José Diaz: Η επαναστατημένη Ισπανία (προεκλογική ομιλία – 09/02/1936)

Μια συνήθης πρακτική στην πλειοψηφία των αριστερών ανθρώπων είναι να λένε μισή την πολιτική γραμμή που ακολουθούν. Οι λόγοι, είτε “αστικής ευγένειας”, είτε για να γίνουν αρεστοί, είτε λόγω κακής συνεννόησης (όσων ανήκουν σε συλλογικότητες) για το πόσο μπορεί να δοκιμαστούν τα όρια της συμμαχίας στην οποια βρίσκεται η συλλογικότητα από τη διατύπωση ολόκληρης της γραμμής. Πρόκειται για ένα από τα πολλά συμπτώματα όσων θεωρούν (ακόμα και όσοι τις απορρίπτουν τελικά) τις συμμαχίες ως αναστολή της αυτοτελούς πολιτικής-ιδεολογικής δράσης και ζύμωσης. Αποτέλεσμα αυτής της αντίληψης είναι η διαιώνιση των υπαρκτών αρνητικών συσχετισμών, η επικράτηση του ισχυροτέρου, και ενίοτε η διάβρωση συνειδήσεων. Το κομμουνιστικό κίνημα του 20ού αιώνα, ειδικά στην περίοδο όπου ο ρεβιζιονισμός είχε επικρατήσει, έχει δώσει πολλά παραδείγματα (προς αποφυγή) και η επανάληψή τους είναι πλέον ανεπίτρεπτη για οποιον θεωρεί εαυτόν κομμουνιστή (και, εκ των ων ουκ άνευ, μελετά τις εμπειρίες από το κομμουνιστικό κίνημα όπως μια επιστήμη).

Σε αντίθεση με αυτού του είδους τους αριστερούς και κομμουνιστές που “μασάνε τα λόγια τους”, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας, με τα τόσα πολλά επιτυχημένα παραδείγματα συμμαχιών τη δεκαετία του ’30 που είχε να επιδείξει, δεν έλεγε μισή τη γραμμή του. Ακόμα και στην προεκλογική περίοδο των ιστορικών εκλογών του Φλεβάρη του 1936, παρά τον έντονα ενωτικό χαρακτήρα της εκστρατείας του, το κόμμα αυτό, όπως βλέπουμε και παρακάτω, στην ομιλία του γενικού γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του, José Diaz, ούτε έκρυβε τον αντικληρικαλιστικό του χαρακτήρα, ούτε απέκλειε την προσφυγή στον ένοπλο αγώνα, ούτε απέκρυπτε την επιδίωξή του για απόδοση δικαιοσύνης έναντι των αντιδημοκρατών και των παράσιτων. Ακόμα και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης αναγνώριζε στις μειονότητες (αν και δεν είχε περιπλεχτεί γεωπολιτικά η κατάσταση το Φλεβάρη του 1936 όσο π.χ. στην Ελλάδα το 1949)

Έτσι, πέρα από τη μαχητικότητά του, ίσως και για αυτό, για τη σαφήνεια των θέσεών του, κατέστη σεβαστή και αξιόπιστη πολιτική δύναμη από τους συμμάχους του, αλλά και από τους εργαζόμενους, στους οποίους εργαζόμενους ήταν που απηύθυνε τον ενωτικό λόγο.

Η επαναστατημένη Ισπανία (09/02/1936)

Σύντροφοι εργάτες και αντιφασίστες,

δεχτείτε, εξ ονόματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας, το χαιρετισμό μας.

Σύντροφοι που ήρθατε με τα πόδια εδώ για να παραβρεθείτε στη συνάντηση, δεχτείτε επίσης το χαιρετισμος μας. Σύντροφοι τυφλοί, δεχτείτε επίσης το χαιρετισμό της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας.

Σας διαβεβαιώνω πως όταν θα είμαστε σε θέση να αλλάξουμε το σύστημα, και θα μπορούμε και θα το κάνουμε, στην υπηρεσία των εργαζόμενων τάξεων και των λαϊκών μαζών, να είστε σίγουροι ότι θα ξαναβρείτε το δρόμο χάρη στην επιστήμη που θα τίθεται στην υπηρεσία του λαού· όμως, στην περίπτωση που δεν θα είναι εφικτό για όλους να τον ξαναβρούνε, θα έχετε μια κατάσταση ευημερίας, που δεν έχετε εδώ σήμερα. Οι τυφλοί σύντροφοι που βρίσκονται εδώ σήμερα νιώθουν βαθιά μέσα στην ψυχή τους την αλληλεγγύη που τους συνδέει με την τάξη τους, και είναι εδώ μαζί μας σήμερα για να διατρανώσουν ότι θα ψηφίσουν για το Λαϊκό Μέτωπο και ότι θα παλέψουν με το προλεταριάτο για να νικήσουν οριστικά την αντίδραση και το φασισμό στην Ισπανία.

Θέλω να αρχίσω λέγοντάς σας, σύντροφοι, ποια είναι η συμμετοχή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας στη δημιουργία αυτού του Λαϊκού Μετώπου, αυτού του μεγαλιώδους λαϊκού κινήματος με το οποίο οι μάζες πάνε να επικρατήσουν επί της αντίδρασης.

Μπορώ να σας υπενθυμίσω ότι κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης στον κινηματογράφο Μονουμεντάλ, στις 2 του περασμένου Ιούνη, είχα απευθύνει ένα κάλεσμα στους σοσιαλιστές και τους αριστερούς ρεπουμπλικάνους για τη δημιουργία του Λαϊκού Μετώπου. Τα τελευταία μου λόγια ήταν τα ακόλουθα: “Σύντροφοι σοσιαλιστές, αναρχικοί, αριστεροί ρεπουμπλικάνοι, όλοι εσείς που έχετε υπό την καθοδήγησή σας εργατικές και αντιφασιστικές μάζες, αν δεν κατανοήσετε τη στιγμή που περνάμε, αν δεν σταθείτε στο ύψος των πλατιών μαζών που ζητούν επιτακτικά το Ενιαίο Μέτωπο για να νικήσουν το φασισμό, θα έχετε διαπράξει το μεγαλύτερο έγκλημα που θα μπορούσε να έχει διαπραχθεί ενάντια στις ίδιες αυτές μάζες που λέτε ότι είστε οι υπερασπιστές”.

Και πρόσφατα, στη συγκέντρωση στην Παρδίνιας, έλεγα επίσης:

Είμαι σίγουρος ότι το ισπανικό εργατικό κίνημα θα δει πολύ σύντομα ότι ενισχύεται, με τη διεξαγωγή κοινών συγκεντρώσεων του Σοσιαλιστικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος που θα καταστήσουν δημόσιο το στόχο τους να βαδίσουν ενωμένα στην πάλη ενάντια στον κοινό εχθρό.

Οι συγκεντρώσεις πρέπει να διεξάγονται όχι όπως σήμερα, κάθε κόμμα να κάνει τη δική του, αλλά με εκπροσώπους και των δύο κομμάτων, και με τη συμμετοχή επίσης όλων των δημοκρατικών κομμάτων”.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα, ένας από τους δημιουργούς του Λαϊκού Μετώπου

Σήμερα, σύντροφοι, σε αυτές τις μεγάλες συγκεντρώσεις όπου συμμετέχουν εργάτες και αγρότες, τεχνίτες και διανοούμενοι, όπου συμμετέχουν οι πιο τίμιοι στην Ισπανία, μπορώ να σας πω: μπροστά σας μιλάνε όλοι οι εκπρόσωποι των κομμάτων που υποστηρίζουν τα συμφέροντά σας και τα κόμματα όλων των λαϊκών δυνάμεων, και που για αυτό το ιστορικό γεγονός που σήμερα γίνεται πράξη, το κόμμα μας, το Κομμουνιστικό Κόμμα, ήταν ένας από τους πρωτεργάτες (χειροκροτήματα).

Το Λαϊκό Μέτωπο έχει ήδη δημιουργηθεί. Πρέπει να δράσουμε ώστε να εκπληρώσει την αποστολή του στις 16 Φλεβάρη καθώς και μετά από εκείνη την ημέρα.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα, όπως και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, έχουν εμπιστοσύνη στις μάζες γενικά, καθώς και στην ευφυΐα και την κατανόηση των ανθρώπων που ηγούνται των δημοκρατικών κομμάτων.

Όμως χρειαζόταν να συσπειρώσουμε τις λαϊκές δυνάμεις, χρειαζόταν να τις οργανώσουμε. Αυτό είναι ένα καθήκον που έχει, βασικά, υλοποιηθεί. Το Λαϊκό Μέτωπο, το οποίο έχει ήδη δημιουργηθεί, δεν θα μπορέσει ποτέ να διασπαστεί, ό,τι κι αν λένε καποιοι. Γιατί; Γιατί αντιτίθενται σε κατι τέτοιο ειλικρινά, κατηγορηματικά, όλες οι μάζες που νιώθουν στο πετσί τους το μαστίγιο της καταπίεσης και της εξαθλίωσης, και την αναγκαιότητα να συντρίψουν την αντίδραση δια παντός, για το καλό της Ισπανίας του πολιτισμού και της εργασίας (παρατεταμένα χειροκροτήματα).

Τι σημαίνουν αυτές οι εκλογές;

Σύντροφοι, τι σημαίνουν αυτές οι εκλογές, στην Ισπανία, σήμερα; Πρόκειται, μήπως, για συνηθισμένες εκλογές, για εκλογές που διακυβεύονται πέντε έδρες προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά; Για εκλογές φυσιολογικές, όπως στην Αγγλία, τη βόρεια Αμερική, τη Σουηδία; Όχι σύντροφοι! Στις εκλογές της 16ης Φλεβάρη, διακυβεύεται κάτι πολύ πιο σημαντικό και θεμελιακό. Το διακύβευμα είναι ένα ολόκληρο καθεστώς. Το ότι αυτό είναι, το μαρτυρά το περιεχόμενο της προπαγάνδας των εχθρών. Αν αναλύσουμε αυτή την προπαγάνδα, θα δούμε ότι η αντίδραση, αυτοί που θέλουν να επιφέρουν τη διάλυση της Ισπανίας, φωνάζουν το σύνθημα: “Ενάντια στην επανάσταση και τους συνοδοιπόρους της!”. Λένε στις αφίσες τους: “Να τελειώνουμε με την επανάσταση, να τελειώνουμε με τον ερυθρό κομμουνισμό!”. Προσπαθούν να φοβίσουν τις μάζες, λέγοντας πως η Μόσχα καθοδηγεί την πολιτική ζωή της χώρας. Όμως την πολιτική ζωή της Ισπανίας, των λαϊκών μαζών, την καθοδηγούν τα κόμματά τους· και αυτό που ωθεί τις μάζες προς τα προλεταριακά κόμματα, προς τα αριστερά ρεπουμπλικανικά κόμματα, είναι η πείνα και η εξαθλίωση στις οποίες οι μοναρχικοί και οι φασίστες τις υποβάλλουν. Να πως τίθεται, σύντροφοι, το πρόβλημα. Η πάλη αυτή αντιπαραθέτει το φασισμό με τη δημοκρατία, την επανάσταση με την αντεπανάσταση.

Δεν πρόκειται για μια μικρή μάχη εκλογικού τύπου αυτή που λαμβάνει χώρα στην Ισπανία: πρόκειται για ένα επεισόδιο στην πάλη μεταξύ των δυνάμεων του παρελθόντος και των δυνάμεων του μέλλοντος, να τι διακυβεύεται στις 16 Φλεβάρη. Πάμε να παλέψουμε, λοιπόν, σύντροφοι, με όλο μας το θάρρος, με όλο μας τον ενθουσιασμό και την οργάνωση, για να νικήσουμε την αντίδραση.

Ποιοι είναι οι πατριώτες;

Σύντροφοι, υπάρχει μια σημαία, η οποία, επί του παρόντος, βρίσκεται στα χέρια των εχθρών μας, οι οποίοι προσπαθούν να τη χρησιμοποιήσουν ενάντιά μας, και την οποία εμείς πρέπει να την πάρουμε από αυτούς: πρόκειται για την ιδέα του ότι ψηφίζοντας για αυτούς, ψηφίζει κανείς για την Ισπανία.

Ποια, όμως, Ισπανία εκπροσωπούν αυτοί; Σε αυτό το θέμα, πρέπει να είμαστε εντελώς ξεκάθαροι. Όταν η αντίδραση, όταν ο φασισμός δεν είναι σε θέση να δείξει στην πράξη και με τα γεγονότα ότι έχει έστω και κατ’ελάχιστο βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας της εργατικής τάξης και των αγροτικών μαζών, γιατί δεν μπορεί παρά να τις επιδεινώνει, και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους χειρωνάκτες εργαζόμενους, αλλά και για τους υπαλλήλους, τους μικροαστούς, τους αγρότες, ακόμα και τη μεσαία αστική τάξη· όταν η κατάσταση των λαϊκών μαζών δεν είναι καθόλου βελτιωμένη αλλά, το αντίθετο, επιδεινωμένη, τότε, και με εντελώς αφηρημένο τρόπο, για να εξαπατήσει τους καλόπιστους ανθρώπους, γράφει στις αφίσες του και φωνάζει στις συγκεντρώσεις του: “ψηφίζοντας εμάς, ψηφίζετε για την Ισπανία, ψηφίζετε για την πατρίδα”.

Αυτό το επιχείρημα, το οποίο πιάνει ιδίως στα στρώματα των μικροαστών, στη μεσαία αστική τάξη, στους ανθρώπους που αγαπούν τη χώρα τους και το νοικοκυριό τους, πρέπει να το αναλύσουμε και να αποδείξουμε ότι αυτοί που αγαπούν πραγματικά τη χώρα τους, είμαστε εμείς, και ότι είμαστε εμείς επίσης που θα το δείξουμε στην πράξη, γιατί δεν είναι δυνατό να συνεχίζουν να εξαπατούν τον κόσμο, κραδαίνοντας τη σημαία του πατριωτισμού, αυτοί που καταδικάζουν το λαό στην πείνα, αυτοί που υποτάσσουν στο ζυγό της καταπίεσης το 90% του πληθυσμού, αυτοί που κυριαρχούν με τον τρόπο. Πατριώτες αυτοί; Όχι! Είστε εσείς, οι λαϊκές μάζες, εσείς, οι εργάτες και οι αντιφασίστες γενικά, που είστε οι πατριώτες, που αγαπάτε τη χώρα σας, ελεύθερη από παράσιτα και καταπιεστές. Όμως αυτοί που μας εκμεταλλεύονται, όχι, δεν είναι Ισπανοί ούτε υπερασπιστές των συμφερόντων της χώρας, και δεν έχουν το δικαίωμα να ζουν στην Ισπανία του πολιτισμού και της εργασίας (παρατεταμένα χειροκροτήματα).

H Ισπανία τους, η Ισπανία της Ιεράς Εξέτασης

Μιλούν για την παράδοση. Ωστόσο, δεν υπάρχει μία μόνο παράδοση, και είναι αναγκαίο για κάθε τάξη να διεκδικεί τους ανθρώπους και την παράδοση που της ανήκουν. Υπάρχει η Ισπανία της Ιεράς Εξέτασης την οποία εκπροσωπούν αυτοί· και υπάρχει η παράδοση όσων παλεύουν ενάντια στο σκοταδισμό και για την πρόοδο της ελευθερίας, την οποία εκπροσωπούμε εμείς. Ήδη σε εκείνη την περίοδο, δύο Ισπανίες συγκρούονταν. Υπήρχε η μία Ισπανία, η οποία θέσπιζε την Ιερά Εξέταση, η οποία προκάλεσε το θάνατο και τα βασανιστήρια τίμιων ανθρώπων της εποχής εκείνης, εξυπηρετώντας την κυριαρχία της με κάθε βάρβαρο μέσο που είναι σε θέση να μεταχειριστούν κακοί άνθρωποι που θέλουν δια της πυγμής να κυριαρχούν επί μιας τεράστιας πλειοψηφίας. Και υπήρχε και μια άλλη Ισπανία· αυτή όσων ήδη από τότε πάλευαν ενάντια στην Ιερά Εξέταση, που έδιναν τη ζωή τους για την ελευθερία του λαού. Θέλουμε να επικαλούμαστε για την υπόθεσή μας εκείνους τους ανθρώπους που στην εποχή εκείνη πάλευαν ενάντια στην Ιερά Εξέταση, γιατί εκείνοι οι άνθρωποι ήταν οι άνθρωποι της προόδου. Υπό το καθεστώς των Καθολικών Βασιλιάδων, είχε εγκαθιδρυθεί με όλη την ωμότητά της η Ιερά Εξέταση, με τους πρώτους ιεροεξεταστές Πρίμο Χουάν δε Σαν Μαρτίν, Μιγέλ δε Μουρίγιο, Χουάν Χοσέ ντε Μεδίνα, Σαν Πέδρο Άρμπουες. Ο τελευταίος είχε έναν αιματηρό θάνατο από τις μάζες της Αραγωνίας, γιατί αυτές αντιτίθονταν στη θέσπιση της Ιεράς Εξέτασης, την οποία θεωρούσαν αντίθετη προς τις ελευθερίες της Αραγωνίας. Την ίδια αντίσταση είχε επιδείξει και ο λαός της Καταλονίας. Οι άνθρωποι της Ιεράς Εξέτασης είναι εκείνοι που οι σημερινοί τύραννοί μας θέλουν να επικαλούνται. Να το πούμε ξεκάθαρα: εμείς επικαλούμαστε, για την υπόθεσή μας, όσους αντιστάθηκαν στην Ιερά Εξέταση.

Ο γενικός ιεροεξεταστής ήταν ο Τορκουεμάδα, ο διάδοχός του, ο Διέγο δε Ντέσα. Υπό τον Τορκουεμάδα, 9.000 άνθρωποι κάηκαν και 100.000 άνθρωποι βασανίστηκαν. Δεν σας θυμίζει αυτό κάτι που συνέβη αιώνες πιο μετά, στις Αστούριας; (Ακούγονται φωνές από τους συγκεντρωμένους: “Φονιάδες!”).

Οι παραδόσεις μας

Γιατί δίνω αυτούς τους αριθμούς; Γιατί σας υπενθυμίζω αυτά τα γεγονότα, σύντροφοι; Γιατί είναι απαραίτητο ο λαός να γνωρίζει τους φίλους και τους εχθρούς του, και οι φίλοι του λαού είναι όσοι συνεχίζουν την παράδοση αυτών των ανθρώπων που πάλεψαν ενάντια στην Ιερά Εξέταση, οι οποίοι, όπως οι Κομουνέρος [σ.parapoda: οπαδοί της συνταγματικής μοναρχίας, στις αρχές του 16ου αιώνα], πάλεψαν χρόνια αργότερα για τη βελτίωση της κατάστασης της πλειοψηφίας του λαού της Ισπανίας, όσοι πάλεψαν για την 1η Δημοκρατία.

Άνθρωποι όπως ο Πι Ι Μαργάλ, όπως ο Σαλβοτσέα, όπως ο Θορίγια, όπως ο Σαλμέρον [σ.parapoda: τέσσερις προοδευτικοί δημοκράτες του πρώτου τρίτου του 19ου αιώνα], και μια σειρά ανθρώπων που πάλεψαν στην εποχή τους για μια δημοκρατική Ισπανία, στην οποία να υπάρχει ευημερία για το λαό: άνθρωποι όπως οι Γκαλάν και Γκαρθία Χερνάντεθ [σ.parapoda:ηγέτες της εξέγερσης της Χάκα το 1930 ενάντια στη δικτατορία του Πρίμο ντε Ριβέρα] οι οποίοι έδωσαν τις ζωές τους για μια δημοκρατία κοινωνικού χαρακτήρα. Είναι οι προάγγελοι του επαναστατικού κινήματος, τους οποίους το προλεταριάτο διεκδικεί ως δικούς του.

Συνεχίζουμε έτσι την παράδοση των Πι Ι Μαργάλ, την παράδοση των Σαλβοτσέα, Γκαλάν και Γκαρθία Χερνάντεθ και όλων εκείνων των αγωνιστών που διεξήγαν μια πάλη για την εξάλειψη της φεουδαρχικής, κληρικαλιστικής και μοναρχικής Ισπανίας, και για το άνοιγμα του δρόμου στη δημοκρατία η οποία να βασίζεται στην ευημερία των μαζών.

Όμως οι Κάλβο Σοτέλο, οι Χιλ Ρόμπλες, οι Πρίμο ντε Ριβέρα [σ.parapoda: τρεις ηγέτες της ισπανικής αντίδρασης της εποχής] μπορούν να διεκδικούν και διεκδικούν την παράδοση της Ισπανίας του Τορκουεμάδα, των Καθολικών βασιλιάδων, των σατράπηδων και των Κασίκες [σ. parapoda: Η πιο επιδραστική μορφή στο μισοφεουδαρχικό χωριό, ο βασικός εκπρόσωπος των αντιδραστικών πολιτικών των μεγαλοϊδιοκτητών γης, στην πραγματικότητα, ο παντοδύναμος και απόλυτος άρχοντας και αφέντης του χωριού.].

Έχει καλώς. Επαναλαμβάνω, όσοι θέλουν μια Ισπανία τύπου Τορκουεμάδα, είναι οι κακοί Ισπανοί· η καλή Ισπανία, είμαστε εμείς. Εμείς που θέλουμε να ξαναπάρει η Ισπανία το δρόμο των προοδευτικών, υγειών ανθρώπων, εμείς που αγαπούμε τη χώρα μας και ξέρουμε να την υπερασπιστούμε, όπως το κάναμε στις Αστούριας, με το όπλο στο χέρι, θυσιάζοντας το αίμα και τη ζωή μας, ενάντια σε όσους θέλουν να ρίξουν το λαό μας στο σκοτάδι, στη λάσπη και στα δάκρυα (δυνατά χειροκροτήματα. Φωνές: “Ζήτω οι κόκκινες Αστούριας! Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα!”).

Πώς θέλουμε εμείς να κάνουμε την Ισπανία

Πώς θέλουμε εμείς να κάνουμε την Ισπανία;

Εσείς, οι μοναρχικοί, οι φασίστες, που λέτε ότι αγαπάτε την Ισπανία, τι την κάνατε; Ας θυμηθούμε τις χιλιάδες και χιλιάδες νέων που ρίξατε στα στρατόπεδα του Μαρόκο. Ήταν ο ανθός της Ισπανίας, η νεολαία που πρέπει και έπρεπε να κάνει υπόδειγμα και να ομορφύνει την Ισπανία. Εσείς τη θάψατε στο Μαρόκο για να κατακτήσετε δεν ξέρω τι, όμως, σε κάθε περίπτωση, ρίχνοντας έναν άλλο λαό στη σκλαβιά: και εσείς ρίξατε στη φωτιά τα αδέρφια μας για κάτι τέτοιο. Όμως για ποιο πράγμα ακριβώς; Για να πλουτύνετε καποιους ανθρώπους, για να επεκτείνετε τους τομείς δράσης της φεουδαρχικής Ισπανίας και των ξένων ιμπεριαλιστικών εταιριών. Σε όσους αυτοαποκαλούνται “υπερασπιστές της πατρίδας”, μπορούμε να τους δείξουμε ότι στην Ισπανία οι σημαντικότερες επιχειρήσεις βρίσκονται στα χέρια του ξένου κεφαλαίου. Με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, λέτε ότι αγαπάτε την πατρίδα; Τι κάνετε εσείς, τι κάνατε εσείς για την Ισπανία; Προκαλεί τρόμο να σκεφτεί κανείς στον φαραωνικό αριθμό αναλφάβητων που υπάρχουν στην Ισπανία, μια Ισπανία του σκοταδισμού, η οποία κυριαρχείται από τους μοναχούς και τους ιερείς, μια Ισπανία όπου στους εργάτες δεν διδάσκεται τίποτε άλλο από το να διαβάζουν και να κακογράφουν ίσα-ίσα και όπου οι αγρότες διατηρούνται σε καθεστώς πλήρους αναλφαβητισμού.

Τι κάνατε εσείς το έδαφος της Ισπανίας, το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί ένας δενδρόκηπος χάρη στο κλίμα της; Δώσατε μήπως λογαριαρμό για την πείνα που υπάρχει στην Ισπανία, για το ότι το πεινασμένο έθνος μας είναι υπό εξαφάνιση, για το γεγονός ότι οι μητέρες, εξαντλημένες από την πείνα, δίνουν στα μωρά τους γάλα που δεν τα τρέφει και ότι δεν έχουν την απαραίτητη ποσότητα τροφής για να κάνουν τα μικρά τους γερά παιδιά και, αύριο, γερούς ανθρώπους; Αγνοείτε, εσείς οι έμποροι του πατριωτισμού, ότι εμείς οι εργαζόμενοι δεν τρώμε πια; Αγνοείτε ότι, ενώ εσείς προβαίνετε σε μεγάλα όργια σε χρυσοποίκιλτα σαλόνια, μεταξύ χρυσού και αργυρού, τσουγκρίζοντας ποτήρια με σαμπάνια, προετοιμάζοντας τον πόλεμο και την εξαθλίωση της τεράστιας μάζας του λαού, εμείς οι άλλοι πληρώνουμε τις γιορτές σας, και υποφέρουμε από την πείνα και την εξαθλίωση. Δεν τα γνωρίζετε αυτά; Ε, λοιπόν, αυτό θα τελειώσει. Όλη η Ισπανία, η Ισπανία της εργασίας, παρά την καταστολή, παρά τον τρόπο, φωνάζει μόνο: Τέρμα με την εξαθλίωση και την πείνα!

Και οι ενωμένες μάζες, σε ένα ισχυρό Ενιαίο Μέτωπο, σε αυτό το Λαϊκό Μέτωπο που συσπειρώνει την τεράστια πλειοψηφία του πληθυσμού, θέλουν να εμποδίσουν και θα εμποδίσουν την κατάσταση όπου τα παιδιά τους να παραμένουν πεινασμένα, και ξέρουν ότι για να τα κάνουν γερά, πρέπει να επιδιώξουν τη γενική ευημερία· και δεν μπορούν να την επιτύχουν αυτήν, παρά μόνο επικρατώντας – αυτοί που εκπροσωπούν το 90% του πληθυσμού – επί του 10% οι οποίοι παραμένουν αυτοί που τους καταπιέζουν και τους εξωθούν στο θάνατο από την πείνα. Και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, σύντροφοι, παρά μόνο οργανώνοντας την πάλη· και με την οργανωμένη πάλη θα νικήσουμε τον εχθρό. Αυτός ο δρόμος έχει ήδη χαραχθεί και το γνωρίζετε όλοι. Μπορώ μόνο να διαβεβαιώσω ότι σε αυτό το 10% των παράσιτων τα οποία έχουν σπείρει την πείνα, την εξαθλίωση και τον τρόπο στη χώρα μας, δεν θα δοθεί χρόνος για να εγκαταλείψουν την Ισπανία, θα τους κρατήσουμε μαζί μας (δυνατά χειροκροτήματα).

Η Ισπανία τους

Ψηφίστε για την Ισπανία!”, “ψηφίστε για την πατρίδα!”, λένε οι μοναρχικοί και οι φασίστες. Ποια πατρίδα; Έχετε κάνει όλη την Ισπανία μία φυλακή!

Στις αφίσες τους μιλάνε για μια αμνηστία για τους τίμιους εργάτες, όχι όμως για τους ηγέτες τους. Αγνοούν ότι είστε όλοι εσείς ηγέτες, και ότι όσοι φυλακίστηκαν είναι οι καλύτεροι των καλύτερων; (παρατεταμένα χειροκροτήματα).

30.000 είναι ριγμένοι στις φυλακές και τα κάτεργα της Ισπανίας! Και σε τι συνθήκες; Ζουν στις πλέον απάνθρωπες συνθήκες που θα μπορούσαν να ζουν φυλακισμένοι. Εμείς, οι άλλοι, κύριοι μοναρχικοί, κύριοι φασίστες, θα τους απελευθερώσουμε, με ή χωρίς την αμνηστία σας, γιατί είναι δική μας ευθύνη, γιατί δεν θέλουμε να διαρκεί πλέον η κυριαρχία μιας χούφτας ανθρώπων, μεγάλων τραπεζιτών, μεγαλοκτηματιών και μεγαλοαστών. Δεν θέλουμε μια να υποφέρουμε από αυτή την κατάσταση, και το δρόμο τον έχουμε ήδη πάρει: θα οργανώσουμε τις δυνάμεις μας, και δεν θα σταματήσουμε προτού πετύχουμε τους σκοπούς μας (χειροκροτήματα).

Η Ισπανία μας

Ποια Ισπανία θέλουμε εμείς; Ήδη μίλησα για την Ισπανία που θέλουν οι εχθροί μας. Τώρα θα μιλήσω για αυτή που θέλουμε εμείς. Είπα ότι είμαστε οι συνεχιστές των ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Ισπανίας. Ό,τι είναι προοδευτικό στην ιστορία της Ισπανίας, εμείς το διεκδικούμε για εμάς, για το λαό· ό,τι είναι οπισθοδρομικό, εγκληματικό, ανήκει σε αυτούς, στον Κάλβο Σοτέλο, το Χιλ Ρόμπλες, τον “ηγέτη” που δεν εξαπατάται ποτέ…(γέλια).

Σε αυτό το σωρό ανθρώπων επιστρέφονται αυτές οι μυλόπετρες που σέρνουν τη φεουδαρχική Ισπανία εδώ και αιώνες, σε εμάς ανάγεται η πραγματική παράδοση της Ισπανίας της ελευθερίας και της εργασίας (ακούγεται μια φωνή από συγκεντρωμένο: “Μιλάνε επίσης για τους φυματικούς. Πρέπει να τους ρωτήσουμε ποιος έφερε τη φυματίωση”). Σύντροφοι, για να συνεχίσω από αυτό που είπε ο σύντροφος που διέκοψε και πολύ ορθά. Είμαστε μια από τις χώρες όπου ο αναλφαβητισμός είναι φλέγον πρόβλημα και σήμερα στην Ισπανία έχουμε το μεγαλύτερο πλήγμα από τη φυματίωση. Αυτό είναι συνέπεια της πείνας, είναι συνέπεια μιας κατάστασης όπου περνάμε μπροστά από κρεοπωλεία γεμάτα μπούτια και κάθε είδος κρέατος, όμως δεν μπορούμε να αγοράσουμε το παραμικρό κομμάτι για να τραφούμε· είναι συνέπεια, αν δούμε την κατάσταση από γενική σκοπιά, του γεγονότος ότι χιλιάδες και χιλιάδες εργατών βαδίζουν με πάνινα παπούτσια, ενώ υπάρχουν χιλιάδες και εκατομμύρια παπούτσια στις βιτρίνες, τα οποία δεν μπορούν αυτοί να τα αγοράσουν. Είναι σε αυτή την κατάσταση στην οποία εμείς θέλουμε να δώσουμε ένα τέλος. Δεν θέλουμε οι αγρότες να συνεχίζουν να τρώνε μόνο χόρτα, αλλά να τρώνε ό,τι η επαρχία παράγει, και να ανταλλάσουν ό,τι απομένει με τους εργάτες των πόλεων, οι οποίοι να τους δίνουν, με τη σειρά τους, βιομηχανικά προϊόντα.

Μια Ισπανία μορφωμένη

Θέλουμε μια ισπανία μορφωμένη, θέλουμε μια Ισπανία όπου οι διανοούμενοι, οι γιατροί, οι άνθρωποι της επιστήμης και οι καλλιτέχνες να είναι στην υπηρεσία του λαού, και όχι στην υπηρεσία καποιων εκμεταλλευτών, θέλουμε τα πανεπιστήμιά μας να ανοίγουν τις πόρτες τους στο προλεταριάτο, στο λαό, όπου υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες, οι οποίες όμως τώρα δεν αποφέρουν καρπούς.

Θέλουμε οι άνθρωποι να εξελίσσονται κοινωνικά όχι υπό τις συστάσεις ενός Κρουζ Κόντε, όχι υπό τις συστάσεις των ευγενών και των υπουργών, αλλά να παίρνουν τις θέσεις που τους αναλογούν, για να θέτουν στην υπηρεσία του λαού την ευφυία τους, την επιστήμη τους, το ταλέντο και τις ικανότητές τους.

Θέλουμε οι γιατροί να μεταχειρίζονται τους εργάτες και το λαό γενικά όπως όλους τους ασθενείς. Δεν θέλουμε να υπάρχουν δύο κατηγορίες ασθενών: η μία, στην οποία οι γιατροί να παρέχουν κάθε είδος φροντίδας, στεκόμενοι στο πλευρό τους για μήνες αν χρειάζεται, και μια άλλη, την οποία δεν μπορούν να επισκεφτούν, γιατί δεν έχουν το χρόνο να πάνε σε μια συνοικία για να ακούσουν τα παράπονα ενός προλετάριου του οποίου ένα παιδί αργοπεθαίνει, του οποίου η σύζυγος πεθαίνει ελλείψει διατροφής, ή ελλείψει… (θυελλώδη χειροκροτήματα που εμποδίζουν την ανάγνωση του τέλους της παραγράφου). Θέλουμε μια Ισπανία στην οποία να είναι αδύνατο να διαπράττονται τα εγκλήματα και οι θηριωδίες που διαπράχτηκαν ενάντια στα αδέρφια μας στις Αστούριας, που κρίθηκαν ένοχα γιατί ήθελαν, όπως εμείς, μια Ισπανία δίκαιη, μια Ισπανία στην οποία να υπάρχει ψωμί, εργασία και ελευθερία.

Λέμε, λοιπόν, ώστε να το γνωρίζουν όλοι, φίλοι και εχθροί, αυτό που εμείς θέλουμε να κάνουμε στην Ισπανία: να την καθαρίσουμε από τους εχθρούς μας, να την καθαρίσουμε καλά από τους εχθρούς του λαού, από ό,τι εκπροσωπεί τη μαύρη και φεουδαρχική Ισπανία.

Η Δημοκρατία που εμείς θέλουμε

Οι εχθροί μας τραγουδάνε, με την προπαγάνδα τους, το παλιό ρεφραίν που λέει ότι το Σοσιαλιστικό και το Κομμουνιστικό Κόμμα, οι εργάτες γενικά, δεν είναι εχθροί μόνο της μοναρχίας, αλλά και της Δημοκρατίας. Αυτό είναι το πιο μεγάλο ψέμα. Δεν είμαστε εχθροί της Δημοκρατίας. Όλοι οι οπαδοί της δικτατορίας του προλεταριάτου, σαν κι εμάς, υπερασπιζόμαστε τη Δημοκρατία. Αυτό που υπερασπιζόμαστε, είναι μια Δημοκρατία που δίνει στο λαό ό,τι έχει ανάγκη. Υπάρχει στον κόσμο μια Δημοκρατία – γιατί να μιλάμε θεωρητικά; – η οποία έχει ήδη υλοποιήσει ό,τι εμείς διεκδικούμε εδώ, που έχει κάνει πράξη ό,τι εμείς θέλουμε και έχουμε ανάγκη, η οποία μετέτρεψε έναν λαό από αναλφάβητο, καθυστερημένο χωρίς βασική βιομηχανία και φτωχό παρά το μεγάλο φυσικό πλούτο, έναν λαό από καθυστερημένο, αν είναι εφικτό κάτι τέτοιο, όσο και αυτόν της Ισπανίας, σε μια πραγματική Δημοκρατία των εργαζομένων – και όχι “όλων των τάξεων” όπως είναι η δική μας – που έκανε μια τέτοια Δημοκρατία, την πατρίδα του προλεταριάτου όλου του κόσμου. Γιατί να μην ακολουθήσουμε το παράδειγμά της; Να μια Δημοκρατία για την οποία ο λαός μπορεί να είναι υπερήφανος. Ένας λαός αμόρφωτος, χωρίς γερή βιομηχανία, με ένα στρατό έμπειρο σε ήττες από τους Τσάρους, κατέστη η πρώτη χώρα στον κόσμο σε πολιτισμό – γιατί το πολιτιστικό επίπεδο των εργατών της Σοβιετικής Ένωσης είναι ανώτερο από εκείνο όλων των άλλων χωρών. Έγινε η δεύτερη βιομηχανική χώρα του κόσμου, η πρώτη της Ευρώπης, και θα είναι σύντομα η πρώτη του κόσμου. Έδωσε ευημερία στος αγρότες και έχει ένα στρατό, τον ένδοξο Κόκκινο Στρατό, ο οποίος είναι σεβαστός σε όλο τον κόσμο (χειροκροτήματα).

Εκεί, οι επιστήμονες, οι γνώστες, οι διανοούμενοι αναπτύσσουν ανεμπόδιστα τις έρευνές τους. Εκεί, υπάρχει ώθηση, βοήθεια από το κράτος για κάθε είδος πρωτοβουλίας της ευφυίας. Και χάρη σε αυτή, είδαμε πώς, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, η χώρα μπόρεσε να αναπτυχθεί μετεωρικά, στη βάση ενός σχεδίου για την οικονομία και τον πολιτισμό, με έναν τρόπο τόσο έξοχο. Και εδώ και λίγο καιρό, είμαστε μάρτυρες ενός εκπληκτικού γεγονότος, γνωστού σε όλους τους εργάτες, το οποίο το έχουν σχολιάσει και θαυμάσει επίσης όλοι οι ελεύθεροι και δημοκρατικοί άνθρωποι: του σταχανοφικού κινήματος, το οποίο φέρει το όνομα του Σταχάνοφ, ενός ανθρακωρύχου. Είναι ένα κίνημα το οποίο αποδεικνύει το επίπεδο ικανότητας που αποκτούν οι εργάτες επί σοβιετικού συστήματος. Χρησιμοποιώντας με τον πλέον ορθολογικό τρόπο την τεχνική, κατάφεραν να παραγουν χίλια τοις εκατό περισσότεροι από όσο παρήγαγαν. Και σήμερα, δεν είναι μόνο ο σύντροφος Σταχάνοφ που εφάρμοσε αυτή την πρακτική, αλλά χιλιάδες και χιλιάδες εργαζομένων της Σοβιετικής Ένωσης που, αφομοιώνοντας τα διδάγματα του Σταχάνοφ, τριπλασιάζουν και τετραπλασιάζουν την παραγωγή, αφήνοντας πίσω όλα τα πλάνα των μηχανικών, αποδεικνύοντας σε όσους πίστευαν ότι το προλεταριάτο δεν έχει καμία δημιουργική ικανότητα, τι βαθμό πρωτοβουλίας και ηρωισμού είναι ικανοί να έχουν οι εργαζόμενοι όταν ξέρουν ότι παράγουν για αυτούς και για την ευημερία της ανθρωπότητας. Αυτό θέλουμε να το κάνουμε δικό μας, για την Ισπανία επίσης. Όμως μόνο όταν η γη θα ανήκει σε όποιον τη δουλεύει, όταν τα εργοστάσια θα είναι για τους εργάτες, όταν θα έχουμε μια πραγματική Δημοκρατία, μια κυβέρνηση των εργατών και των αγροτών. Δεν θα το κάνουμε για να παχύνουμε τα παράσιτα και τους εκμεταλλευτές όπως σήμερα (χειροκροτήματα).

Η δική μας ιδέα περί πατρίδας

Λοιπόν, δεν είναι ξεκάθαρο, ότι η δική μας αντίληψη για την έννοια “πατρίδα”, είναι το αντίθετο από αυτή των “πατριωτών” του Αλφόνσου του 13ου [σ.parapoda:βασιλιά της Ισπανίας που έφυγε μετά τη νίκη της Δημοκρατίας το 1931]; Και αυτή η αντίληψη, σύντροφοι, μπορώ να σας πω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το Κομμουνιστικό Κόμμα τη διατυπώνει. Υπάρχουν καποιοι που λένε ότι την ιδέα για την αγάπη στην πατρίδα μας, το έδαφος στο οποίο γεννηθήκαμε, προέκυψε από το 7ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, από τις θέσεις του συντρόφου Δημητρόφ. Είναι γεγονός ότι ο Δημητρόφ έδωσε ένα μεγαλειώδες μάθημα στους γερμανούς φασίστες, στους δήμιους του γερμανικού λαού, οι οποίοι ήθελαν να γίνει πιστευτό ότι ο ευγενικός βουλγαρικός λαός είναι ένας λαός κακοποιών στοιχείων, και απέδειξε ότι τα κακοποιά στοιχεία είναι οι φασίστες όλων των χωρών. Όμως θα ήθελα εδώ να διαβάσω μια παράγραφο από ένα άρθρο του συντρόφου Λένιν, το οποίο γράφτηκε το 1905 μετά την ήττα της πρώτης ρωσικής επανάστασης. Πρόκειται για λόγια του Λένιν, το πιο σαφές μυαλό που γνώρισε η Ιστορία, τον πιο συνεπή διεθνιστή του παγκόσμιου προλεταριακού κινήματος.

Αγαπάμε τη χώρα μας”, λέει ο Λένιν. “Είναι άραγε ξένο για μας, τους μεγαλορώσους συνειδητούς προλετάριους, το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας; Όχι βέβαια! Εμείς αγαπάμε τη γλώσσα μας και την πατρίδα μας και δουλεύουμε περισσότερο από κάθε άλλον για ν’ ανυψώσουμε τις εργαζόμενες μάζες της (δηλαδή τα 9/10 του πληθυσμού της) ως τη συνειδητή ζωή δημοκρατών και σοσιαλιστών. Εμείς πονάμε περισσότερο από κάθε άλλον, όταν βλέπουμε και να αισθανόμαστε σε τι βία, καταπίεση και εξευτελισμό υποβάλλουν την όμορφη πατρίδα μας οι δήμιοι του τσάρου, οι ευγενείς και οι καπιταλιστές. Είμαστε υπερήφανοι, γιατί αυτή η βία προκάλεσε την αντίσταση μέσα από το περιβάλλον μας, από το περιβάλλον των μεγαλορώσων, γιατί το περιβάλλον αυτό ανάδειξε τον Ραντίστσεφ, τους δεκεμβριστές, τους επαναστάτες-ραζνοτσίντσι του 1870–1880, γιατί η μεγαλορωσική εργατική τάξη δημιούργησε το 1905 ένα ισχυρό επαναστατικό κόμμα μαζών, γιατί ο μεγαλορώσος μουζίκος άρχισε τον ίδιο καιρό να γίνεται δημοκράτης, άρχισε ν’ ανατρέπει τον παπά και τον τσιφλικά.”

Και μερικές γραμμές παρακάτω, λέει:

Και εμείς, οι μεγαλορώσοι εργάτες, γεμάτοι από αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας, θέλουμε με κάθε θυσία μια ελεύθερη και ανεξάρτητη, αυτοτελή, δημοκρατική, λαοκρατική, υπερήφανη Μεγαλορωσία, που να οικοδομεί τις σχέσεις της με τους γείτονές της με βάση την ανθρώπινη αρχή της ισότητας και όχι τη φεουδαρχική αρχή των προνομίων, που ταπεινώνει το μεγάλο έθνος. Και ακριβώς επειδή θέλουμε μια τέτοια Μεγαλορωσία λέμε: στον 20ό αιώνα, στην Ευρώπη (έστω και στη μακρινή Ανατολική Ευρώπη), «δεν μπορεί να υπερασπίζει κανείς την πατρίδα» του διαφορετικά, παρά παλεύοντας με όλα τα επαναστατικά μέσα ενάντια στη μοναρχία, τους τσιφλικάδες και τους καπιταλιστές της πατρίδας του, ενάντια δηλαδή στους χειρότερους εχθρούς της πατρίδας μας”.

Αυτά είπε ο Λένιν ήδη από το 1905. Πόσο καλά ανταποκρίνεται στους δικούς μας “πατριώτες” σήμερα…

Ο δρόμος για το θρίαμβο

Και τώρα, σύντροφοι, τι πρέπει να κάνουμε για να εξέλθουμε από τη σημερινή κατάσταση; Το γενικό κλίμα είναι ευνοϊκό για εμάς. Όλοι έχετε αγανακτήσει από αυτό το καθεστώς της πείνας και του τρόπου, και είστε έτοιμοι να ριχτείτε στην πάλη για να αλλάξει αυτό. Όμως πώς να το κάνουμε;

Για να μπορέσουμε να θριαμβεύσουμε επί του εχθρού στις 16 και μετά τις 16 του μηνός, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ότι ο εκλογικός θρίαμβος, μαζί με τη δημιουργία μιας δημοκρατικής ή μιας λαϊκής κυβέρνησης, πρέπει να αποτελεί την εγγύηση ότι θα αφαιρέσουμε από τον εχθρό – το είπαμε και το ξαναλέμε αυτό, και θα το επαναλάβουμε όσες φορές χρειάζεται, μέχρι να το καταλάβουν όλοι – την υλική και κοινωνική του βάση. Για όσο οι αγρότες δεν έχουν τη γη που σήμερα την σφετερίζονται οι μεγαλοκτηματίες, για όσο δεν απαλλοτριώνονται χωρίς αποζημίωση οι εκτάσεις των τελευταίων ώστε αυτές να διανεμηθούν δωρεάν στους αγρότες και τους εργάτες γης, δεν θα είναι εφικτή η ανάπτυξη ενός δημοκρατικού καθεστώτος. Για όσο η Εκκλησία συνεχίζει να λαμβάνει εκατομμύρια και εκατομμύρια από το κράτος, για όσο δεν υπάρχει ένας κατηγορηματικός χωρισμός Εκκλησίας – Κράτους, για όσο τα εκατομμύρια αυτά δεν πηγαίνουν για δημόσια έργα, για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του προλεταριάτου και της αγροτιάς, δεν θα υπάρχει δημοκρατία στη χώρα.

Όποιος θέλει να πάει στην εκκλησία για λειτουργία ή για να κοινωνήσει, ας πάει ήσυχος, αλλά όχι και να πληρώνουμε τη θρησκεία του. Αυτό που δεν μπορούμε να παραδώσουμε είναι τα χρήματα που βγαίνουν από τις τσέπες του προλεταριάτου, των εργαζόμενων μαζών (παρατεταμένα χειροκροτήματα).

Ένας στρατός του λαού, των ελεύθερων εθνοτήτων

Θέλουμε ένα στρατό δημοκρατικό, θέλουμε ένα στρατό του λαού: όχι ένα στρατό του οποίου η ηγεσία, τα γενικά επιτελεία να βρίσκονται στα χέρια μοναρχικών και φασιστών.

Θέλουμε οι εθνότητες της χώρας μας – η Καταλονία, η Χώρα των Βάσκων και η Γαλικία – να μπορούν να καθορίσουν ελεύθερα τη μοίρα τους και να έχουν εγκάρδιες και φιλικκές σχέσεις με όλη τη λαϊκή Ισπανία. Αν αυτές θέλουν να απελευθερωθούν από τον ισπανικό ιμπεριαλισμό που εκπροσωπεί η κεντρική εξουσία, έχουν τη στήριξή μας. Ένας λαός που καταπιέζει άλλους δεν μπορεί να θεωρείται ελεύθερος. Ωστόσο, εμείς θέλουμε μια ελεύθερη Ισπανία. Θέλουμε πλήρεις δημοκρατικές ελευθερίες για το λαό, για την ελευθερία της συγκέντρωσης, της διαδήλωσης. Θέλουμε επίσης, και αυτό είναι ένα μέτρο απαραίτητο για την περίοδο μετά τον εκλογικό θρίαμβο, να εξαφανιστούν όλες οι φασιστικές οργανώσεις και να τους κατασχεθούν τα όπλα που διατηρούν σε μεγάλες ποσότητες, όπλα που χρησιμοποιούν ενάντια στον εργαζόμενο λαό (έντονα χειροκροτήματα).

Το Λαϊκό Μέτωπο πρέπει να διατηρηθεί μετεκλογικά

Όλα τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα και επιτακτικά, αν θέλουμε να ανοίξουμε μεγάλους τους δημοκρατικούς δρόμους για το λαό της Ισπανίας.

Όταν το Κόμμα σήκωσε τη σημαία του Λαϊκού Μετώπου, καποιοι δεν κατάλαβαν τη σημασία του. Για αυτό το λόγο, υπήρξαν αντιστάσεις στη δημιουργία του. Η εμπειρία έδειξε στους ανθρώπους που ηγούνται των μαζικών κομμάτων ότι το Λαϊκό Μέτωπο, το Αντιφασιστικό Μέτωπο επιβαλλόταν από τη θέληση της βάσης. Σήμερα, δεν μπορούμε να πούμε παρά το ότι το Λαϊκό Μέτωπο δημιουργείται σε όλη την Ισπανία. Όμως υπάρχει ένας κίνδυνος, σύντροφοι. Υπάρχει ένας κίνδυνος που περιβάλλει το Λαϊκό Μέτωπο. Είναι η έλλειψη κατανόησης, από πλευράς καποιων ηγετών των λαϊκών κομμάτων, του γεγονότος ότι το Λαϊκό Μέτωπο είναι μια αναγκαιότητα, όχι μόνο για τη στιγμή των εκλογών, αλλά επίσης και για μετά, καθώς είναι η εγγύηση για την υλοποίηση αυτού που συμφωνήθηκε και είναι μια μαχητική δύναμη, μέχρι τη νίκη επί της αντίδρασης και του φασισμού στην Ισπανία. Είναι αδύνατο να διαλύσουμε το Λαϊκό Μέτωπο μετά τις εκλογές, γιατί αυτό θα επανέφερε την αποδιάρθρωση των δυνάμεων που σήμερα το αποτελούν, και κάτι τέτοιο θα έφερνε την ήττα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Για το καλό του 90% του πληθυσμού, εφιστώ την προσοχή των συμμάχων μας και τους λέω: “Ηγέτες των μαζικών κομμάτων, ως ευφυείς άνθρωποι που είστε, κατανοήστε την κατάσταση και σταθείτε στο ύψος των μαζών σας! Δεν σας ζητώ να κάνετε περισσότερα, ούτε λιγότερα, όμως αν οι μάζες το θέλουν, να το θέλετε κι εσείς (ασταμάτητα χειροκροτήματα). Και οι μάζες θέλουν το Λαϊκό Μέτωπο να συνεχίσει.

Όπως είμαι σίγουρος ότι όλοι εμείς το θέλουμε, μάζες και στελέχη, γιατί αν φτάσουμε το θρίαμβο στις εκλογές της 16ης Φλεβάρη, γνωρίζουμε όλοι ότι πρέπει να συνεχίσουμε το δρόμο μέχρι τον τελικό θρίαμβο των φιλοδοξιών μας, επομένως, σας λέω ότι θα είναι πολύ δύσκολο να αντιπαρατεθείτε σε ένα τόσο ισχυρό επιτυχημένο ρεύμα, το οποίο θα φωνάζει σε όλους τους δρόμους: “Μη διαλύσετε, να μη διαλύσουμε το Λαϊκό Μέτωπο!”(θυελλώδη χειροκροτήματα).

Υπάρχει ένα μίνιμουμ πρόγραμμα, το οποίο πρέπει να υλοποιηθεί από την Κυβέρνηση, το καταλαβαίνετε καλά, και του οποίου η υλοποίηση θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της αστικοδημοκρατικής επανάστασης στην Ισπανία. Κατά συνέπεια, πώς είναι δυνατό να διαλυθεί το Λαϊκό Μέτωπο, προτού αυτό υλοποιήσει το πρόγραμμά του;

Μετά τον εκλογικό θρίαμβο, μένει να υλοποιήσουμε στην πράξη αυτό το μίνιμουμ πρόγραμμα και μπορώ να σας διαβεβαιώσω, εργάτες και αντιφασίστες, εξ ονόματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος ότι εμείς, πάντοτε πιστοί στις δεσμεύσεις μας, θα το υλοποιήσουμε, μαζί με τα άλλα κόμματα τα οποία θα το προσυπογράψουν. Η Κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις εκλογές δεν πρέπει να περιμένει κανένα πρόσκομμα από την πλευρά μας, καθ’ όσον υλοποιεί τις υποσχέσεις της. Όμως καθιστούμε γνωστό επίσης, με κάθε σεβασμό και αφοσίωση, ότι εμείς δεν θα αντιταχθούμε σε αυτό το μίνιμουμ πρόγραμμα, ωστόσο, θα προτείνουμε να αναπτυχθεί το πρόγραμμα της αστικοδημοκρατικής επανάστασης, και αυτό μέχρι τέλους (έντονα χειροκροτήματα).

Σύντροφοι, 30.000 φυλακισμένοι περιμένουν από εμάς στις 16 Φλεβάρη να κάνουμε το καθήκον μας. Έχουν εμπιστοσύνη, μεγάλη εμπιστοσύνη στο προλεταριάτο, στο Κομμουνιστικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα και επίσης στα αριστερά ρεπουμπλικανικά κόμματα. Όταν αυτοί είχαν καταδικαστεί σε ποινές 25 και 30 χρόνων, στην ποινή του θανάτου, αντιμετώπισαν τις ποινές με δύναμη ψυχής, και δεν γνωρίζω ούτε έναν καταδικασμένο να λύγισε μπροστά σε αυτές τις τρομακτικές ποινές. Γιατί; Γιατί γνώριζαν και γνωρίζουν αυτό που αξίζει το προλεταριάτο της Ισπανίας. Γνωρίζουν ότι αυτό που ζητάμε εμείς οι έξω δεν σταματάμε ούτε ένα δευτερόλεπτο, μέχρι να πετύχουμε την απελευθέρωσή τους. Υπήρχε, ωστόσο, καποιος που δεν γνωρίζε αυτό που αξίζει το προλεταριάτο της Ισπανίας, γιατί μέχρι σήμερα μας έβλεπε διχασμένους. Αυτός είναι ο εχθρός. Όμως σύντομα θα το μάθει. Αυτοί οι 30.000 φυλακισμένοι περιμένουν από εμάς ότι στις 16 Φλεβάρη θα ξέρουμε να κάνουμε το καθήκον μας. Να τους βγάλουμε από τις φυλακές.

Η αποστολή της γυναίκας

Και τώρα, λίγα λόγια για τις συντρόφισσές μας, τις γυναίκες. Γυναίκες όλης της Ισπανίας, μεγάλος είναι ο ρόλος που σας αναλογεί για τις 16 και για μετά τις 16 Φλεβάρη! Έχουμε παρατηρήσει με μεγάλη χαρά την αφύπνιση της ταξικής σας συνείδησης. Η παρουσία σας, κάθε μέρα όλο και πιο πολυάριθμη, στις συγκεντρώσεις μας, δείχνει ότι χειραφετήσετε από τον κοσμικό ζυγό της Εκκλησίας, και ότι απαιτείτε μια θέση μάχης, στο πλευρό των συντρόφων σας.

Για να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση, είναι απαραίτητο εσείς, μαζί με εμάς, να συμμαχήσετε στη μάχη για να νικήσουμε ό,τι άσχημο υπάρχει στην Ισπανία. Γυναίκες και άντρες, γυναίκες και νέες, πρέπει να νικήσουμε την αντίδραση, για να μπορέσουμε έπειτα να δώσουμε πνοή στην ευημερία στην Ισπανία! Κάνετε το καθήκον σας στις 16, εμποδίστε όσο είναι δυνατό οι ασυνείδητες γυναίκες να υποκαταστήσουν ή να εξαπατήσουν τις εργαζόμενες γυναίκες, με το να ψηφίσουν τους εχθρούς μας!

Κάλεσμα στους εργάτες της CNT

Τέλος, απευθύνω ένα σοβαρό κάλεσμα στους εργάτες της CNT, στους αναρχικούς συντρόφους. Είπα στην αρχή ότι η κατάσταση στην Ισπανία είναι τέτοια, όπου διακυβεύεται το σύστημα. Δεν σας ζητώ να αρνηθείτε την ιδεολογία σας, αλλά είναι απαραίτητο να ψηφίσετε το Λαϊκό Μέτωπο. Στη σημερινή κατάσταση του αγώνα, η αποχή είναι έγκλημα. Κανένας δεν μπορεί να παραμένει ουδέτερος. Όσοι δεν ψηφίσουν, όσοι δεν υποστηρίξουν το Αντιφασιστικό Μέτωπο, είτε το θέλουν είτε όχι, θα παίξουν το παιχνίδι της αντίδρασης. Είναι δυνατό έστω και ένας εργάτης να έχει τέτοια θέση; Αυτή είναι η κατάσταση που ζούμε σήμερα, το ψηφοδέλτιο στην κάλπη, σε αυτή τη στιγμή, έχει σχεδόν την ίδια αξία με τις σφαίρες, στις Αστούριας, κατά το κίνημα του Οκτώβρη. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, κάθε πράγμα στον καιρό του (έντονα χειροκροτήματα).

Εμπρος!

Σύντροφοι, εμπρός! Δεν έχω τίποτε άλλο να πω παρά να σας εκφράσω τη μεγάλη μου ικανοποίηση βλέποντας αυτό το πνεύμα σας, πνεύμα πάλης, στο οποίο θα ανταποκριθεί το Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο θα υποδείξει βαθμιαία το δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί. Να είστε σίγουροι ότι θα βρείτε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το καθοδηγητικό κόμμα που θα σας πάει στη διεξαγωγή της πάλης και στη νίκη. Να βαδίσουμε μαζί με τους σοσιαλιστές αδερφούς μας, με το σύντροφό μας, Λάργκο Καμπαγιέρο, μέχρι το σχηματισμό του μεγάλου μαρξιστικού – λενινιστικού κόμματος, το οποίο θα οδηγήσει τις μάζες μέχρι την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου, μέχρι τη σοσιαλιστική Ισπανία.

Με τους σοσιαλιστές συντρόφους, πρέπει να συζητήσουμε για την τακτική, για τις θεωρητικές βάσεις του επαναστατικού κόμματος του προλεταριάτου. Όμως το παρελθόν δεν θα επιστρέψει. Θα βαδίσουμε ενωμένοι μέχρι την ολοκλήρωση της αστικοδημοκρατικής επανάστασης. Θα βαδίσουμε ενωμένοι για την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου και, ακολουθώντας το παράδειγμα του Μπολσεβικικού Κόμματος και του ηγέτη του, Στάλιν, θα φτιάξουμε το όπλο που θα μας δώσει τον οριστικό θρίαμβο του σοσιαλισμού στην Ισπανία (πανηγυρικά χειροκροτήματα).

Μετάφραση από τα γαλλικά σε αντιπαραβολή με το κείμενο στα ισπανικά

Το κείμενο στα γαλλικά υπάρχει και εδώ, από όπου και βασίστηκαν οι σημειώσεις στο κείμενο.

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: