Για τον πολιτικό αγώνα που οδήγησε στον Οκτώβρη (Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους, προς όλους τους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης – Δυο συνδιασκέψεις – Η καινούργια κυβέρνηση, 25 – 26/07/1917)

Στο 15ο μέρος του αφιερώματος για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση παρατίθενται ακόμα τρία κείμενα που έγραψε ο Στάλιν την περίοδο της προσωρινής υποχώρησης του κινήματος, μετά τις διαδηλώσεις της 3 – 4 Ιούλη που, όντας χωρίς καθοδηγητή και θέτοντας αιτήματα σωστά μεν πρόωρα δε, έδωσαν την αφορμή στις δυνάμεις της αντεπανάστασης να εξαπολύσουν πογκρόμ σε βάρος των πραγματικών επαναστατών. Οι περίοδοι υποχώρησης του κινήματος έχουν πάντα και τη θετική τους πλευρά. Γιατί ξεχωρίζει η ίρα από το στάρι. Αρκεί να υπάρχει και η μεν και το δε. Εξάλλου, με τα κείμενα αυτά, αναδεικνύεται πως πάντοτε ο εχθρός επιδιώκει την ακύρωση του ελέγχου γενικά. Ο έλεγχος αποτελεί μία θέση αρχής, ακόμα και οργανωτικής, για τα επαναστατικά κόμματα και οργανώσεις. Γιατί ο έλεγχος, αφ’ενός, έχει μια “κατασταλτική” πλευρά, προς τον ελεγχόμενο, από την άλλη, όμως, έχει μια “διαπαιδαγωγητική” πτυχή, τόσο προς τον ελεγχόμενο, όσο και προς τον ελεγκτή, ιδίως όταν ελεγκτής είναι οι (σχετικά πιο άπειρες) μάζες της κοινωνίας ή η βάση του κόμματος. Αυτό είναι λογικό να το φοβάται καθένας που θέλει να διατηρήσει την εξουσία του, όταν αυτή είναι εκμεταλλευτική.

***

Προς όλους τους εργαζόμενους, προς όλους τους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης

Σύντροφοι!

Η Ρωσία περνάει δύσκολες μέρες.

Ο τρίχρονος πόλεμος, που στοίχισε αμέτρητα θύματα οδήγησε τη χώρα σε ολοκληρωτική εξάντληση.

Το ξεχαρβάλωμα των μεταφορών και η παράλυση του συστήματος εφοδιασμού της χώρας σε τρόφιμα απειλούν τη χώρα με μαζικό λιμό.

Η παράλυση της βιομηχανίας και το σταμάτημα των εργοστασίων κλονίζουν τα ίδια τα θεμέλια της λαϊκής οικονομίας.

Παρ’ όλα αυτά ο πόλεμος συνεχίζεται, οξύνοντας τη γενική κρίση και οδηγώντας τη χώρα σε ολοκληρωτική αποσύνθεση.

Η Προσωρινή κυβέρνηση, που κλήθηκε να “σώσει” τη χώρα, αποδείχτηκε ανίκανη να ανταποκριθεί στο καθήκον της αυτό. Και το χειρότερο: μπέρδεψε ακόμα περισσότερο τα πράγματα, γιατί άρχισε την επίθεση στο μέτωπο κι έτσι παρατείνει τον πόλεμο, που είναι η κυριότερη αιτία της γενικής κρίσης της χώρας.

Το αποτέλεσμα ήταν μια ολοκληρωτική αστάθεια της εξουσίας, κρίση και αποσύνθεση της εξουσίας, που όλοι φωνάζουν γι’ αυτή, χωρίς να παίρνεται όμως κανένα σοβαρό μέτρο για την αντιμετώπισή της.

Η αποχώρηση των καντέτων από την κυβέρνηση φανέρωσε για μια ακόμα φορά ότι η κυβέρνηση συνασπισμού ήταν ένα φαινόμενο πέρα για πέρα τεχνητό και ότι δεν ήταν καθόλου βιώσιμη.

Από το άλλο μέρος, η υποχώρηση των στρατευμάτων μας στο μέτωπο, ύστερα απ’ τη γνωστή επίθεσή τους, αποκάλυψε πόσο ολέθρια ήταν η πολιτική της επίθεσης κι οδήγησε την κρίση ως τα τελευταία της όρια, εκθέτοντας το κύρος της κυβέρνησης και κάνοντάς την να χάσει την πίστη της κεφαλαιοκρατίας, τόσο της “δική μας” όσο και της “συμμαχικής”.

Δημιουργήθηκε μια κρίσιμη κατάσταση.

Μπροστά στους “σωτήρες” της επανάστασης ξανοίγονταν δυο δρόμοι.

Είτε συνέχιση του πολέμου και της “επίθεσης”, και στην περίπτωση αυτή, αναπόφευχτη μεταβίβαση της εξουσίας στην αντεπαναστατική κεφαλαιοκρατία, για να εξασφαλιστούν έτσι χρήματα με εσωτερικό και εξωτερικό δάνειο· γιατί, διαφορετικά η κεφαλαιοκρατία δε θα έπαιρνε μέρος στην κυβέρνηση, δε θα συνάπτονταν εσωτερικό δάνειο, και η Αγγλία και η Αμερική θα αρνούνταν να ανοίξουν πιστώσεις, και στην περίπτωση αυτή “σωτηρία” της χώρας σημαίνει να καλυφτούν τα έξοδα του πολέμου σε βάρος των εργατών και αγροτών και προς όφελος των σκυλόψαρων του ιμπεριαλισμού ρώσων και συμμάχων.

Είτε πέρασμα της εξουσίας στα χέρια των εργατών και των φτωχών αγροτών, διακήρυξη δημοκρατικών όρων ειρήνης και σταμάτημα του πολέμου, για να προωθηθεί παραπέρα η επανάσταση, να παραχωρηθεί η γη στους αγρότες, να καθιερωθεί ο εργατικός έλεγχος στη βιομηχανία και να μπει τάξη στην ξεχαρβαλωμένη λαϊκή οικονομία, σε βάρος των κερδών των κεφαλαιοκρατών και των τσιφλικάδων.

Ο πρώτος δρόμος φέρνει στο δυνάμωμα της εξουσίας των πλούσιων τάξεων πάνω στους εργαζόμενους και στη μετατροπή της Ρωσίας σε αποικία της Αγγλίας, της Αμερικής και της Γαλλίας.

Ο δεύτερος δρόμος ανοίγει την εποχή της εργατικής επανάστασης στην Ευρώπη, κόβει τα χρηματιστικά τους πλοκάμια που μέσα τους παραδέρνει η Ρωσία, κλονίζει τα ίδια τα θεμέλια της κυριαρχίας της κεφαλαικρατίας και ξεκαθαρίζει το δρόμο για την πραγματική απελευθέρωση της Ρωσίας.

Η διαδήλωση της 3 – 4 του Ιούλη ήταν μια έκκληση των μαζών των εργατών και των φαντάρων προ τα σοσιαλιστικά κόμματα να ακολουθήσουν το δεύτερο δρόμο, το δρόμο της παραπέρα ανάπτυξης της επανάστασης.

Αυτού βρίσκεται το πολιτικό νόημα κι η μεγαλειώδικη ιστορική σημασία της διαδήλωσης αυτής.

Η Προσωρινή κυβέρνηση όμως και τα κυβερνητικά κόμματα των εσέρων και των μενσεβίκων, που δεν αντλούν τη δύναμή τους από την επαναστατική δράση των εργατών και των αγροτών, αλλά από τους συμβιβασμούς και τις κομπίνες με την καντέτικη κεφαλαιοκρατία προτίνησαν τον πρώτο δρόμο, το δρόμο της προσαρμογής στην αντεπανάσταση.

Αντί ν’ απλώσουν το χέρι στους διαδηλωτές και παίρνοντας την εξουσία να παλέψουν μαζί τους ενάντια στη “συμμαχική” και τη “ντόπια” ιμπεριαλιστική κεφαλαιοκρατία και για την έμπραχτη σωτηρία της επανάστασης, έκλεισαν συμμαχία με την αντεπαναστατική κεφαλαιοκρατία και έστρεψαν τα όπλα ενάντια στους διαδηλωτές, ενάντια στους εργάτες και τους φαντάρους, ρίχνοντας εναντίον τους τους γιούνκερς και τους κοζάκους.

Έτσι πρόδοσαν την επανάσταση κι άνοιξαν διάπλατα τις πόρτες στην αντεπανάσταση.

Και τότε ανέβηκε στην επιφάνεια το μαύρο κατακάθι της κοινωνίας και λέρωσε με λάσπη καθετί το τίμιο και το ευγενικό.

Αστυνομικές έρευνες και τρομοκρατικές επιδρομές, συλλήψεις και κακοποιήσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις, κλείσιμο εφημερίδων και οργανώσεων, αφοπλισμός των εργατών και διάλυση των συνταγμάτων, διάλυση της φινλανδικής βουλής, περιορισμός των ελευθεριών και επαναφορά της θανατικής ποινής, όργιο των πογκρομιστών και των ανθρώπων του 2ου Γραφείου, ψευτιά και βρωμερή συκοφαντία και όλα αυτά με τη σιωπηρή συγκατάθεση των εσέρων και μενσεβίκων – αυτά είναι τα πρώτα βήματα της αντεπανάστασης.

Οι σύμμαχοι και οι ρώσοι ιμπεριαλιστές με το κόμμα των καντέτων, το σώμα των ανώτερων αξιωματικών με τους γιούνκερς, τους κοζάκους και τους ανθρώπους του 2ου Γραφείου – να οι δυνάμεις της αντεπανάστασης.

Οι ομάδες αυτές υπαγορεύουν τα ονόματα και με βάση τις υποδείξεις τους αυτές συντάσσονται οι κατάλογοι των μελών της Προσωρινής κυβέρνησης, ενώ οι υπουργοί εμφανίζονται και εξαφανίζονται σα μαριονέτες.

Με υπόδειξη αυτών των ομάδων παραδίνουν τους μπολσεβίκους και τον Τσερνόφ, γίνεται το ξεκαθάρισμα των συνταγμάτων και των πληρωμάτων των πλοίων, τουφεκίζονται και διαλύονται τα συντάγματα στο μέτωπο, μετατρέπεται η Προσωρινή κυβέρνηση σε παιχνίδι στα χέρια του Κερένσκι, μετατρέπεται η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή των Σοβιέτ σε απλό εξάρτημα αυτού του παιχνιδιού, η “επαναστατική δημοκρατία” παραιτείται επαίσχυντα από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της, και αποκαθίσταται στα δικαιώματά της η τσαρική Δούμα που είχε καταργηθεί πριν από λίγο καιρό.

Τα πράγματα έφτασαν σε τέτοιο σημείο, ώστε να καταλήξουν στην “ιστορική σύσκεψη” (46) των Χειμερινών αναχτόρων (21 του Ιούλη) σε μια ξεκάθαρη συμφωνία (συνωμοσία!) για την παραπέρα χαλιναγώγηση της επανάστασης και επειδή φοβούνταν μην τους ξεσκεπάσουν οι μπολσεβίκοι, δεν τους κάλεσαν σ’ αυτή τη σύσκεψη.

Μπροστά μας έχουμε τις αποφάσεις της “σύσκεψης της Μόσχας” σύμφωνα με τις οποίες ετοιμάζονται να θάψουν οριστικά την ελευθερία που καταχτήθηκε με τόσο αίμα…

Κι όλα αυτά γίνονται με τη συμμετοχή των μενσεβίκων και των εσέρων, που παραδίνουν άναντρα τη μια θέση ύστερα από την άλλη, που μαστιγώνουν κατά τρόπο ταπεινωτικό και τον εαυτό τους και τις οργανώσεις τους και που ποδοπατούν εγκληματικά τις καταχτήσεις της επανάστασης…

Ποτέ άλλοτε συμπεριφορά “εκπροσώπων” της δημοκρατίας δεν ήταν τόσο ανάξια όπως σήμερα στις ιστορικές αυτές μέρες!

Ποτέ άλλοτε δεν είχαν φτάσει σε τέτοιο ατιμωτικό σημείο κατάπτωσης όπως σήμερα!

Μπορεί λοιπόν ύστερα απ’ όλα αυτά να απορεί κανείς γιατί η αντεπανάσταση αποθρασύνθηκε και λερώνει με λάσπη καθετί το τίμιο και το επαναστατικό;

Μπορεί λοιπόν ύστερα απ’ όλα αυτά ν’ απορεί κανείς γιατί οι πουλημένοι μισθοφόροι και οι δειλοί συκοφάντες τολμούν να “κατηγορήσουν” ανοιχτά τους αρχηγούς του κόμματός μας για “προδοσία”, γιατί οι πουλημένοι κοντυλοφόροι των αστικών εφημερίδων περιγράφουν με τρόπο αναιδέστατο μια σειρά λεπτομέρειες αυτής της “κατηγορίας” και η λεγόμενη εισαγγελική αρχή δημοσιεύει χωρίς να ντρέπεται καθόλου, τα λεγόμενα στοιχεία “για την υπόθεση Λένιν” κλπ;

Οι κύριοι αυτοί υπολογίζουν, όπως φαίνεται, να αποδιοργανώσουν τις γραμμές μας, να σπείρουν ανάμεσά μας αμφιβολίες και σύγχυση και να προκαλέσουν δυσπιστία προς τους αρχηγούς μας.

Ελεεινοί! Δεν ξέρουν ότι καμια φορά τα ονόματα των αρχηγών μας δεν ήταν τόσο προσφιλή και αγαπητά στην εργατική τάξη, όσο είναι σήμερα που το αποθρασυμένο σκυλολόι των κεφαλαιοκρατών τα γεμίζει λάσπη!

Πουλημένοι! Δε μπορούν ούτε να υποπτευθούν ότι όσο πιο ξετσίπωτα συκοφαντούν οι μισθοφόροι της κεφαλαιοκρατίας, τόσο πιο δυνατή είναι η αγάπη των εργατών προς τους αρχηγούς τους, γιατί ξέρουν από την πείρα πως όταν οι εχθροί βρίζουν τους αρχηγούς του προλεταριάτου, αυτό είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι οι αρχηγοί προσφέρουν τίμια τις υπηρεσίες τους στο προλεταριάτο.

Ατιμωτικός στιγματισμός για τους αισχρούς συκοφάντες – αυτή είναι η αμοιβή σας, κύριοι Αλεξίνσκι και Μπούρτσεφ, Περεβέρζεφ και Ντομπρονράβοφ. Δεχτείτε αυτό το στιγματισμό από μέρους 32.000 οργανωμένων εργατών της Πετρούπολης που μας εκλέξανε, για να τον φέρετε ως τον τάφο σας. Τον αξίζετε.

Κι εσείς, κύριοι κεφαλαιοκράτες και τσιφλικάδες, τραπεζίτες και κερδοσκόποι, παπάδες και άνθρωποι του 2ου Γραφείου, όλοι εσείς που χαλκεύετε αλυσίδες για το λαό, πολύ νωρίς πανηγυρίζετε για τη νίκη σας, πολύ νωρίς βαλθήκατε να θάψετε τη Μεγάλη Ρωσική Επανάσταση.

Η επανάσταση ζει και θα το καταλάβετε γρήγορα αυτό, κύριοι νεκροθάφτες.

Ο πόλεμος και η καταστροφή συνεχίζονται, και δε μπορείτε με τους άγριους διωγμούς να γιατρέψετε τις πληγές που δημιουργούν.

Οι υποχθόνιες δυνάμεις της επανάστασης ζουν και κάνουν ακούραστα τη δουλειά τους για να επαναστατικοποιήσουν τη χώρα.

Οι αγρότες δεν πήραν ακόμα γη. Θα αγωνιστούν γιατί δε μπορούν να ζήσουν χωρίς γη.

Οι εργάτες δεν κατάχτησαν ακόμα τον έλεγχό τους στα εργοστάσια και τις φάμπρικες. Θα αγωνιστούν να τον καταχτήσουν γιατί η παράλυση της βιομηχανίας τούς απειλεί με ανεργία.

Τους φαντάρους και τους ναύτες θέλουν να τους ρίξουν πίσω, να τους ξαναφέρουν την παλιά πειθαρχία. Οι φαντάροι κι οι ναύτες θα αγωνιστούν για την ελευθερία, γιατί είναι άξιοι της ελευθερίας.

Όχι, κύριοι αντεπαναστάτες, η επανάσταση δεν πέθανε, απλώς δουλεύει στα κρυφά για να συγκεντρώσει καινούργιους οπαδούς και να ορμήσει με μεγαλύτερη ακόμα δύναμη πάνω στους εχθρούς της.

Είμαστε ζωντανοί, το άλικο αίμα μας το κάνει να βράζει η φλόγα των ανεξάντλητων δυνάμεών μας!”(47).

Και κει στη Δύση, στην Αγγλία και στη Γερμανία, στη Γαλλία και στην Αυστρία, δεν ανεμίζει μήπως κι εκεί σήμερα η σημαία της εργατικής επανάστασης, και δεν οργανώνονται μήπως κι εκεί σήμερα Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών;

Θα έχουμε κι άλλες μάχες ακόμα!

Θα έχουμε κι άλλες νίκες!

Όλο το ζήτημα είναι να προϋπαντήσουμε άξια κι οργανωμένα τις μελλούμενες μάχες!

Εργάτες! Σ’ εσάς έλαχε το τιμητικός κλήρος να παίξετε το ρόλο του ηγέτη της ρωσικής επανάστασης. Συσπειρώστε γύρω σας τις μάζες και συγκεντρώστε τες κάτω από τη σημαία του κόμματός μας. Να θυμάστε ότι τις δύσκολες στιγμές των ημερών του Ιούλη, τότε που οι εχθροί του λαού άνοιγαν πυρά ενάντια στην επανάσταση, το κόμμα των μπολσεβίκων ήταν το μοναδικό κόμμα που δεν εγκατέλειψε τις εργατικές συνοικίες. Να θυμάστε ότι τις δύσκολες εκείνες μέρες οι μενσεβίκοι κι οι εσέριο βρίσκονταν στο στρατόπεδο εκείνων που χτυπούσαν κι αφόπλιζαν τους εργάτες.

Συγκεντρωθείτε κάτω από τη σημαία μας, σύντροφοι!

Αγρότες! Οι αρχηγοί σας δε δικαίωσαν τις ελπίδες σας, οι αρχηγοί σας ακολουθούν τ’ αχνάρια της αντεπανάστασης και εσείς μένετε χωρίς γη, γιατί όσο κυριαρχεί η αντεπανάσταση, δε θα μπορέσετε να πάρετε τη γη των τσιφλικάδων. Οι εργάτες – αυτοί είναι οι μοναδικοί, πιστοί σύμμαχοί σας. Μόνο σε συμμαχία με τους εργάτες μπορείτε να αποχτήσετε γη κι ελευθερία· γι’ αυτό συσπειρωθείτε γύρω από τους εργάτες!

Φαντάροι! Η δύναμη της επανάστασης βρίσκεται στη συμμαχία του λαού με τους φαντάρους. Οι υπουργοί έρχονται και φεύγουν, ο λαός όμως μένει. Γι’ αυτό να είστε πάντα με το λαό και να αγωνίζεστε στις γραμμές του!

Κάτω η αντεπανάσταση!

Ζήτω η επανάσταση!

Ζήτω ο σοσιαλισμός κι η αδελφότητα των λαών!

Η συνδιάσκεψη της Πετρούπολης του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος της Ρωσίας (μπολσεβίκων)

Ραμπότσι ι Σολντάτ”, αρ. 2,

24 του Ιούλη 1917.

***

Δυο συνδιασκέψεις (48)

Δυο συνδιασκέψεις. Κι οι δυο είναι συνδιασκέψεις της πολης της Πετρούπολης.

Η μια είναι των μενσεβίκων. Η άλλη των μπολσεβίκων.

Η πρώτη αντιπροσωπεύει όλο – όλο 8 χιλιάδες εργάτες.

Η δεύτερη 32 χιλιάδες εργάτες.

Στην πρώτη βασιλεύει χάος κι αποσύνθεση, γιατί είναι έτοιμη τώρα δα να διασπαστεί σε δυο κομμάτια.

Στη δεύτερη επικρατεί ενότητα και συνοχή.

Η πρώτη αντλεί τις δυνάμεις της από τους συμβιβασμούς με την καντέτικη κεφαλαιοκρατία. Κι αυτή είναι ακριβώς η αιτία της διάσπασης, γιατί ανάμεσα στους μενσεβίκους υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν έχασαν την τιμή τους και δε θέλουν να σέρνονται στην ουρά της κεφαλαιοκρατίας.

Αντίθετα, η δεύτερη αντλεί της δυνάμεις της όχι από τους διάφορους συνδυασμούς με την κεφαλαιοκρατία, αλλά από την επαναστατική πάλη των εργατών ενάντια στους κεφαλαιοκράτες και τους τσιφλικάδες.

Η πρώτη βλέπει τη “σωτηρία της χώρας” στο ξερίζωμα του μπολσεβικισμού και στην προδοσία της επανάστασης.

Η δεύτερη τη βλέπει στο σάρωμα της αντεπανάστασης μαζί με τα “σοσιαλιστικά” της εξαρτήματα.

Ισχυρίζονται πως ο μπολσεβικισμός έχει εκμηδενιστεί και θαφτεί.

Πολύ βιάζονται να μας θάψουν οι κύριοι νεκροθάφτες. Είμαστε ακόμα ζωντανοί και την κεφαλαιοκρατία πολλές φορές ακόμα θα την πιάσει λαχτάρα και ρίγος στο άκουσμα της φωνής μας.

32 χιλιάδες συσπειρωμένοι μπολσεβίκοι που είναι υπέρ της επανάστασης και 8 χιλιάδες διασκορπισμένοι μενσεβίκοι που στην πλειοψηφία τους πρόδοσαν την επανάσταση – κάντε την εκλογή σας, σύντροφοι εργάτες!

Ραμπότσι ι Σολντάτ”, αρ, 2,

24 του Ιούλη 1917.

Ανυπόγραφο άρθρο.

***

Η καινούργια κυβέρνηση

Ο χορός των υπουργικών μεταβολών πήρε τέλος. Σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση. Η σύνθεση της κυβέρνησης αυτής είναι: καντέτοι, μισοκαντέτοι, σοσιαλεπαναστάτες, μενσεβίκοι.

Το κόμμα των καντέτων είναι ικανοποιημένο. Οι βασικοί όροι των καντέτων έγιναν δεχτοί. Οι όροι αυτοί αποτέλεσαν τη βάση της δράσης της νέας κυβέρνησης.

Οι καντέτοι επιδίωκαν να ενισχυθεί η κυβέρνηση σε βάρος των Σοβιέτ, επιδίωκαν την ανεξαρτησία της κυβέρνησης απέναντι στα Σοβιέτ. Τα Σοβιέτ, καθοδηγούμενα από τους “κακούς ποιμένες”, εσέρους και μενσεβίκους, έκαναν αυτή την υποχώρηση, υπογράφοντας έτσι τη θανατική καταδίκη τους.

Οι καντέτοι πέτυχαν ώστε η Προσωρινή κυβέρνηση να είναι η μοναδική εξουσία!

Οι καντέτοι έβαλαν σαν όρο την “εξυγίανση του στρατού”, δηλαδή, μια “σιδερένια πειθαρχία” στο στρατό, την υποταγή του στρατού αποκλειστικά και μόνο στις διαταγές των διοικητών του, που με τη σειρά τους θα υποτάσσονται αποκλειστικά και μόνο στην κυβέρνηση. Τα Σοβιέτ, καθοδηγούμενα από τους εσέρους και τους μενσεβίκους, έκαναν κι αυτή την υποχώρηση και αφόπλισαν έτσι τον εαυτό τους.

Οι καντέτοι πέτυχαν ώστε τα Σοβιέτ να μείνουν χωρίς στρατό κι ο στρατός να υποταχτεί αποκλειστικά και μόνο στην κυβέρνηση που αποτελείται από στοιχεία που καντετοφέρνουν.

Οι καντέτοι έβαλαν σαν όρο την απόλυτη ενότητα με τους συμμάχους. Τα Σοβιέτ ακολούθησαν “αποφασιστικά” αυτό το δρόμο προς το συμφέρον… της “άμυνας της χώρας”, ξεχνώντας τις “διεθνιστικές” τους διακηρύξεις. Και κοντά σ’ αυτά το λεγόμενο πρόγραμμα της 8 του Ιούλη, έμεινε κρεμασμένο στον αέρα.

Πόλεμος “ανελέητος”, “πόλεμος μέχρις εσχάτων” – να τι πέτυχαν οι καντέτοι.

Ας ακούσουμε τι λένε οι ίδιοι οι καντέτοι:

Οι όροι των καντέτων αποτέλεσαν χωρίς αμφιβολία τη βάση της δράσης όλης της κυβέρνησης… Γι’ αυτό ακριβώς, μια κι έγιναν δεχτοί οι βασικοί όροι των καντέτων, το κόμμα έκρινε ότι δεν είναι πια σωστό να συνεχίζονται οι διαμάχες πάνω σε ειδικές κομματικές διαφορές”. Γιατί οι καντέτοι ξέρουν ότι κάτω από τις σημερινές συνθήκες “θα μείνει λίγος χρόνος και πολύ λίγες δυνατότητες για τα δημοκρατικά στοιχεία του περίφημου προγράμματος της 8 του Ιούλη” (βλ. “Ρετς”).

Μου φαίνεται πως το πράγμα είναι πολύ καθαρό.

Ήταν ένας καιρός που τα Σοβιέτ δημιουργούσαν μια καινούργια ζωή, εφαρμόζοντας επαναστατικές μεταρρυθμίσεις και εξαναγκάζοντας την Προσωρινή κυβέρρνηση να κατοχυρώσει τις μεταρρυθμίσεις αυτές με διατάγματα και νόμους.

Αυτά γίνονταν το Μάρτη με Απρίλη.

Τότε η Προσωρινή κυβέρνηση σερνόταν πίσω από τα Σοβιέτ και σκέπαζε με τα μη επαναστατικά συνθήματά της τα επαναστατικά μέτρα των Σοβιέτ.

Σήμερα έφτασε ο καιρός που η Προσωρινή κυβέρνηση έκανε πίσω, εφαρμόζοντας αντεπαναστατικές “μεταρρυθμίσεις”, και στην περίπτωση αυτή τα Σοβιέτ είναι “αναγκασμένα” να τις εγκρίνουν σιωπηρά με τις νερόβραστες αποφάσεις τους.

Τώρα η ΚΕΕ, ο εκπρόσωπος αυτός όλων των Σοβιέτ, ρυμουλκείται από την Προσωρινή κυβέρνηση και σκεπάζει το αντεπαναστατικό πρόσωπο της Προσωρινής κυβέρνησης με επαναστατική φρασεολογία.

Είναι φανερό ότι οι ρόλοι άλλαξαν, και άλλαξαν όχι προς όφελος των Σοβιέτ.

Ναι, οι καντέτοι έχουν λόγους να είναι “ικανοποιημένοι”.

Θα κρατήσει αυτό άραγε πολύ καιρό; Αυτό θα μας το δείξει το άμεσο μέλλον.

Ραμπότσι ι Σολντάτ”, αρ. 3.

26 του Ιούλη 1917.

Κύριο άρθρο.

***

Σημειώσεις

(45)Η έκκληση “Προς όλους τους εργαζόμενους, προς όλους τους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης” γράφτηκε απ’ αφορμή τα γεγονότα της 3 – 5 του Ιούλη, με εντολή της 2ης συνδιάσκεψης των μπολσεβίκων της Πετρούπολης. Στις 25 του Ιούλη 1917 (στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας από λάθος μπήκε η ημερομηνία 24 του Ιούλη) η έκκληση δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ραμπότσι ι Σολντάτ”, αρ. 2. Αναδημοσιεύτηκε την 1η του Αυγούστου στο φύλλο 8 της ίδιας εφημερίδας ύστερα από παράκληση των εργατών και των φαντάρων.

(46)Τη σύσκεψη της 21 του Ιούλη, που οι εσέροι και οι μενσεβίκοι την ονόμασαν “ιστορική”, την κάλεσε η Προσωρινή κυβέρνηση από αφορμή την κυβερνητική κρίση, που προκάλεσε η αποχώρηση των καντέτων από την κυβέρνηση και η δήλωση του Κερένσκι ότι θα παραιτηθεί. Στη σύσκεψη πήραν μέρος αντιπρόσωποι των αστικών και των συμφιλιωτικών κομμάτων. Στη σύσκεψη οι καντέτοι έθεσαν σαν όρο το σχηματισμό κυβέρνησης που να είναι ανεξάρτητη στις ενέργειές της από τα Σοβιέτ και τα δημοκρατικά κόμματα και ικανή να αποκαταστήσει με τρομοκρατικά μέτρα την “πειθαρχία” στο στρατό κλπ. Οι εσέροι και οι μενσεβίκοι δέχτηκαν τον όρο αυτό και ανάθεσαν στον Κερένσκι να σχηματίσει καινούργια Προσωρινή κυβέρνηση.

(47)Λόγια από το τραγούδι του αμερικανού δημοκράτη ποιητή Ου. Ουίτμαν (βλ. “Συλλογή επαναστατικών τραγουδιών”, έκδοση της Επιτροπής της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ, 1916, σελ. 9).

(48)Πρόκειται για την έκτακτη συνδιάσκεψη των μπολσεβίκων της Πετρούπολης, που έγινε από την 1 – 3 και από τις 16 – 20 του Ιούλη 1917 (βλ.τη σημείωση 36), και για τη δεύτερη συνδιάσκεψη των μενσεβίκων της Πετρούπολης, που έγινε στις 15 – 16 του Ιούλη.

***

Βλ. επίσης

Το 1ο μέρος του αφιερώματος στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Στάλιν: Για τα σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών & Σχετικά με τον πόλεμο (14-16/03/1917)

Το 2ο μέρος: Στάλιν: Στο δρόμο για τα υπουργικά χαρτοφυλάκια & Οι όροι της νίκης της ρωσικής επανάστασης (17-18/03/1917)

Το 3ο μέρος: Στάλιν: Η κατάργηση των εθνικών περιορισμών & Είτε – Είτε (25-26/03/1917)

To 4ο μέρος: Στάλιν: Ενάντια στην ομοσπονδιακή οργάνωση & Αυτοκριτική (28/03/1917)

Το 5ο μέρος: Στάλιν: Δύο Αποφάσεις & Η γη στους αγρότες (11-14/04/1917)

Το 6ο μέρος: Στάλιν: Η προσωρινή κυβέρνηση & Η σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας (18-25/04/1917)

Το 7ο μέρος: Στάλιν: Πάνω στο ζήτημα της σημερινής στιγμής & Εισήγηση και Τελικός λόγος για το εθνικό ζήτημα (24-29/04/1917)

Το 8ο μέρος: Στάλιν: Έμειναν πίσω από την επανάσταση & Τι περιμέναμε από τη συνδιάσκεψη; (04-06/05/1917)

Το 9ο μέρος: Στάλιν: Η καμπάνια για τις δημοτικές εκλογές & Τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών της Πετρούπολης (21-24-26/05/1917 & 15/06/1917)

Το 10ο μέρος: Στάλιν: Χτες και Σήμερα (Κρίση της επανάστασης) & Ενάντια στις μεμονωμένες διαδηλώσεις (13-14/06/1917)

Το 11ο μέρος: Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους – προς όλους τους εργάτες και τους φαντάρους της Πετρούπολης, Η διαδήλωση & Πυκνώστε τις γραμμές σας (17-20/06 & 15/07/1917)

Το 12ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στην έκτακτη συνδιάσκεψη της Οργάνωσης της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ (Μπ.) (16 –20/07/1917)

Το 13ο μέρος: Στάλιν: Πρωτομαγιά (18/04/1917)

Το 14ο μέρος: Στάλιν: Τι συνέβηκε; – Νίκη της Αντεπανάστασης – Νίκη των Καντέτων (23-24/07/1917)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: