Για τον πολιτικό αγώνα που οδήγησε στον Οκτώβρη (Στάλιν: Και πάλι για τη Στοκχόλμη – Πού οδηγεί η Σύσκεψη της Μόσχας; (09-13/08/1917))

Στο 20ό μέρος του αφιερώματος για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και τον πολιτικό αγώνα των μπολσεβίκων που προηγήθηκε αυτής, υπάρχουν άλλα δύο κείμενα του Στάλιν, παρμένα από τον 3ο τόμο των Άπαντών του. Το πρώτο άρθρο αναδεικνύει τη σημασία της διάστασης ανάμεσα στα λόγια και τα έργα, η οποία, σε καιρό πολέμου και θανάτου, δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή. Όμως αναδεικνύει και τη γενικότερη σημασία των “συζητήσεων” και των φόρουμ που, πραγματικά, ώρες – ώρες, στην περίπτωση της ελληνικής αριστεράς, γίνεται σχεδόν αυτοσκοπός, ενώ αμελείται, ή, έστω, αφαιρείται πολύτιμος χρόνος, για την οργάνωση του λαού. Ας αναλογιστεί ο καθένας μας, λόγου χάρη, πόσες ώρες από τη ζωή του, τα τελευταία εφτά χρόνια, επί μνημονίων, ξόδεψε σε συζητήσεις “για” κάτι, και πόσες ώρες για συγκεκριμένες ενέργειες (κινητοποιήσεις, εξορμήσεις κ.α.)

Στο δεύτερο άρθρο, όπου συμπεραίνεται (εύστοχα) από το Στάλιν ότι τα πράγματα οδεύουν σε κήρυξη πραξικοπήματος και μάλιστα με επικεφαλής συγκεκριμένο πρόσωπο, αναδεικνύεται η σημασία της μελέτης των φαινομένων στη δυναμική τους διάσταση, η μελέτη των τάσεων, μέσα ακριβώς από την κίνηση των διαφόρων πτυχών εντός του ίδιου “στρατοπέδου”. Αναδεικνύεται επίσης ότι οι μπολσεβίκοι δεν έλεγαν “καπιταλισμός πριν, καπιταλισμός και μετά (το πραξικόπημα που προέβλεπαν), σιγά τη διαφορά”, όπως λένε απλοϊκά πολλοί σήμερα, αλλά έδιναν σημασία στην πολιτική μορφή της (αστικής) εξουσίας και τη σχέση της με το εξωτερικό.

***

Και πάλι για τη Στοκχόλμη (63)

Ο πόλεμος συνεχίζεται. Το ματοβαμμένο του άρμα προελαύνει απειλητικά κι ασταμάτητα. Ο πόλεμος αυτός μετατρέπεται βήμα προς βήμα από ευρωπαϊκό σε παγκόσμιο και παρασέρνει στο σκοτεινό του έργο όλο και καινούργια κράτη.

Ταυτόχρονα, ξεφτάει και χάνει τη σημασία της η συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης.

Η “πάλη για την ειρήνη” και η ταχτική της “πίεσης” πάνω στις ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις, που διακήρυξαν οι συμβιβαστές, μετατράπηκαν σε “κούφια λόγια”.

Χρεωκόπησαν ολοκληρωτικά οι απόπειρες των συμβιβαστών να επιταχύνουν το τέλος του πολέμου και να ξαναστήσουν στα πόδια της την εργατική Διεθνή με μια συμφωνία ανάμεσα στις “πλειοψηφίες των οπαδών της πολιτικής της άμυνας” των διαφόρων χωρών.

Η εσερομενσεβίκικη φάρσα της Στοκχόλμης, που γύρω της υφαίνεται ένα πυκνό δίχτυ ιμπεριαλιστικών μηχανορραφιών, θα μετατραπεί αναπόφευχτα είτε σε ανίσχυρη παράτα, είτε σε παιχνίδι στα χέρια των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων.

Για όλους είναι σήμερα ξεκάθαρο ότι το ταξίδι των αντιπροσώπων του Πανρωσικού συνεδρίου των Σοβιέτ στην Ευρώπη (64) και η “σοσιαλιστική” διπλωματία των οπαδών της πολιτικής της άμυνας, με τα επίσημα γεύματα που οργανώνουν μαζί με τους αντιπροσώπους του αγγλογαλλικού σοσιαλιμπεραλισμού, δεν είναι το μέσο που χρειάζεται για ν’ αποκατασταθεί η διεθνής αδελφότητα των εργατών.

Το κόμμα μας είχε δίκιο όταν από τη συνδιάσκεψη ακόμα του Απρίλη έκανε διαχωρισμό της δικής του πολιτικής από την πολιτική της Στοκχόλμης.

Η εξέλιξη του πολέμου και όλη η παγκόσμια κατάσταση οξύνουν αναπόφευχτα τις ταξικές αντιθέσεις και οδηγούν σε μια περίοδο μεγαλειώδικων κοινωνικών συγκρούσεων.

Αυτού και μόνον αυτού πρέπει να αναζητήσουμε τους δημοκρατικούς τρόπους για τον τερματισμό του πολεμου.

Μιλάνε για “εξέλιξη” των απόψεων των αγγλογάλλων σοσιαλπατριωτών και για την απόφασή τους να πάνε στη Στοκχόλμη κλπ.

Αυτό όμως δεν αλλάζει καθόλου την κατάσταση. Μήπως οι ρώσοι και οι γερμανοαυστριακοί σοσιαλπατριώτες δεν αποφάσισαν επίσης (νωρίτερα ακόμα από τους αγγλογάλλους!) να πάρουν μέρος στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης; Ποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η απόφασή τους αυτή επιτάχυνε το έργο του τερματισμού του πολέμου;

Μήπως το κόμμα του Σάιντεμαν, που παίρνει μέρος στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης, έπαψε να υποστηρίζει την κυβέρνηση της χώρας του, που ενεργεί επίθεση και καταλαμβάνει τη Γαλικία και τη Ρουμανία;

Μήπως τα κόμματα του Ρενοντέλ και του Χέντερσον, που μιλάνε για “αγώνα για την ειρήνη” και για τη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης, δεν υποστηρίζουν ταυτόχρονα τις κυβερνήσεις τους, που καταλαμβάνουν τη Μεσοποταμία και την Ελλάδα;

Τι σημασία μπορούν να έχουν μπροστά σε τέτοια γεγονότα οι συζητήσεις τους για τη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης;

Λόγια όλο αγαθότητα για την ειρήνη, που σκεπάζουν την απροκάλυπτη υποστήριξη της πολιτικής του πολέμου και των καταχτήσεων – ποιος δεν ξέρει αυτές τις παμπάλαιες μέθοδες που χρησιμοποιούν οι ιμπεριαλιστές για την εξαπάτηση των μαζών;

Ισχυρίζονται πως οι συνθήκες έχουν αλλάξει σήμερα σε σχέση με το παρελθόν και πως θα έπρεπε γι’ αυτό το λόγο να αλλάξει και η στάση μας απέναντι στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης.

Ναι, οι συνθήκες έχουν αλλάξει, έχουν αλλάξει όμως όχι προς όφελος της συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης, αλλά αποκλειστικά και μόνο εναντίον της.

Η αλλαγή συνίσταται πρώτα – πρώτα στο γεγονός ότι ο πόλεμος από ευρωπαϊκός έγινε παγκόσμιος και ότι πλάτυνε και βάθυνε στο έπακρο τη γενική κρίση.

Γι’ αυτό οι πιθανότητες για ιμπεριαλιστική ειρήνη και για πολιτική “πίεσης” πάνω στις κυβερνήσεις περιορίστηκαν στο ελάχιστο.

Η αλλαγή, δεύτερο, συνίσταται στο γεγονός ότι η Ρωσία ακολούθησε το δρόμο της επίθεσης στο μέτωπο και ότι προσάρμοσε την εσωτερική ζωή της χώρας στις απαιτήσεις της πολιτικής της επίθεσης, με την έννοια της χαλιναγώγησης των ελευθεριών. Γιατί πρέπει, τέλος πάντων, να καταλάβουμε ότι η πολιτική της επίθεσης είναι ασυμβίβαστη με το “ανώτατο όριο ελευθεριών”, και ότι από τον Ιούνη ακόμα άρχισε η στροφή στην ανάπτυξη της επανάστασής μας. Κι εδώ παρουσιάζεται το φαινόμενο οι μπολσεβίκοι “να είναι κλεισμένοι” στις φυλακές, ενώ οι οπαδοί της πολιτικής της άμυνας να έχουν μετατραπεί σε οπαδούς της επίθεσης και να παίζουν το ρόλο του δεσμοφύλακα.

Γι’ αυτό το λόγο η θέση των οπαδών της “πάλης για την ειρήνη” κατάντησε σήμερα να μην είναι ανεκτή, γιατί αν μπορούσε κανείς προηγούμενα να μιλάει για ειρήνη χωρίς να φοβάται μην αποδειχτεί ψεύτης, σήμερα, ύστερα από την πολιτική της επίθεσης, που την υποστηρίζουν οι “οπαδοί της άυμνας”, η λέξη ειρήνη στα χείλη των “οπαδών της άμυνας” μοιάζει με κοροϊδία.

Τι δείχνουν όλ’ αυτά;

Δείχνουν ότι οι “συντροφικές” συζητήσεις για ειρήνη στη Στοκχόλμη και ματοβαμμένα έργα στο μέτωπο είναι πράγματα ασυμβίβαστα, ότι η αντίφαση ανάμεσά τους βοά κι είναι ολοφάνερη.

Γι’ αυτό είναι αναπόφευχτη η χρεωκοπία της συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης.

Γι’ αυτό άλλαξε κάπως και η δική μας στάση απέναντι στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης.

Προηγούμενα ξεσκεπάζαμε τη φάρσα της Στοκχόλμης· τώρα δεν αξίζει καν τον κόπο να την ξεσκεπάζουνε γιατί ξεσκεπάζεται μόνη της.

Προηγούμενα έπρεπε να τη στιγματίζουμε σαν παιχνίδι με την ειρήνη, παιχνίδι που παραπλανούσε τις μάζες. Τώρα δεν αξίζει καν τον κόπο να τη στιγματίσουμε, γιατί τον ξαπλωμένο δεν τον χτυπούν.

Από δω όμως βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο δρόμος της συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης δεν είναι ο δρόμος για την ειρήνη.

Ο δρόμος για την ειρήνη δεν περνάει από τη Στοκχόλμη, αλλά μέσα από την επαναστατική πάλη των εργατών ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Ραμπότσι ι Σολντάτ”, αρ.15, 9 του Αυγούστου 1917.

Κύριο άρθρο.

***

Πού οδηγεί η σύσκεψη της Μόσχας;

Η φυγή από την Πετρούπολη

Η σύσκεψη της Μόσχας άρχισε τις εργασίες της. Δε συνέρχεται στην Πετρούπολη, στο κέντρο της επανάστασης, μα μακριά απ’ αυτήν, στην “ησυχία της Μόσχας”.

Στις μέρες της επανάστασης οι σπουδαιότερςε συσκέψεις συγκαλούνταν συνήθως στην Πετρούπολη, στην ακρόπολη της επανάστασης που γκρέμισε τον τσαρισμό. Τότε δε φοβούνταν την Πετρούπολη, τότε τραβιόνταν κοντά της. Τώρα όμως τις μέρες της επανάστασης τις αντικατάστησε το σούρουπο της αντεπανάστασης. Τώρα η Πετρούπολη είναι επικίνδυνη, τώρα τη φοβούνται σα την πανούκλα και… την αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι, φεύγουν μακριά της για τη Μόσχα, “όπου δεν υπάρχει τόση ανησυχία”, όπου κατά τη γνώμη των αντεπαναστατών, είναι πιο εύκολο να φέρουν σε πέρας το σκοτεινό τους έργο.

Η σύσκεψη θα διεξαχθεί κάτω από τη σημαία της Μόσχας, οι ιδέες της Μόσχας, οι διαθέσεις της Μόσχας απέχουν πολύ από τις ιδέες και τις διαθέσεις της σάπιας Πετρούπολης, της πληγής που μολύνει τη Ρωσία” (“Βετσέρνεγιε Βρέμια”, 11 του Αυγούστου).

Αυτά λένε οι αντεπαναστάτες.

Μαζί τους συμφωνούν πέρα για πέρα και οι “οπαδοί της πολιτικής της άμυνας”.

-Στη Μόσχα, στη Μόσχα! – σιγοψιθυρίζουν οι “σωτήρες της χώρας”, φεύγοντας μακριά από την Πετρούπολη.

-Ώρα καλή στην πρύμη σας, τους απαντά η επαναστατική Πετρούπολη.

-Θα μποϋκοτάρουμε τη σύσκεψή σας, φωνάζουν ξοπίσω τους οι εργάτες της Πετρούπολης.

Και η Μόσχα; Δικαιώνει άραγε τις ελπίδες των αντεπαναστατών;

Τα πράγματα δε δείχνουν κάτι τέτοιο. Οι εφημερίδες είναι γεμάτες πληροφορίες για τη γενική απεργία της Μόσχας. Οι εργάτες της Μόσχας κήρυξαν απεργία. Οι εργάτες της Μόσχας, όπως και οι εργάτες της Πετρούπολης, μποϋκοτάρουν τη σύσκεψη. Η μόσχα δε μένει πίσω από την Πετρούπολη.

Ζήτω οι εργάτες της Μόσχας!

Και τώρα τι θα γίνει, θα φύγουν και από τη Μόσχα;

Από την Πετρούπολη στη Μόσχα, αλλά από τη Μόσχα – πού;

Μήπως στο Τσαριοβοκοκσάισκ;

Άσχημα, πολύ άσχημα, πάνε οι δουλιές των κυρίων βερσαλιέρων…

***

Από τη σύσκεψη ως το “μακρό κοινοβούλιο” (65)

Προετοιμάζοντας τη σύσκεψη της Μόσχας οι κύριοι “εθνοσωτήρες” καμώνονταν πως συγκαλούν μια “απλή σύσκεψη”, που δε θα λύσει κανένα ζήτημα και δε θα επιβάλει καμιά υποχρέωση. Η “απλή σύσκεψη” όμως άρχισε σιγά – σιγά να μετατρέπεται σε “κρατική σύσκεψη”, κατόπι σε “μεγάλη σύναξη” και τώρα μιλάνε συγκεκριμένα για τη μετατροπή της σε “μακρό κοινοβούλιο” που θα λύσει τα κυριότερα ζητήματα της ζωής μας.

Το μέλλον της Ρωσίας εμφανίζεται με θλιβερά χρώματα, αν στη σύσκεψη της Μόσχας δεν αποκρυσταλλωθεί ένα κέντρο, που να συνενώσει ολόκληρη τη Ρωσία – λέει ο αταμάνος Καραούλοφ της περιοχής των κοζάκων του Τέρεκ. Ωστόσο, έχω τη γνώμη πως θα σχηματιστεί ένα τέτοιο κέντρο… και μόλις..σχηματιστεί ένα τέτοιο σημείο στήριξης, τότε η σύσκεψη της Μόσχας όχι μόνο θα μετατραπεί σε ζωτικό όργανο, αλλά έχει τις πιθανότητες για μια πολύ μακρόχρονη και λαμπρή ύπαρξη όπως το “μακρό κοινοβούλιο” της εποχής του Κρόμβελ. Όσο για μένα, σαν αντιπρόσωπος των κοζάκων, θα προσπαθήσω να συντελέσω με όλα τα μέσα για να σχηματιστεί ένα τέτοιο κέντρο συνένωσης” (“Ρούσκιγιε Βέντομοστι”, απογευματινή έκδοση, 11 του Αυγούστου).

Αυτά λέει ο “αντιπρόσωπος των κοζάκων”.

Να γίνει η σύσκεψη της Μόσχας “κέντρο συνένωσης” της αντεπανάστασης, αυτό είναι σε συντομία το νόημα του μακροσκελούς λόγου του Καραούλοφ.

Τα ίδια λένε και οι κοζάκοι του Ντον στην εντολή τους προς τους αντιπροσώπους τους:

Η κυβέρνηση πρέπει να σχηματιστεί από τη σύσκεψη της Μόσχας είτε από την Προσωρινή επιτροπη της κρατικής Δούμας και όχι από ένα οποιοδήποτε κόμμα, όπως γινόταν ως τα σήμερα. Στην κυβέρνηση αυτή πρέπει να εξασφαλιστεί απεριόριστη εξουσία και ανεξαρτησία”.

Αυτά λέει το Συμβούλιο των κοζάκων του Ντον.

Και ποιος δεν ξέρει τώρα ότι οι “κοζάκοι αντιπροσωπεύουν μια δύναμη”;

Δε χωρεί αμφιβολία: ή δε θα γίνει η σύσκεψη, ή θα μετατραπεί αναπόφευχτα σε “μακρό κοινοβούλιο” της αντεπανάστασης.

Οι μενσεβίκοι και οι εσέροι, που κάλεσαν τη σύσκεψη, διευκόλυναν το έργο της οργάνωσης της αντεπανάστασης, ανεξάρτητα αν το ήθελαν είτε όχι.

Αυτή είναι η πραγματικότητα

***

Ποιοι είναι αυτοί;

Ποιοι είναι αυτοί, τα κεφάλια αυτά της αντεπανάστσαης;

Είναι, πρώτα – πρώτα, η στρατοκρατία, οι ανώτατοι αξιωματικοί, που τους ακολουθούν ορισμένοι κύκλοι των κοζάκων και των ιπποτών του τάγματος του Αγίου Γεωργίου.

Είναι, δεύτερο, η βιομηχανική κεφαλαιοκρατία μας με επικεφαλής το Ριαμπουσίνσκι, τον ίδιο το Ριαμπουσίνσκι, που απειλεί το λαό μ ετην “πείνα” και την “εξαθλίωση”, αν δεν παραιτηθεί από τις διεκδικήσεις του.

Είναι, τέλος, το κόμμα του Μιλιουκόφ, που συνενώνει τους στρατηγούς και τους βιομήχανους ενάντια στο ρωσικό λαό και την επανάσταση.

Όλα αυτά ξεκαθαρίστηκαν αρκετά καλά στην “προκατακρτική σύσκεψη” (66) των στρατηγών, των βιομηχάνων και των καντέτων στις 8-10 του Αυγούστου.

Όλοι έχουν στο στόμα τους το όνομα του στρατηγού Κορνίλοφ”, γράφει η “Μπιρζιόφκα”. “Κυριαρχική επιρροή στη σύσκεψη έχουν οι εκπρόσωποι του λεγόμενου στρατιωτικού κόμματος, με επικεφαλής το στρατηγό Αλεξέγιεφ και οι αντιπρόσωποι της ένωσης των κοζάκων. Ο λόγος του στρατηγού Αλεξέγιεφ, που εκφωνήθηκε στην πρώτη συνεδρίαση και έγινε δεχτός από τη σύσκεψη με θυελλώδικες εκδηλώσεις επιδοκιμασίας, θα επαναληφθεί στην κρατική σύσκεψη της Μόσχας” (“Βετσέρναγια Μπιρζιόφκα, 11 του Αυγούστου).

Είναι ο ίδιος ο λόγος που ο Μιλιουκόφ πρότεινε να εκδοθεί σε χωριστό φυλλάδιο.

Παρακάτω:

Το πρόσωπο του στρατηγού Καλέντιν προκαλεί τη γενική προσοχή. Τον παρακολουθούν και τον προσέχουν όλοι με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Γύρω του συγκεντρώνονται όλοι οι “στρατιωτικοί”” (“Βετσέρνεγιε Βρέμια”, 11 του Αυγούστου).

Τέλος, όλος ο κόσμος ξέρει τα τελεσίγραφα των ιπποτών του τάγματος του Αγίου Γεωργίου και των ενώσεων των κοζάκων, που έχουν επικεφαλής στρατηγούς που καθαιρέθηκαν ή που δεν έχουν ακόμα καθαιρεθεί.

Πρέπει να πούμε πως τα τελεσίγραφα εκτελούνται χωρίς καμιά καθυστέρηση. Γιατί στους στρατιωτικούς δεν αρέσει να “φλυαρούν άσκοπα”.

Δε χωράει αμφιβολία: τα πράγματα τραβούν στην καθιέρωση και τη νομιμοποίηση της στρατιωτικής διχτατορίας.

Η δική μας και η συμμαχική κεφαλαιοκρατία θα χρηματοδοτήσουν “απλώς” αυτή τη διχτατορία. Δεν “ενδιαφέρεται του κάκου τόσο πολύ για τη σύσκεψη ο σερ Μπιούκενεν” (βλ. τη “Μπιρζιόφκα”) που, όπως φαίνεται, ετοιμάζεται κι αυτός να ξεκινήσει για τη Μόσχα.

Δεν πανηγυρίζουν του κάκου και τα πρωτοπαλίκαρα του κυρίου Μιλιουκόφ.

Και δε θεωρεί του κάκου ο Ριαμπουσίνσκι τον εαυτό του για ένα Μίνιν “σωτήρα του έθνους” κλπ.

***

Τι θέλουν;

Θέλουν τον πλήρη θρίαμβο της αντεπανάστασης. Ακούστε την απόφαση της προκαταρκτικής σύσκεψης:

Πρέπει να αποκατασταθεί η πειθαρχία στο στρατό κι η εξουσία να περάσει στο σώμα των αξιωματικών”.

Μ’ άλλα λόγια: περάστε χαλινάρι στους φαντάρους!

Μια κεντρική εξουσία, ενιαία και ισχυρή πρέπει να βάλει τέρμα στο σύστημα της ανεύθυνης διεύθυνσης των συλλογικών οργανώσεων”.

Μ’ άλλα λόγια: κάτω τα Σοβιέτ των εργατών και αγροτών!

Η κυβέρνηση “πρέπει να ξεκόψει οριστικά με κάθε ίχνος εξάρτησης από οποιεσδήποτε επιτροπές, Σοβιέτ και άλλες παρόμοιες οργανώσεις”.

Μ’ άλλα λόγια: η κυβέρνηση πρέπει να εξαρτιέται μόνο από τα “συμβούλια” των κοζάκων και τους ιππότε του τάγματος του Αγίου Γεωργίου που “παίρνουν μέρος στη σύσκεψη”.

Η απόφαση ισχυρίζεται πως μόνο μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί να “σωθεί η Ρωσία”.

Όπως βλέπετε, το πράγμα είναι ολοφάνερο.

Λοιπόν, τι λέτε, κύριοι συμβιβαστές, εσέροι και μενσεβίκοι, δέχεστε να κάνετε συμφωνία με τους εκπροσώπους των “ζωντανών δυνάμεων”;

Ή μήπως το μετανιώσατε;

Δυστυχισμένοι συμβιβαστές…

***

Η φωνή της Μόσχας

Η Μόσχα εκτελεί το επαναστατικό καθήκον της. Οι εφημερίδες αναγγέλλουν ότι ύστερα από την έκκληση των μπολσεβίκων άρχισε κιόλας στη Μόσχα γενική απεργία, παρά την απόφαση της Πανρωσικής Εκτελεστικής Επιτροπής, που ως τα τώρα σέρνεται ακόμα στην ουρά των εχθρών του λαού.

Αίσχος στην Εκτελεστική Επιτροπή!

Ζήτω το επαναστατικό προλεταριάτο της Μόσχας!

Ας αντηχήσει ακόμα πιο δυνατά η φωνή των συντρόφων μας της Μόσχας, για να χαίρονται όλοι οι καταπιεζόμενοι και υποδουλωμένοι!

Ας μάθει όλη η Ρωσία ότι υπάρχουν ακόμα στον κόσμο άνθρωποι αποφασισμένοι να υπερασπίσουν με τα στήθια τους την υπόθεση της επανάστασης.

Η Μόσχα απεργεί. Ζήτω η Μόσχα!

Προλετάριος”, αρ. 1, 13 του Αυγούστου 1917.

Κύριο άρθρο.

Σημειώσεις

(63)Το ζήτημα της συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης δημιουργήθηκε τον Απρίλη του 1917. Ο δανός σοσιαλδημοκράτης Μπόργκμπεργκ ήρθε στην Πετρούπολη και, εξ ονόματος της Ενωμένης επιτροπής των εργατικών κομάτων της Δανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας κάλεσε τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ρωσίας να πάρουν μέρος στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης που θα συζητούσε το ζήτημα της σύναψης ειρήνης. Η εσερομενσεβίκικη Εκτελεστική Επιτροπή και έπειτα και το Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών της Πετρούπολης αποφάσισαν να πάρουν μέρος στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης και να αναλάβουν την πρωτοβουλία για τη σύγκλησή της. Η 7η Πανρωσική Συνδιάσκεψη των Μπολσεβίκων (του Απρίλη) τάχθηκε ανεπιφύλαχτα κατά της συμμετοχής στη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης και ξεσκέπασε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της. Στις 6 Αυγούστου, στη συνεδρίαση της ΚΕΕ, την ώρα που συζητούνταν το ζήτημα της συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης, πήρε το λόγο ο Κάμενεφ και έκανε έκκληση να πάρουν μέρος στη συνδιάσκεψη. Η μπολσεβίκικη ομάδα της ΚΕΕ ξεχώρισε τις ευθύνες της σχετικά με το λόγο του Κάμενεφ. Η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος καταδίκασε την άποψή του και αποφάσισε να διευκρινίσει στο κεντρικό όργανο τις απόψεις του κόμματος πάνω στο ζήτημα αυτό. Στις 9 του Αυγούστου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ραμπότσι ι Σολντάτ” το άρθρο του Ι. Β. Στάλιν “Και πάλι για τη Στοκχόλμη” και στις 16 Αυγούστου στην εφημερίδα “Προλετάριος” δημοσιεύτηκε το γράμμα του Β. Ι. Λένιν “Για το λόγο του Κάμενεφ στην ΚΕΕ απ’ αφορμή τη συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης”.

(64)Η Εκτελεστική Επιτροπή του Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών της Πετρούπολης, αποφάσισε να στείλει τον Απρίλη του 1917 αντιπροσωπεία στις ουδέτερες και συμμαχικές χώρες για την προετοιμασία της συνδιάσκεψης της Στοκχόλμης. Το 1ο Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών επικύρωσε την απόφαση του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Η αντιπροσωπεία επισκέφτηκε την Αγγία, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Σουηδία, όπου έκανε διαπραγματεύσεις με αντιπροσώπους των διαφόρων σοσιαλιστικών κομμάτων. Η συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης δεν πραγματοποιήθηκε.

(65)Το μακρό κοινοβούλιο είναι το κοινοβούλιο της εποχής της αγγλικής αστικής επανάστασης του 17ου αιώνα, που συνεδρίαζε επί 13 χρόνια.

(66)Η λεγόμενη προκαταρχτική ή “ανεπίσημη σύσκεψη των κοινωνικών παραγόντων” έγινε στη Μόσχα στις 8 – 10 Αυγούστου 1917. Η σύσκεψη είχε σκοπό να συνενώσει τους αστοτσιφλικάδικους κύκλους με τη στρατοκρατία και να επεξεργαστεί μια ενιαία πολιτική πλατφόρμα για την επικείμενη Κρατική σύσκεψη. Στη σύσκεψη ιδρύθηκε η αντεπαναστατική “Ένωση των κοινωνικών παραγόντων”.

***

Βλ. επίσης

Το 1ο μέρος του αφιερώματος στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Στάλιν: Για τα σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών & Σχετικά με τον πόλεμο (14-16/03/1917)

Το 2ο μέρος: Στάλιν: Στο δρόμο για τα υπουργικά χαρτοφυλάκια & Οι όροι της νίκης της ρωσικής επανάστασης (17-18/03/1917)

Το 3ο μέρος: Στάλιν: Η κατάργηση των εθνικών περιορισμών & Είτε – Είτε (25-26/03/1917)

To 4ο μέρος: Στάλιν: Ενάντια στην ομοσπονδιακή οργάνωση & Αυτοκριτική (28/03/1917)

Το 5ο μέρος: Στάλιν: Δύο Αποφάσεις & Η γη στους αγρότες (11-14/04/1917)

Το 6ο μέρος: Στάλιν: Η προσωρινή κυβέρνηση & Η σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας (18-25/04/1917)

Το 7ο μέρος: Στάλιν: Πάνω στο ζήτημα της σημερινής στιγμής & Εισήγηση και Τελικός λόγος για το εθνικό ζήτημα (24-29/04/1917)

Το 8ο μέρος: Στάλιν: Έμειναν πίσω από την επανάσταση & Τι περιμέναμε από τη συνδιάσκεψη; (04-06/05/1917)

Το 9ο μέρος: Στάλιν: Η καμπάνια για τις δημοτικές εκλογές & Τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών της Πετρούπολης (21-24-26/05/1917 & 15/06/1917)

Το 10ο μέρος: Στάλιν: Χτες και Σήμερα (Κρίση της επανάστασης) & Ενάντια στις μεμονωμένες διαδηλώσεις (13-14/06/1917)

Το 11ο μέρος: Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους – προς όλους τους εργάτες και τους φαντάρους της Πετρούπολης, Η διαδήλωση & Πυκνώστε τις γραμμές σας (17-20/06 & 15/07/1917)

Το 12ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στην έκτακτη συνδιάσκεψη της Οργάνωσης της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ (Μπ.) (16 –20/07/1917)

Το 13ο μέρος: Στάλιν: Πρωτομαγιά (18/04/1917)

Το 14ο μέρος: Στάλιν: Τι συνέβηκε; – Νίκη της Αντεπανάστασης – Νίκη των Καντέτων (23-24/07/1917)

Το 15ο μέρος: Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους, προς όλους τους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης – Δυο συνδιασκέψεις – Η καινούργια κυβέρνηση (25 – 26/07/1917)

Το 16ο μέρος: Στάλιν: Προς τις εκλογές της Συνταχτικής Συνέλευσης (27/07/1917)

Το 17ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στο 6ο συνέδριο του ΣΔΕΚΡ (Μπ.): 1. Έκθεση Δράσης της ΚΕ – 2. Τελικός λόγος (27/07/1917)

Το 18ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στο 6ο συνέδριο του ΣΔΕΚΡ (Μπ.): 3.Εισήγηση για την πολιτική κατάσταση – 4.Απαντήσεις – 5.Τελικός λόγος – 6.Απάντηση στον Πρεομπραζένσκι (30/07-03/08/1917)

Το 19ο μέρος: Στάλιν: Τι θέλουν οι κεφαλαιοκράτες; – Ενάντια στη Σύσκεψη της Μόσχας (6-8/08/1917)

Advertisements

Tagged: , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: