλα όσα μπορούν για ν’ αποφύγουν μια καταστροφή για την κυβέρνηση της Αθήνας. Ο Τίτο έχει κιόλας ξεσκεπαστεί απτό Γραφείο Πληροφοριών των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων σαν εθνικιστής, αποστάτης του κομμουνισμού. Ο ΔΣΕ στεκόντανε εμπόδιο στον Τίτο, στους αμερικανοάγγλους και τους μοναρχοφασίστες. Απτίς αρχές του 1949 η κλίκα Κεραμιτζίεφ- Μητρόφσκι-Γκότσε, που καθοδηγούνταν απτά Σκόπια και προσωπικά απτόν Κολισέφσκι, πολλαπλασίασε τη διαλυτική της δουλειά μέσα στο ΔΣΕ. Το αποτέλεσμα ήταν ν’ αρχίσουν λιποταξίες σλαβομακεδόνων μαχητών στο ΔΣΕ προς τη Γιουγκοσλαβία, όπου όχι μόνον τους δέχνονταν με ανοιχτή αγκαλιά μα και τους χρησιμοποιούσαν αμέσως σε δικές τους δουλειές. Στο ίδιο διάστημα η κλίκα του Τίτο, για να καλύψει το ανοιχτό πέρασμά της με το μοναρχοφασισμό, δυνάμωσε την προπαγάνδα της με κύριο σύνθημα ότι το ΚΚΕ και η Κομινφόρμ ετοιμάζονται να προδώσουν τον ένοπλο αγώνα του ελληνικού Λαού. Ο Τίτο εφάρμοζε τη γνωστή μέθοδο του λωποδύτη που φωνάζει: πιάστε τον κλέφτη. Η ανοιχτή συνεργασία του Τίτο με τους μοναρχοφασίστες άρχισε την άνοιξη του 1949 στο Καϊμάκτσαλαν όταν λίγες μέρες ύστερα απτή συνάντηση γιουγκοσλάβων και μοναρχοφασιστών αξιωματικών, κάτω απτήν εποπτεία αμερικάνων και άγγλων στρατιωτικών, έγινε η υπερφαλάγγιση των τμημάτων του ΔΣΕ στο Καϊμάκτσαλαν απτούς μοναρχοφασίστες μέσα από το γιουγκοσλάβικο έδαφος. Επακολούθησε το γνωστό χτύπημα στην πλάτη των τμημάτων του ΔΣΕ, που πολεμούσαν στο Βίτσι, απτόν τιτικό στρατό.

Έτσι ολοκληρώνεται ο κύκλος αυτών των προδοσιών της συμμορίας του Τίτο. Τώρα στην Αθήνα έγιναν γνωστές και άλλες λεπτομέρειές της. Οι τσαλδαρικοί, χωλιασμένοι απτήν ανοιχτή προτίμηση του Τίτο προς τον Πλαστήρα, προτίμηση που αποτέλεσε και έναν απτούς κύριους λόγους που οι αμερικάνοι απόκλεισαν τον Τσαλδάρη απτή νέα κυβέρνηση, για να δώσουν έτσι στον Τίτο το πρόσχημα ότι κάνει συνεννόηση όχι με τους μοναρχοφασίστες μα με τους “δημοκρατικούς”, βγάζουν τώρα στα φόρα και τούτο δω: Τις προτάσεις για ειρηνική λύση στο ελληνικό ζήτημα, που, κάτω απτήν πίεση της παγκόσμιας κοινής γνώμης και της ειρηνικής πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης και μπροστά στην κρίση που τότε περνούσε ο μοναρχοφασιστικός στρατός αναγκάστηκαν να κάνουν οι κυβερνήσεις της Αμερικής και της Αγγλίας στις αρχές του Μάη 1949, τις απόκρουσε ο Τίτο, που περισσότερο απόλα φοβόταν μια δημοκρατική Ελλάδα. Ο Τίτο τότε υποσχέθηκε να βοηθήσει όσο μπορεί την μοναρχοφασιστική Ελλάδα ενάντια στο ΔΣΕ και σαν αντάλλαγμα ζήτησε να σταματήσει απτούς αμερικανοάγγλους κάθε προσπάθεια για να δοθεί ειρηνική διευθέτηση στο ελληνικό. Οι αμερικανοάγγλοι συμφώνησαν. Και όπως είδαμε και πιο πάνω, ο Τίτο κράτησε την υπόσχεσή του. Και με τη βοήθειά του, όπως ομολόγησε και ο Παπάγος και άλλοι παράγοντες απτήν κυβέρνηση της Αθήνας, βοήθεια, που οι αμερικάνοι δημοσιογράφοι την εχτιμούν σαν ισοδύναμη με τη βοήθεια που οι μοναρχοφασίστες πήραν απτούς αμερικάνους, κέρδισε η κυβέρνηση της Αθήνας και η αμερικανοκρατία την αποφασιστική μάχη στο Βίτσι- Γράμμο στα 1949.

Ύστερα απτήν ήττα του ΔΣΕ αρχίζει νέος κύκλος προδοσιών της σπείρας του Βελιγραδίου ενάντια στο Λαό της Ελλάδας, αρχίζει πια το ανοιχτό παιχνίδι, για τη δημιουργία του άξονα Αθήνα- Βελιγράδι, σαν προέκταση του βορειοατλαντικού συμφώνου στα Βαλκάνια, σαν όργανο της πολεμικής προετοιμασίας των αμερικάνων ιμπεριαλιστών ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες. Για να καλύψουν τη νέα αυτή προδοσία και για να εξαπατήσουν το γιουγκοσλάβικο λαό και την παγκόσμια κοινή γνώμη, οι τιτικοί χαφιέδες απτό Βελιγράδι διαλαλούν τώρα ξετσίπωτα ότι με τις εκλογές της 5 του Μάρτη στην Ελλάδα έγινε “δημοκρατική επανάσταση” και ότι με τον εκπρόσωπο της “επανάστασης αυτής” Πλαστήρα, η Γιουγκοσλαβία μπορεί και πρέπει να συνεννοηθεί. Ο Τίτο πιστεύει ότι ο κόσμος είναι πολύ αφελής για να χάψει το παραμύθι του αυτό για “δημοκρατική επανάσταση” στην Ελλάδα, ότο που ούτε ο Πλαστήρας δεν τολμά να χρησιμοποιήσει. Ο Τίτο κρύβει ότι ο Πλαστήρας είναι απτούς πιο θλιβερούς “ήρωες” στην “Ουκρανική εκστρατεία”, δηλ., στην ένοπλη επέμβαση της Αντάντ ενάντια στη Σοβιετική Ρωσία στα 1918. Κρύβει ότι στην κυβέρνηση Πλαστήρα αντιπρόεδρος είναι ο Βενιζέλος, ο πιο πιστός σύμμαχος του Τσαλδάρη. Κρύβει ότι στην ίδια κυβέρνηση συμμετέχουν οι Παπανδρέας και Τσουδερός, απτούς πιο μαύρους αντιδραστικούς και απτούς πιο πιστούς εκπροσώπους της ελληνικής πλουτοκρατίας. Κρύβει ότι τον Πλαστήρα τον επέβαλε ο Γκρέιντι, ο αμερικάνος πρεσβευτής, αφού προηγούμενα έδιωξε με μια κλωτσιά από πρωθυπουργό το Βενιζέλο, ακριβώς για να διευκολυνθεί η συνεργασία Αθήνας- Βελιγράδι.

Μα όσο κι αν κρύβεται, τα γεγονότα τον ξεσκεπάζουν. Ο Τσαλδάρης στη βουλή της Αθήνας αποκάλυψε ότι ο γιουγκοσλάβος διευθυντής στη γιουγκοσλάβικη ζώνη στη Θεσσαλονίκη, Τούφα, βρίσκεται στη δουλειά του από πέρσι, απτό 1949, όταν είταν ο ίδιος ακόμα πρωθυπουργός, πράγμα που δείχνει ότι στα κρυφά ο Τίτο είχε αρχίσει τις συνεννοήσεις του με τον Τσαλδάρη και μόνο εκ των υστέρων ανακαλύφθηκε η “δημοκρατική επανάσταση” του Πλαστήρα σα μέσο κάλυψης της ιμπεριαλιστικής ουσίας του άξονα Αθήνα- Βελιγράδι.

Τον Τίτο τον ξεμασκαρεύει ξανά και ο ίδιος ο Παπάγος που σε μια εμπιστευτική διαταγή του προς τις στρατιωτικές μονάδες, μιλώντας για την ανάγκη να υποστηριχτούν οι φασιστικές οργανώσεις προσθέτει και τούτο δω: “Είναι απόλυτα αναγκαίο να οργανωθούν αμέσως οι οπαδοί του Τίτο στην Ελλάδα που είναι οι πραγματικοί μας σύμμαχοι”. Οι μοναρχοφασίστες καλόμαθαν και όπως ενάντια στο ΔΣΕ στηρίχτηκαν στον Τίτο και στο στρατό του, έτσι και τώρα ενάντια στο ΚΚΕ πάνε να στηριχτούν στους οπαδούς του Τίτο στην Ελλάδα. Ο συνταγματάρχης Γουντχάουζ (Κρις), ένας απτούς καθοδηγητές των αγγλικών υπηρεσιών κατασκοπείας στην Ελλάδα, κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, γύρισε τώρα τελευταία στην Αθήνα. Τώρα, αυτός ο Γουντχάουζ οργανώνει, μαζί με τους αγύρτες της Γιουγκοσλάβικης πρεσβείας στην Αθήνα, την υπονομευτική δράση ενάντια στο ΚΚΕ, μέσα στις γραμμές εκείνων που απελευθερώθηκαν απτά στρατόπεδα συγκέντρωσης, και στρατολογεί πράχτορες ανάμεσά τους. Την ίδια εκστρατεία που κάνουν τα όργανα του Τζίλας ενάντια στο ΚΚΕ, την κάνει και η “Φωνή της Αμερικής” και το Μπί-μπί-σι.

Η δημιουργία του άξονα Αθήνα-Βελιγράδι προχωρεί γορά κάτω από την αμερικάνικη διεύθυνση. Ο Κάρντελ στις 16 του Μάη δήλωσε ότι θ’ αποκατασταθούν όχι μόνο οι διπλωματικές σχέσεις με την Αθήνα μα και οι ταχυδρομικές, τηλεγραφικές, σιδηροδρομικές και αεροπορικές συγκοινωνίες και ότι θα χρησιμοποιηθεί η ελεύθερη ζώνη στη Θεσσαλονίκη.

Παζαρεύονται φυσικά τα ελληνόπουλα, που ο Τίτο άρχισε κι όλας να παραδίνει στου μοναρχοφασίστες, ενώ αρνιέται να δώσει τα παιδιά που τα ζητάν οι γονείς τους που βρίσκονται στις Λαϊκές Δημοκρατίες.

Και αν τις τελευταίες μέρες άναψε πάλι ο σκυλοκαυγάς ανάμεσα στην Αθήνα και το Βελιγράδι γύρω απτό μακεδονικό, αυτό γίνεται κυρίως γιατί η κάθε μια κλίκα προσπαθεί ν’ αποσπάσει όσο μπορεί περισσότερα απτην άλλη, χωρίς να σκέφτεται φυσικά το μακεδονικό Λαό που και οι δύο τον καταπιέζουν, τον τυραννούν και τον εκμεταλλεύονται κάτω απτήν αμερικάνικη ευλογία. Και δίχως να παραιτούνται και απτίς εδαφικές βλέψεις που ο ένας λύκος έχει για τον άλλο.

Απόλα τα παραπάνω ένα συμπέρασμα βγαίνει καθαρό και ξάστερο: Ο άξονας Αθήνα-Βελιγράδι σα συγκεκριμένη έκφραση της πολεμικής προσπάθειας των αμερικάνων ιμπεριαλιστών ενάντια στη Σοβιετική Ένωση και τις Λαϊκές Δημοκρατίες, πρώτ’ απόλα στη ΛΔ της Αλβανίας, που είναι ο πρώτος στόχος και μηχανεύονται στα σκοτεινά το διαμελισμό της, χωρίς να λογαριάζουν, φυσικά, τον ξενοδόχο, είναι άμεσος και θανάσιμος κίνδυνος για το Λαό της Ελλάδας που πρώτος καλείται να γίνει κρέας για τ’ αμερικάνικα κανόνια, αφού πρώτα έχασε την ανεξαρτησία του και έγινε αμερικάνικη αποικία.

Πόσο αποθρασύνεται η κλίκα του Βελιγραδιού τώρα που και η συμμαχία με το μοναρχοφασισμό γίνεται πραγματικότητα φαίνεται και απτό γεγονός ότι ο Κάρνελ, στις ίδιες του δηλώσεις στις 16 του Μάη που αναφέραμε πιο πάνω, δήλωσε ότι η Γιουγκοσλαβία θα πάρει και άλλα μέτρα ενάντια στις Λαϊκές Δημοκρατίες, στην πρώτη σειρά φυσικά, ενάντια στη ΛΔ της Αλβανίας.

Για το ΚΚΕ κύριος στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος απτήν ανειρήνευτη πάλη ενάντια στον άξονα Αθήνα- Βελιγράδι. Χωρίς την πάλη αυτή είναι ακατανόητος ο αγώνας στην Ελλάδα για την ειρήνη, για την εδαφική της ακεραιότητα που οι αμερικάνοι την ξεπουλάν στον Τίτο, για την ανεξαρτησία μας, για τη δημοκρατία και το ψωμί του Λαού.

Εδώ χρειάζεται διαφώτιση καθημερινή και αστείρευτη του Λαού, που του παζαρεύουν πάλι το αίμα. Χρειάζεται οργάνωση του Λαού και δράση μαζική, παλλαϊκή, συγκεκριμένη, καθημερινή, ακούραστη. Χρειάζεται αγώνας ακόμα πιο συγκεκριμένος τόσο στη γιουγκοσλάβικη ζώνη στη Θεσσαλονίκη όσο και στις συγκοινωνίες και στις σιδηροδρομικές μεταφορές Ελλάδα- Γιουγκοσλαβία, ενάντια σε όλες τις εκδηλώσεις και τις συνέπειες του άξονα Αθήνα-Βελιγράδι.

Ο Λαός έχει τη δύναμη να χαλάσει τον άξονα Αθήνα-Βελιγράδι και τα σχέδια που γύρω απ’ αυτόν χτίζει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Έτσι πραχτικά και συγκεκριμένα θ’ αρχίσουμε να πραγματοποιούμε την επαναστατική μας υπόσχεση: Όπως στα 1941-1945 έτσι και τώρα οι έλληνες δεν θα πολεμήσουν ενάντια στη Σοβιετική Ένωση. Έτσι πραχτικά θα δώσουμε ζωντανο και συγκεκριμένο περιεχόμενο στην πάλη μας για την ειρήνη, που είναι και ο πιο βαθύς πόθος του Λαού μας.

Πάρθηκε από το περιοδικό της Κομινφόρμ “Για Σταθερή Ειρήνη, για τη Λαϊκή Δημοκρατία”, αρ. 86/30-6-1950

Αναδημοσιεύτηκε στο Περιοδικό “Νέος Κόσμος”, Ιούλης 1950, σ.σ.348-351

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: