Κ.Κ. Ισπανίας: «Το Εθνικό Συμβούλιο Άμυνας δεν εργάζεται για την ειρήνη, αλλά για την παράδοση του Ισπανικού Λαού στο Φράνκο» (18/03/1939)

80 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την έναρξη του ισπανικού εμφυλίου, όταν οι φασίστες του Φράνκο εξεγέρθηκαν για να ανατρέψουν τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου. Πολλοί από τον επαναστατικό χώρο (βασικά, από αυτούς που δηλώνουν επαναστάτες) αρέσκονται να στέκονται στο ότι ο αγώνας ξεκίνησε πιο πολυκομματικός από άποψης συσχετισμού δύναμης, σε αντίθεση, δηλαδή, με ό,τι συνέβη π.χ. κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, αποφεύγουν να αναζητήσουν τα αίτια του γιατί ο συσχετισμός δύναμης στις τάξεις των αντιφασιστών άλλαξε υπέρ του Κ.Κ. Ισπανίας: αποφεύγουν να δουν το πρόβλημα που έχει η διασπαστική τους δράση, η ανοργανωσιά τους, το ότι αρνούνται να λάβουν υπ’όψη τις διεθνείς εξελίξεις. Δεν είναι τυχαίο ότι, αποφεύγοντας να δουν όλα αυτά, επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη ακόμα και σήμερα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ενίσχυση του αντιπάλου. Το χειρότερο από όλα, όμως, είναι ότι αποφεύγουν να μιλήσουν για το ρόλο τους κατά την λήξη του ισπανικού εμφυλίου, το Μάρτη του 1939, η οποία σαφώς και ήταν εξαιρετικά πρόωρη, αν λάβει κανείς υπ΄όψη ότι η δημοκρατική Ισπανία, παρά την απώλεια της Καταλονίας κρατούσε και την πρωτεύουσα και σχεδόν το 1/3 της χώρας. Αποφεύγουν να δουν ότι ο οπορτουνισμός τους ταλαντεύεται από τα πιο επαναστατικά ως τα πιο υποχωρητικά άκρα, που αγγίζουν τα όρια όχι απλώς της λούφας, αλλά της προδοσίας.

Φυσικά, και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, σε καμία περίπτωση, το ΚΚ Ισπανίας δεν αντιμετώπισε ως προδότες τους ελευθεριακούς και τους αναρχικούς εργάτες, και σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατό να διατυπώνεται τέτοιος ισχυρισμός για τους σημερινούς. Το ακριβώς αντίθετο, για μια αδερφική κριτική σε θέσεις και στάσεις χρειάζεται η μελέτη του Ισπανικού Εμφυλίου. Όπως, άλλωστε, θα δούμε και σε αυτό το κείμενο (που δημοσιεύεται το Μάρτη του 1939 μετά την ίδρυση του “Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας” που πρακτικά παρέδωσε τη δημοκρατική Ισπανία στο Φράνκο), όπως και σε πολλά άλλα άρθρα και του γραμματέα του κόμματος, Χοσέ Ντίαθ, το κόμμα πάντοτε έτεινε χείρα φιλίας, αδελφοσύνης και ενότητας. Από την αρχή ως το τέλος του πολέμου. Όμως, ο ίδιος ο πόλεμος και οι δυσκολίες του είναι που αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα του επαναστάτη και την αναποτελεσματικότητα των “επαναστατικών” φράσεων κενών περιεχομένου ή το ποιος επωφελείται από τυπικά “επαναστατικές” πράξεις, αλλα οι οποίες ουσιαστικά βοηθούν τους αντεπαναστάτες.

***

Το Εθνικό Συμβούλιο Άμυνας δεν εργάζεται για την ειρήνη, αλλά για την παράδοση του Ισπανικού Λαού στο Φράνκο

CASADO CASADO MANIFIESTO

Ο συνταγματάρχης Κασάδο στις 5 Μάρτη διαβάζει το μανιφέστο του ενάντια στο Νεγρίν και τη Δημοκρατία

Η κατάσταση στη χώρα μας, τις τελευταίες ημέρες εξελίσσεται με τέτοιο τρόπο, έχει αλλάξει τόσο βαθιά και με τέτοια ταχύτητα, που οι στρατιώτες στο μέτωπο, οι εργάτες, οι αγρότες και όλος ο λαός στα μετόπισθεν έχουν πέσει σε μια κατάσταση της πιο μεγάλης σύτχυσης και αναρωτιούνται με αγωνία, για ποιο λόγο έχουν συμβει όλα αυτά και τι θα φέρει το μέλλον.

Γιατί εξαφανίστηκε η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας η οποία, μετά την απώλεια της Καταλονίας, έχει ορίσει στα τρία σημεία του Φιγουέρας τους όρους μιας αξιοπρεπούς και έντιμης ειρήνης και στην ομποία έχουν εκδηλώσει την εμπιστοσύνη τους, μέχρι την τελευταία στιγμή, όλα τα κόμματα και οι οργανώσεις του Λαϊκού Μετώπου, όλοι οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί ηγέτες; 

Για ποιο λόγο έχει διασπαστεί και εξαφανιστεί το Λαϊκό Μέτωπο, το οποίο ήταν ο άξονας όλου του αγώνα και της εργασίας μας μετά τις 16 Φλεβάρη [1936] και τις 18 Ιούλη 1936; Και γιατί διασπάστηκε η ενότητα του λαού, και εξαπολύεται μια λυσαλλέα καταστολή ενάντια σε ένα από τα κόμματα του Λαϊκού Μετώπου, του Κομμουνιστικού Μετώπου το οποίο, καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, πάντοτε βρισκόταν στις πρώτες γραμμές της μάχης, με αυταπάρνηση, με πνεύμα αυτοθυσίας, με ασύγκριτο ηρωισμό;

Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι

Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για όλα αυτά; για την έλλειψη τάξης, για τη σύγχυση, για τον πανικό, για τη διχόνοια που σπέρνεται σε όλα τα μέρη και αντί να προσεγγίζουμε την ειρήνη, απομακρυνόμαστε από αυτή;

Το “Συμβούλιο Άμυνας” του κ. Μπεστέιρο και του συνταγματάρχη Κασάδο και ο προσφιλής τους Τύπος – ο μη προσφιλής κατεστάλη με τη βία – προβαίνουν καθημερινά σε διακηρύξεις και ανακοινώσεις, όμως ο λαός και ο στρατός δεν τους έχουν πια εμπιστοσύνη, γιατί κρίνουν από τα έργα, και όχι από τα λόγια, και αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι τα λόγια του “συμβουλίου”, δεν είναι παρά ψέμα και απάτη και τα έργα δεν ανταποκρίνονται σε τίποτα με τις επιθυμίες του λαού.

Οι κομμουνιστές θα εξοηγήσουμε στο λαό την αλήθεια και ο λαός ήδη γνωρίζει ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της επανάστασης και του πολεμου, ποτέ δεν τους εξαπατήσαμε, πάντοτε ήμαστε στο πλευρό του, παλεύοντας για το συμφέρον του, για το συμφέρον της Ισπανίας, ενάντια στο φασισμό, ενάντια στους ξένους εισβολείς και ενάντια σε όλους τους εχθρούς των εργαζομένων.

Λένε ότι οι κομμουνιστές αποπειράθηκαν να εξεγερθούν ενάντια στη Δημοκρατία και πως για αυτό πρέπει να διωχθούν.

Όμως όλοι γνωρίζουν πως αυτό είναι ένα ψέμα.

Υπήρξαν, πράγματι, σε αυτές τις ημέρες, εξεγέρσεις, όμως όχι από τους κομμουνιστές.

deb8ff982490fcdf7eb1d6a22c33dd39

Ο Κασάδο με το Μελχιόρ Ροντρίγκεθ, αναρχικό αξιωματούχο, ο οποίος μόλις φυλακίστηκε και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στη Μαδρίτη

Η πρώτη ήταν η εξέγερση στην Καρθαγένη, που ξέσπασε τη νύχτα της 4ης προς 5η Μάρτη. Ο συνταγματάρχης Κασάδο έκανε δηλώσεις στον Τύπο ψευδείς, ισχυριζόμενος ότι επρόκειτο για ένα κίνημα που προκλήθηκε από τη διαφωνία ανάμεσα στη διοίκηση των δυνάμεων της Καρθαγένης και της Κυβέρνησης Νεγρίν. Καποιοι άλλοι έσπευσαν να διαδώσουν το ψέμα ότι επρόκειτο για μια εξέγερση των κομμουνιστών. Σήμερα όλοι γνωρίζουν, και το αναγνωρίζει ο ίδιος ο Κυβερνήτης της Μούρθια και το Συμβούλιο Άμυνας, ότι επρόκειτο για μια εξέγερση των φασιστών, ότι η σημαία και τα συνθήματα των εξεγερμένων ήταν αυτά του Φράνκο και των ξένων εισβολέων, ότι οι εξεγερμένοι της Καρθαγένης απευθύνθηκαν στο Φράνκο ζητώντας του βοήθεια και ότι αυτός έστειλε προς βοήθειά τους το στόλο των συνωμοτών, με στρατεύματα αποβατικά. Και ποιοι αγωνίστηκαν ενάντια στους φασίστες της Καρθαγένης; Αγωνίστηκαν οι κομμουνιστές. Ποιοι συνέτριψαν τη φασιστική εξέγερση της Καρθαγένης; Τη συνέτριψαν δυνάμεις πιστές στη Δημοκρατία που διοικούσε ένας κομμουνιστής, ο συνταγματάρχης Ροντρίγκεθ, επικεφαλής της ένδοξης 11ης Μεραρχίας, και ο Βιρχίλιο Γιάνος, έντιμος σοσιαλιστής και υπέρμαχος της ενότητας. Αυτή είναι η αλήθεια που ο στρατός και ο λαός πρέπει να γνωρίζουν και ήδη γνωρίζουν.

Η δεύτερη εξέγερση, και πιο σοβαρή, που σημειώθηκε αυτές τις ημέρες, ήταν αυτή του συνταγματάρχη Κασάδο και της κλίκας των πολιτικών που του έδωσαν τη στήριξή τους. Καμία πολεμική ικανότητα δεν μπορεί να αλλάξει τα γεγονότα. Ο Κασάδο, ο Μπεστέιρο, ο Βενθεσλάο Καρίγιο και καποιοι πρώην της FAI και αναρχικοί, λιγότερο ή περισσότερο αμφίβολοι, και σαφώς λιγότερο Ισπανοί, εξεγέρθηκαν ενάντια στη νόμιμη κυβέρνηση της Δημοκρατίας, υποχρεώνοντάς την να εγκαταλείψει το έδαφος της Ισπανίας και κατέλαβαν την εξουσία με την απάτη και τη βία.

Οι κομμουνιστές δεν εξεγέρθηκαν

Οι κομμουνιστές ποτέ δεν αποπειράθηκαν ούτε σκέφτηκαν να εξεγερθούν. Το να εξεγείρεται κανείς σε στιγμές τόσο κρίσιμες, όταν ο λαός είναι στα όπλα ενάντια στο φασισμό και τον ξένο εισβολέα, είναι μια προδοσία, και ένα έγκλημα. Το να εξεγείρεται κανείς σημαίνει να διασπά την ενότητα του λαού, και οι κομμουνιστές ποτέ δεν έκαναν ούτε θα κάνουν τίποτα ενάντια στην ενότητα.

CASADO NACIONALES PUERTA DEL SOL

Στρατεύματα «Εθνικά» στην Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης στις 28 Μάρτη 1939

Γιατί, λοιπόν, υπήρξαν συγκρούσεις ανάμεσα στις δημοκρατικές δυνάμεις και μάχες στη Μαδρίτη; Γιατί οι διοικητές μερικών μονάδων της Μαδρίτης που πρόσκεινται στο Κομμουνιστικό Κόμμα παρέμειναν πιστοί στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, όπως επιτάσσει το καθήκον τους. Και ενάντια σε αυτούς τους πιστούς και τίμιους διοικητές, οι καταστροφικοί άνθρωποι του “Συμβουλίου Άμυνας” απέστειλαν άλλες δημοκρατικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν εξαπατηθεί από απατηλά συνθήματα, ξεκινώντας έναν μισητό εμφύλιο πόλεμο λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα χαρακώματα, και βάφοντας τα δολοφονικά χέρια τους με ισπανικό αίμα.

Αγωνιστήκαμε πάντοτε για το Λαϊκό Μέτωπο

Οι προβοκάτορες και τυχοδιώκτες που κάνουν λόγο για “εξέγερση των κομμουνιστών”, γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν εμείς επιθυμούσαμε να εξεγερθούμε, είχαμε τη δύναμη να το κάνουμε και να νικήσουμε. Όμως όλοι καταλαβαίνουν ότι, πέραν του ότι αυτό θα συνιστούσε ένα έγκλημα, κανένα συμφέρον δεν μπορούσε και δεν μπορεί να έχει το Κομμουνιστικό Κόμμα στο να κάνει πραξικόπημα και να καταλάβει την εξουσία σε μια στιγμή όπως αυτή, αναλαμβάνοντας έτσι μόνο του την ευθύνη μίας κατάστασης από την οποία μια ευνοϊκή διέξοδος μπορεί να επέλθει μόνο με την ενότητα όλων. Όσοι σήμερα διέσπασαν αυτή την ενότητα, έχουν σήμερα, και μόνο αυτή, την τρομερή ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο θα εξελιχθούν τα πράγματα και μία μέρα όχι μακρινή, ο λαός θα τους ζητήσει το λογαριασμό για όσα έχουν κάνει.

Η άτιμη εκστρατεία συκοφαντιών και ψεμάτων ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα, αυτή η εκστρατεία που καλλιεργούν οι εχθροί του λαοί, οι τροτσκιστές, πράκτορες του Χίτλερ, του Φράνκο και του Μουσολίνι, καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα, μπροστά στα γεγονότα που όλοι γνωρίζουν.

Λένε ότι οι κομμουνιστές ήθελαν και θέλουν να έχουν την εξουσία μόνοι, απομακρύνοντας από αυτή όλα τα άλλα κόμματα.

Όμως, ποιος δεν γνωρίζει ότι η πολιτική μας συνίστατο πάντοτε στο να κάνουμε όλα τα αντιφασιστικά κόμματα και οργανώσεις της χώρας να συμμετέχουν στην εξουσία;

Όταν οι αναρχικοί και καποιοι σοσιαλιστές, αγνοώντας το χαρακτήρα του πολέμου μας και της κατάστασης στην Ισπανία, ήθελαν να εκδιώξουν από την εξουσία και να συντρίψουν τους ρεπουμπλικάνους, οι κομμουνιστές υπερασπιστήκαμε τους τελευταίους, όπως και υπερασπιστήκαμε τους ισπανούς εργάτες από συμμορίες που τους ποδοπατούσαν στο όνομα του “ελευθεριακού κομουνισμού”, απαιτήσαμε να επικρατήσει σε όλη τη χώρα μια τέλεια τάξη, με το σεβασμό της δημοκρατικής νομιμότητας.

Όταν είχαμε καποιους που αντιτίθονταν στην είσοδο μιας αντιπροσωπείας της CNT στην Κυβέρνηση, ήταν η συντρόφισσά μας Πασιονάρια, τον Οκτώβρη του 1937, αυτή που ζήτησε αυτή την προσχώρηση για την οποία αγωνίστηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα μέχρι να την επιτύχει.

Και όταν, επανειλλημένα, απευθύνονταν στην καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος επιφανείς ελευθεριακοί ηγέτες προσφέροντάς μας μια συμμαχία για την εκδίωξη του Σοσιαλιστικού Κόμματος από την εξουσία, πάντοτε αντιτιθόμασταν.

CASADO TROPAS CASADISTAS 2

Τα στρατεύματα του Κασάδο στο κτίριο των Νέων Υπουργείων, τελευταίο οχυρό των κομμουνιστών στη Μαδρίτη, διακρίνονται από τα λευκά περιβραχιόνια

Δεν υπάρχει άλλο κόμμα που, όπως το δικό μας, να πάλεψε ώστε στην κυβέρνηση να εκπροσωπούνται πάντοτε όλα τα κόμματα, όλος ο αντιφασιστικός ισπανικός λαός.

Λένε ότι οι κομμουνιστές δεν είμαστε ένα ισπανικό κόμμα, μας κατηγορούν ότι είμαστε όργανα του εξωτερικού. Το έχουμε ακούσει κι άλλες φορές αυτό. Αυτά είναι συκοφαντίες που εξαπολύουν εναντίον μας οι κύριοι της CEDA και της Ισπανικής Φάλαγγας. Οι τροτσκιστές και οι FAIστες του “συμβουλίου” δεν έχουν καμία δάφνη πρωτοτυπίας. Με την πολιτική τους και τις εκστρατείες αναπαραγωγής των ψεμάτων, τοποθετήθηκαν στην ουρά του φασισμού. Όμως ο λαός μας γνωρίζει. Γνωρίζει τη δράση μας και τους ανθρώπους μας. Γνωρίζει το Χοσέ Ντίαθ, τον αρτοποιό από τη Σεβίλλη, ο οποίος αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην εργατική τάξη, στον αγώνα ενάντια στην αντίδραση και τοφ ασισμό, για την ενότητα του λαού. Γνωρίζει την Πασιονάριά μας, την ανθρακωρύχο από τη Χώρα των Βάσκων, ζωντανό σύμβολο της ισπανίδας γυναίακς, είδωλο όλων των γυναικών της Ισπανίας. Γνωρίζει τους Μοδέστο, Λίστερ, Σαντιάγο Καρίγιο και τους χιλιάδες αγωνιστές μας, παιδιά του λαού όλοι τους, ακούραστοι αγωνιστές για την ανεξαρτησία της χώρας τους.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα υπέρ της ανεξαρτησίας της Ισπανίας

Ποιο ήταν το κόμμα που πρώτο από όλλα, ενώ πολλοί ξόδευαν τις δυνάμεις του λαού σε άχρηστα και επικδίνδυνα πειράματα, εξωτερικών θεωριών, ύψωσε τη σημαία της ανεξαρτησίας της Ισπανίας; Είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα. Και είναι οι κομμουνιστές αυτοί που για αυτή την υπόθεση έχουν χύσει θαρραλέα το αίμα τους, έχουν δώσει τις μεγαλύτερες αποδείξεις αυταπάρνησης και θυσίας. Τα περίφημα “αποθέματα τροφής” που λένε ότι βρήκαν στην έδρα μας, δεν ήταν παρά αυτά που, όπως όλοι γνωρίζουν, η Επιτροπή για τη Βοήθεια στη Γυναίκα, η οποία έχει επικεφαλής την Πασιονάριά μας, μοίραζε στα εργοστάσια και στο λαό.

Μας κατηγορούν ως πράκτορες του εξωτερικού. Όμως είναι αλήθεια ή όχι ότι η πρόταση για δημιουργία του Συμβουλίου Άμυνας διατυπώθηκε στο Λαϊκό Μέτωπο, το οποίο εδώ και καιρό, την είχε απορρίψει, από έναν άγνωστο, ξένο, FAIστα, και, ως φαίνεται, πράκτορα μιας από τις χώρες που έχουν συμφέρον να διασπάσουν την ενότητά μας; Και ο κ. Μπεστέιρο, δεν είναι ένας πράκτορας της αγγλικής μυστικής αστυνομίας, όπως έχει δημοσιεύσει αυτές τις μέρες ο πιο έγκριτος Τύπος στο εξωτερικό; Και για ποιο λόγο ο συνταγματάρχης Κασάδο πριν κάνει το εγκληματικό του πραξικόπημα δεχόταν κάθε μέρα στο Γενικό του Επιτελείο μυστικούς πράκτορες από διάφορες χώρες και αντιδραστικούς από το εξωτερικό; Και οι τροτσκιστές, εμψυχωτές της πάλης ενάντια στους κομμουνιστές, δεν είναι πράκτορες της γερμανικής Γκεστάπο που σε όλο τον κόσμο επιδιώκουν να διασπάσουν την ενότητα των λαών, προς όφελος του γερμανικού και ιταλικού φασισμού;

INICIO GCE  SOCIALISTA 12 MARZO 39

Πρώτο καθήκον των «Σοσιαλιστών» στις 12 Μάρτη του 1939 η «μπολσεβικική εξέγερση», και έπειτα η ιταλογερμανική εισβολή…Δύο καρπούζια στη μία μασχάλη…

Η συνωμοσία από το εξωτερικό

Η αλήθεια, που ο λαός πρέπει να γνωρίζει, είναι ότι η συνωμοσία από την οποία προέκυψε το Συμβούλιο Άμυνας διαμορφώθηκε από ξένους και πράκτορες του εξωτερικού, από πράκτορες του φασισμού και από τα πιο αντιδραστικά στρώματα της ευρωπαϊκής ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης που επιθυμούν να αποσπάσουν από τον ισπανικό λαό την ελευθερία του, την ανεξαρτησία του, τις κοινωνικές κατακτήσεις του, και να εκμεταλλευτούν τα τέκνα της Ισπανίας, ως μισθοφόρους σε έναν νέο πόλεμο στην υπηρεσία ενός ξένου ιμπεριαλισμού.

Δεν προαλούν στο λαό μας τίποτε άλλο παρά αγανάκτηση αποτροπιασμό και αηδία οι τερατώδεις τροτσκιστικές συκοφαντίες, οι οποίες εξαπολύονται σήμερα ενάντια στη Σοβιετική Ένωση από το Συμβούλιο Άμυνας και τους προβοκάτορες που έχουν τεθεί υπό τις διαταγές του.

Η Σοβιετική Ένωση, ο μεγάλος αδελφός λαός που ζει ελεύθερος και ευτυχισμένος στη χώρα του σοσιαλισμού, μας βοήθησε καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου με αποδεδειγμένη ανιδιοτέλεια, γιατί γνώριζε ότι παλεύαμε, όπως αυτός, για την ελευθερία και για την ειρήνη. Είναι ο αρχηγός του παγκόσμιου προλεταριάτου, ο μεγάλος Στάλιν αυτός που διακήρυξε ενώπιον όλου του κόσμου ότι η υπόθεση του ισπανικού λαού είναι υπόθεση όλης της προοδευτικής ανθρωπότητας. Η Κομμουνιστική Διεθνής είναι η μόνη διεθνής οργάνωση που αγωνίστηκε πάντοτε προς βοήθειά μας, ενάντια στις ελλείψεις κατανόησης, τις ταλαντεύσεις και τις προδοσίες της σοσιαλδημοκρατίας, για να πετύχει όλοι οι προλετάριοι, όλοι οι εργαζόμενοι, όλοι οι ελεύθεροι και τίμιοι άνθρωποι, να ενώσουν τις δυνάμεις τους προς βοήθεια της Ισπανίας.

DSC_8209

«Η Ισπανία δεν θα γίνει ποτέ κομμουνιστική, ούτε φασιστική», αναφέρει σε πρωτοσέλιδο ο Μαρθελίνο Ντομίνγκο, ρεπουμπλικανο-σοσιαλιστής, στις 2 Νοέμβρη 1938, όπου οι ταλαντεύσεις των «δεξιών» συμμάχων στο Λαϊκό Μέτωπο, όπως είναι λογικό, εντείνονται.

Αυτό που ήταν και είναι η ανιδιοτελής και γενναία βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης προς τον ισπανικό λαό, το γνωρίζουν οι μαχητές μας, οι πιλότοι μας, οι τανκίστες μας, το γνωρίζει ο λαός της Μαδρίτης, ο οποίος θυμάται το Νοέμβρη του 1936, το γνωρίζουν οι ισπανίδες μητέρες, των οποίων τα παιδιά βρήκαν στη Σοβιετική Ένωση τη στοργή μιας δεύτερης πατρίδας. Και μια ακόμα φορά αναρωτιέται ο λαός: Για ποιο λόγο όλα αυτά; Η διαμαρτυρία είναι ξεκάθαρη και αυτονόητη.

Το πραξικόπημα του Κασάδο ενάντια στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με τη στήριξη των σοσιαλιστών – τροτσκιστών και των προβοκατόρων της FAI, η κατάλυση της δημοκρατικής νομιμότητας, η δημιουργία του Συμβουλίου Άμυνας, η βάρβαρη δίωξη ενάντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα και τους καλύτερους μαχητές του λαού, και αυτό το κύμα από τις τερατώδεις συκοφαντίες με τις οποίες γίνεται απόπειρα να εξαπατηθεί και να δηλητηριαστεί ολόκληρος ο λαός, όλα αυτά έχουν γίνει με ένα σκοπό, και αυτός ο σκοπός συνίσταται στην επιβολή διά της βίας και της απάντης στο λαό, ενός τερματισμού του πολέμου, διαφορετικού, αντίθετου από αυτόν που ο λαός επιθυμί και τον οποίο μπορεί να πετύχει, αν η ενότητα του λαού και του στρατού δεν διασπαστεί.

Τι είναι αυτό που επιθυμεί ο λαός; Ο λαός επιθυμεί την ειρήνη και οι κομμουνιστές επίσης επιθυμούμε την ειρήνη, όπως έχουμε ανοιχτά δηλώσει. Όμως, ποια είναι η ειρήνη που εμείς, ολόκληρος ο λαός επιθυμούμε; Μία ειρήνη που διασφαλίζει τρία πράγματα:

Πρώτον. Την ανεξαρτησία της χώρας μας, με την αποχώρηση από την Ισπανία όλων των στρατευμάτων που έχουν εισβάλλει.

Δεύτερον. Την εσωτική ελευθερία, με το λαό να είναι αυτός που να μπορεί να αποφασίσει το καθεστώς με το οποίο θα κυβερνάται η Ισπανία.

Και τρίτον. Την εξασφάλιση ότι δεν θνα υπάρχουν κανενός είδους αντίποινα, καμία δίωξη μετά τον τερματισμό του πολέμου, και όλοι οι Ισπανοί ενωμένοι, να μπορούμε να εργαστούμε για την ειρηνική ανασυγκρότηση της χώρας μας.

INICIO GCE SOCIALISTA 11 MARZO-1

«Βρισκόμαστε σε πόλεμο ανεξαρτησίας, ενάντια σε όλους τους πράκτορες των ξένων δυνάμεων», υπονοώντας και το Κ.Κ., αναφέρει σε πρωτοσέλιδό του ο «Σοσιαλιστής» στις 11 Μάρτη 1939, καπηλευόμενος το όνομα του ιδρυτή του, Πάμπλο Ιγκλέσιας

Ήταν δυνατό να πετύχουμε μια τέτοια ειρήνη, την οποία προσδοκά τόσο βαθιά όλος ο λαός;

Ναι, ήταν εφικτό. Το ισχυριζόμασταν πριν από το πραξικόπημα του Κασάδο και συνεχίζουμε να το ισχυριζόμαστε και σήμερα, χωρίς καμία αμφιβολία. Ήταν εφικτό, όμως για να πετύχουμε αυτή την ειρήνη, τι ήταν απαραίτητο;

Πρώτον: ήταν απαραίτητο να βασιζόμαστε και να θεμελιώνουμε όλη την πολιτική της κυβέρνησης στην ισχύ και την ενότητα του στρατού μας. Αυτός ο στρατός, ακόμα και σήμερα, παρά την τεράστια απώλεια της Καταλονίας, έχει πάνω από 70 μεραρχίες, με 800 κανόνια, με τανκς με αεροπορία. Είναι ένας στρατός ο οποίος ακόμα επιβάλλει το σεβασμό από πλευράς εχθρού, του οποίου οι δυνάμεις είναι πολύ καταβεβλημένες και επίσης επιθυμούν πάνω από ολα την ειρήνη. Στηριζόμενη στην απειλή για μια απελπισμένη αντίσταση αυτού του στρατού, έπρεπε και μπορούσαμε να επιβάλλουμε στον εχθρό την τίμια και αξιοπρεπή ειρήνη που χρειάζεται ο λαός.

Δεύτερον. Ήταν απαραίτητο να διατηρήσουμε πάση θυσία την ενότητα όλου του λαού, χωρίς αποκλεισμό κανενός, ούτε των ρεπουμπλικάνων, ούτε των ελευθεριακών, ούτε των κομμουνιστών.. Η ηενότητα ήταν πάντοτε το οχυρό μας, και έπρεπε να συνεχίσει να είναι επίσης για την επίτευξη της ειρήνης, γιατί μόνο η ενότητα θα μπορούσε να επιβάλλει στον εχθρό να μας σεβαστεί. Διασπώντας την ενότητα αυτή, είναι επόμενο όλη η χώρα να πέσει σε πλήρη αταξία, στη σύγχυση, στον πανικό, και σε τέτοιες συνθήκες είναι παράλογο να ελπίζει κανείς ότι ο εχθρός θα αποδεχτεί ή θα συνεχίσει να συζητά τους όρους μας.

Τρίτον. Οι κομμουνιστές πάντοτε λέγαμε ότι η διεθνής κατάσταση έπρεπε να πάρει μια νέα πορεία, για την οποία οι δημοκρατικές δυνάμεις επιτέλους θα καταλάβαιναν την αναγκαιότητα, απέναντι στη βάρβαρη επίθεση των φασιστικών δικτατοριών, να αντιταχθούν με αποφασιστικότητα. Και αυτό είναι καριβώς ότι συμβαίνει σήμερα μετά την κατάκτηση της Τσεχοσλοβακίας από το γερμανικό φασισμό. Η πολιτική μας, η οποία ήταν η πολιτική της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, ήταν μια πολιτική ορθή, και το πραξικόπημα του Κασάδο, σήμερα, αφαιρεί από τον ισπανικό λαό τη δυνατότητα να επωφεληθεί από τη νέα διεθνή κατάσταση για να βρει νέα στηρίγματα στην πάλη του για την ανεξαρτησία και την ελευθερία.

Με την ενότητα, θα πετυχαίναμε τη νίκη

Αν παρέμεναν ανέπαφες η ενότητα του λαού στο Λαϊκό Μέτωπο, η ισχύς και η ενότητα του Στρατού, και ήμαστε σε θέση να αξιοποιήσουμε τη νέα διεθνή κατάσταση, σήμερα η ειρήνη με ανεξαρτησία και ελευθερία δίχως αντίποινα θα ήταν βέβαιη. Και λέμε επιπροσθέτως: ήταν επίσης βέβαιο ότι θα είχαμε μπορέσει να σώσουμε μερικές κοινωνικές κατακτήσεις που είχε πετύχει η Δημοκρατία υπέρ των αγροτών και της εργατικής τάξης. Οι αγρότες δεν θα είχαν σήμερα τη σχεδόν βέβαιη προοπτική να επιστρέψουν ως λάφυρα στος παλιούς caciques, ούτε οι εργάτςε τη σχεδόν βέβαιη προοπτική να επιστρέψουν σε καθεστώς σκλάβου.

Το Συμβούλιο του Μπεστέιρο, του Βενθεσλάο Καρίγιο και του Κασάδο έγινε με τη στήριξη της FAI και των σοσιαλιστών τροτκιστών, και ήταν το αντίθετο από αυτό που χρειαζόταν. Διέσπασε την ενότητα του Στρατού, εξαπολύοντας έναν εμφύλιο πόλεμο. Αποκεφάλισε το στρατό από τις καλύτερες διοικήσεις του, ρίχνοντας τη μάζα των στρατιωτών στη σύγχυση και στην απώλεια ηθικού. Και ενώ γινόταν λόγος για ειρήνη χωρίς αντίποινα και διώξεις, άρχισαν να προβαίνουν σε αντίποινα και διώξεις εναντια στο Κομμουνιστικό Κόμμα, θέτοντας τους κομμουνιστές εκτός νόμου, λεηλατώντας τα γραφεία μας, συλλαμβάνοντας τα μέλη μας, στέλνοντας στα πολεμικά συμβούλια τους στρατιώτες που ήταν “ένοχοι” μόνο για την αφοσίωσή τους στο δημοκρατικό καθεστώς.

la-guerra-civil-espaola-19361939-78-728

Φασίστες στους δρόμους της Μαδρίτης στις 28 Μάρτη 1939

Η Χούντα και οι ξένες συμμαχίες της

Όλα αυτά σημαίνουν ότι το Συμβούλιο Άμυνας δεν δημιουργήθηε για να φέρει μια έντιμη και αξιοπρεπή ειρήνη, αλλά με άλλο σκοπό, το σκοπό της παράδοσης του ισπανικού λαού στο Φράνκο, το φασισμό και τους ξένους εισβολείς. Σε αυτό μας οδηγεί η πολιτική του Συμβουλίου, η οποία είναι η πολιτική της Συμφωνίας της Βεργκάρα (σ.parapoda:υπογράφτηκε στις 31 Αυγούστου 1839 και τερμάτισε τον πόλεμο μεταξύ του ισαβελιστή στρατηγού Εσπαρτέρο και 13 εκπροσώπων του καρλιστή στρατηγού Μαρότο). Και για να γίνει εφικτή αυτή η ύπουλη προδοσία, είναι που το Συμβούλιο Άμυνας διέσπασε την ενότητα του λαού, αποδιοργανώνει το στρατό, διώκει το Κομμουνιστικό Κόμμα. Δολοφονώντας τους κομμουνιστές νομίζουν ότι θα αποσπάσουν τη χάρη του Φράνκο. Όμως η δίωξη ενάντια στους κομμουνιστές είναι μόνο η αρχή της αιματηρούς καταστολής στην οποία οι προδότες αυτοί παραδίδουν όλο το λαό της Ισπανίας.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα καταγγέλλει με αγανάκτηση και αηδία αυτή την ατιμία και απευθύνεται σε όλους τους εργάτες, όλους τους αγρότες, τους επαγγελματίες και από τις πολιτοφυλακές βγαλμένους στρατιωτικούς, σε ολόκληρο το λαό, ώστε, να μην αφήσει ένα λεπτό και την παραμικρή δυνατότητα που να μην αντιταχθεί σε αυτή την προδοσία, και να επιβάλλει την επιστροφή προς την ενότητα και μια πραγματική πολιτική ειρήνης.

Απευθυνόμαστε στους σοσιαλιστές εργάτες και όλα τα μέλη της UGT, τους ελευθεριακούς εργάτες και όλα τα μέλη της CNT: Οι Μπεστέιρο και Βενθεσλάο Καρίγιο έχουν παραδώσει το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα στον τροτσκισμό ενάντια στην επαναστατική πολιτική, παραδίδουν το ένδοξο Κόμμα του Πάμπλο Ιγκλέσιαας, του Γκονζάλεθ Πένια και του Νεγρίν, στον αιματηρό δρόμο του Νόσκε. Όχι, η σημαία του ΣΕΚΙ δεν μπορεί να λερωθεί με το αίμα των εργατών, με το αίμα των κομμουνιστών. Οι προβοκάτορες της FAI και του Συνδικαλιστικού Κόμματος δεν μπορούν να μιλούν και να δρουν στο όνομα της εργατικής μάζας της CNT. Δεν έχει τίποτε το κοινό με τα ελευθεριακά ιδανικά αυτό το έγκλημα που είναι η δολοφονία κομμουνιστών για να ανοίξουν στο Φράνκο τις πύλες της Ισπανίας. Εργάτες και στρατιώτες της CNT, που παλέψατε μαζί μας σε εκατοντάδες μάχες, που ανακατέψατε το αίμα σας με το δικό μας στα οχυρά της Μοντάνια, στη Μαδρίτη το Νοέμβρη του 1936, στο Τερουέλ στην Αραγονία και την Καταλωνία, μην επιτρέψετε να πέσει πάνω σας η κατάρα που ακολουθεί τον Κάιν, δολοφόνο του αδερφού του. Μην επιτρέψετε να πέσει στη CNT η τραγική ιστορική ευθύνη του τερματισμού του πολέμου με προδοσία στην υπηρεσία καποιων φιλόδοξων και μη αφοσιωμένων στρατιωτικών, σε συμμαχία με το Μπεστέιρο, τον προδότη και παντοτινό δειλό, βοηθώντας στην προετοιμασία της θριαμβευτικής εισόδου στη Μαδρίτη και το Λεβάντε των στρατευμάτων του Φράνκο, στη δολοφονία επαναστατών και εργαζομένων και στην καταστροφή όλων των κατακτήσεων του λαού που οι φασίστες σχεδίασαν.

Vanguardia Final de la Guerra

Η εφημερίδα «Ισπανική Πρωτοπορία» της 29ης Μάρτη 1939 ανακοινώνει την «ενσωμάτωση» της Μαδρίτης στην Ισπανία…

Απευθυνόμαστε στους έντιμους επαγγελματίες στρατιωτικούς, σε αυτούς που το κόμμα μας βοήθησε κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, από την πρώτη ημέρα του πολέμου, και έχουν υπογράψει μαζί μας ένα σύμφωνο τιμής το οποίο δεν μπορούν να μην τιμήσουν. Απευθυνόμαστε σε όλους όσους κατά τη διάρκεια του πολέμου βρήκαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα τον οργανισμό που τους κατάλαβε και τους στήριξε κατά την εργασία τους υπέρ του λαού και της Ισπανίας.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν έχει ούτε την παραμικρή ευθύνη για τα πρόσφατα γεγονότα. Μόλις έμαθε τη δημιουργία του Συμβουλίου πρότεινε στο Νεγρίν να κάνει μια προσπάθεια για να φτάσει σε μια συμφωνία και να σώσει την ενότητα. Το Συμβούλιο απέρριψε αυτή την πρόταση. Προσφέραμε στο Συμβούλιο την προσχώρησή του σε αυτό υπό τον όρο να πάψουν οι διώξεις και να επανέλθει μια πολιτική ενότητας. Οι κομμουνιστές της Μαδρίτης απευθύνθηκαν δύο φορές στο Συμβούλιο, προτείνοντας να σταματήσει η μάχη. Το Συμβούλιο, το οποίο αποδέχτηκε τις προτάσεις τους, σήμερα δεν τις εφαρμόζει. Με κάθε μέσο προσπαθήσαμε να σώσουμε την κατάσταση.

Σήμερα τα γεγονόταν επιταχύνονται προς την υλοποίηση των σχεδίων που έχουν οι άνθρωποι του Συμβουλίου. Μετά τη διάσπαση της ενότητας και του Στρατού, αυτοί οι άνθρωποι θα αποδεχτούν την παράδοση στο Φράνκο, και ο λαός που επιθυμεί και μπορεί να πετύχει την ειρήνη, θα βρεθεί υποταγμένος στο φασισμό και στους ξένους εισβολείς. Οι ισπανοί στρατιώτες, αντί να επιστρέψουν στα σπίτια τους, θα υποχρεωθούν να παραμένουν στα όπλα υπό τις εντολές των Μουσολίνι και Χίτλερ στον πόλεμο που αυτοί οι αλήτες εκαπολύουν εναντια στους λαούς της Ευρώπης. Η γη θα επιστρέψει στους μεγαλοκτηματίες και ο εργάτης θα χάσει τα κεκτημένα του. Αυτό είναι το πιο πιθανό αποτέλεσμα που θα επιφέρει το έργο που υλοποιεί ο Κασάδο, ο Μπεστέιρο, ο Βενθεσλάο Καρίγιο, οι τροτσκιστές και η FAI, εξαπατώντας την εργατική μάζα της CNT και όλο το λαό.

81E

Τα στρατεύματα του Φράνκο εισέρχονται στη Μαδρίτη (28/03/1939)

Πάντοτε στη θέση μας υπέρ της ανεξαρτησίας της Ισπανίας

Υπάρχει ακόμα δυνατότητα να αποφύγουμε να συμβούν αυτά;

Δηλώνουμε ότι στο βαθμό που έστω και μία πιθανότητα υπάρχει, οι κομμουνιστές θα βρισκόμαστε στη θέση μας, μαζί με όλους όσους αποπειραθούν οποιαδήποτε στιγμή, να επαναφέρουν την ενότητα του λαού και του στρατού και να αντιμετωπίσουν τον ξένο εισβολέα, και ταυτόχρονα τους πράκτορές τους στο στρατόπεδό μας.

Το κόμμα μας δεν σταμάτησε και δεν θα σταματήσει να εργάζεται, να αγωνίζεται, στο λαό και το στρατό, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που του προσφέρονται.

Παλέψαμε και συνεχίζουμε να παλεύουμε για την ανεξαρτησία της Ισπανίας και για την ειρήνη. Όμως, την ημέρα που ο Φράνκο και οι υπηρέτες του αποπειραθούν να μετατρέψουν το στρατό και το λαό της Ισπανίας σε μισθοφορικό στράτευμα στην υπηρεσία του γερμανικού και ιταλικού φασισμού, στον πόλεμο ενάντια στους υπόλοιπους, ελεύθερους λαούς της Ευρώπης, με όλα τα μέσα θα επιδιώξουμε να το εμποδίσουμε και σύνθημά μας θα είναι η ήττα του ισπανικού φασισμού και των στρατιωτικών του δυνάμεων, ήττα για την οποία θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις.

Αγωνιστήκαμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τη Δημοκρατία, για ένα καθεστώς ελευθερίας και δημοκρατίας που να επιτρέψει στον ισπανικό λαό να επιλύσει, εν ειρήνη, τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματά του, το πρόβλημα της γης, της οικονομικής ανάκαμψης της Ισπανίας, της χειραφέτησης της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων.

Αγωνιστήκαμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ενότητα της εργατικής τάξης και όλου του λαού, για το Λαϊκό Μέτωπο. Επιθυμούμε την ενότητα με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, το οποίο δεν συγχέουμε με τους τροτσκιστές που είναι συνένοχοι με το συνταγματάρχη Κασάδο. Επιθυμούμε την ενότητα με τους ελευθεριακούς εργάτες που σύντομα θα μάθουν ότι ο δρόμος της προδοσίας στον οποίον επιθυμούν να τους οδηγήσουν οι FAIστες και οι συνδικαλιστές” του Συμβουλίου, δεν μπορεί να είναι, δεν είναι ο δικός τους δρόμος.

Η σημαία της ενότητας, της δημοκρατίας, της ειρήνης του Λαϊκού Μετώπου συνεχίζει να είναι η σημαία του Κομμουνιστικού Κόμματος. Για αυτή συνεχίζει και θα συνεχίσει τον αγώνα στις νέες συνθήκες, και η πίστη μας στην πορεία της εργατικής τάξης και της Ισπανίας ποτέ δεν θα εκλείψει.

Κάτω οι προδότες της Ισπανίας, οι συνένοχοι και οι πράκτορες του φασισμού!

Ζήτω η ανεξαρτησία της Ισπανίας!

Ζήτω η ενότητα του λαού!

Ζήτω το Λαϊκό Μέτωπο!

Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας, ηρωική και ανιδιοτελής πρωτοπορία της εργατικής τάξης και του ισπανικού λαού!

Μαδρίτη, 18 Μάρτη 1939

Η Κεντρική Επιτροπή

του Κ.Κ. Ισπανίας

Advertisements

2 thoughts on “Κ.Κ. Ισπανίας: «Το Εθνικό Συμβούλιο Άμυνας δεν εργάζεται για την ειρήνη, αλλά για την παράδοση του Ισπανικού Λαού στο Φράνκο» (18/03/1939)

  1. Δημήτρης Ιουλίου 19, 2016 στο 7:19 πμ Reply

    Ενώ τον Ροντρίγκεθ στο κείμενο τον αναφέρετε ως κομμουνιστή ηγέτη στη λεζάντα της από πάνω φωτογραφίες τον αναφέρετε ως αναρχικό. Τι ισχύει;

  2. parapoda Ιουλίου 19, 2016 στο 1:02 μμ Reply

    Το κείμενο του Κ.Κ. αναφέρεται σε άλλον άνθρωπο, τον Joaquín Rodríguez López, επικεφαλής της μεραρχίας από τις 30 Απρίλη 1938 ως το τέλος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: