Αλληλογραφία Στάλιν, Μολότοφ, Βοροσίλοφ με τον ισπανό σοσιαλιστή Λάργο Καμπαγιέρο (21/12/1936 – 12/01/1937)

80 χρόνια συμπληρώνονται σε δύο περίπου μήνες από την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου πολέμου και το κενό πληροφόρησης για τη στρατηγική και την τακτική του διεθνούς και ισπανικού κομμουνιστικού κινήματος είναι τόσο μεγάλο που δίνει λαβή σε διάφορους να το καταλαμβάνουν και να σπεκουλάρουν τόσο πολύ, ώστε να αποτελεί και ένας “πυλώνας” της επιχειρηματολογίας τους για να στρατολογούν μέλη.

Η σχετική, ωστόσο, σιωπή για την τακτική του κινήματος από όσους φέρονται να διεκδικούν την κληρονομιά του κομμουνιστικού κινήματος της Τρίτης Διεθνούς (μαρξιστές – λενινιστές) έχει να κάνει σαφώς με το ότι χρησιμοποιούν την ιστορία βασικά για να δικαιολογήσουν τη σημερινή τους τακτική, επειδή δεν ενδιαφέρονται να κάνουν σημερα πολιτικές συμμαχίες (που ήταν στο DNA των κομμουνιστών εκείνης της εποχής), οι οποίες μπορούν, σταθμίζοντας και τις διεθνείς εξελίξεις και αντιθέσεις, να προκαλούν ρήγματα στο κάθε φορά ευαίσθητο σημείο του αντιπάλου.

Δεν ήταν όμως από μόνο του το ΚΚ Ισπανίας που έκανε πράξη αδιανόητες – για πολλούς σημερινούς “σκληρούς” στην Ελλάδα – αναφορικά με την πλατύτητά τους πολιτικές συμμαχίες και οργανωτικές μορφές. Και εδώ, πρόκειται για άλλη μια χονδροειδή απόκρυψη – παραποίηση της πραγματικότητας από πολλούς από τους σημερινούς κομμουνιστές. Ήταν πολιτική απόφαση και του 7ου συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Αλλά ακόμα και “προσωπική” στάση των ίδιων των επιφανέστερων στελεχών του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, όπως ήταν οι Στάλιν, Μολότοφ και Βοροσίλοφ.

Η παρακάτω επιστολή που απευθύνουν οι τρεις τους στον ισπανό σοσιαλιστή ηγέτη Λάργο Καμπαγιέρο επιβεβαιώνει κάτι τέτοιο. Οι τρεις δεν αναφέρουν γενικώς και αορίστως την αναγκαιότητα δημιουργίας πλατιών κοινωνικών συμμαχιών: ρητά αναφέρουν και τις τάξεις και τα στρώματα (που είναι όχι μόνο η αγροτιά, αλλά και η μικρή καθώς και η μεσαία αστική τάξη), ρητά, όμως, αναφέρουν και τα συμφέροντα των τάξεων και στρωμάτων αυτών τα οποία πρέπει να προστατευτούν.

Επίσης, δεν αναφέρουν γενικώς και αορίστως την αναγκαιότητα πλατιών πολιτικών συμμαχιών, αλλά ρητά αναφέρουν και ποια ακόμα κόμματα πρέπει να περιλαμβάνει η συμμαχία αυτή (όχι μόνο με τους σοσιαλιστές, όπως προνοεί το ίδιο το γεγονός της αποστολής της επιστολής σε σοσιαλιστή ηγέτη, αλλά και με τους ρεπουμπλικανούς), και κάνουν και μια συγκεκριμένη πρόταση βασισμένη σε μια εκτίμηση – την οποια διαψεύδει ο Καμπαγιέρο – σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να προσελκυστούν τα πιο “δεξιά” τμήματα της συμμαχίας αυτής. Αποτελεί αυτό το σημείο και μια ακόμα θεωρητική συμβολή αναφορικά με τον πολυκομματισμό και το διαμοιρασμό της εξουσίας σε αυτό το στάδιο ενός εθνικού επαναστατικού πολέμου σε μια κατά βάση μικροαστική οικονομία με αρκετά σημάδια εξωκαπιταλιστικής (φεουδαρχικής) απόσπασης της υπεραξίας.

Ακόμα, σε αντίθεση με τη σημερινή πλειοψηφία της ελληνικής αριστεράς, οι Στάλιν, Μολότοφ και Βοροσίλοφ δεν αγνοούν τη σημασία που έχει η διεθνής διάσταση του εμφυλίου πολέμου, όχι μόνο αναφορικά με τις χώρες που παρεμβαίνουν, αλλά και αναφορικά με τη δημιουργία μιας διεθνούς κοινής γνώμης ευμενούς διακείμενης προς την ισπανική δημοκρατία (κάτι, δηλαδή, ακόμα πιο πλατύ από την ενεργό βοήθεια προς τη δημοκρατική Ισπανία μέσω π.χ. των διεθνών ταξιαρχιών).

Τέλος, όσον αφορά το λόγο για τον οποίο έστειλαν την επιστολή σε καποιον σοσιαλιστή και μάλιστα στο συγκεκριμένο, αυτό έχει να κάνει και με το ότι ο Λάργο Καμπαγιέρο, επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ισπανίας, ναι μεν ήταν κοντά στο Κομμουνιστικό Κόμμα, αλλά η πολιτική του διαπνεόταν και από αρχηγισμούς, αλλά και από ένα μίγμα δεξιών και αριστερίστικων ακροτήτων. Μ’ αυτά και μ’αυτά, δεν είναι λίγα όσα θυμίζουν είτε τη δική μας χώρα είτε τη δική μας αριστερά (στην πλειοψηφία της – ο μηδενισμός, αν δεν είναι ύποπτος, δεν συμβάλλει σε κάτι).

***

Επιστολή Στάλιν – Μολότοφ – Βοροσίλοφ στον ισπανό σοσιαλιστή Λάργο Καμπαγιέρο (21/12/1936)

okx2sh

Πανώ με απόσπασμα από το τηλεγράφημα του Στάλιν προς τον Ισπανικό λαό: «Αντιφασίστες Ισπανοί, εμπρός για τη νίκη επι του φασισμού. Μαζί σας βρίσκεται ο ρωσικός λαός».

Προς το σύντροφο Καμπαγιέρο,

ο πληρεξούσιος εκπρόσωπός μας, σύντροφος Ρόζενμπεργκ, μας μετέφερε την έκφραση των αδερφικών σας αισθημάτων προς εμάς. Επίσης, μας ανέφερε ότι εσείς αισθάνεστε απαράλλαχτα ενθουσιασμένος για το βέβαιο της νίκης. Επιτρέψτε μας να σας δώσουμε αδερφικές ευχαριστίες για τα συναισθήματα που εκφράσατε και να σας επισημάνουμε ότι εμείς ασπαζόμαστε την εμπιστοσύνη σας στη νίκη του ισπανικού λαού.

Κρίναμε και συνεχίζουμε να κρίνουμε πως είναι καθήκον μας, εντός των ορίων των δυνατοτήτων μας, να προστρέξουμε σε βοήθεια της ισπανικής κυβέρνησης, η οποία ηγείται της πάλης όλων των εργαζομένων, όλης της ισπανικής δημοκρατίας, ενάντια στην φασιστική κλίκα των στρατιωτικών, η οποία υποβοηθάται από τις διεθνείς φασιστικές δυνάμεις. Η ισπανική επανάσταση ανοίγει δρόμους οι οποίοι, από πολλές πτυχές, διαφέρουν από το δρόμο στον οποίο είχε βαδίσει η Ρωσία. Το καθορίζει αυτό η διαφορά δεδομένων σε κοινωνικό, ιστορικό και γεωγραφικό επίπεδο, οι απαιτήσεις της διεθνούς κατάστασης, οι οποίες είναι διαφορετικές από αυτές που υπήρχαν στη ρωσική επανάσταση. Είναι πολύ πιθανό ότι ο κοινοβουλευτικός δρόμος μπορεί να οδηγήσει σε μια διαδικασία ανάπτυξης της επανάστασης πιο αποτελεσματική από όσο στη Ρωσία.

Παρ’ όλα αυτά, πιστεύουμε ότι η εμπειρία μας, πάνω από όλα η εμπειρία του εμφυλίου πολέμου μας, κατάλληλα εφαρμοσμένη στις ιδιαίτερες συνθήκες του ισπανικού επαναστατικού αγώνα, μπορεί να έχει μια ορισμένη αξία για την Ισπανία. Σε αυτή τη βάση και έχοντας κατά νου τα επίμονα αιτήματά σας, τα οποία εδώ και καιρό μας έχει μεταφέρει ο σύντροφος Ρόζενμπεργκ, συμφωνήσαμε να θέσουμε στη διάθεσή σας, μια σειρά στρατιωτικών ειδικών, στους οποίους δώσαμε οδηγίες να συμβουλεύουν στο στρατιωτικό επίπεδο τους ισπανούς εκείνους αξιωματικούς που θα υποδείξετε εσείς.

01d84-rusia

Πανώ έκφρασης του θαυμασμού και της αδερφικής ευχαριστίας των Ισπανών προς το σοβιετικό λαό

Τους αναφέρθηκε με τρόπο ρητό να έχουν πάντοτε κατά νου ότι, με πλήρη συνείδηση της αλληλεγγύης μεταξύ σοβιετικού λαού και των λαών της ΕΣΣΔ, ο σοβιετικός ειδικός, όντας ξένος στην Ισπανία δεν μπορεί να είναι πραγματικά χρήσιμος παρά μόνο αν τηρεί αυστηρά το ρόλο του συμβούλου και μόνο του συμβούλου. Πιστεύουμε ότι με αυτό τον τρόπο θα χρησιμοποιήσετε εσείς τους συντρόφους μας στρατιωτικούς.

Σας ζητάμε να μας αναφέρετε σε φιλικό επίπεδο σε ποιο βαθμό οι σύντροφοί μας στρατιωτικοί εκπληρώνουν την αποστολή που τους αναθέτετε, καθώς, φυσικά, μόνο αν εσείς κρίνετε θετική τη δουλειά τους είναι δυνατό να παραμείνουν στην Ισπανία. Επίσης, σας ζητάμε να μας αναφέρετε ευθέως και χωρίς περιστροφές την άποψή σας για το σύντροφο Ρόζενμπεργκ: αν ικανοποιεί την ισπανική κυβέρνηση ή πρέπει να τον αντικαταστήσουμε από άλλον εκπρόσωπο.

Τέσσερις φιλικές συμβουλές υποβάλλουμε στην κρίση σας:

1)Θα χρειαζόταν να δοθεί προσοχή στους αγρότες, οι οποίοι έχουν μεγάλο βάρος σε μια αγροτική χώρα όπως είναι η Ισπανία. Θα ήταν ευκταία η έκδοση διαταγμάτων για το αγροτικό και το φορολογικό τα οποία θα ικανοποιούσαν τα συμφέροντα των αγροτών. Επίσης, θα ήταν χρήσιμο να τους προσελκύσετε στο στρατό και να σχηματίσετε στα μετόπισθεν των φασιστικών στρατιών ομάδες ανταρτών αποτελούμενες από αγρότες. Τα διατάγματα υπέρ των αγροτών θα μπορούσαν να διευκολύνουν αυτό το ζήτημα.

2)Θα ήταν χρήσιμο να προσελκύστε στο πλευρό της κυβέρνησης την μικρή και μεσαία αστική τάξη της πόλης, ή, σε κάθε περίπτωση, να της δώσετε τη δυνατότητα να υιοθετήσει μια στάση ευμενούς προς την κυβέρνηση ουδετερότητας, προστατεύοντάς την από απόπειρες κατασχέσεων και διασφαλίζοντας, στο μέγιστο δυνατό, την ελευθερία του εμπορίου. Σε αντίθετη περίπτωση, αυτά τα τμήματα θα ακολουθήσουν τους φασίστες.

3)Δεν πρέπει να απομακρύνεστε από τους ηγέτες των ρεπουμπλικανικών κομμάτων, αλλά, το αντίθετο, πρέπει να τους προσελκύσετε, να τους προσεγγίσετε και να τους κάνετε να προσχωρήσουν στην κοινή προσπάθεια της κυβέρνησης. Είναι ιδιαίτερα απαραίτητο να διασφαλιστεί η στήριξη της κυβέρνησης εκ μέρους του Αθάνια και της ομάδας του, κάνοντας ό,τι είναι εφικτό για να τους βοηθήσετε και να σταματήσετε τις ταλαντεύσεις του. Αυτό είναι επίσης απαραίτητο και για να εμποδίσετε τους εχθρούς της Ισπανίας να βλέπουν σε αυτή μια κομμουνιστική δημοκρατία και να εμποδίσετε την άμεση επέμβασή τους, η οποία συνιστά το μεγαλύτερο κίνδυνο για τη δημοκρατική Ισπανία.

4)Θα μπορούσατε να βρείτε την ευκαιρία για να δηλώσετε στον Τύπο ότι η κυβέρνηση της Ισπανίας δεν θα ανεχτεί καμία επίθεση ενάντια στην ιδιοκτησία και τα νόμιμα συμφέροντα των ξένων στην Ισπανία, των πολιτών των χωρών που δεν στηρίζουν τους φασίστες.

Με αδερφικούς χαιρετισμούς,

Στάλιν, Μολότοφ και Βοροσίλοφ

21 Δεκέμβρη 1936

***

Απάντηση Λάργο Καμπαγιέρο

Προς συντρόφους Στάλιν, Μολότοφ και Βοροσίλοφ,

Αγαπητοί μου σύντροφοι,

η επιστολή που κρίνατε σκόπιμο να μου στείλετε δια μέσου του συντρόφου Ρόζενμπεργκ μου έδωσε μεγάλη χαρά. Οι αδερφικοί σας χαιρετισμοί και η ένθερμη πίστη σας στη νίκη του ισπανικού λαού, μου προκάλεσαν μια βαθιά ικανοποίηση. Στον εγκάρδιό σας χαιρετισμό και στη φλογερή σας πίστη στη νίκη μας, απαντώ, με τη σειρά μου, με τα καλύτερα συναισθήματά μου.

24175477945_707673fd74_c

«Ζήτω τα μικρά παιδιά ολόκληρου του κόσμου και ειδικότερα τα σοβιετικά που βοηθούν αδερφικά τα αντιφασιστικά παιδιά της Ισπανίας». Από εκδήλωση ευχαριστίας των μικρών ισπανών.

Η βοήθεια που παρέχετε εσείς στον ισπανικό λαό και την οποία έχετε επιβάλλει οι ίδιοι, θεωρώντας την ένα καθήκον, ήταν και συνεχίζει να είναι προς μεγάλο όφελός μας. Να είστε σίγουροι ότι εμείς την εκτιμούμε στην αξία που της πρέπει.

Από τα βάθη της καρδιάς μας, εκ μέρους της Ισπανίας και ειδικότερα εκ μέρους των εργαζομένων, σας ευχαριστούμε για αυτή· ελπίζουμε ότι και στη συνέχεια, όπως μέχρι τώρα, τη βοήθεια και τις συμβουλές σας δεν θα τις στερηθούμε.

Έχετε δίκιο να επισημαίνετε την ύπαρξη σημαντικών διαφορών μεταξύ του τρόπου με τον οποίο αναπτύχθηκε η ρωσική επανάσταση και αυτού της δικής μας. Πράγματι, όπως εσείς οι ίδιοι επισημαίνετε, η συγκυρία είναι διαφορετική: οι ιστορικές συνθήκες του κάθε λαού, το γεωγραφικό περιβάλλον, το οικονομικό καθεστώς, η κοινωνική εξέλιξη, η πολιτιστική ανάπτυξη και, πάνω από όλα, η πολιτική και συνδικαλιστική ωριμότητα από τις οποίες προέκυψαν οι δύο επαναστάσεις είναι διαφορετικές. Όμως, απαντώντας στον υπαινιγμό σας, θα ήταν χρήσιμο να επισημάνω ότι, οποιαδήποτε κι αν ήταν η μοίρα που επιφυλάσσει το μέλλον στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, αυτή δεν απαντούν στις τάξεις μας, ούτε καν σε αυτές των ρεπουμπλικάνων, ενθουσιώδεις υποστηρικτές.

6397729581_c383abb08d_b

Άρθρο από την εφημερίδα του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ισπανίας, «Ο Σοσιαλιστής», με τίτλο: «Από την αστική δικτατορία, προτιμούμε τη σοσιαλιστική»

Οι σύντροφοι που ζητήσαμε και ήρθαν να μας βοηθήσουν, μας παρέχουν μεγάλες υπηρεσίες. Η μεγάλη σας εμπειρία είναι πολύ χρήσιμη και συμβάλει με τρόπο αποτελεσματικό στην υπεράσπιση της Ισπανίας στην πάλη της ενάντια στο φασισμό. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι υλοποιούν τα καθήκοντά τους με έναν πραγματικό ενθουσιασμό και εξαιρετικό θάρρος.

Αναφορικά με το σύντροφο Ρόζενμπεργκ, μπορώ με ειλικρίνια να σας πω ότι είμαστε ικανοποιημένοι από τη στάση του και τη δράση του σε εμάς. Εδώ όλοι τον αγαπούν. Εργάζεται πολύ, με υπερβολή, και διακινδυνεύει την κακή υγεία του. Σας είμαι πολύ ευγνώμων για τις φιλικές συμβουλές στις οποίες προβαίνετε στο τέλος της επιστολής σας. Τις θεωρώ μια απόδειξη της εγκάρδιας φιλίας σας και του ενδιαφέροντός σας για την καλύτερη έκβαση του αγώνα μας.

Πράγματι, το αγροτικό πρόβλημα στην Ισπανία είναι υψίστης σημασίας. Από την πρώτη στιγμή η κυβέρνησή μας ασχολήθηκε με την προστασία των καλλιεργητών, βελτιώνοντας σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό τις συνθήκες ύπαρξής τους. Προς τούτο, εκδώσαμε διάφορα σημαντικά διατάγματα. Όμως, δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε, ειδικά στην αρχή, τη διάπραξη καποιων ακροτήτων στην επαρχία, όμως διατηρούμε μεγάλη την ελπίδα ότι αυτές δεν θα επαναληφθούν.

Το ίδιο μπορώ να σας πω και για τη μικροαστική τάξη. Τη σεβαστήκαμε και σταθερά διατρανώνουμε το δικαίωμά της να ζει και να αναπτύσσεται. Προσπαθήσαμε και να την προσελκύσουμε υπερασπίζοντάς την ενάντια σε πιθανές επιθέσεις που μπορεί να δέχτηκε στην αρχή. Απολύτωε σύμφωνως είμαι με ό,τι λέτε σε σχέση με τις ρεπουμπλικανικές πολιτικές δυνάμεις. Προσπαθήσαμε, σε κάθε στιγμή, να τις συνδέσουμε με το έργο της κυβέρνησης και με τον αγώνα. Συμμετέχουν ευρέως σε όλους τους πολιτικούς και διοικητικούς οργανισμούς, τόσο τους τοπικούς και περιφερειακούς όσο και τους πανεθνικούς. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι ίδιες δεν κάνουν τίποτα για να δίνουν έμφαση στη δική τους πολιτική προσωπικότητα.

gce04Αφίσα της Περιφερειακής Οργάνωσης Βαλένθια του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ισπανίας, όπου αναγράφεται «Δουλειά στα μετόπισθεν: Οργάνωση, Πειθαρχία και Νίκη». Κυβέρνηση: Λάργο Καμπαγιέρο». Ο Λάργο Καμπαγιέρο ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας από τις 4 Σεπτεμβρίου 1936 ως τις 17 Μαΐου 1937. Συνελήφθη στη Γαλλία το 1940 από τους Ναζί, στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Σαχσενχάουεν και πέθανε στο Παρίσι το 1946.

Αναφορικά με τα συμφέροντα και τις ιδιοκτησίες των εγκατεστημένων στην Ισπανία ξένων πολιτών από χώρες που δεν βοηθούν τους στασιαστές, γίνονται σεβαστά και τίθενται υπό την προστασία της κυβέρνησης. Έτσι το κάναμε γνωστό σε πολλές περιπτώσεις και το κάνουμε. Και με κάθε βεβαιότητα, θα επωφεληθώ της πρώτης ευκαιρίας γα να το επαναλάβω ακόμα μια φορά σε όλο τον κόσμο.

Αδελφικοί χαιρετισμοί.

Φρανσίσκο Λάργο Καμπαγιέρο

Βαλένθια, 12 Γενάρη 1937

Σημείωση parapoda: Τα κείμενα στα ισπανικά υπάρχουν εδώ: http://www.iesmardearagon.es/documentos/histex.pdf.

Απόσπασμα της πρώτης επιστολής υπάρχει ήδη σε βιβλίο του 1953 και συγκεκριμένα, στο Jane Degras (Ed.): ‘Soviet Documents on Foreign Policy’, Τόμος 3, Λονδίνο, 1953, σ. 230. Συνεπώς, δεν κρίνεται επίφοβο το ότι από σοβιετικής (ρεβιζιονιστικής) πλευράς το κείμενο της πρώτης επιστολής εμφανίστηκε στην επίσημη εξάτομη εξιστόρηση του Ισπανικού Εμφυλίου Voina i revoliutsiia v Ispanii 1936-1939, του 1966-1977 (τ.1, σ.σ. 419-20). και στην ισπανική τετράτομη εκδοχή της με επιμέλεια της Dolores Ibárruri και άλλων, Μόσχα, εκδόσεις Πραγκρές, το 1967, δηλαδή, σε έτη κυριαρχίας του ρεβιζιονισμού και της επιβολής στους απανταχού κομμουνιστές της ρεβιζιονιστικής πολιτικής για άνευ όρων δημιουργία πολιτικών συμμαχιών, χωρίς τη διατήρηση, δηλαδή, της οργανωτικής, πολιτικής και ιδεολογικής αυτοτέλειας.

Advertisements

Tagged: , , , ,

4 thoughts on “Αλληλογραφία Στάλιν, Μολότοφ, Βοροσίλοφ με τον ισπανό σοσιαλιστή Λάργο Καμπαγιέρο (21/12/1936 – 12/01/1937)

  1. giwrgos Μαΐου 11, 2016 στο 7:34 πμ Reply

    Αρα:
    ΚΟΕ όπως η ΕΣΣΔ
    ρούντι ρινάλτι όπως ο σταλιν
    ΣΥΡΙΖΑ όπως το σοσιαλιστικό κόμμα ισπανίας του καμπαλέρο
    ελληνικές εκλογές 2016 όπως ο ισπανικός εμφύλιος

    Χειρότερη και από την πιό εκκωφαντική διάψευση μιας πολιτικής γραμμής είναι, νομίζω, η αυτογελοιοποίηση.

    • parapoda Μαΐου 11, 2016 στο 2:22 μμ Reply

      Το μήνυμά σου θα αφεθεί δημοσιευμένο εσαεί.Για να βλέπουν όλοι, και μακάρι κάποτε και εσύ, ότι για αυτό ακριβώς έκανε λόγο ο πρόλογος του κειμένου.
      Περιττό να αναφερθεί πως ούτε η ΚΟΕ αυτοαναγορεύτηκε σε πρωτοπορία της εργατικής τάξης, ούτε καν δήλωσε πως διαθέτει τις πολιτικές, οργανωτικές και ιδεολογικές προϋποθέσεις για αυτό (δεν είναι τυχαίο ότι της πήρε 20 χρόνια για να δεχτεί να χρησιμοποιεί τους όρους «κομμουνιστική» και «οργάνωση», σε αντίθεση με τα ποικιλώνυμα κόμματα). Ούτε θεώρησε «μάχη των μαχών» καποιες εκλογές, πολλώ δε μάλλον του 2015 (όπως εννοείς, κι όχι του ’16), ειδικά αφού ήδη είχε πάρει τις αποστάσεις της από την πολιτική ΣΥΡΙΖΑ (Συνδιάσκεψη ΚΟΕ Οκτώβρης 2014) και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (βλ.π.χ.http://archive.efsyn.gr/?p=235446 και την αντίδραση των «κύκλων ΣΥΡΙΖΑ» και τα υποβολιμιαία ερωτήματα).
      Σε κάθε περίπτωση, και για να μη στέκεται κανείς στην αντίκρουση των ταυτίσεων που κάνεις, μεγαλύτερη διάψευση που προκαλεί και αυτογελοιοποίηση ήταν η αυτοαναγόρευση σε πρωτοπορία και η περιχαράκωση ακριβώς τη στιγμή που ο λαός έψαχνε – στο δρόμο – να εκφραστεί πολιτικά. Το αντίθετο έκανε ο Τσίπρας (ενδιαφέρθηκε κυρίως για την εκλογική, ούτε καν κομματική έκφραση του λαού), και ο τότε ΣΥΡΙΖΑ, στάθηκε πιο ανοιχτός απέναντι στο κύμα αυτό του ριζοσπαστισμού του λαού (που η πλειοψηφία της αριστεράς αρνήθηκε την ύπαρξή του ή απέτυχε να βρει τις κατάλληλες οργανωτικές μορφές για να αποκτήσει έστω εκλογικούς δεσμούς μαζί του). Διάψευση, λοιπόν, και οργανωτικής και πολιτικής γραμμής, μάλλον οι μη συμμετέχοντες στο ΣΥΡΙΖΑ υπέστησαν. Απ’ αυτή την άποψη είναι που υπάρχουν ομοιότητες και διαφορές με τη σημερινή κατάσταση: στο «πνεύμα» και τη διάθεση έναντι των ριζοσπαστικών διαθέσεων του λαού, όχι στο αν υπάρχει Έλληνας Στάλιν ή ΕΣΣΔ. Καποιοι ούτε που είδαν το λαϊκό κύμα να φουντώνει (στο φούντωμα του οποίου είχαν, πάντως, και οι ίδιοι συμβάλλει).

  2. giwrgos Μαΐου 12, 2016 στο 11:15 πμ Reply

    Επειδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμμιά έλειψη πληροφόρησης- οι πάντες έχουν τοποθετηθεί – είναι ολοφάνερο ποιός αισθάνεται την ανάγκη να χρησιμοποιήσει την ιστορία για να δικαιολογήσει τις σημερινές επιλογές του. Το γελοίο είναι να βλέπει κάποιος, στην προσπάθειά του αυτή, ιστορικές αναλογίες εκεί που δεν υπαρχουν. Οι δυνάμεις που συνεργάστηκαν τοτε, δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε από άποψη ποσότητας (καθοριστική παράμετρος) , ούτε απο την άποψη της γενικότερης κατάστασης παγκόσμια και τοπικά τότε και τώρα. Είναι σα να θέλει κάποιος να κρυφτεί ενώ όλοι τον βλέπουν.
    Επίσης δεν είσαστε σεμνοί. Τι ανάγκη έχετε να παριστάνετε τους σεμνούς; Δεν σας πήρε 20 χρόνια να χρησιμοποιήσετε τις λέξεις «οργάνωση» και «κομμουνισμός». Τις χρησιμοποιούσατε μέχρι τα τέλη του 70, σταματήσατε για 20 χρόνια να τις χρησιμοποιείται- προφανώς γιατί δεν σας έκφραζαν πλέον και δεν τις υπερασπισθηκατε- και μετά από 20 χρόνια επανήλθατε, και μάλιστα σαν το δεύτερο σε δύναμη κομουνιστικό κόμμα μετά το ΚΚΕ (με τις πλάτες του ΣΥΡΙΖΑ ).

    Τώρα πρέπει να διαλέξετε. Ή βουλευτιλίκια και άλλα μεγαλεία – τα οποία όμως θα συνοδεύονται και από το ανάλογο φτύσιμο, ή «περιχαράκωση » στα πλαίσια μιας μικρής αλλά αξιοπρεπούς αριστερής οργανωσης , τέτοια που αντικειμενικά με την κατάσταση που υπάρχει σήμερα στον κόσμο και στο κίνημα, μπορεί να υπάρξει.

    Για τα περι ριζοσπαστικότητας κλπ, το θέμα είναι όχι αν την βλέπεις αλλά τι έκανες μ αυτή τη ριζοσπαστικότητα του κόσμου. Μήπως την προώθησες και την ανέβασες με την ενσωμάτωσή σου στο σύριζα; Εγώ νομίζω ότι χρησιμοποιήθηκες για να στηθεί ακόμα ένας πυλώνας στήριξης του αστικου πολιτικού συστήματος. Συνέβαλες να συκοφαντηθούν ακόμα μια φορά οι αριστερές ιδέες.

  3. parapoda Μαΐου 12, 2016 στο 1:48 μμ Reply

    Το μπλογκ υπάρχει καιρό πριν έρθει η «διάψευση της πολιτικής γραμμής» της οποιασδήποτε ΚΟΕ. Εξάλλου, όπως αναφέρεται στον πρόλογο, η χρησιμοποίηση της ιστορίας δεν γίνεται μόνο με την ιδιαίτερη ανάδειξη περιόδων της, αλλά και με την αποσιώπηση ιστορικών περιόδων. Δεν είναι όλες οι ιστορικές περίοδοι το ίδιο. Η αποσιώπηση της συγκεκριμένης περιόδου όμως είναι που έχει τις πιο αρνητικές περιπτώσεις, γιατί πρόκειται για την περίοδο «ενηλικίωσης» του κομμουνιστικού κινήματος. Με αυτή την αποσιώπηση συγκρούεται το μπλογκ, χωρίς φυσικά να απαρνείται άλλες περιόδους του κομμουνιστικού (και μετέπειτα αντιρεβιζιονιστικού κομμουνιστικού) κινήματος.
    Γελοιοποιείσαι όμως, και γελοιοποιείς και τις αριστερές ιδέες (αφού καμώνεσαι τον υπερασπιστή της αριστεράς έχοντας τόσο δογματικό-αποστεωμένο-κοκκαλωμένο σκεπτικό), με το να θεωρείς πως μόνο αν καποιος κουβαλά τον τίτλο «κόμμα», «οργάνωση» ή «κομμουνιστική» μπορεί να υπερασπίζεται τους όρους αυτούς, ενώ αν δεν τους κουβαλά, γιατί γνωρίζει ότι δεν έχει απαιτούμενες προϋποθέσεις σε καποια φάση (ασχέτως αν έστω τους έχει ως στόχους), δεν το υπερασπίζεται (δεν μιλώ για τον όρο «κομμουνισμός» γιατί είναι ακόμα πιο προφανές ότι μπορεί κανείς να τον υπερασπίζεται και χωρίς να είναι μέλος κόμματος ή οργάνωσης κομμουνιστικής).
    Και αγνοείς και τα στοιχειώδη, όταν θες να πεις πως μόνο εφόσον πληρούταν η «καθοριστική παράμετρος» έμπαιναν οι κομμουνιστές σε μέτωπα. Το ΚΚ Ισπανίας αποτελεί μια διάψευση όσων λες.
    Σε κάθε περίπτωση, διέσωσαν το αστικό πολιτικό σύστημα και το 1974 και το 1989 και το «ΚΚΕ εσ.» και το «ΚΚΕ»(όπως και το 2012), αλλά -αντικειμενικά και ασυνείδητα – και όσες οργανώσεις (παρά την μεγαλύτερη ανιδιοτέλειά τους) προτίμησαν το «μικρή αλλά αξιοπρεπής αριστερή οργάνωση», στριμωχνώμενες στο χώρο που το σύστημα ευχαρίστως τους παραχώρησε, μιας και δεν μπορεί χωρίς.. «εκτός των τειχών».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: