Για τον πολιτικό αγώνα που οδήγησε στον Οκτώβρη (Στάλιν: Τα αποτελέσματα της σύσκεψης της Μόσχας – Τα αμερικάνικα δισεκατομμύρια (17-19/08/1917))

Στο 22ο μέρος του αφιερώματος για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, παρατίθενται άλλα δύο κείμενα του Στάλιν, παρμένα από τον 3ο τόμο των Απάντων του (περίοδος Μάρτης – Οκτώβρης 1917), τα οποία αναδεικνύουν το ζήτημα των συμμαχιών σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο. Και οι δύο πτυχές του ζητήματος κατά καιρούς έχουν απασχολήσει και διασπάσει ακόμα το επαναστατικό κίνημα. Σαφώς, όταν το κίνημα είναι σε άνοδο, τότε η πάλη εντείνεται και οι ενδιάμεσες δυνάμεις διαλέγουν στρατόπεδο. Οι οπορτουνιστές, σε μια τέτοια φάση του κινήματος, πρέπει να απομονώνονται από τους επαναστάτες, γιατί, όπως και το 1917, λειτουργούν αποπροσανατολιστικά και, βασικά, ως κυματοθραύστες.

Υπάρχει, βέβαια, και το λιγότερο μελετημένο ζήτημα των διεθνών συμμαχιών. Οι μπολσεβίκοι δεν έκρυβαν ότι στο “στρατόπεδο” που ανέτρεψε τον τσάρο βρισκόταν και το αγγλοαμερικάνικο κεφάλαιο. (χωρίς, βέβαια, να έχουν άμεση επαφή μαζί του οι μπολσεβίκοι). Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι αν μπορεί κανείς να δει μια άτυπη “συμμαχία” με διεθνείς ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (αν θεωρήσουμε ως “συμμαχία” και το ευνοϊκό διεθνές πλαίσιο). Το ερώτημα είναι πώς μπορούν οι επαναστάτες να ασκούν μια εξωτερική πολιτική που θα λαμβάνει υπόψη αυτές τις άτυπες συμμαχίες, χωρίς, ωστόσο, να αποτελούν άτυπα “πιόνι” των ιμπεριαλιστών (και αυτό είναι ένα επιτακτικό ζήτημα για το ελληνικό επαναστατικό κίνημα, όπου, σήμερα, διάφορες συνιστώσες του φλερτάρουν άτυπα με τη Ρωσία του Πούτιν και γίνονται ο “δούρειος ίππος” του, έστω και εν αγνοία τους).

***

Τα αποτελέσματα της σύσκεψης της Μόσχας

Η σύσκεψη της Μόσχας τέλειωσε.

Ύστερα από τη “σκληρή σύγκρουση των δυο αντίθετων στρατοπέδων”, ύστερα από την “αιματηρή σύρραξη” των Μιλιουκόφ με τους Τσερετέλι, τώρα που η “μάχη” έχει λήξει κι έχουν σηκώσει τους τραυματίες – ας μας επιτραπεί να ρωτήσουμε: Πώς τέλειωσε η “σύρραξη” της Μόσχας, ποιος κέρδισε και ποιος έχασε;

Οι καντέτοι τρίβουν από ικανοποίηση τα χέρια τους. “Το κόμμα της Λαϊκής ελευθερίας μπορεί να είναι περήφανο, λένε οι καντέτοι, γιατί τα συνθήματά του…αναγνωρίστηκαν..σα συνθήματα παλλαϊκά” (“Ρετς”).

Είναι ικανοποιημένοι και οι οπαδοί της πολιτικής της άμυνας, γιατί μιλάνε για “θρίαμβο της δημοκρατίας” (διάβαζε: των οπαδών της πολιτικής της άμυνας!) και βεβαιώνουν πως η “δημοκρατία βγαίνει πιο δυναμωμένη από τη σύσκεψη της Μόσχας” (“Ισβέστια”).

Πρέπει να εξοντωθεί ο μπολσεβικισμός”, λέει ο Μιλιουκόφ στη σύσκεψη, μέσα σε θυελλώδικα χειροκροτήματα των αντιπροσώπων των “ζωντανών δυνάμεων”.

Αυτό και κάνουμε, απαντάει ο Τσερετέλι, γιατί “έχει ψηφιστεί κιόλας ο νόμος περί εκτάκτων μέτρων” ενάντια στο μπολσεβικισμό. Και πρέπει να προσθέσουμε ότι “η επανάσταση (διάβαζε: η αντεπανάσταση!) δεν έχει ακόμα πείρα της καταπολέμησης του αριστερού κινδύνου” – δώστε μας τη δυνατότητα να συγκεντρώσουμε πρώτα την πείρα.

Και οι καντέτοι μένουν σύμφωνοι ότι είναι προτιμότερο να εξοντωθεί ο μπολσεβικισμός βαθμιαία κι όχι δια μιας, και μάλιστα όχι άμεσα, όχι με τα δικά τους χέρια, αλλά με ξένα χέρια, με τα χέρια των ίδιων των “σοσιαλιστών” – οπαδών της πολιτικής της άμυνας.

Πρέπει να “καταργηθούν οι Επιτροπές και τα Σοβιέτ”, λέει ο στρατηγός Καλέντιν μέσα σε χειροκροτήματα των αντιπροσώπων των “ζωντανών δυνάμεων”.

Σωστά, του απαντάει ο Τσερετέλι, όμως είναι ακόμα νωρίς, γιατί “δεν επιτρέπεται να ξηλώσεις τη σκαλωσιά όσο δεν έχει τελειώσει ακόμα το οικοδόμημα της ελεύθερης επανάστασης” (διάβαζε: της αντεπανάστασης!). “Ας τελειώσει πρώτα” το οικοδόμημα και κατόπι θα φύγουν από τη μέση και τα Σοβιέτ και οι Επιτροπές!

Και οι καντέτοι μένουν σύμφωνοι πως είναι προτιμότερο να υποβιβαστούν οι Επιτροπές και τα Σοβιέτ στο ρόλο απλών εξαρτημάτων του ιμπεριαλιστικού μηχανισμού, παρά να εξοντωθούν διαμιάς.

Το αποτέλεσμα είναι “γενικός θρίαμβος” και “γενική ικανοποίηση”.

Δε γράφουν του κάκου οι εφημερίδες ότι “ανάμεσα στους σοσιαλιστές – υπουργούς και τους καντέτους – υπουργούς υπάρχει σήμερα μεγαλύτερη ενότητα απ’ ό,τι πριν από τη σύσκεψη” (“Νόβαγια Ζιζν”).

Ρωτάτε τώρα ποιος κέρδισε;

Κέρδισαν οι κεφαλαιοκράτες, γιατί στη σύσκεψη η κυβέρνηση ανάλαβε την υποχρέωση να “μην επιτρέψει την ανάμειξη των εργατών (τον έλεγχο!) στη διεύθυνση των επιχειρήσεων”.

Κέρδισαν οι τσιφλικάδες, γιατί στη σύσκεψη η κυβέρνηση ανάλαβε την υποχρέωση “να μην προβεί σε καμιά ριζική μεταρρύθμιση σχετικά με το αγροτικό ζήτημα”.

Κέρδισαν οι αντεπαναστάτες στρατηγοί, γιατί η σύσκεψη της Μόσχας ενέκρινε τη θανατική ποινή.

Ρωτάτε ποιος κέρδισε;

Κέρδισε η αντεπανάσταση, γιατί οργανώθηκε σε πανρωσική κλίμακα, συγκεντρώνοντας γύρω της όλες τις “ζωντανές δυνάμεις” της χώρας σαν το Ριαμπουσίνσκι και το Μιλιουκόφ, τον Τσερετέλι και το Νταν, τον Αλεξέγιεφ και τον Καλέντιν.

Κέρδισε η αντεπανάσταση, γιατί έχει σήμερα στη διάθεσή της τη λεγόμενη “επαναστατική δημοκρατία” σαν κατάλληλο προπέτασμα ενάντια στη λαϊκή οργή.

Σήμερα οι αντεπαναστάτες δεν είναι πια μόνοι. Σήμερα όλη η “επαναστατική δημοκρατία” δουλεύει για λογαριασμό τους. Σήμερα έχουν στη διάθεσή τους την “κοινή γνώμη” της “ρωσικής γης”, που α τη δουλεύουν “σταθερά” οι κύριοι οπαδοί της πολιτικής της άμυνας. Το αποτέλεσμα της σύσκεψης της Μόσχας είναι το στεφάνωμα της αντεπανάστασης.

Οι οπαδοί της πολιτικής της άμυνας που φλυαρούν σήμερα για “θρίαμβο της δημοκρατίας”, δεν υποψιάζονται καν ότι τους ανατέθηκε απλώς ο ρόλος λακέδων για να υπηρετούν τους αντεπαναστάτες που πανηγυρίζουν.

Αυτό και μόνο αυτό είναι το πολιτικό νόημα του “τίμιου συνασπισμού” που εκλιπαρούσε ο κ. Τσερετέλι και που δε λένε τίποτα εναντίον του οι κύριοι Μιλιουκόφ.

Συνασπισμός” των οπαδών της άμυνας με τις “ζωντανές δυνάμεις” της ιμπεριαλιστικής κεφαλαιοκρατίας ενάντια στο επαναστατικό προλεταριάτο και την αγροτική φτωχολογιά – αυτός είναι ο απολογισμός της σύσκεψης της Μόσχας.

Πόσο θα χαρούν οι οπαδοί της άμυνας αυτό τον αντεπαναστατικό “συνασπισμό” που έκαναν, θα μας το δείξει το κοντινό μέλλον.

Προλετάριος”, αρ. 4,

17 του Αυγούστου 1917.

Κύριο άρθρο.

***

Τα αμερικάνικα δισεκατομμύρια

Τα αποτελέσματα της σύσκεψης της Μόσχας διαγράφονται ολοένα και πιο καθαρά.

Η “Ρούσκιγιε Βέντομοστι” (72) (17 του Αυγούστου, απογευματινή έκδοση) δημοσιεύει πληροφορία:

Χτες έγινε συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματος της Λαϊκής Ελευθερίας. Στη σύσκεψη αυτή έκανε έκθεση ο Μιλιουκόφ, που πρότεινε στα μέλη της ΚΕ να ανταλλάξουν τις απόψεις τους για τα αποτελέσματα της σύσκεψης της Μόσχας. Οι ομιλητές τάχθηκαν ομόφωνα υπέρ της αρχής του συνασπισμού. Η πλειοψηφία απ’ αυτούς που πήραν μέρος στη συνεδρίαση έμεινε σύμφωνη ότι η σύσκεψη της Μόσχας έδωσε το ανώτατο όριο εκείνου που μπορούσε να περιμένει”.

Έτσι λοιπόν το κόμμα του κ.Μιλιουκόφ είναι ικανοποιημένο. Είναι υπέρ του συνασπισμού.

Η σύσκεψη της Μόσχας – γράφουν οι οπαδοί της πολιτικής της άμυνας – ήταν μια νίκη της δημοκρατίας (δηλαδή, των οπαδών της πολιτικής της άμυνας;) που στις σημερινές τραγικές στιγμές μπόρεσε να σταθεί η πραγματική κρατική δύναμη, που γύρω της εχει συσπειρωθεί ό,τι το ζωντανό (!) υπάρχει στη Ρωσία” (“Ισβέστια”, αρ. 146).

Όπως φαίνεται λοιπόν, και το κόμμα των οπαδών της πολιτικής της άμυνας είναι επίσης ικανοποιημένο. Τουλάχιστο καμώνεται πως είναι ικανοποιημένο γιατί κι αυτό είναι υπέρ του συνασπισμού.

Κι η κυβέρνηση; Πώς κρίνει η κυβέρνηση της σύσκεψη της Μόσχας;

Σύμφωνα με τις πληροφορίες της “Ισβέστια” (αρ. 146) “η γενική εντύπωση των μελών της Προσωρινής κυβέρνησης” είναι ότι:

Η σύσκεψη ήταν με την πραγματική έννοια της λέξης μια σύσκεψη κρατική. Σε γενικές γραμμές επιδοκιμάστηκε τόσο η εξωτερική όσο και η εσωτερική πολιτική της κυβέρνησης. Κανείς δεν έφερε αντιρρήσεις στο οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης. Δεν έγινε ουσιαστικά καμιά επίθεση ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης σχετικά με το ζήτημα της γης”.

Με λίγα λόγια, και η κυβέρνηση είναι ευχαριστημένη από τη σύσκεψη γιατί κι αυτή, όπως βγαίνει, είναι υπέρ του συνασπισμού.

Τα πράγματα είναι καθαρά. Καταστρώνεται συνασπισμός από τρεις δυνάμεις: την κυβέρνηση, τους καντέτους και τους οπαδούς της πολιτικής της άμυνας.

Ο “Συνασπισμός τιμής” με τη φίρμα Κερένσκι – Μιλιουκόφ – Τσερετέλι μπορεί για την ώρα να θεωρηθεί εξασφαλισμένος.

Αυτό είναι το πρώτο αποτέλεσμα της σύσκεψης της Μόσχας.

Στις συνθήκες του καπιταλισμού καμιά επιχείρηση δε μπορεί να τα βγάλει πέρα χωρίς κεφάλαια. Ο συνασπισμός, που συγκροτήθηκε σήμερα με επικεφαλής την κυβέρνηση, είναι η πιο μεγάλη επιχείρηση της Ρωσίας. Κι ο συνασπισμός αυτός δε μπορεί να κρατηθεί στη ζωή όχι μια ώρα, αλλά ούτε ένα λεφτό χωρίς τα ανάλογα κεφάλαια, πολύ περισσότερο σήμερα με τον πόλεμο που απαιτεί αμέτρητα χρηματικά μέσα. Και μπαίνει το ερώτημα:

Με ποια κεφάλαια σκέφτεται να κρατηθεί στη ζωή ο καινούργιος (εντελώς καινούργιος!) συνασπισμός;

Ακούστε τι λέει σχετικά η “Μπιρζιόφκα” (απογευματινή έκδοση, 17 του Αυγούστου):

Το πιο άμεσο αποτέλεσμα της σύσκεψης της Μόσχας, και ιδιαίτερα το πιο άμεσο αποτέλεσμα των συμπαθειών που δείχνουν προς τη σύσκεψη αυτή οι αμερικάνοι είναι, όπως πληροφορούμαστε, η δυνατότητα να συναφθεί σε εξωτερική αγορά κρατικό δάνειο 5 δισεκατομμυρίων. Το δάνειο θα πραγματοποιηθεί στην αμερικάνικη αγορά. Χάρη σ’ αυτό το δάνειο θα σταθεί δυνατό να εκτελεστεί το ελάχιστο όριο του δημοσιονομικού προγράμματος της Προσωρινής κυβέρνησης”.

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Ο συνασπισμός θα κρατηθεί στη ζωή με τα αμερικάνικα δισεκατομμύρια και τα σπασμένα θα τα πληρώσουν οι ρώσοι εργάτες και αγρότες.

Η αμερικάνικη ιμπεριαλιστική κεφαλαιοκρατία, χρηματοδότης του συνασπισμού της ρωσικής ιμπεριαλιστικής κεφαλαιοκρατίας (Μιλιουκόφ!), της στρατοκρατίας (Κερένσκι) και των ανώτερων στρωμάτων της μικροαστικής τάξης, που υπηρετούν με δουλοπρέπεια τις “ζωντανές δυνάμεις” της Ρωσίας (Τσερετέλι!) – αυτή είναι η εικόνα που παρουσιάζει η σημερινή κατάσταση της Ρωσίας.

Αυτό ακριβώς επιδίωκαν οι κύριοι που οργάνωσαν τη σύσκεψη της Μόσχας, τις “συμπάθειες” δηλαδή του αμερικάνικου κεφαλαίου προς τη σύσκεψη της Μόσχας, ενισχυμένες με το δάνειο των 5 δισεκατομμυρίων.

Κάποτε στη Ρωσία συνήθιζαν να λένε ότι το φως του σοσιαλισμού θα έρθει από τη Δύση. Κι αυτό ήταν σωστό. Γιατί από κει, από τη Δύση, διδαχτήκαμε την επανάσταση και το σοσιαλισμό.

Με την έναρξη του επαναστατικού κινήματος στη Ρωσία η κατάσταση άλλαξε κάπως.

Το 1906, όταν η επανάσταση στη Ρωσία βρισκόταν ακόμα στην ανάπτυξή της, η Δύση βοήθησε την τσαρική ατνίδραση να ορθοποδήσει, δανείζοντάς της 2 δισεκατομμύρια ρούβλια. Κι ο τσαρισμός δυνάμωσε πραγματικά τότε με αντίτιμο όμως μια νέα οικονομική υποδούλωση της Ρωσίας στη Δύση.

Με την ευκαιρία αυτή παρατηρήσανε τότε πως η Δύση εξάγει στη Ρωσία όχι μόνο το σοσιαλισμό, μα και την αντίδραση με τη μορφή δισεκατομμυρίων.

Τώρα εμφανίζεται μπροστά μας μια πιο παραστατική εικόνα αυτού του φαινομένου. Τη στιγμή που η ρωσική επανάσταση εντείνει τις δυνάμεις της για να υπερασπίσει τις καταχτήσεις της, ενώ ο ιμπεριαλισμός προσπαθεί να την πνίξει τελειωτικά, το αμερικάνικο κεφάλαιο εφοδιάζει με εκατομμύρια το συνασπισμό Κερένσκι – Μιλιουκόφ – Τσερετέλι, για να βάλει οριστικά χαλινάρι στη ρωσική επανάσταση και να δώσει έτσι ένα γερό χτύπημα στο επαναστατικό κίνημα που αναπτύσσεται στη Δύση.

Αυτό είναι γεγονός.

Η αλήθεια είναι ότι η Δύση εξάγει στη Ρωσία όχι τόσο το σοσιαλισμό και την απελευθέρωση, όσο τη σκλαβιά και την αντεπανάσταση.

Ένας συνασπισμός όμως αποτελεί συμμαχία. Αλλά ενάντια σε ποιον στρέφεται η συμμαχία Κερένσκι – Μιλιουκόφ – Τσερετέλι;

Είναι φανερό ότι στρέφετεαι ενάντια σε κείνους που δεν παραβρέθηκαν στη σύσκεψη της Μόσχας, ενάντια σε κείνους που μποϋκοτάρισαν τη σύσκεψη, σε κείνους που την πολέμησαν, δηλαδή, ενάντια στους επαναστάτες εργάτες της Ρωσίας.

Συνασπισμός τιμής” των Κερένσκι – Μιλιουκόφ – Τσερετέλι, συνασπισμός που χρηματοδοτείται από τους αμερικάνους κεφαλαιοκράτες ενάντια στους επαναστάτες εργάτες της Ρωσίας, έτσι δεν είναι, κύριοι οπαδοί της πολιτικής της άμυνας;

Αυτό θα το ‘χουμε υπόψη μας.

Προλετάριος”, αρ. 6, 19 του Αυγούστου 1917.

Κύριο άρθρο.

Σημείωση

(72)“Ρούσκιγιε Βέντομοστι” (“Ρωσικά Νέα”) – εφημερίδα που εκδιδόταν στη Μόσχα από το 1863. Εξέφραζε τα συμφέροντα των φιλελεύθερων τσιφλικάδων και της αστικής τάξης. Κλείστηκε το 1918 μαζί με άλλες αντεπαναστατικές εφημερίδες.

***

Βλ. επίσης

Το 1ο μέρος του αφιερώματος στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση: Στάλιν: Για τα σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών & Σχετικά με τον πόλεμο (14-16/03/1917)

Το 2ο μέρος: Στάλιν: Στο δρόμο για τα υπουργικά χαρτοφυλάκια & Οι όροι της νίκης της ρωσικής επανάστασης (17-18/03/1917)

Το 3ο μέρος: Στάλιν: Η κατάργηση των εθνικών περιορισμών & Είτε – Είτε (25-26/03/1917)

To 4ο μέρος: Στάλιν: Ενάντια στην ομοσπονδιακή οργάνωση & Αυτοκριτική (28/03/1917)

Το 5ο μέρος: Στάλιν: Δύο Αποφάσεις & Η γη στους αγρότες (11-14/04/1917)

Το 6ο μέρος: Στάλιν: Η προσωρινή κυβέρνηση & Η σύσκεψη στα ανάχτορα της αυτοκράτειρας Μαρίας (18-25/04/1917)

Το 7ο μέρος: Στάλιν: Πάνω στο ζήτημα της σημερινής στιγμής & Εισήγηση και Τελικός λόγος για το εθνικό ζήτημα (24-29/04/1917)

Το 8ο μέρος: Στάλιν: Έμειναν πίσω από την επανάσταση & Τι περιμέναμε από τη συνδιάσκεψη; (04-06/05/1917)

Το 9ο μέρος: Στάλιν: Η καμπάνια για τις δημοτικές εκλογές & Τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών της Πετρούπολης (21-24-26/05/1917 & 15/06/1917)

Το 10ο μέρος: Στάλιν: Χτες και Σήμερα (Κρίση της επανάστασης) & Ενάντια στις μεμονωμένες διαδηλώσεις (13-14/06/1917)

Το 11ο μέρος: Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους – προς όλους τους εργάτες και τους φαντάρους της Πετρούπολης, Η διαδήλωση & Πυκνώστε τις γραμμές σας (17-20/06 & 15/07/1917)

Το 12ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στην έκτακτη συνδιάσκεψη της Οργάνωσης της Πετρούπολης του ΣΔΕΚΡ (Μπ.) (16 –20/07/1917)

Το 13ο μέρος: Στάλιν: Πρωτομαγιά (18/04/1917)

Το 14ο μέρος: Στάλιν: Τι συνέβηκε; – Νίκη της Αντεπανάστασης – Νίκη των Καντέτων (23-24/07/1917)

Το 15ο μέρος: Στάλιν: Προς όλους τους εργαζόμενους, προς όλους τους εργάτες και φαντάρους της Πετρούπολης – Δυο συνδιασκέψεις – Η καινούργια κυβέρνηση (25 – 26/07/1917)

Το 16ο μέρος: Στάλιν: Προς τις εκλογές της Συνταχτικής Συνέλευσης (27/07/1917)

Το 17ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στο 6ο συνέδριο του ΣΔΕΚΡ (Μπ.): 1. Έκθεση Δράσης της ΚΕ – 2. Τελικός λόγος (27/07/1917)

Το 18ο μέρος: Στάλιν: Λόγοι στο 6ο συνέδριο του ΣΔΕΚΡ (Μπ.): 3.Εισήγηση για την πολιτική κατάσταση – 4.Απαντήσεις – 5.Τελικός λόγος – 6.Απάντηση στον Πρεομπραζένσκι (30/07-03/08/1917)

Το 19ο μέρος: Στάλιν: Τι θέλουν οι κεφαλαιοκράτες; – Ενάντια στη Σύσκεψη της Μόσχας (06-08/08/1917)

Το 20ό μέρος: Στάλιν: Και πάλι για τη Στοκχόλμη – Πού οδηγεί η Σύσκεψη της Μόσχας (09-13/08/1917)

Το 21ο μέρος: Στάλιν: Η αντεπανάσταση και οι λαοί της Ρωσίας – Δύο Δρόμοι (13-15/08/1917)

Advertisements

Tagged: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: