Για τον πολιτικό αγώνα που οδήγησε στον Οκτώβρη (Στάλιν: Η προσωρινή κυβέρνηση & Η σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας, 18-25/04/1917)

Στο έκτο μέρος του αφιερώματος για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, το οποίο επικεντρώνεται στον πολιτικό αγώνα που προηγήθηκε αυτής, με την ανάδειξη και εκμετάλλευση των λαθών των αντιπάλων και τη διατύπωση (ή και απόσυρση) των κατάλληλων κάθε φορά συνθημάτων, υπάρχουν άλλα δύο επίκαιρα για το σήμερα άρθρα του Στάλιν από τον 3ο τόμο των “Άπαντών” του. Αφορούν το ζήτημα της υποστήριξης μιας κυβέρνησης που δηλώνει “δικιά μας”. Όπως είναι αναμενόμενο, γενικά, κριτήριο της αλήθειας είναι η πράξη. Στην πολιτική, ωστόσο, πρέπει, πέραν αυτού του κριτήριου, να εξετάζουμε και αν σημειώνονται αλλαγές στην ταξική σύνθεση του επαναστατικού μετώπου από φάση σε φάση της επαναστατικής διαδικασίας. Εν προκειμένω, μπορεί στην πρώτη φάση της επαναστατικής διαδικασίας, ακόμα και καπιταλιστές να ήταν υπέρ της πτώσης του τσάρου, στην αμέσως επόμενη φάση όμως, έπαιξαν ακόμα και με το σενάριο της παλινόρθωσής του. Το επαναστατικό μέτωπο, λοιπόν, ενίοτε, δεν χρειάζεται να φοβάται τη ρήξη με πρώην συμμάχους, όταν η νέα κατάσταση έχει θέσει αυτούς στο αντίπαλο στρατόπεδο. Αρκεί να μελετούμε προσεκτικά ποια είναι η νέα κατάσταση και ποια η πραγματική διάταξη δυνάμεων.

Στο σημείο αυτό το δεύτερο άρθρο είναι αποκαλυπτικό. Οι πρώην “σύμμαχοι” ενίοτε μπορεί να εκβιάζουν. “Προσοχή”, μας λένε σήμερα στην Ελλάδα κάποιοι, “καραδοκεί ο Κούλης”. Και πέραν του ότι αυτό λειτουργεί εκβιαστικά, και ότι ο ρεφορμισμός είναι προθάλαμος του φασισμού, η συζήτηση περί υποστήριξης ή όχι, ή η διατύπωση του συνθήματος περί ανατροπής ή όχι μιας κυβέρνησης που εκφράζει το χτες, επ’ουδενί δεν πρέπει να μας κάνει να θέτουμε σε δεύτερη μοίρα ή και να αναστέλλουμε, χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι (μιας και η «πολιτικολογία» είναι βολικό πράγμα), το πιο σημαντικό: τη δημιουργία των όρων για μια φιλολαϊκή ανατροπή της όποιας κυβέρνησης, την οργανωτική δουλειά, τη σύνδεση με τις λαϊκές μάζες στη βάση των προβλημάτων τους, τη δημιουργία, με λίγα λόγια, του πολιτικού εκείνου κόμματος που θα τις προσανατολίσει στο δρόμο της επαναστατικής επίλυσης των προβλημάτων τους. Επαναστατικής επίλυσης, στη βάση, όμως, του πραγματικού εδάφους: σε επίπεδο, δηλαδή, “χώρας”. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να ορίζεται συγκεκριμένα, πρακτικά, το ζήτημα της εξουσίας.

Το α’ μέρος: Στάλιν: Για τα σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών & Σχετικά με τον πόλεμο (14-16/03/1917)

Το β’ μέρος: Στάλιν: Στο δρόμο για τα υπουργικά χαρτοφυλάκια & Οι όροι της νίκης της ρωσικής επανάστασης (17-18/03/1917)

Το γ’ μέρος: Στάλιν: Η κατάργηση των εθνικών περιορισμών & Είτε – Είτε (25-26/03/1917)

To δ’ μέρος: Στάλιν: Ενάντια στην ομοσπονδιακή οργάνωση & Αυτοκριτική (28/03/1917)

Το ε’ μέρος: Στάλιν: Δύο Αποφάσεις & Η γη στους αγρότες (11-14/04/1917)

Η προσωρινή κυβέρνηση

Λόγος στη συγκέντρωση του Βασίλεφσκι Όστροφ

18 του Απρίλη (1 του Μάη) 1917

Στην πορεία της επανάστασης δημιουργήθηκαν στη χώρα μας δύο εξουσίες: η Προσωρινή κυβέρνηση, που την εξέλεξε η Δούμα της 3 του Ιούνη, και το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών που το εκλέξανε οι εργάτες κι οι φαντάροι.

Οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο αυτές εξουσίες οξύνονται ολοένα και περισσότερο, η συνεργασία που υπήρχε ανάμεσά του αδυνατίζει και θα ήταν εγκληματικό από μέρους μας αν κρύβαμε αυτό το γεγονός.

Η κεφαλαιοκρατία έθεσε πρώτη ζήτημα για τη δυαδική εξουσία, πρώτη αυτή πρότεινε να κάνουμε εκλογή: είτε Προσωρινή κυβέρνηση, είτε Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Θα ήταν ανάξιο από μέρους μας αν αποφεύγαμε την απάντηση σ’ ένα ερώτημα που μπήκε τόσο καθαρά. Οι εργάτες κι οι φαντάροι πρέπει να δηλώσουν καθαρά και ξάστερα: ποια από τις δύο κυβερνήσεις θεωρούν δικιά τους, την Προσωρινή κυβέρνηση ή το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών;

Μιλάνε για εμπιστοσύνη προς την Προσωρινή κυβέρνηση και λένε πως είναι απαραίτητη αυτή η εμπιστοσύνη. Πώς μπορεί όμως να έχει κανείς εμπιστοσύνη σε μια κυβέρνηση, που η ίδια δεν έχει στο πιο σοβαρό και βασικό ζήτημα καμιά εμπιστοσύνη στο λαό; Τώρα έχουμε πόλεμο. Ο πόλεμος αυτός γίνεται με βάση τις συμφωνίες με την Αγγλία και τη Γαλλία, που έκλεισε ο τσάρος πίσω από την πλάτη του λαού και που επικυρώθηκαν από την Προσωρινή κυβέρνηση χωρίς τη συγκατάθεση του λαού. Ο λαός έχει το δικαίωμα να γνωρίσει το περιεχόμενο αυτών των συμφωνιών, οι εργάτες κι οι φαντάροι έχουν το δικαίωμα να μάθουν για ποιο σκοπό χύνουν το αίμα τους. Πώς όμως απάντησε η Προσωρινή κυβέρνηση στην αξίωση των εργατών και των φαντάρων να δουν οι συμφωνίες αυτές τη δημοσιότητα;

Απάντησε με τη δήλωση ότι οι συμφωνίες παραμένουν σε ισχή.

Όμως τις συμφωνίες η Προσωρινή κυβέρνηση δεν τις δημοσίευσε κι ούτε σκέφτεται να τις δημοσιεύσει!

Δεν είναι ξεκάθαρο ότι η Προωρινή κυβέρνηση κρύβει από το λαό τους πραγματικούς σκοπούς του πολέμου και κρύβοντάς τους δείχνει μ’ αυτό ότι δεν έχει καθόλου εμπιστοσύνη στο λαό; Πώς μπορούν οι εργάτες κι οι αγρότες να έχουν εμπιστοσύνη στην Προσωρινή κυβέρνηση, που η ίδια δεν τους έχει εμπιστοσύνη στο πιο σοβαρό και βασικό ζήτημα;

Μιλάνε ότι πρέπει να υποστηριχτεί η Προσωρινή κυβέρνηση, ότι είναι ανάγκη να υποστηριχτεί. Κρίνετε όμως μόνοι σας: Μπορεί σε επαναστατική εποχή να υποστηρίξει κανείς μια κυβέρνηση, που από την πρώτη στιγμή του σχηματισμού της βάζει φρένο στην επανάσταση; Ως τώρα είχαμε αυτή την κατάσταση, ότι η επαναστατική πρωτοβουλία και τα δημοκρατικά μέτρα ξεκινούσαν από το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών και μονάχα απ’ αυτό. Η Προσωρινή κυβέρνηση εναντιωνόταν πεισματάρικα και μονάχα εκ των υστέρων συμφωνούσε με το Σοβιέτ, κι αυτό γινόταν μόνο ως ένα σημείο και στα λόγια, ενώ στην πράξη έβαζε εμπόδια.

Αυτό γίνεται και ως τα σήμερα. Πώς μπορεί όμως μέσα στη φωτιά της επανάστασης να υποστηρίζει κανείς μια κυβέρνηση που στέκεται εμπόδιο στην επανάσταση και την τραβά προς τα πίσω; Δεν είναι καλύτερα να θέσουμε ζήτημα να μη βάζει η Προσωρινή κυβέρνηση εμπόδια στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών, στο έργο του παραπέρα εκδημοκρατισμού της χώρας;

Στη χώρα μας επιστρατεύονται οι δυνάμεις της αντεπανάστασης. Οι δυνάμεις αυτές κάνουν ζύμωση στο στρατό. Κάνουν ζυμωση ανάμεσα στους αγρότες και το φτωχόκοσμο των πόλεων. Η αντεπαναστατική ζύμωση στρέφεται πρώτα – πρώτα ενάντια στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Η ζύμωση αυτή καλύπτεται κάτω από το όνομα της Προσωρινής κυβέρνησης. Η Προσωρινή κυβέρνηση όμως ανέχεται φανερά τις επιθέσεις ενάντια στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Μπαίνει λοιπόν το ερώτημα, για ποιο λόγο να υποστηρίξουμε την Προσωρινή κυβέρνηση; Μήπως γιατί ανέχεται την αντεπαναστατική ζύμωση;!

Σ’ ολόκληρη τη Ρωσία άρχισε να αναπτύσσεται το αγροτικό κίνημα. Οι αγρότες έχουν για επιδίωξή τους να καλλιεργήσουν αυτόβουλα τις εκτάσεις που εγκαταλείπουν οι τσιφλικάδες. Αν δεν καλλιεργηθούν αυτές οι εκτάσεις, η χώρα μπορεί να βρεθεί στα πρόθυρα της πείνας. Για να βοηθήσει τους αγρότες, η Πανρωσική σύσκεψη των Σοβιέτ (13) πήρε την απόφαση να “υποστηρίξει” το κίνημα των αγροτών, που αποσκοπεί στη δήμευση της γης των τσιφλικάδων. Τι κάνει όμως η Προσωρινή κυβέρνηση; Δηλώνει ότι το κίνημα των αγροτών αποτελεί “αυθαιρεσία”, απαγορεύει στους αγρότες να καλλιεργήσουν τη γη των τσιφλικάφων και δίνει “ανάλογες” εντολές στους σπιτρόπους της (βλ. τη “Ρετς” της 17 του Απρίλη). Και μπαίνει το ερώτημα: γιατί να υποστηρίξουμε την Προσωρινή κυβέρνηση; Γιατί κηρύχνει τον πόλεμο στην αγροτιά;

Λένε πως η έλλειψη εμπιστοσύνης στην Προσωρινή κυβέρνηση θα υποσκάψει την ενότητα της επανάστασης, θα απομακρύνει απ’ αυτήν τους κεφαλαιοκράτες και τους τσιφλικάδες. Ποιος όμως θα τολμήσει να πει ότι οι κεφαλαιοκράτες κι οι τσιφλικάδες υποστηρίζουν στην πράξη είτε μπορούν να υποστηρίξουν την επανάσταση των λαϊκών μαζών;

Μήπως το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών, καθιερώνοντας το οχτάωρο, δεν απομάκρυνε τους κεφαλαιοκράτες, ενώ από το άλλο μέρος σύνδεσε τις αγροτικές μάζες με την επανάσταση; Ποιος θα τολμήσει να πει ότι η αμφίβολη φιλία μιας φούχτας τσιφλικάδων είναι πολυτιμότερη για την επανάσταση απ’ ό,τι η πραγματική φιλία των πολλών εκατομμυρίων της αγροτικής φτωχολογιάς, που σήμερα είναι ντυμένη στο χακί;

Η επανάσταση δε μπορεί να ικανοποιήσει όλο τον κόσμο. Η επανάσταση από τη μια ικανοποιεί πάντα τις εργαζόμενες μάζες και από την άλλη χτυπάει τους κρυφούς και τους φανερούς εχθρούς αυτών των μαζών.

Και γι’ αυτό πρέπει να κάνει κανείς την εκλογή του: ή με τους εργάτες και την αγροτική φτωχολογιά υπέρ της επανάστασης, ή με τους κεφαλαιοκράτες και τους τσιφλικάδες ενάντια στην επανάσταση.

Ποιον λοιπόν θα υποστηρίξουμε;

Ποια από τις δύο μπορούμε να θεωρήσουμε δική μας κυβέρνηση; Το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλετών ή την Προσωρινή κυβέρνηση;

Είναι φανερό πως οι εργάτες κι οι φαντάροι μπορούν να υποστηρίξουμε μονάχα το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών που εκλέξανε οι ίδιοι.

«Σολντάτσκαγια Πράβντα”, αρ. 6, 25 του Απρίλη 1917.

Υπογραφή: Κ. Στάλιν

***

Η σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας

Στον αστικό τύπο δημοσιεύτηκε ανακοίνωση σχετικά με τη σύσκεψη της Εκτελεστικής Επιτροπής του Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών και της Προσωρινής κυβέρνησης. Η ανακοίνωση αυτή σε γενικές γραμμές είναι…ανακριβής, σε ορισμένα σημεία διαστρεβλώνει εντελώς τα γεγονότα και παραπλανά τον αναγνώση. Και δε μιλάμε εδώ για τον ιδιαίτερο τρόπο που ο αστικός τύπος είναι συνηθισμένος να παρουσιάζει τα γεγονότα. Για όλους αυτούς τους λόγους είναι απαραίτητο να αποκαταστήσουμε τα γεγονότα όπως εξελίχτηκαν ακριβώς στη σύσκεψη.

Σκοπός της σύσκεψης ήταν να ξεκαθαριστούν οι σχέσεις ανάμεσα στην Προσωρινή κυβέρνηση και την Εκτελεστική Επιτροπή σε συνδυασμό με τη διακοίνωση του υπουργού Μιλιουκόφ (14), που όξυνε την κατάσταση.

Τη σύσκεψη την άνοιξε ο πρωθυπουργός Λβόφ. Ο εναρκτήριος λόγος του συνοψίζεται στις παρακάτω θέσεις: Μέχρι τελευταία σ’ όλη τη χώρα επικρατούσε εμπιστοσύνη προς την Προσωρινή κυβέρνηση και τα πράγματα εξελίσσονταν ικανοποιητικά. Τώρα όμως η εμπιστοσύνη αυτή άρχισε κάπως να κλονίζεται, παρουσιάστηκε μάλιστα και κάποια κίνηση ενάντια στην κυβέρνηση. Αυτό έγινε πολύ αισθητό τις τελευταίες δύο εβδομάδες, από τότε που οι γνωστοί σ’ όλους σοσιαλιστικοί κύκλοι άρχισαν στον τύπο εκστρατεία κατά της Προσωρινής κυβέρνησης. Αυτό δε μπορεί να συνεχιστεί. Έχουμε ανάγκη από την πιο ανεπιφύλαχτη υποστήριξη του Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών. Αλλιώς θα υποβάλουμε την παραίτησή μας.

Σε συνέχεια ακολουθούν οι “αγορεύσεις” των υπουργών (των Στρατιωτικών, της Γεωργίας, της Συγκοινωνίας, των Οικονομικών και των Εξωτερικών)· κι εδώ πιο συγκεκριμένα μίλησαν ο Γκουτσκόφ, ο Σινγκαριόφ κι ο Μιλιουκόφ. Οι υπόλοιποι υπουργοί στους λόγους τους επανάλαβαν απλώς τα συμπεράσματα των προηγούμενων ομιλητών.

Ο λόγος του υπουργού Γκουτσκόφ αποτελεί απλή αιτιολόγηση της γνωστής ιμπεριαλιστικής άποψης για την επανάστασή μας, της άποψης που θεωρεί την επανάσταση της Ρωσίας σα μέσο για να συνεχιστεί ο “πόλεμος μέχρις εσχάτων”. “Είχα την πεποίθηση – είπε – ότι η ανατροπή στη Ρωσία χρειαζόταν για να αποφύγουμε την ήττα. Ήθελα η επανάσταση να δημιουργήσει έναν καινούργιο παράγοντα νίκης και είχα την ελπίδα ότι θα τον δημιουργούσε. Πολιτική άμυνας με την πλατιά σημασία της λέξης, πολιτική άμυνας όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για το μέλλον – αυτός είναι ο σκοπός μας. Τις τελευταίες όμως βδομάδες αρκετά πράγματα χειροτέρευσαν…”. “Η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο”… Βασική αιτία είναι ο “χείμαρος των πασιφιστικών ιδεών”, που διακηρύχνουν οι γνωστοί σοσιαλιστικοί κύκλοι. Ο υπουργός κάνει σαφή υπαινιγμό ότι πρέπει να μπει χαλινάρι σ’ αυτό το κήρυγμα και να αποκατασταθεί η πειθαρχία και ότι στην περίπτωση αυτή χρειάζεται να βοηθήσει η Εκτελεστική Επιτροπή…

Ο υπουργός Σινγκαριόφ περιγράφει την επισιτιστική κρίση της Ρωσίας… Το βασικό ζήτημα δεν είναι η διακοίνωση και η εξωτερική πολιτική, αλλά το ψωμί: αν δε μπορέσουμε να λύσουμε το ζήτημα του ψωμιού, δε θα μπορέσουμε να λύσουμε και τίποτε άλλο. Στην όξυνση της επισιτιστικής κρίσης σημαντικό ρόλο παίζει η κακή κατάσταση των δρόμων λόγω της λάσπης κι άλλα παροδικά φαινόμενα. Βασική όμως αιτία αυτής της κατάστασης, κατά τη γνώμη του Σινγκαριόφ, είναι το “θλιβερό φαινόμενο” ότι οι αγρότες “άρχισαν να ασχολούνται με το πρόβλημα της γης”, ότι καλλιεργούν αυτόβουλα τη γη των τσιφλικάδων, ότι παίρνουν από τα χτήματα των τσιφλικάδων τους αιχμαλώτους πολέμου και γενικά ότι αφήνουν να τους κυριεύουν αγροτικές “αυταπάτες”. Αυτό το βλαβερό, κατά τη γνώμη του Σινγκαριόφ, κίνημα των αγροτών το “υποδαυλίζει” η ζύμωση που κάνουν οι “λενινιστές” για τη δήμευση της γης και “η κομματική – φανατική τύφλωσή” τους. “Πρέπει να μπει τέρμα στη βλαβερή ζύμωση που προέρχεται από τα ανάχτορα της Ξεσίνσκαγια” (15), αυτή την “εστία μόλυνσης”… Ένα από τα δύο: είτε η σημερινή Προσωρινή κυβέρνηση, που πρέπει να περιβληθεί με εμπιστοσύνη και τότε πρέπει να μπει τέρμα στις “ακρότητες” των αγροτών, είτε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση.

Μιλιουκόφ. Η διακοίνωση δεν αποτελεί προσωπική μου γνώμη, αλλά γνώμη ολόκληρης της Προσωρινής κυβέρνησης. Το ζήτημα της εξωτερικής πολιτικής ανάγεται στο ζήτημα αν είμαστε έτοιμοι να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι στους συμμάχους. Είμαστε δεμένοι με τους συμμάχους… Γενικά μας εκτιμούν σα δύναμη που ανταποκρίνεται είτε όχι σε ορισμένους σκοπούς. Φτάνει να δείξουμε ότι είμαστε αδύνατοι κι οι σχέσεις μας θα χειροτερέψουν… Γι’ αυτό η παραίτησή μας από τις προσαρτήσεις περικλείει κινδύνους… Έχουμε ανάγκη από την εμπιστοσύνη σας, να μας τη δώσετε και τότε θα υπάρχει ενθουσιασμός μέσα στο στρατό, τότε η επίθεση θα εξελιχτεί όπως το απαιτούν τα συμφέροντα της ενότητας του μετώπου, τότε θα ασκήσουμε πίεση στους γερμανούς και θα τους αναγκάσουμε να αποσύρουν δυνάμεις από τους γάλλους και τους άγγλους. Αυτό απαιτούν οι υποχρεώσεις μας απέναντι στους συμμάχους. Βλέπετε – είπε τελειώνοντας ο Μιλιουκόφ – ότι, όπως έχουν τα πράγματα, εφ’ όσον επιθυμούμε να διατηρήσουμε την εμπιστοσυνη που μας έχουν οι σύμμαχοι, η διακοίνωση δε μπορούσε να ειναι διαφορετική απ΄ ό,τι ήταν.

Έτσι οι μακροσκελείς αγορεύσεις των υπουργών κατέληξαν σε ορισμένους σύντομους ισχυρισμούς: η χώρα περνάει σοβαρή κρίση· αιτία της κρίσης είναι το επαναστατικό κίνημα, διέξοδος από την κρίση είναι να μπει χαλινάρι στην επανάσταση και να συνεχιστεί ο πόλεμος.

Το συμπέρασμα που βγήκε είναι ότι για να σωθεί η χώρα χρειάζεται: 1) να χαλιναγωγηθούν οι φαντάροι (Γκουτσκόφ)· 2) να χαλιναγωγηθούν οι αγρότες (Σινγκαριόφ)· 3) να χαλιναγωγηθούν οι επαναστάτες εργάτες (όλοι οι υπουργοί), που αφαιρούν τη μάσκα της Προσωρινής κυβέρνησης. Υποστηρίξτε μας στο δύσκολο αυτό έργο, βοηθείστε να διεξάγουμε τον επιθετικό πόλεμο (Μιλιουκόφ), και τότε όλα θα πάνε καλά. Αλλιώς θα υποβάλουμε την παραίτησή μας.

Αυτά είπαν οι υπουργοί.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι στους υπεριμπεριαλιστικούς και αντεπαναστατικούς αυτούς λόγους των υπουργών δεν έφερε καμιά αντίρρηση ο Τσερετέλι, αντιπρόσωπος της πλειοψηφίας της Εκτελεστικής Επιτροπής. Τρομοκρατημένος από την οξύτητα με την οποία έβαλαν το ζήτημα οι υπουργοί, ο Τσερετέλι τα έχασε κυριολεχτικά μπροστά στην προοπτική της παραίτησής τους και στο λόγο του άρχισε να τους παρακαλεί να κάνουν παραχωρήσεις, όσο δε θα’ ναι ακόμα αργά, δηλ. να δημοσιεύσουν “επεξηγήσεις” (16) πάνω στη διακοίνωση με το πνεύμα που θα ‘θελαν αυτοί “έστω και για εσωτερική κατανάλωση”. “Η δημοκρατία – είπε – θα υποστηρίξει με όλη της τη δύναμη την Προσωρινή κυβέρνηση”, όταν η κυβέρνηση κάνει τέτοιες στην ουσία τυπικές παραχωρήσεις.

Η κεντρική ιδέα που ξεχώριζε στους λόγους του Τσερετέλι ήταν η επιθυμία του να συγκαλυφθούν οι διαφορές ανάμεσα στην Προσωρινή κυβέρνηση και την Εκτελεστική Επιτροπή και η προθυμία του για παραχωρήσεις, μόνο και μόνο για να περισωθεί η συμφωνία.

Με εντελώς αντίθετο πνεύμα μίλησε ο Κάμενεφ. Η χώρα – είπε – βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής, η χώρα περνάει οικονομική, επισιτιστική κλπ. κρίση και διέξοδος απ’ αυτή την κατάσταση δεν είναι να συνεχιστεί ο πόλεμος, που οξύνει απλώς την κρίση και που μπορεί να εξανεμίσει τους καρπούς της επανάστασης, αλλά να μπει όσο το δυνατό πιο γρήγορα τέρμα στον πόλεμο. Η σημερινή Προσωρινή κυβέρνηση όπως δείχνουν τα πράγματα δεν είναι σε θέση να επωμιστεί το έργο του τερματισμού του πολέμου, γιατί αποβλέπει στον “πόλεμο μέχρις εσχάτων”. Γι’ αυτό η διέξοδος είναι να περάσει η εξουσία στα χέρια μιας άλλης τάξης, που είναι ικανή να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο…

Ύστερα από το λόγο του Κάμενεφ ακούστηκαν φωνές από τα υπουργικά εδώλια: “Τότε πάρτε την εξουσία”.

«Πράβντα”, αρ. 40, 25 του Απρίλη 1917.

Υπογραφή: Κ. Στάλιν

Σημειώσεις

(13) Η Πανρωσική σύσκεψη των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών που την κάλεσε η Εκτελεστική Επιτροπή του Σοβιέτ της Πετρούπολης, συνήλθε στην Πετρούπολη από τις 29 του Μάρτη ως τις 3 του Απρίλη 1917. οι εργασίες της διεξήχθηκαν κάτω από την επιρροή των μενσεβίκων και των εσέρων.

(14)Η διακοίνωση του Μιλιουκόφ, υπουργού των Εξωτερικών της Προσωρινής κυβέρνησης και ηγέτη των καντέτων, που στάλθηκε στις συμμαχικές δυνάμεις στις 18 του Απρίλη 1917, διαβεβαίωνε ότι η Προσωρινή κυβέρνηση μένει πιστή στις συμφωνίες που υπόγραψε ο τσάρος και δήλωνε πως η κυβέρνηση είναι πρόθυμη να συνεχίσει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η διακοίνωση προκάλεσε τεράστια αγανάχτηση ανάμεσα στους εργάτες και τους φαντάρους της Πετρούπολης.

(15)Τα ανάχτορα της ευνοούμενης του τσάρου Ξεσίνσκαγια τα κατέλαβαν οι επαναστάτες φαντάροι τις μέρες της επανάστασης του Φλεβάρη. Στα ανάχτορα αυτά εγκαταστάθηκε η Κεντρκή Επιτροπή των μπολσεβίκων και η Επιτροπή της Πετρούπολης των μπολσεβίκων, η Στρατιωτική οργάνωση της ΚΕ του ΣΔΕΚΡ (Μπ.), η Στρατιωτική λέσχη και άλλες οργανώσεις των εργατών και φαντάρων.

(16)Μετά τη σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας η Προσωρινή κυβέρνηση δημοσίεψε στις 22 του Απρίλη 1917 τις επεξηγήσεις της πάνω στη διακοίνωση του Μιλιουκόφ. Στις επεξηγήσεις αυτές η κυβέρνηση δήλωνε πως με το σύνθημα “αποφασιστική νίκη κατά του εχθρού” εννοεί την “εξασφάλιση σταθερής ειρήνης με βάση την αυτοδιάθεση των λαών”. Η συμβιβαστική Εκτελεστική Επιτροπή του Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών της Πετρούπολης θεώρησε τις διορθώσεις και “επεξηγήσεις” της κυβέρνησης ικανοποιητικές και το “επεισόδιο λήξαν”.

Advertisements

Tagged: , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: