Πέθανε ο Ηλίας Μεταλλίδης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα, 14/6/2017, στις 10 το πρωί, έφυγε από τη ζωή ο Ηλίας Μεταλλίδης. Η σορός του θα βρίσκεται αύριο στην οικία του στην Πολίχνη Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με την επιθυμία του, θα ταφεί με πολιτική κηδεία στο χωριό του. Η πολιτική κηδεία θα γίνει αύριο, 15/6/2017, στις 5.00 το απόγευμα, στο νεκροταφείο της Ξηρόβρυσης Ν. Κιλκίς. Θα ακολουθήσει καφές στο πολιτιστικό κέντρο της Ξηρόβρυσης, στο χώρο του μνημείου του ολοκαυτώματος του χωριού.

Οι οικείοι του

***

Βιογραφικό του Ηλία Μεταλλίδη

Ο Ηλίας Μεταλλίδης γεννήθηκε το 1925 στην Ξηρόβρυση του νομού Κιλκίς.

Το 1943 έγινε μέλος του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ. Λόγω της δράσης του, συνελήφθη από τους Γερμανούς κατακτητές. Κρατήθηκε για μήνες ως μελλοθάνατος στις φυλακές Παύλου Μελά της Θεσσαλονίκης. Δραπετεύσε υπό τα πυρά των φρουρών και συνέχισε τη δράση του μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ.

Καλοκαίρι 1949. Ο 24χρονος Ηλίας Μεταλλίδης παραλαμβάνει δύο μεταλλεία ανδρείας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας για τον ηρωισμό που επέδειξε στις μάχες στο Κάντσικο (Δροσοπηγή) και Πατώματα του Γράμμου.

Κατά την απελευθέρωση, συμμετείχε στη μάχη του Κιλκίς μεταξύ δυνάμεων του ΕΛΑΣ και των ελλήνων δοσιλόγων. Μετά τη Βάρκιζα κυνηγήθηκε ως «ποινικός» και βγήκε στην παρανομία. Έπειτα από σύντομη παραμονή στο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας, το Σεπτέμβρη του 1946 εντάχτηκε στο ΔΣΕ. Πολέμησε στην Κεντρική Μακεδονία, στα βουνά Κρούσια και Μπέλλες, αλλά και στα μετόπισθεν του μοναρχοφασιστικού στρατού, από τα Κερδύλια ως το Παγγαίο και από το Χολομώντα ως τον Άθω. Στο τέλος του 1948 στο Γράμμο – Βίτσι, αναδείχθηκε σε λοχαγό του ΔΣΕ. Τιμήθηκε με δύο μετάλλια ανδρείας για τη συμμετοχή του στις μάχες στο Κάντσικο (Δροσοπηγή) και στα Πατώματα του Γράμμου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου τραυματίστηκε τέσσερις φορές.

Ο Ηλίας Μεταλλίδης (όρθιος, δεύτερος από δεξιά) με το τμήμα του, υπό τη διοίκηση του Γιώργου Ερυθριάδη (όρθιος, όγδοος από αριστερά).

Με τη λήξη του εμφυλίου, μαζί με χιλιάδες άλλους αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, μεταφέρθηκε στη Σοβιετική Ένωση και εγκαταστάθηκε στo Τσιρτσίκ, προάστιο της Τασκένδης, πρωτεύουσας της ΣΣΔ Ουζμπεκιστάν. Παντρεύτηκε την Παναγιώτα Βαρτανίδου με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Μαζί με τη συντριπτική πλειοψηφία των κομμουνιστών μαχητών του ΔΣΕ, διαγράφτηκε από το ΚΚΕ το 1956, μετά την αντικαταστατική «6η Ολομέλεια» που αφαίρεσε τον επαναστατικό χαρακτήρα του κόμματος αυτού, διαλύοντάς το. Συνέχισε να αγωνίζεται πάντα μέσα στο μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα (Οργανώσεις ΚΚΕ (μαρξιστών – λενινιστών) της Τασκένδης, και με την επιστροφή του, στο ΕΚΚΕ και ακολούθως, ως το τέλος της ζωής του, στο Μ-Λ ΚΚΕ).

***

Κείμενο του Ηλία Μεταλλίδη του 2007 με τίτλο «Πώς θέλω μετά θανάτου να είμαι». Τελευταία, είχε συμφωνήσει με τους οικείους του, λόγω των ανυπέρβλητων δυσκολιών που παρουσιάστηκαν, να μην αποτεφρωθεί η σωρός του, αλλά να ταφεί. Ακολουθεί το κείμενο:

«Πώς θέλω μετά θανάτου να είμαι

Δεν θέλω εγώ το μνήμα μου βαθιά στης γης την σκοτεινή αγκαλιά.

Δεν θέλω εγώ το μνήμα μου κάτω από τα μουντά και τα λερά σεντόνια της στεριάς, που κρύβουν τις ασχήμιες μαζί με τις βρομιές της.

Δεν θέλω πλάκες βαριές επάνω μου, μάρμαρα και τσιμέντα, ούτε πέτρινους σταυρούς και πράσινα κλαδιά να μου πλακώνουν την καρδιά.

Ούτε και μνήμα ακριβό και χρυσοστολισμένο για να θαυμάζουν οι περαστικοί και να χαίρονται οι δικοί μου συγγενείς για τη γενναιοδωρία τους και το κατόρθωμά τους. Θα αγαπώ τη φαμίλια, συγγενείς και φίλους, και ιδιαίτερα τους αγωνιστές επαναστάτες που με το όπλο στα χέρια τους έκαναν το καθήκον τους απέναντι στην πατρίδα για την απελευθέρωση του λαού από τους τρεις κατακτητές.

Δεν θέλω να έρχονται να κλαίνε, να θρηνούν, να δακρύζουν και να ανάβουν κεριά. Θέλω όμως να έρθουν στο στερνό αντίο στον αγωνιστή τους που από μικρά του χρόνια μέχρι που έφυγε από τη ζωή έκανε το καθήκον του απέναντι στο λαό του.

Δεν θέλω τα μεγαλύτερα της γης τα πιο σιχαμερά θεριά που μύρια θα πλακώσουν επάνω στο κουφάρι μου να καταβροχθίσουν το κορμί μου.

Ακόμα, δεν με νοιάζουν οι συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα, μα ούτε κι εκκλησίες, ούτε και ο κόσμος τι θα πει.

Κανείς δεν έχει πάνω δικαίωμα, ούτε εξουσία, ούτε και είναι κτήμα κανενός το άψυχο κορμί μου.

Εγώ θέλω να είμαι ο άρχοντας που θα του δώσω λύση.

Το κουφάρι μου δεν το θέλω στα Τάρταρα, στον Άδη, αλλά πάνω ψηλά στον ουρανό μαζί με τον αέρα.

Κανένας πλάστης μα ούτε κανένας πηλοποιός δεν έπλασε το κορμί μου. Δεν είμαι από χώμα εγώ της γης και ούτε της ανήκω.

Είμαι από νάτριο, από άνθρακα, οξυγόνο, υδρογόνο, ήλιο και άλλα πολλά άγνωστα και γνωστά στοιχεία και υλικά.

Αυτά, άλλα τα δανείζεται να γίνει ο άνθρωπος, και τα άλλα ζωντανά της.

Ποτέ της δεν τα ξεπουλά μα ούτε τα δωρίζει, τα δίνει μόνο δανεικά για να τα ξαναπάρει.

Απ’ όλα τούτα είμαι εγώ, και όχι από χώμα.

Γι’ αυτό θερμοπαρακαλώ σαν έρθει η ώρα που ανθίζουν τα δέντρα και χαίρεται η φύση, τη ’βλογημένη αδερφή τη φλόγα να φωνάξετε, εσείς δικοί μου και φίλοι, να λύσει το κουφάρι μου.

Να κάψει τα κομμάτια του και όλα τα σωθικά μου.

Να γίνω καπνός στον ουρανό και πάχνη στον αέρα, να τρέχω με τον άνεμο ψηλά στα κορφοβούνια, στις ολοπράσινες πλαγιές και στα βαθιά λαγκάδια.

Να συναντηθώ με τις δεντροκορυφές, να παίξω με τα φύλλα και να παρηγορώ τα μαύρα κυπαρίσσια.

Θέλω σε κίνηση να βρίσκομαι και να γυρνώ αιώνια.

Να φεύγω όπως φεύγουνε τα’ ανάλαφρα μπαλόνια και όχι μνήμα βρόμικο μπηγμένο μεσ’ στο χώμα.

Αυτός θα είμαι μετά θανάτου.

Ηλίας Μεταλλίδης»

***

Ανακοίνωση της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

Πέθανε ο σύντροφος Ηλίας Μεταλλίδης, ένας φλογερός κομμουνιστής

Η ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ ανακοινώνει με συγκίνηση πως πέθανε ο φλογερός κομμουνιστής, σύντροφος Ηλίας Μεταλλίδης στέλεχος του Μαρξιστικού – Λενινιστικού κινήματος και του Μ-Λ ΚΚΕ και κηδεύεται αύριο, Πέμπτη 15 Ιούνη, στις 5μμ στην ιδιαίτερη πατρίδα του, που τόσο αγαπούσε, την Ξηρόβρυση Κιλκίς.

Ο σ. Ηλίας Μεταλλίδης εκπροσωπώντας μια ολόκληρη γενιά επαναστατών, πάλεψε αταλάντευτα σε όλη τη ζωή του για το δίκιο του λαού μας, για τα μεγάλα ιδανικά του Σοσιαλισμού και του Κομμουνισμού.

Μέσα από τις γραμμές του επαναστατικού ΚΚΕ, σε νεαρή ηλικία μαζί με χιλιάδες άλλους μαχητές εντάχθηκε στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ πολεμώντας ενάντια στους χιτλεροφασίστες κατακτητές και στη συνέχεια ξαναβγήκε στο βουνό για να πολεμήσει μέσα από τις γραμμές του ΔΣΕ τους νέους κατακτητές, τους αμερικανοεγγλέζους ιμπεριαλιστές. Μετά την υποχώρηση ο σ. Ηλίας πέρασε στις σοσιαλιστικές χώρες, στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης μαζί με χιλιάδες Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες.

Αντιτάχθηκε αποφασιστικά στο αντεπαναστατικό 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ και στις αποφάσεις της περιβόητης 6ης Ολομέλειας του ΚΚΕ που ξεθεμελίωναν την επαναστατική ψυχή του κομμουνιστικού κινήματος και το μετέτρεπαν σε ένα ρεβιζιονιστικό κόμμα. Συνέχισε να βαδίζει σε όλη του τη ζωή ακλόνητα στο δρόμο του επαναστατικού αγώνα, μέσα από τις γραμμές του μ-λ κινήματος και του Μ-Λ ΚΚΕ υπηρετώντας με αφοσίωση τις ιδέες και τα ιδανικά του κομμουνιστικού κινήματος.

Μέχρι το τέλος της ζωής του και παρά τα 93 χρόνια του, βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα κόντρα σε δεξιές και ψευτοαριστερές κυβερνήσεις, σαν ένα ζωντανό παράδειγμα για τη νέα γενιά του λαού μας, που καλείται σε δύσκολες συνθήκες να αντισταθεί στην ιμπεριαλιστική και καπιταλιστική βαρβαρότητα και να αγωνιστεί για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία, την Εθνική Ανεξαρτησία και το Σοσιαλισμό.

Η ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια για το θάνατο του Ηλία στο γιο του Νίκο και σε όλους του δικούς του.

Αθάνατος!

Η ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

14 Ιούνη 2017

***

Παρακάτω μια συνέντευξη που έδωσε ο Ηλίας Μεταλλίδης στο “Λαϊκό Δρόμο” πέρσι:

Λ.Δ.: Αγαπητέ σύντροφε, ένα ντοκιμαντέρ, αφιερωμένο στη ζωή σου σε έκανε πρόσφατα γνωστό στον κόσμο. Πώς αισθάνεσαι;

Η. Μεταλλίδης: Δεν αγωνιστήκαμε για να γίνουμε γνωστοί, αυτό μπορούσε να γίνει και με πιο εύκολους τρόπους. Εμείς, απλοί άνθρωποι βγήκαμε στο κλαρί για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς φτώχεια, φασισμό και πόλεμο. Για μια Ελλάδα της λευτεριάς, της προκοπής, της δουλειάς και της δημιουργίας. Είμαι όμως πολύ ευχαριστημένος που έστω στα στερνά μου ο χώρος της τέχνης με τιμά και στο πρόσωπό μου τιμά έναν τεράστιο αγώνα. Αν σκεφτείτε τον αγώνα του ΔΣΕ θα δείτε ότι απλοί άνθρωποι έγιναν γίγαντες, ότι ένας ξυπόλυτος λαός τα έβαλε στα ίσια με τον μοναρχοφασισμό, τους Εγγλέζους και τους Αμερικάνους. 

Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Αλλά μας φλόγισε η ιδέα για μια λεύτερη πατρίδα, για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του. Οι μεγάλοι αγώνες γεννιούνται από μεγάλες ιδέες, για να ‘χεις καλή σοδειά χρειάζεσαι γερό σπόρο.

Λ.Δ.: Ο ΔΣΕ μεγαλούργησε, το ξέρουμε. Πώς αισθάνθηκαν οι αντάρτες μετά την 6η Ολομέλεια και τον αποκεφαλισμό της νόμιμης ηγεσίας του ΚΚΕ και του γραμματέα του;

Ηλίας Μεταλλίδης

Η. Μεταλλίδης: Η κλίκα Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη πήρε γραμμή από το 20ο  αντιεπαναστατικό συνέδριο του ΚΚΣΕ και τη στροφή της στο τέλμα του ρεβιζιονισμού.  Είχαμε μια δεύτερη Βάρκιζα. Μετά τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ ήρθε ο δεύτερος αφοπλισμός από τα μέσα. Όλοι οι παρτιζάνοι μείναμε αποσβο­λω­μένοι από το έγκλημα που γινόταν μέσα στο ΚΚΕ. Δε μας έφαγε το βόλι του μοναρχοφασισμού, μας χτύπησαν πισώπλατα οι αναθεωρητές. Δεν πι­στεύαμε στα αυτιά μας για αυτά που έγιναν στην Τασκένδη και κάναμε καιρό να συνέλθουμε από το αστροπελέκι. Εξήντα χρόνια μετά είναι να απορεί κανείς που οι απόγονοι του Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη δηλαδή το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν να πουν τίποτα γι’αυτήν τη μεγάλη προδοσία.

Λ.Δ.: Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου ορκίζεται στην Ευρώπη, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Τι μηνύματα στέλνει 70 χρόνια μετά τον αγώνα του ΔΣΕ;

Η. Μεταλλίδης: Η βουή της ιστορίας είναι πολύ δυνατή αρκεί να χεις γερό αυτί και δυνατό μυαλό να πιάσεις τα σήματα. Ο φασισμός ανίκητος στην αρχή του ’40, μετά το Στάλινγκραντ πήρε την κατηφόρα, νικήθηκε, ξεψύχησε. Σήμερα η κυβέρνηση, η ΝΔ, οι διεθνείς πάτρωνές τους φαίνονται ανίκητοι. Αλλά η ρόδα της ιστορίας είναι αμείλιχτη και θα τους σαρώσει. Για δέστε: Ποιος μιλάει σήμερα για τους διώκτες μας; Κανένας! Ποιος μιλάει για τις βόμβες ναπάλμ που εγκαινίασαν στον Γράμμο, στο Βίτσι οι Αμερικάνοι για να τις χρησιμοποιήσουν αργότερα στο Βιετνάμ; Κανένας!

Ηλίας Μεταλλίδης

Αντίθετα μιλάνε πολλοί και καλά κάνουν για τον ηρωισμό των εργατών, των αγροτών, του λαού στις γραμμές του ΔΣΕ. Έτσι είναι. Ο Μάο Τσετούνγκ μας δίδαξε ότι ο ιμπεριαλισμός είναι χάρτινη τίγρη. Τους υπολογίζουμε, αλλά δεν τους φοβόμαστε.

Λ.Δ.: Σύντροφε είσαι μέλος του Μ-Λ ΚΚΕ, αειθαλής επαναστάτης και κομμουνιστής. Τι θα ‘θελες να συμβουλέψεις τη νέα γενιά της χώρας μας;

Η. Μεταλλίδης: Να δώσουν όλο τους το είναι για το δίκιο και τη λευτεριά. Να αψηφήσουν θεούς και δαίμονες ώστε να γίνουν πραγματικότητα τα μεγάλα οράματα για τη λευτεριά, εθνική ανεξαρτησία, ειρήνη, σοσιαλισμό. Να μη φοβούνται τίποτα. Να ‘ναι αετοί στο πέταγμά τους, να ‘χουν απεριόριστη εμπιστοσύνη σε ένα καλύτερο αύριο. Αν μπορούν να ‘ναι κομμουνιστές, μαρξιστές-λενινιστές, διπλή ευχή!

Λ.Δ.: Σύντροφε Ηλία, να ‘σαι καλά!

Ηλίας Μεταλλίδης

***

Βλ. επίσης: Το ντοκιμαντέρ «Γεια σας και καλή αντάμωση ως νικητές!» (σκηνοθεσία Νίκου Νούλα) με αφηγήσεις του Ηλία Μεταλλίδη για τη δράση του ΔΣΕ στο Γράμμο και το Βίτσι το 1949. Το 2010 κυκλοφόρησε βιβλίο του Ηλία Μεταλλίδη με τίτλο «Θυμόμαστε, Διδασκόμαστε, προχωράμε/ Με τον ΕΛΑΣ και το ΔΣΕ στην Κεντρική Μακεδονία» (εκδ. Α/συνέχεια).

Advertisements

Tagged:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: