Για τον πολιτικό αγώνα που οδήγησε στον Οκτώβρη (Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους – προς όλους τους εργάτες και τους φαντάρους της Πετρούπολης, Η διαδήλωση & Πυκνώστε τις γραμμές σας, 17-20/06 & 15/07/1917)

Στο 11ο μέρος του αφιερώματος για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, το οποίο επικεντρώνεται στον πολιτικό αγώνα που προηγήθηκε αυτής, με την ανάδειξη και εκμετάλλευση των λαθών των αντιπάλων και τη διατύπωση (ή και απόσυρση) των κατάλληλων κάθε φορά συνθημάτων, υπάρχουν τρία κείμενα του Στάλιν, παρμένα από τον 3ο τόμο των Άπαντών του (περίοδος Μάρτη – Οκτώβρη 1917), που έχουν γραφτεί σε μια σημαντική καμπή της μεταβατικής περιόδου από την πτώση του τσάρου ως την έναρξη της σοσιαλιστικής επανάστασης. Είναι η περίοδος της υποχώρησης του κινήματος σε βαθμό που να ξεκινά η αντεπίθεση των δυνάμεων της αντεπανάστασης. Σε αυτή την υποχώρηση συνέβαλε η αδυναμία των δυνάμεων οι οποίες αναδείχτηκαν στην κυβέρνηση μετά την πτώση του τσάρου, να επιλύσουν βασικά προβλήματα της καθημερινότητας, τα οποία δημιουργούσε το ακόμα πιο βασικό πρόβλημα της συνέχισης της συμμετοχής της Ρωσίας στον άδικο Α’ παγκόσμιο πόλεμο. Έτσι, οι δυνάμεις αυτές εκφυλίζονταν, εκφυλίζοντας μαζί και την έννοια της επανάστασης, και έδιναν πάτημα στις δυνάμεις της αντεπανάστασης να σηκώσουν κεφάλι. Ταυτόχρονα, οι δυνάμεις της πραγματικής επανάστασης, δεν ήταν ακόμα τόσο δυνατές αφού, ναι μεν ήταν ριζωμένες στο λαό, αλλά δεν είχαν ακόμα πείσει την πλειοψηφία της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων, των πιο δυναμικών στοιχείων της κοινωνίας, να τους ακολουθήσει. Γνωρίζοντας ότι το αυθόρμητο κίνημα δεν είχε ακόμα θέσει επικεφαλής του τα συνειδητά στοιχεία του, οι δυνάμεις της αντεπανάστασης φρόντιζαν να προκαλέσουν το κίνημα να προβεί σε ενέργειες καταδικασμένες σε αποτυχία, οι οποίες θα επέφεραν στρατηγικά πλήγματα. Οι μπολσεβίκοι, φρόντιζαν μεν να διατυπώνουν ανεξάρτητα τη γνώμη τους, όμως δεν άφηναν το κίνημα μόνο του, ούτε υιοθετούσαν την προβοκατορολογία. Αντίθετα, την κατήγγειλαν. Και αυτή η ομοιότητα με το πρόσφατο παρελθόν στην Ελλάδα, δεν είναι καθόλου τυχαία.

  Διαδήλωση με το σύνθημα «Κάτω οι δέκα καπιταλιστές υπουργοί» στη λεωφόρο Νιέφσκι στις 18 Ιούνη 1917 (φωτό)

***

Προς όλους τους εργαζόμενους – προς όλους τους εργάτες και τους φαντάρους της Πετρούπολης (32)

Σύντροφοι!

Η Ρωσία περνά μεγάλες δοκιμασίες.

Συνεχίζεται ακόμα ο πόλεμος που δημιουργεί αμέτρητα θύματα. Τον παρατείνουν σκόπιμα οι ληστές, οι αιμοδιψείς τραπεζίτες που πλουτίζουν απαυτόν αδιάκοπα.

Η παράλυση της βιομηχανίας που προκάλεσε ο πόλεμος οδηγεί στο κλείσιμο των εργοστασίων, στην ανεργία. Την ανεργία την επιδεινώνουν σκόπιμα οι κεφαλαιοκράτες, που διψώντας για αμύθητα κέρδη, πετάνε με τα λοκ άουτ τους εργάτες στους δρόμους.

Η έλλειψη αποθεμάτων, που προκαλεί ο πόλεμος, γίνεται ολοένα και πιο απειλητική. Η ακρίβεια πνίγει τη φτωχολογιά της πόλης. Και οι τιμές όλο και ανεβαίνουν, γιατί έτσι το θέλουν οι μαυραγορίτες – κερδοσκόποι.

Πάνω απ’ τα κεφάλια μας πλανιέται το φάσμα της πείνας και της καταστροφής, το φάσμα που προαναγγέλει συμφορές.

Και ταυτόχρονα ζυγώνουν τα μαύρα σύννεφα της αντεπανάστασης.

Η Δούμα της 3 του Ιούνη, που βοήθησε τον τσάρο να καταπιέζει το λαό, απαιτεί τώρα ν’ αρχίσει αμέσως η επίθεση στο μέτωπο. Για ποιο σκοπό; Για να πνιγεί στο αίμα για το χατίρι των “συμμάχων” και των ρώσων ληστών η ελευθερία που κερδίσαμε.

Το Συμβούλιο του κράτους που προμήθευε στον τσάρο υπουργούς – δήμιους, ετοιμάζει στα κρυφά τη θηλιά της προδοσίας. Για ποιο σκοπό; Για να την περάσει την κατάλληλη στιγμή στο λαιμό του λαού για το χατήρι των “συμμάχων” και των ρώσων καταπιεστών.

Και η Προσωρινή κυβέρνηση, που βρίσκεται ανάμεσα στην τσαρική Δούμα και το Σοβιέτ των βουλευτών κι έχει δέκα κεφαλαιοκράτες υπουργούς, πέφτει κάτω από την επιρροή των τσιφλικάδων και των κεφαλαιοκρατών, πράγμα ολοφάνερο πια.

Αντί να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα του φαντάρου, έχουμε τη “διακήρυξη” του Κερένσκι, που παραβιάζει αυτά τα δικαιώματα.

Αντί να κατοχυρωθούν οι ελευθερίες που κατάχτησαν οι φαντάροι τις μέρες της επανάστασης, έχουμε νέες “διαταγές”, που απειλούν με καταναγκαστικά έργα και διάλυση των συνταγμάτων.

Αντί να εξασφαλιστούν οι ελευθερίες που κατάχτησαν οι πολίτες της Ρωσίας, μπαίνουν σε ενέργεια οι ανακρίσεις και οι διώξεις για πολιτικά φρονήματα στο στρατό, οι συλλήψεις χωρίς εντάλματα και χωρίς ανάκριση και νέα νομοσχέδια με βάση το άρθρο 129, που απειλεί με καταναγκαστικά έργα.

Αντί να εξοπλιστεί ο λαός – έχουμε τις απειλές για αφοπλισμό των εργατών και των φαντάρων.

Αντί να απελευθερωθούν οι καταπιεζόμενοι λαοί – έχουμε τις στρεψοδικίες απέναντι στη Φινλανδία και την Ουκρανία, και το φόβο να τους παραχωρήσει ελευθερία.

Διαδήλωση στο Χέλσινγκφορς (σήμερα Ελσίνσκι) στις 18 Ιούνη 1917 (φωτό)

Αντί για αποφασιστικό αγώνα ενάντια στην αντεπανάσταση, έχουμε την ανοχή του οργίου των αντεπαναστατών, που εξοπλίζονται ανοιχτά για τον αγώνα ενάντια στην επανάσταση…

Κι ο πόλεμος όλο και συνεχίζεται, και δεν παίρνεται κανένα ουσιαστικό, κανένα σοβαρό μέτρο για να σταματήσει, για να προταθεί δίκαια ειρήνη σε όλους τους λαούς.

Κι η καταστροφή ολοένα και μεγαλώνει, και δεν παίρνεται κανενα μέτρο για την αντιμετώπισή της.

Κι η πείνα ζυγώνει όλο και πιο απειλητικά, και δεν παίρνεται κανένα πραγματικό μέτρο για την αντιμετώπισή της.

Δεν πρέπει λοιπόν ν’ απορούμε γιατί οι αντεπαναστάτες όσο πάει και αποθρασύνονται και σπρώχνουν την κυβέρνηση να πάρει καινούργια τρομοκρατικά μέτρα ενάντια στους εργάτες και τους αγρότες, ενάντια στους φαντάρους και τους ναύτες.

Σύντροφοι! Δε μπορούμε πια να ανεχόμαστε σιωπηλά μια τέτοια κατάσταση! Είναι έγκλημα να σωπαίνουμε ύστερα απ’ όλα αυτά.

Είστε ελεύθεροι πολίτες, έχετε το δικαίωμα να διαμαρτυρηθείτε και πρέπει να χρησιμοποιήσετε αυτό το δικαίωμα όσο δεν είναι ακόμα αργά.

Η αυριανή μέρα (18 του Ιούνη), μέρα ειρηνικής διαδήλωσης, ας μετατραπεί σε μέρα απειλητικής διαμαρτυρίας της επαναστατικής Πετρούπολης ενάντια στην καταπίεση και την αυθαιρεσία που σηκώνει ξανά κεφάλι!

Ας ανεμίσουν αύριο οι νικηφόρες σημαίες έτσι που να γίνουν ο τρόμος των εχθρών της ελευθερίας και του σοσιαλισμού!

Το προσκλητήριό σας, προσκλητήριο αγωνιστών της επανάστασης, ας κάνει το γύρο όλου του κόσμου για χαρά όλων των καταπιεζόμενων και υποδουλωμένων!

Εκεί, στη Δύση, στις εμπόλεμες χώρες, χαράζει κιόλας η αυγή της νέας ζωής, η αυγή της μεγάλης εργατικής επανάστασης. Ας μάθουν αύριο τ’ αδέρφια σας της Δύσης ότι τους προσφέρετε γραμμένα πάνω στις σημαίες σας όχι τον πόλεμο αλλά την ειρήνη, όχι την υποδούλωση, αλλά το λυτρωμό!

Εργάτες! Φαντάροι! Δώστε αδερφικά τα χέρια. Εμπρός κάτω από τη σημαία του σοσιαλισμού!

Όλοι στους δρόμους, σύντροφοι!

Συσπειρωθείτε σφιχτά γύρω από τις σημαίες σας!

Με συνταγμένες τις γραμμές σας παρελάστε από τους δρόμους της πρωτεύουσας!

Ήρεμα και αποφασιστικά διακηρύξτε τη θέλησή σας:

Κάτω η αντεπανάσταση!

Κάτω η τσαρική Δούμα!

Κάτω το Συμβούλιο του κράτους!

Κάτω οι δέκα κεφαλαιοκράτες υπουργοί!

Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ των εργατών, στρατιωτών και αγροτών βουλευτών!

Αναθεώρηση της “διακήρυξης των δικαιωμάτων του φαντάρου”!

Να ακυρωθούν οι “διαταγές” ενάντια στους φαντάρους και τους ναύτες!

Κάτω ο αφοπλισμός των επαναστατών εργατών!

Ζήτω η λαϊκή πολιτοφυλακή!

Κάτω η αναρχία στη βιομηχανία και οι κεφαλαιοκράτες που κηρύχνουν λοκ άουτ!

Ζήτω ο έλεγχος και η οργάνωση της παραγωγής και της διανομής!

Ενάντια στην πολιτική της επίθεσης!

Είναι καιρός να μπει τέρμα στον πόλεμο!
Το Σοβιέτ των βουλευτών πρέπει να διακηρύξει δίκαιους όρους ειρήνης!

Όχι χωριστή ειρήνη με το Γουλιέλμο, όχι μυστικά σύμφωνα με τους γάλλους και άγγλους κεφαλαιοκράτες!

Ψωμί! Ειρήνη! Λευτεριά!

Η Κεντρική Επιτροπή του ΣΔΕΚΡ,

Η Επιτροπή της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ,

Η Στρατιωτική οργάνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ,

Το Κεντρικό Συμβούλιο των εργοστασιακών επιτροπών της πόλης Πετρούπολης,

Η Ομάδα των μπολσεβίκων μέσα στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών της Πετρούπολης

Η σύνταξη της “Πράβντα”

Η σύνταξη της “Σολντάτσκαγια Πράβντα”

Πράβντα”, αρ. 84,

17 του Ιούνη 1917

***

Η διαδήλωση

Καθαρή, ηλιόλουστη μέρα. Ατέλειωτη ξετυλίγεται η σειρά των διαδηλωτών. Από το πρωί ως το βράδυ προχωρούν οι φάλαγγες προς το πεδίο του Άρεως. Ατέλειωτη θάλασσα από σημαίες. Όλες οι επιχειρήσεις και όλα τα ιδρύματα είναι κλειστά. Η κυκλοφορία σταμάτησε. Δίπλα από τα μνήματα οι διαδηλωτές περνούν με χαμηλωμένες τις σημαίες. Τη “Μασαλιώτιδα” και τη “Διεθνή” τις διαδέχεται το “Επέσατε θύματα”. Ο αέρας δονείται από επευφημίες, αδιάκοπα αντηχούν οι φωνές: “Κάτω οι δέκα κεφαλαιοκράτες υπουργοί!”, “Όλη η εξουσία στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών!”. Σαν απάντηση αντηχεί απ’ όλες τις μεριές ένα βροντερό επιδοκιμαστικό “ζήτω!”.

Διαδήλωση στην Πετρούπολη στις 18 Ιούνη 1917. Στο πανό γράφεται: «Ειρήνη σε όλο τον κόσμο – όλη η εξουσία στο  λαό – όλη η γη στο λαό» (φωτό)

Εκείνο που χτυπάει στο μάτι όταν κοιτάς τη διαδήλωση είναι η απουσία της κεφαλαιοκρατίας και των συνοδοιπόρων. Αντίθετα από την εκδήλωση την ημέρα της κηδείας, τότε που οι εργάτες είχαν χαθεί μέσα στη θάλασσα των φιλισταίων και των μικροαστών, η διαδήλωση της 18 του Ιούνη ήταν διαδήλωση καθαρά προλεταριακή, γιατί σ’ αυτήν πήραν μέρος κυρίως εργάτες και φαντάροι. Οι καντέτοι από την παραμονή ακόμα της διαδήλωσης κήρυξαν αποχή και δήλωσαν μέσω της ΚΕ τους ότι είναι ανάγκη “να απόσχουν”από τη διαδήλωση. Και πραγματικά, οι αστοί όχι μόνο δεν πήραν μέρος, μα και κυριολεχτικά κρύφτηκαν. Η λεωφόρος Νιέφσκι, που συνήθως είναι γεμάτη κόσμο και θόρυβο, την ημέρα αυτή ήταν απολύτως έρημη από τους αργόσχολους αστούς περιπατητές.

Με λίγα λόγια, η διαδήλωση αυτή ήταν μια πραγματική προλεταριακή διαδήλωση των επαναστατών εργατών, που οδηγούσαν μαζί τους και τους επαναστάτες φαντάρους.

Συμμαχία των εργατών και των φαντάρων ενάντια στους αστούς που το ‘βαλαν στα πόδια, ενώ παράλληλα οι φιλισταίοι έμειναν ουδέτεροι – να ποια ήταν η εξωτερική όψη της διαδήλωσης της 18 του Ιούνη.

Όχι απλή εκδήλωση, αλλά διαδήλωση

Η διαδήλωση της 18 του Ιούνη δεν ήταν ένας απλός περίπτατος, μια παράτα, όπως ήταν αναμφισβήτητα η εκδήλωση την ημέρα της κηδείας. Ήταν μια εκδήλωση διαμαρτυρίας, μια επίδειξη των ζωντανών δυνάμεων της επανάστασης, που πηγαινε να αλλάξει το συσχετισμό των κοινωνικών δυνάμεων. Είναι πολύ χαραχτηριστικό ότι οι διαδηλωτές δεν περιορίστηκαν μόνο να διακηρύξουν τη θέλησή τους, αλλά αξίωσαν να αφεθεί αμέσως ελευθερος ο σ. Χάουστοφ (Ανθυπασπιστής σοσιαλδημοκράτης μπολσεβίκος, συνονόματος ενός σοσιαλδημοκράτη μενσεβίκου εργάτη, που ήταν άλλοτε μέλος της 4ης κρατικής Δούμας), πρώην συνεργάτης της “Οκόπναγια Πράβντα”(33). Έχουμε υπόψη μας εδώ την Πανρωσική συνδιάσκεψη των στρατιωτικών οργανώσεων του κόμματός μας, που πήρε μέρος στη διαδήλωση και που αξίωσε από τον Τσχέιντζε, σαν εκπρόσωπο της Εκτελεστικής Επιτροπής, να αφήσει ελεύθερο το σ. Χάουστοφ. Ο Τσχέιντζε υποσχέθηκε ότι θα έπαιρνε όλα τα μέτρα για να αφεθεί ελεύθερος ο Χάουστοφ “την ίδια μέρα κιόλας”.

Ο Πρόεδρος του Σοβιέτ Πετρούπολης Μενσεβίκος Τσχέιντζε (κέντρο), δεξιά του ο αντικαταστάτης του, ο Σοσιαλεπαναστάτης (εσέρος) Σκαμπιέλεφ, και αριστερά του ο ηγέτης της δεξιάς ομάδας «Γιεντίνστβο» και σπουδαιότατος θεωρητικός του μαρξισμού, Γκεόργκι Βαλεντίνοβιτς Πλεχάνοφ (φωτό)

Όλος ο χαραχτήρας των συνθημάτων, που εκφράζαν τη διαμαρτυρία ενάντια στις “διαταγές” της Προσωρινής κυβέρνησης, ενάντια σε όλη την πολιτική της, δείχνει αναμφισβήτητα ότι η “ειρηνική παρέλαση” που ήθελαν να την κάνουν έναν ακίνδυνο περίπατο μετατράπηκε σε ισχυρή διαδήλωση, που είχε σκοπό να ασκήσει πίεση πάνω στην κυβέρνηση.

Έλλειψη εμπιστοσύνης προς την Προσωρινή κυβέρνηση

Ένα χαραχτηριστικό της διαδήλωσης, που χτυπάει στο μάτι, είναι πως κανενα εργοστάσιο, καμιά φάμπρικα, κανένα σύνταγμα δεν είχε το σύνθημα “Εμπιστοσύνη στην Προσωρινή κυβέρνηση”. Ακόμα κι οι μενσεβίκοι κι οι εσέροι ξέχασαν (μάλλον δεν τόλμησαν!) να εμφανίσουνν αυτό το σύνθημα. Είχαν απ’ όλα: “Κάτω η διάσπαση”, “Ζήτω η ενότητα”, “Υποστηρίξτε το Σοβιέτ”, “Γενική εκπαίδευση” (κι ό,τι άλλο θέλετε) – έλειπε μόνο το βασικό – έλειπε το σύνθημα της εμπιστοσύνης προς την Προσωρινή κυβέρνηση, έστω και με την πονηρή επιφύλαξη του “εφόσον”. Μόνο τρεις ομάδες αποφάσισαν να εμφανίσουν το σύνθημα της εμπιστοσύνης, μα τους έμελλε να μετανιώσουν για αυτό που έκαναν η μια ήταν η ομάδα των κοζάκων, η άλλη η ομάδα του Μπουντ και η τρίτη η ομάδα “Γιεντίνστβο” του Πλεχάνοφ, η “αγία τριάδα”, όπως έλεγαν κοροϊδευτικά οι εργάτες στο πεδίο του Άρεως. Τις δύο από τις ομάδες αυτές (το Μπουντ και τη “Γιεντίνστβο”), οι εργάτες και οι φαντάροι τις υποχρέωσαν να διπλώσουν τα πλακάτ υος με τις φωνές “κάτω”. Οι κοζάκοι αρνήθηκαν να κάνουν το ίδιο και τους ξέσκισαν τα πλακάτ. Και ένα πλακάτ ανώνυμο με τη λέξη “εμπιστοσύνη” που ήταν τεντωμένο “στον αέρα”, πάνω από την είσοδο του πεδίου του Άρεως, το ξέσκισε μια ομάδα από φαντάρους και εργάτες κάτω από τις επιδοκιμασίες του πλήθους που φώναζε: “Η εμπιστοσύνη προς την Προσωρινή κυβέρνηση κρέμεται στον αέρα”.

Με λίγα λόγια, ο γενικός τόνος που επικράτησε στη διαδήλωση ήταν η έλλειψη εμπιστοσύνης της τεράστιας πλειοψηφίας των διαδηλωτών προς την κυβέρνηση, ενώ παράλληλα φάνηκε έκδηλα η δειλία των μενσεβίκων και των εσέρων να πάνε “ενάντια στο ρεύμα”.

Χρεωκοπία της πολιτικής της συμφιλίωσης

Τα πιο δημοφιλή απ’ όλα τα συνθήματα ήταν: “Όλη η εξουσία στο Σοβιέτ”, “Κάτω οι δέκα κεφαλαιοκράτες υπουργοί”, “Όχι χωριστή ειρήνη με το Γουλιέλμο, όχι μυστικές συμφωνίες με τους αγγλογάλλους κεφαλαιοκράτες”, “Ζήτω ο έλεγχος και η οργάνωση της παραγωγής”, “Κάτω η Δούμα και το Συμβούλιο του κράτους”, “Να ακυρωθούν οι διαταγές ενάντια στους φαντάρους”, “Διακηρύξτε δίκαιους όρους ειρήνης” κλπ. Η τεράστια πλειοψηφία των διαδηλωτών τάχθηκε με το μέρος του κόμματός μας. Ακόμα και συντάγματα σαν το σύνταγμα της Βολινίας και του Κεξγχόλμ κατέβηκαν με το σύνθημα: “Όλη η εξουσία στο Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών!”. Τα μέλη της πλειοψηφίας της Εκτελεστικής Επιτροπής που δε βρίσκονταν σε επαφή με τη μάζα των φαντάρων, μα με τις επιτροπές των συνταγμάτων, έμειναν πραγματικά κατάπληχτα από το “αναπάντεχο” αυτό γεγονός.

Με λίγα λόγια, η τεράστια πλειοψηφία των διαδηλωτών (στη διαδήλωση πήραν μέρος 400 – 500 χιλιάδες) διατράνωσε ανοιχτά ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στην πολιτική των συμβιβασμών με την κεφαλαιοκρατία και η διαδήλωση πραγματοποιήθηκε κάτω από τα επαναστατικά συνθήματα του κόμματός μας.

Δε χωρεί καμιά αμφιβολία ότι το παραμύθι για “συνωμοσία” των μπολσεβίκων ξεσκεπάστηκε πέρα για πέρα. Το κόμμα που έχει την εμπιστοσύνη της τεράστιας πλειοψηφίας των εργατών και των φαντάρων της πρωτεύουσας δεν έχει ανάγκη από “συνωμοσίες”. Μονάχα μια όχι καθαρή συνείδηση ή η πολιτική αγραμματοσύνη μπορούσαν να υπαγορεύσουν στους “δημιουργούς της υψηλής πολιτικής” την “ιδέα” ότι οι μπολσεβίκοι οργανώνουν “συνωμοσία”.

Πράβντα”, αρ. 86, 20 του Ιούνη 1917

Υπογραφή: Κ. Στ.

***

Πυκνώστε τις γραμμές σας

Τα γεγονότα της 3 και 4 του Ιούλη τα προκάλεσε η γενική κρίση στη χώρα. Ο πόλεμος που τράβηξε σε μάκρος και η γενική εξάντληση, η ανήκουστη ακρίβεια και ο υποσιτισμός, η αναπτυσσόμενη αντεπανάσταση και η οικονομική καταστροφή, η διάλυση των συνταγμάτων στο μέτωπο και η διαρκής αναβολή της λύσης του ζητήματος της γης, η γενική καταστροφή της χώρας και η ανικανότητα της Προσωρινής κυβέρνησης να βγάλει τη χώρα από την κρίση – αυτές ήταν οι αιτίες που έσπρωξαν τις μάζες στους δρόμους στις 3 και 4 του Ιούλη.

Η Λεωφόρος Νιέφσκι στην Πετρούπολη στις 3 Ιούλη 1917 (φωτό)

Όποιος προσπαθεί να εξηγήσει την εκδήλωση αυτή αποδίδοντάς την στην κακόβουλη ζύμωση του ενός είτε του άλλου κόμματος, αυτός συμφωνεί με την άποψη των ανθρώπων της ασφάλειας, που έχουν την τάση να αποδίδουν κάθε μαζικό κίνημα στις εισηγήσεις των “πρωταιτίων” και των “υποκινητών”.

Κανένα κόμμα, μαζί και οι μπολσεβίκοι, δεν κάλεσαν τις μάζες να κατέβουν στην εκδήλωση της 3 του Ιούλη. Κάτι παραπάνω. Το κόμμα των μπολσεβίκων, που έχει τη μεγαλύτερη επιρροή στην Πετρούπολη, από τις 3 του Ιούλη ακόμη καλούσε τους εργάτες και τους φαντάρους να μην πάρουν μέρος στη διαδήλωση. Όταν όμως παρ’ όλα αυτά το κίνημα ξέσπασε, το κόμμα μας πιστεύοντας πως δεν έχει το δικαίωμα να νίψει τα χέρια του, έκανε ό,τι ήταν δυνατό για να προσδώσει στο κίνημα ειρηνικό και οργανωμένο χαραχτήρα.

Μα η αντεπανάσταση δεν κοιμόταν. Οργάνωσε τους πυροβολισμούς κατά των διαδηλωτών που είχαν χαραχτήρα πρόκλησης, αμαύρωσε τις μερες της διαδήλωσης με το αίμα που χύθηκε και, στηριζόμενη σε μερικά τμήματα που είχαν έρθει από το μέτωπο, πέρασε στην επίθεση ενάντια στην επανάσταση. Ο πυρήνας της αντεπανάστασης, το κόμμα των καντέτων, λες και είχε προμαντέψει όλα αυτά, αποχώρησε από την κυβέρνηση πριν ξεσπάσουν τα γεγονότα, για να έχει λυμένα τα χέρια του. Οι μενσεβίκοι όμως και οι εσέροι της Εκτελεστικής Επιτροπής, επιθυμώντας να διατηρήσουν τις κλονισμένες θέσεις τους, χαραχτήρισαν ύπουλα τη διαδήλωση, που έβαζε το αίτημα όλη η εξουσία στα Σοβιέτ, σαν εξέγερση κατά των Σοβιέτ και ξαπόλυσαν ενάντια στην επαναστατική Πετρούπολη τα καθυστερημένα στρώματα των στρατιωτικών τμημάτων που είχαν φέρει από το μέτωπο. Τυφλωμένοι από κομματικό φανατισμό, δεν πρόσεξαν ότι χτυπώντας τους επαναστατημένους εργάτες και φαντάρους, αδυνατίζουν ταυτόχρονα και όλο το μέτωπο της επανάστασης και αναφτερώνουν τις ελπίδες της αντεπανάστασης.

Διαδήλωση στην Πετρούπολη στις 4 Ιούλη 1917 (φωτό)

Το αποτέλεσμα ήταν ένα αχαλίνωτο όργιο της αντεπανάστασης και η στρατιωτική διχτατορία.

Σπάσιμο των τυπογραφείων της “Πράβντα” και της “Σολντάτσκαγια Πράβντα” (34), σπάσιμο του τυπογραφείου “Τρουντ”(35), και των γραφείων των αχτιδικών μας οργανώσεων, κακοποιήσεις και δολοφονίες, συλλήψεις χωρίς εντάλματα και ολόκληρη σειρά “αυθαίρετες” πράξεις βίας, πρόστυχη συκοφαντική εκστρατεία των σιχαμερών χαφιέδων ενάντια στους αρχηγούς του κόμματός μας και ξεφάντωμα των πουλημένων κοντυλοφόρων των εφημερίδων τους, αφοπλισμός των επαναστατών εργατών και διάλυση των συνταγμάτων, επαναφορά της θανατικής ποινής – να ποιο είναι το “έργο” της στρατιωτικής διχτατορίας.

Όλα αυτά διαπράττονται κάτω από το σύνθημα της “σωτηρίας της επανάστασης”, “με διαταγή” της “κυβέρνησης” Κερένσκι – Τσερετέλι, που την υποστηρίζει η Πανρωσική Εκτελεστική Επιτροπή. Και τα κυβερνητικά κόμματα των εσέρων και των μενσεβίκων, τρομοκρατημένα από τη στρατιωτική διχτατορία, παραδίνουν με ελαφριά συνείδηση τους αρχηγούς του προλεταριακού κόμματος στους εχθρούς της επανάστασης, συγκαλύπτουν τις λεηλασίες των γραφείων και τις υπερβασίες, και δεν αντιδρούν στις “αυθαίρετες” πράξεις βίας.

Σιωπηρή συμφωνία της Προσωρινής κυβέρνησης με το επιτελείο της αντεπανάστασης, το κόμμα των καντέτων, ενώ η Εκτελεστική Επιτροπή κρατάει στάση ανοχής, σιωπηρή συμφωνία ενάντια στους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης – αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζει η σημερινή κατάσταση πραγμάτων.

Κι όσο μεγαλύτερη υποχωρήτικότητα δείχνουν τα κυβερνητικά κόμματα, τόσο πιο ξετσίπωτοι γίνονται οι αντεπαναστάτες. Από την επίθεση ενάντια στους μπολσεβίκους περνάν τώρα στην επίθεση ενάντια σε όλα τα κόμματα που μετέχουν στα Σοβιέτ και στα ίδια τα Σοβιέτ. Γίνονται επιδρομές στα γραφεία των αχτιδικών οργανώσεων των μενσεβίκων προς την πλευρά της Πετρούπολης και της Όχτα. Γίνεται επιδρομή στην έδρα του τμήματος του συνδικάτου μεταλλουργών πίσω από τη Νιέφσκαγια Ζαστάβα. Παραβιάζεται η είσοδος στην αίθουσα των συνεδριάσεων του Σοβιέτ της Πετρούπολης και συλλαμβάνονται τα μέλη του (βουλευτής Σαχάροφ). Οι αντεπαναστάτες οργανώνουν στη λεωφόρο Νιέφσκι ειδικές ομάδες για την παρακολούθηση και σύλληψη των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής. Και παραλείπουμε να αναφέρουμε εδώ τη “συνωμοσία” ενάντια σε ορισμένα μέλη της Προσωρινής κυβέρνησης και τους ηγέτες της Εκτελεστικής Επιτροπής.

Η θρασύτητα και η προκλητική στάση των αντεπαναστατών μεγαλώνουν ώρα με την ώρα. Η Προσωρινή κυβέρνηση όμως συνεχίζει τον αφοπλισμό των επαναστατών εργατών και φαντάρων χάρη της “σωτηρίας της επανάστασης”…

Όλα αυτά μαζί με την κρίση που μεγαλώνει μέσα στη χώρα, μαζί με την πείνα και την καταστροφή, μαζί με τον πόλεμο και τα αναπάντεχά του, οξύνουν ακόμα πιο πολύ την κατάσταση και κάνουν αναπόφευχτες καινούργιες πολιτικές κρίσεις.

Το καθήκον μας σήμερα είναι να ‘μαστε έτοιμοι για τις επικείμενες μάχες, και να τις προϋπαντήσουμε άξια και οργανωμένα.

Διάλυση της ειρηνικής διαδήλωσης εργατών και στρατιωτών από τους γιούνκερς και τους κοζάκους στη Λεωφόρο Νιέφσκι στις 4 Ιούλη 1917 (φωτό)

Από δω βγαίνει το συμπέρασμα ότι:

Η πρώτη επιταγή είναι να μην παρασυρόμαστε από τις προκλήσεις των αντεπαναστατών, να οπλιστούμε με σταθερότητα και αυτοκυριαρχία, να διαφυλάξουμε τις δυνάμεις μας για τον επικείμενο αγώνα και να μην επιτρέψουμε καμια πρόωρη εκδήλωση.

Η δεύτερη επιταγή είναι να συσπειρωθούμε πιο σφιχτά γύρω από το κόμμα μας, να πυκνώσουμε τις γραμμές μας για να αντιμετωπίσουμε τους πολυάριθμους εχθρούς που κινήθηκαν ενάντιά μας, και να κρατάμε ψηλά τη σημαία, εμψυχώνοντας τους αδύνατους, συγκεντρώνοντας τους βραδυπορούντες, και διαφωτίζοντας τους ακατατόπιστους.

Κανένας συμβιβασμός με την αντεπανάσταση!

Καμια ενότητα με τους “σοσιαλιστές” δεσμοφύλακες.

Για τη συμμαχία των επαναστατικών στοιχείων ενάντια στην αντεπανάσταση και σ’ αυτούς που τη συγκαλύπτουν – αυτό είναι το σύνθημά μας.

Προλετάρσκαγιε Ντιέλο” (Κρονστάνδη), αρ. 2,

15 του Ιούλη 1917.

Υπογραφή Κ. Στάλιν,

μέλος της Κεντρικής Επιτροπής

του Σοσιαλδημοκρατικού Ε. Κ. της Ρωσίας

Σημειώσεις

(32)Η έκκληση “Προς όλους τους εργαζόμενους, προς όλους τους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης” γράφτηκε με την ευκαιρία της διαδήλωσης των εργατών και φαντάρων, που είχε ορίσει η Κεντρική Επιτροπή και η Επιτροπή της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ (Μπ.) για τις 10 του Ιούνη 1917. Στην αρχή βγήκε σαν προκήρυξη στις 9 του Ιούνη και μοιράστηκε στις συνοικίες της Πετρούπολης. Η έκκληση επρόκειτο να δημοσιευτεί στο φύλλο της “Πράβντα” και της “Σολντάτσκαγια Πράβντα” της 10 του Ιούνη, επειδή όμως τη νύχτα της 9 προς τις 10 του Ιούνη η ΚΕ των μπολσεβίκων αναγκάστηκαν να αναβάλουν τη διαδήλωση αφαιρέθηκε το κείμενο από τα στερεότυπα της “Πράβντα” και της “Σολντάτσκαγια Πράβντα”. Μόνο λίγα φύλλα της “Σολντάτσκαγια Πράβντα” με το κείμενο της έκκλησης πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν. Στις 13 του Ιούνη η έκκληση δημοσιεύτηκε στην “Πράβντα”, αρ. φύλλου 80 μετά το άρθρο “Η αλήθεια για τη διαδήλωση”. Στις 17 και 18 του Ιούνη 1917 η έκκληση αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πράβντα” με την ευκαιρία της νέας διαδήλωσης, που είχε οριστεί για τις 18 του Ιούνη.

(33)“Οκόπναγια Πράβντα” (“Αλήθεια των χαρακωμάτων”) – μπολσεβίκικη εφημερίδα, έβγαινε από τις 30 του Απρίλη 1917 στη Ρίγα. Τα πρώτα φύλλα της τα έβγαλε η στρατιωτική επιτροπή του συντάγματος Νοβολάντοσκ με μέσα που διέθεταν οι ίδιοι οι φαντάροι. Από το έβδομο φύλλο της (17 του Μάη 1917) η εφημερίδα έγινε όργανο της στρατιωτικής οργάνωσης και του ρωσικού τμήματος της Επιτροπής της Ρίγας του ΣΔΕΚΡ (Μπ.), από το φύλλο αρ. 26 (5 του Ιούλη 1917) έγινε όργανο της στρατιωτικής οργάνωσης της 12ης στρατιάς που ανήκε πρώτα στην Επιτροπή της Ρϊγας και αργότερα στην ΚΕ της Σοσιαλδημοκρατίας της Λετονίας. Στις 21 του Ιούλη 1917 την έκλεισαν, μα ύστερα από δυο μέρες στις 23 του Ιούλη, στη θέση της “Οκόπναγια Πράβντα” άρχισε να εκδίδεται η εφημερίδα “Οκόπνι Ναμπάτ”, όργανο της Ενωμένης στρατιωτικής οργάνωσης της σοσιαλδημοκρατίας της Λετονίας, που έβγαινε ως την ημέρα που οι γερμανοί κατέλαβαν τη Ρίγα. Από τις 12 του Οχτώβρη η “Οκόπνι Ναμπάτ” άρχισε να ξαναβγαίνει στην πόλη Βέντεν. Από τις 29 του Οχτώβρη 1917 η εφημερίδα ξαναπήρε τον προηγούμενο τίτλο της – “Οκόπναγια Πράβντα”. Από τότε η εφημερίδα αυτή έβγαινε χωρίς διακοπή ως το Φλεβάρη του 1918.

(34)“Σολντάτσκαγια Πράβντα” (“Αλήθεια του φαντάρου”) – μπολσεβίκικη εφημερίδα, άρχισε να εκδίδεται από τις 15 του Απρίλη 1917 σαν όργανο της στρατιωτικής οργάνωσης της Επιτροπής της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ (Μπ.) και από τις 19 του Μάη σαν όργανο της Στρατιωτικής οργάνωσης της ΚΕ του ΣΔΕΚΡ (Μπ.). Η “Σολντάτσκαγια Πράβντα” ήταν πολύ δημοφιλής ανάμεσα στους φαντάρους και τους εργάτες της Πετρούπολης. Οι εργάτες πρόσφερναν χρήματα για να βγαίνει η εφημερίδα και να μοιράζεται δωρεάν στους φαντάρους του μετώπου. Η εφημερίδα τυπωνόταν σε 50 χιλιάδες φύλλα περίπου και τα μισά απ’ αυτά πήγαιναν στο μέτωπο. Τις μέρες του Ιούλη του 1917, μαζί με τα γραφεία της “Πράβντα” καταστράφηκαν και τα γραφεία της “Σολντάτσκαγια Πράβντα” και η εφημερίδα κλείστηκε από την Προσωρινή κυβέρνηση. Ξαναβγήκε τις πρώτες μέρες μετά την επανάσταση του Οχτώβρη και εξακολούθησε να βγαίνει χωρίς διακοπή ως το Μάρτη του 1918.

(35)Το τυπογραφείο “Τρουντ”, όπου τυπώνονταν οι μπολσεβίκικες εφημερίδες και τα βιβλία, το αγόρασε η Κεντρική Επιτροπή του ΣΔΕΚΡ (Μπ.) στις 22 του Απρίλη 1917. Ύστερα από έκκληση της “Πράβντα” τα μέσα για την αγορά του τυπογραφείου τα πρόσφεραν οι ίδιοι οι εργάτες και οι φαντάροι. Στις 6 του Ιούλη του 1917 το τυπογραφείο καταστράφηκε από τμήματα γιούνκερς και κοζάκων.

***

Βλ. επίσης

Το 1ο μέρος του αφιερώματος στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Στάλιν: Για τα σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών & Σχετικά με τον πόλεμο (14-16/03/1917)

Το 2ο μέρος: Στάλιν: Στο δρόμο για τα υπουργικά χαρτοφυλάκια & Οι όροι της νίκης της ρωσικής επανάστασης (17-18/03/1917)

Το 3ο μέρος: Στάλιν: Η κατάργηση των εθνικών περιορισμών & Είτε – Είτε (25-26/03/1917)

To 4ο μέρος: Στάλιν: Ενάντια στην ομοσπονδιακή οργάνωση & Αυτοκριτική (28/03/1917)

Το 5ο μέρος: Στάλιν: Δύο Αποφάσεις & Η γη στους αγρότες (11-14/04/1917)

Το 6ο μέρος: Στάλιν: Η προσωρινή κυβέρνηση & Η σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας (18-25/04/1917)

Το 7ο μέρος: Στάλιν: Πάνω στο ζήτημα της σημερινής στιγμής & Εισήγηση και Τελικός λόγος για το εθνικό ζήτημα (24-29/04/1917)

Το 8ο μέρος: Στάλιν: Έμειναν πίσω από την επανάσταση & Τι περιμέναμε από τη συνδιάσκεψη; (04-06/05/1917)

Το 9ο μέρος: Στάλιν: Η καμπάνια για τις δημοτικές εκλογές & Τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών της Πετρούπολης (21-24-26/05/1917 & 15/06/1917)

Το 10ο μέρος: Στάλιν: Χτες και Σήμερα (Κρίση της επανάστασης) & Ενάντια στις μεμονωμένες διαδηλώσεις (13-14/06/1917)

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: