Γιούσουφ Σαλμάν Γιούσουφ – Φαχντ (γ.γ. του Κ.Κ. Ιράκ): Η βαριά βιομηχανία – θεμέλιο του αγώνα μας για την οικονομία (Γενάρης 1941)

Μια χαρμόσυνη βραδιά αναμένεται απόψε για τον ιρακινό λαό (εκτός αν έχουμε πάλι επιθέσεις αυτοκτονίας). Η Μοσούλη, η κυριότερη – από πολλές απόψεις – πόλη του Ιράκ απαλλάσσεται από το Ισλαμικό Κράτος, αυτή τη χολιγουντιανή υπερπαραγωγή που εξέθρεψαν οι ΗΠΑ και εκμεταλλεύτηκε και η Ρωσία για να πατήσει πόδι στη Μέση Ανατολή. Αν και πολλές περιοχές παραμένουν υπό την κατοχή του ΙΚ, και το Ιράκ δύσκολα δεν θα πληρώσει βαρύ το τίμημα το Σεπτέμβρη (με το δημοψήφισμα για ανεξαρτησία της ζώνης στο βορρά που ελέγχει η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση, κάτι που θα πληρώσει και η Συρία, αφού και η Ρωσία θα θέλει να ανακάμψει στην επιρροή της στους Κούρδους), η νίκη είναι σημαντική, για όλο τον αραβικό κόσμο, καθώς δείχνει την αποκατάσταση του κράτους σε μια περιοχή – πειραματόζωο, όπου νέοι, μη κρατικοί παράγοντες, καθοδηγούμενοι από το εξωτερικό, παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο, σε βάρος των λαών.

Ο γενικός γραμματέας του ΚΚ Ιράκ Γιούσουφ Σαλμάν Γιούσουφ (Φαχντ) (αριστερά) δεμένος χειροπόδαρα, μαζί με το σ. Ζάκι Μουχάμαντ Μπασίμ (πηγή)

Για αυτόν τον ταλαιπωρημένο λαό, που τίποτα δεν έδειχνε το 1958 (με το κίνημα που είχε ξεσπάσει και ήταν σαφώς πιο ριζοσπαστικό από αυτό του Νάσερ, και το οποίο φοβούνταν οι δυτικοί) ότι θα είχε αυτή τη μοίρα αυτές τις έξι δεκαετίες, το ερώτημα παραμένει αν, με ένα ισχυρό κομμουνιστικό κίνημα, το οποίο δεν θα είχε διαβρωθεί από το χρουσιωφικό ρεβιζιονισμό, θα μπορούσε να ανατρέψει την “εναλλακτική” του μπααθισμού που του σέρβιραν οι ιμπεριαλιστές, και να βαδίσει στο δρόμο της πραγματικής προόδου και ανεξαρτησίας. Προς τιμή του ιρακινού λαού, δημοσιεύεται παρακάτω, μεταφρασμένο από τα αραβικά, ένα μικρό κείμενο, από το μακρινό 1941, του γενικού γραμματέα της ΚΕ του ΚΚ Ιράκ, Γιούσουφ Σαλμάν Γιούσουφ – Φαχντ, ο οποίος κρεμάστηκε από τις ιρακινές αρχές το Φλεβάρη του 1949. Στο κείμενο αυτό ο Φαχντ αποδεικνύει με απλά λόγια πώς η ανεξαρτησία του ιρακινού λαού είναι εφικτή.

***

Η βαριά βιομηχανία – θεμέλιο του αγώνα μας για την οικονομία

του Γιούσουφ Σαλμάν Γιούσουφ – Φαχντ

γενικού γραμματέα της ΚΕ του ΚΚ Ιράκ

Η απουσία βαριάς βιομηχανίας σε εμάς, και στα τέσσερα τμήματά της, δηλαδή, την εξορυκτική βιομηχανία, τη μεταλλουργία, την κατασκευή μηχανών και την πολεμική βιομηχανία, εξηγεί την πολιτικοοικονομική μας υποδούλωση. Πράγματι, οι τρέχοντες πόλεμοι μας αποκάλυψαν τη μεγάλη μας εξάρτηση από την ευρωπαϊκή βιομηχανία, η οποία μας παρέχει βιομηχανικά και ημιεπεξεργασμένα αγαθά και αξιοποιεί την αδυναμία μας να ανταλλάξουμε τα ακατέργαστα προϊόντα μας.

Ακούγαμε για καιρό μια μεγάλη συζήτηση γύρω από την ίδρυση μιας βιομηχανίας στο ιρακινό κράτος, μετά, μετατράπηκε αυτή η συζήτηση σε επιθυμία, και άρχισε ένας μικρός αριθμός να κάνει πράξη αυτή την επιθυμία. Όμως οι βιομηχανίες οι οποίες ιδρύθηκαν, και οι οποίες δεν ξεπέρασαν τη φάση της ανοικοδόμησης ή βρίσκονται μόνο στη φαντασία των ιδιοκτητών τους, αφορούν όλες τους την ελαφρά βιομηχανία, και ιδίως ό,τι έχει να κάνει με την αγροτική οικονομία. Αυτό σημαίνει ότι εμείς συνεχίζουμε να έχουμε ανάγκη τα βιομηχανικά κράτη, τα οποία (αν το επιθυμούν και με τους όρους που μας θέτουν) μας τροφοδοτούν με τον αναγκαίο εξοπλισμό για αυτές τις βιομηχανίες, και ότι εμείς δεν σκεφτόμαστε πώς να ξεφύγουμε από αυτή την κρίση.

Διάβασα πριν λίγες ημέρες για την πρόθεση της Αγροτικής – Βιομηχανικής Τράπεζας του Ιράκ να ιδρύσει μία εταιρία για την εισαγωγή και πώληση αγροτικών μηχανημάτων, και ότι το κίνητρο για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου ήταν απλούστατα η μεγάλη δημοφιλία αυτών των μηχανημάτων και η αυξανόμενη ζήτησή τους, όπως επίσης τα παραγόμενα κέρδη από αυτό. Αν κοιτάξουμε τις τιμές των μηχανημάτων που εισάγουμε, θα βρούμε ότι πωλούνται τέσσερις φορές περισσότερο από όσο αν μπορούσαμε να τα κατασκευάσουμε στη χώρα μας, γιατί οι εξαγωγείς αυτών των μηχανημάτων έχουν μοιράσει τις παγκόσμιες αγορές μεταξύ τους και μας τα πουλάνε σε μονοπωλιακές τιμές. Έπειτα, το κόστος μεταφοράς αυτών των μηχανημάτων είναι μεγάλο (και η μεταφορά επίσης είναι μονοπωλιακή), και σε μερικές περιπτώσεις φτάνει την αρχική τιμή πώλησής τους.

Ας αναλογιστούμε τώρα αν είμαστε σε θέση να απαλλαγούμε από την εισαγωγή μηχανημάτων από το εξωτερικό, ή αν είμαστε σε θέση να υλοποιήσουμε το σχέδιο για δημιουργία βαριάς βιομηχανίας στη χώρα μας. Ακριβέστερα, ας μελετήσουμε τους αναγκαίους όρους στους οποίους πρέπει να βασίζεται η βιομηχανία, και ας εξετάσουμε για τη δυνατότητα να τους έχουμε ή όχι.

Η βιομηχανία χρειάζεται τα ακόλουθα: πρώτες ύλες – χάλυβα, καύσιμα – άνθρακα και πετρέλαιο ή άλλο, κεφάλαια, ανθρώπινο δυναμικό – τεχνικούς.

1.Πρώτες ύλες δεν στερείται το ιρακινό έδαφος. Μπορεί η κυβέρνηση ή όσοι θέλουν τη δημιουργία βιομηχανίας να προβούν σε έρευνα στις περιοχές που το υπέδαφός τους έχει ορυκτό πλούτο, ή να τον αναζητήσει σε επίσημους φακέλους και αρχεία. Και αν δεν βρεθεί στο υπέδαφός μας, μπορούμε να εισάγουμε από το εξωτερικό, σε αντάλλαγμα με το πετρέλαιο και άλλες πρώτες ύλες που υπερβαίνουν τις ανάγκες μας. Στο Ιράκ υπάρχουν χιλιάδες τόνοι από υπολείμματα σιδήρου – παλιά μηχανήματα και άλλα – τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν ως πρώτο βήμα για την υλοποίηση του σχεδίου μας για ίδρυση βαριάς βιομηχανίας. Έχουμε επιτρέψει την εξαγωγή χιλιάδων τόνων από αυτά στην Ιαπωνία και την Ιταλία και αλλού.

2.Όσον αφορά τη δεύτερη ύλη που είναι απαραίτητη για τη βαριά βιομηχανία, ο άνθρακας και το πετρέλαιο, αυτά υπάρχουν σε αφθονία, όμως δεν μπορέσαμε να τα αξιοποιήσουμε για την εκβιομηχάνιση της χώρας μας. Το πετρέλαιο είναι ένα ζήτημα τεχνογνωσίας και δεν χρειάζεται να το εξηγήσουμε. Όσον αφορά τον άνθρακα, δεν εκτιμούσαμε την αξία του ως κλάδο μεγάλης ωφελείας για την εθνική μας οικονομία, παρά μόνο πρόσφατα, που έδειξαν οι πρώτες εργασίες στα ορυχεία της Κίφρι τη μεγάλη τους επιτυχία.

Είπαμε ότι η εξόρυξη άνθρακα δίνει μεγάλο όφελος στο κράτος, όμως το μεγαλύτερο όφελος είναι στη χρησιμοποίησή του στο εσωτερικό της χώρας, στην επεξεργασία μεταλλευμάτων και μετατροπή τους σε μηχανήματα εδώ, ώστε να μην πηγαίνουμε στα βιομηχανικά κράτη και να τα παρακαλούμε για αργαλειούς, ροδάνια, καρφιά και τα συναφή. Αν μπορούσαμε να ανταλλάσσουμε αυτά τα υλικά στο εσωτερικό, δεν θα χρειαζόμασταν να τα πουλάμε στο εξωτερικό με τιμές ίσες με αυτές της άμμου και των χαλικιών – εκτός από τις σημαντικές ύλες τις οποίες μπορούμε να εξάγουμε από τον άνθρακα.

3.Κεφάλαια: διαθέτουμε τα απαραίτητα κεφάλαια για να υλοποιήσουμε σχέδια για τη δημιουργία βαριάς βιομηχανίας και δεν κανείς δεν αναφέρεται σε αυτό. Στη χώρα μας υπάρχουν πολλά χρήματα. Όμως περιορίζεται ο τομέας επένδυσής τους στη βιομηχανία λόγω των δυσκολιών τις οποίες αντιμετωπίζουμε, με σημαντικότερη από αυτές την εξωτερική ανάμειξη που παρεμποδίζει την εκβιομηχάνιση της χώρας και τον ανταγωνισμό από την βιομηχανία του εξωτερικού, κάτι για το οποίο, με μια απλή ματιά στο δασμολόγιο, μπορούμε να είμαστε σίγουροι.

Όλα αυτά απομάκρυναν τους κατόχους κεφαλαίων από τη σκέψη για επένδυση των χρημάτων τους στη βιομηχανία και τους ώθησαν στην απασχόληση παραπάνω από όσο χρειαζόταν των χρημάτων τους στο εμπόριο και τις κατασκευές, και τον ανταγωνισμό για την αγορά γης στις μεγάλες πόλεις και τα περίχωρά τους, κάτι που αποτέλεσε την αιτία για τη μεγάλη αύξηση στην τιμή της γης και των ενοικίων. Αν όμως απελευθερωνόταν τμήμα από αυτά τα επενδυόμενα στη γη χρήματα και τις οικοδομές και στρεφόταν στη βιομηχανία, θα υπήρχε από αυτό διπλό όφελος: ενθάρρυνση της βιομηχανίας και μείωση των ενοικίων. Έπειτα, η Αγροτική – Βιομηχανική Τράπεζα μπορεί να συμμετέχει σε σχέδια για δημιουργία βαριάς βιομηχανίας, αφού, τουλάχιστον, διαβεβαιώθηκε για τα κέρδη από τα αγροτικά μηχανήματα και την αυξανόμενη ζήτησή τους, και τα μεγάλα κέρδη από αυτή. Όσον αφορά τις μάζες έχει αποδειχτεί ότι ενθαρρύνουν τα σχέδια για τη βιομηχανία με τη μαζική αγορά μετοχών των εταιριών φυτικού ελαίου, σαπωνοποιίας και άλλων ανώνυμων εταιριών. Αν ιδρυόταν Κρατική Τράπεζα στο Ιράκ (σ.parapoda: ιδρύθηκε μόλις το 1947) και σε αυτήν υπήρχε το δικαίωμα να καθορίζει το ιρακινό νόμισμα, αυτό θα μπορούσε να συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ενθάρρυνση των σχεδίων για τη βιομηχανία.

4.Όσον αφορά το θέμα των εργατικών χεριών και των ανθρώπων που έχουν εξειδικευμένες γνώσεις οι οποίοι χρειάζονται για αυτά τα σχέδια, έχουμε χιλιάδες ανέργους βιομηχανικούς και μη εργάτες. Και αν θα αντέτεινε κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν εργαστεί στη βιομηχανία ειδικά, απαντούμε ότι κάποτε δεν είχαμε ούτε οδηγούς αυτοκινήτων, επισκευαστές ή πιλότους, όμως, αφότου αποκτήσαμε αυτοκίνητα και αεροπλάνα, δημιουργήσαμε οδηγούς και επισκευαστές και πιλότους. Μπορούμε, άλλωστε, να εκπαιδεύσουμε τεχνικούς εντός των εργοστασίων και των ορυχείων, με τη βοήθεια τεχνικών ντόπιων ή ξένων. Και είναι εφικτό, επίσης, να στείλουμε ειδικές αποστολές στο εξωτερικό για να σπουδάσουν σε αυτό τον τύπο βιομηχανίας και κάθε τι που επιθυμούν, αν υπάρχει ειλικρινής επιθυμία…

Ιρακινό Περιοδικό, αρ. 4, έτος 3, Γενάρης 1941. Περιλαμβάνεται στα αρχεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιράκ και στα Άπαντα του Γιούσουφ Σαλμάν Γιούσουφ – Φαχντ, που τυπώθηκαν από το “Νέο Δρόμο” στη Βαγδάτη και εκδόθηκε από τον εκδοτικό “Νταρ Αλ Φάραμπι” στη Βυρηττό.

Μετάφραση από τα αραβικά. Το κείμενο υπάρχει εδώ.

Advertisements

Tagged: , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: