Η Εσθονική Επανάσταση (1940): μέρος Β’ – ο λαϊκός ξεσηκωμός της 21/6/1940 μέσα από τον εσθονικό αστικό Τύπο της εποχής

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι η εν εξελίξει κλιμακούμενη αντικομμουνιστική υστερία, με τη βοήθεια του Τραμπ, της ΕΕ και του Σύριζα (αλλά και του μεγαλορωσικoύ δηλητηρίου που τις 5-6 τελευταίες δεκαετίες έχει παραμορφώσει, σε μεγάλο βαθμό, το κομμουνιστικό κίνημα), επιδιώκει να θάψει για τα καλά την ιδέα στα μυαλά των ανθρώπων ότι μια ζωή σε αυτό τον πλανήτη, σήμερα, μπορεί να είναι κυριολεκτικά παραδεισένια. Ότι μπορεί να υπάρχει πλανήτης χωρίς ανεργία, χωρίς πολέμους, με αξιοπρέπεια, με υγεία, με χαρά, όπου καθένας θα αξιολογείται με βάση αυτό που πραγματικά δημιουργεί ο ίδιος.

         Διαδηλωτές έξω από το Παλάτι Καντριόργκ στο Ταλίν στις 21/06/1940

Το δύσκολο είναι να απαντήσει κανείς σε ένα προς ένα τα “επιχειρήματα” – ξερατά των αντικομμουνιστών. Γιατί δεν “καίνε τον εγκέφαλο” των σκεπτόμενων ανθρώπων απλώς. Αντίθετα, ταιριάζουν πολύ καλά στον σημερινό τύπο ανθρώπου που, με την αποσπασματική εισροή πληροφοριών (εξαιτίας και της εξάπλωσης του διαδικτύου και της κακής του χρήσης), αδυνατεί να συνθέσει, αλλά πιάνεται από μία λεπτομέρεια, από ένα γεγονός (ή “γεγονός”) και “συνάγει συμπεράσματα” (και μάλιστα με ιδιαίτερο θράσσος, στην καλλιέργεια του οποίου συντελεί και η δημόσια – αν και όχι από τις Αρχές – ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο). Δεν είναι τυχαίο που τώρα ξεπήδησαν οι Καλυβομαραντζίδηδες και αναπαράγουν την ίδια γκεμπελική μέθοδο.

Είναι δύσκολο, συν τοις άλλοις, γιατί οι αντικομμουνιστές επί δεκαετίες και αιώνες έχουν την υποστήριξη πανεπιστημίων, κρατών και διεθνών οργανισμών ολόκληρων για να “τεκμηριώσουν” τα όσα προπαγανδίζουν. Αντίθετα, όσοι θέλουν απλώς να σκεφτούν, στην καλύτερη στον ελεύθερό τους χρόνο μπορούν να προετοιμάσουν την απάντηση. Και είναι τόσα πολλά, μετά από τόσες δεκαετίες, τα αντικομμουνιστικά “επιχειρήματα”, που μοιάζει σχεδόν ανυπέρβλητο αυτό το καθήκον.

Όμως, είναι δυνατό οι κομμουνιστές και γενικά οι σκεπτόμενοι άνθρωποι να απαντήσουν στην απολυτότητα και τη φτήνια των λόγων των αντικομμουνιστών. Έχουμε στοιχεία. Έχουμε τεκμήρια. Και στο «δικό τους τερέν», μπορούμε να τους νικήσουμε. Να νικήσουν η αλήθεια και η λογική.

Στο α’ μέρος του αφιερώματος για την Εσθονική Επανάσταση του 1940, είχε δοθεί έμφαση στο ευνοϊκό για τη διεξαγωγή της διεθνές πλαίσιο (και είναι αυτό άλλο ένα δίδαγμα για τους κομμουνιστές του σήμερα, η μελέτη του διεθνούς πλαισίου επί του οποίου δρουν).

Στο β’ μέρος, αν και αυτό επισπεύθηκε, λόγω του ξεσπάσματος της συζήτησης για την Εσθονία, και η μορφή του είναι λίγο διαφορετική από τη σχεδιαζόμενη, έγινε κάτι απλό. Αναζητήθηκε το ρεπορτάζ από τον αστικό Τύπο της Εσθονίας εκείνης της εποχής. Για να κρίνει ο καθένας πώς οι ίδιοι οι αστοί Εσθονοί αντιμετώπιζαν τα γεγονότα. Η αλήθεια είναι πως, αν διαβάσει κανείς και άλλα ντοκουμέντα, θα καταλάβει πως η αστική τάξη της Εσθονίας (όπως και παντού), παρότι έμπειρη, δεν είναι τόσο μακρόθωρη (γιατί σκέφτεται πάντα με τον καπιταλιστικό τρόπο: την πάση θυσία και το γρηγορότερο μεγιστοποίηση του κέρδους). Συγκεκριμένα, προσπαθούσε να μειώσει το εύρος και τη σημασία των γεγονότων. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ρεπορτάζ ακόμα και για αυτά τα διόλου μικρής σημασίας γεγονότα (ειδικά για μια μικρή χώρα) παρατίθενται στη σελίδα 3, ενώ σχεδόν στο κουτουρού περνιέται η κατάληψη αστυνομικών κτιρίων και το ότι οι εργαζόμενοι πήραν τα όπλα.

Για να εντάξουμε, ωστόσο, τα γεγονότα στο συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο, δηλαδή, στο πραγματικό πλαίσιο, θα πρέπει να αναλογιστούμε ότι, τον Ιούνη του 1940, οι εργαζόμενοι και των τριών βαλτικών χωρών, μετά την ήττα της Γαλλίας, έβλεπαν πια τα πράγματα ξεκάθαρα. Η πλάκα είχε τελειώσει: θα έπρεπε άμεσα να διαλέξουν ή τον πόλεμο που προωθούσαν οι αστικές «τους» τάξεις, και, επομένως, κατά πάσα πιθανότητα, τους ναζί (δηλαδή, γερμανοποίηση, θάνατος ή, έστω, καμία προοπτική για τους εργαζόμενους) ή την κατάλυση της εξουσίας εκείνης που τους οδηγούσε στον όλεθρο, τη δημιουργία σοβιετικής εξουσίας και την προσχώρηση στην Ένωση των σοβιετικών σοσιαλιστικών Δημοκρατιών που προωθούσε την ειρήνη, τα δικαιώματα των εργαζομένων και τον εθνικό πολιτισμό. Και δεν ήταν ανεγκέφαλοι για να προτιμήσουν το πρώτο. [Παρέκβαση: πολλά μπορούν να συζητηθούν για το τώρα τι άποψη έχουν. Ακόμα κι αν τώρα έχουν αρνητική άποψη – που κι αυτό ζήτημα είναι, π.χ. στη Λιθουανία, τώρα «εθνοκαθάρθηκε» το 1/3 του εργατικού δυναμικού, μεταναστεύοντας χωρίς να το θέλει – αυτό δεν μας επιτρέπει να παραποιούμε την ιστορία. Τότε υπήρχαν λαϊκές κινητοποιήσεις και το ευνοϊκό διεθνές πλαίσιο. Δεν υπήρχε κατοχή.]

Ας διαβαστούν λοιπόν τα ρεπορτάζ από τις κινητοποιήσεις στις πόλεις της Εσθονίας τον Ιούνη του 1940 και ας μας πει οποιοσδήποτε αν θεωρεί πως είναι εφικτό να υπάρχει “κατοχή” και ταυτόχρονα τέτοιες λαϊκές κινητοποιήσεις. Ας μας πει αν όλοι αυτοί που κινητοποιήθηκαν έπαιζαν θέατρο, ήταν “υποκινούμενοι”. Και έπεται συνέχεια…

ΥΓ. Η μετάφραση έγινε από τα εσθονικά με τη βοήθεια λεξικών του διαδικτύου. Έτσι, ζητείται προκαταβολικά συγγνώμη για λάθη στη μετάφραση. Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή να είναι εφικτή η απόλυτα ορθή μετάφραση.

***

Τα χτεσινά γεγονότα

Οι εργάτες διατύπωσαν τα αιτήματά τους στον πρόεδρο της Δημοκρατίας – Η κόκκινη σημαία υψώθηκε στον πύργο του Τουμπέα

Εργατική διαδήλωση

Με πρωτοβουλία της Ένωσης Εργατών στις Κατασκευές του Ταλίν, μία συγκέντρωση εργατών έλαβε χώρα στις 20 Ιούνη στις 8 πμ στο κλειστό αθλητικό κέντρο εργατών Ταλίν (σ.parapoda: στα εσθονικά, Tallinna töölisvõimla), με συμμετοχή 800 – 1000 ανθρώπων. Ομιλίες έγιναν από τα μέλη της κρατικής εθνοσυνέλευσης N. Ruus, A. Jõeäär, V. Jaanus, και έπειτα από τον O. Sepre, ο οποίος το 1923 είχε καταδικαστεί σε καταναγκαστική εργασία, αλλά απελευθερώθηκε χάρη στην αμνηστία του 1938. Μίλησαν επίσης συνδικαλιστές.

Οι ομιλίες επικεντρώθηκαν στην κατάσταση που διαμορφώνεται από τα τρέχοντα γεγονότα, καθώς και την κατάσταση των εργατών και τα αιτήματά τους.

Στο τέλος, τα ακόλουθα ψηφίσματα υιοθετήθηκαν ομόφωνα:

Είμαστε πεπεισμένοι ότι η κύρια προϋπόθεση για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των εργαζομένων της Εσθονίας είναι η διατήρηση της ειρήνης και το να μείνει η Εσθονία μακριά από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Χάρη στο Σύμφωνο Αμοιβαίας Βοήθειας ανάμεσα στην Εσθονία και τη Σοβιετική Ένωση, ο εσθονικός λαός ως τώρα ήταν σε θέση να μείνει μακριά από τον πόλεμο, και η οικονομική ζωή της Εσθονίας ήταν σε θέση να συνεχίσει να είναι σχετικά ομαλή, σε μια περίοδο όπου εκατοντάδες εκατομμύρια λαών του κόσμου ζουν στις άγριες συνθήκες του πολέμου.

Ωστόσο, έχοντας ακούσει από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου των Λαϊκών Επιτρόπων της Σοβιετικής Ένωσης, Μολότοφ, στην διακοίνωσή του προς την εσθονική κυβέρνηση, ότι η εσθονική κυβέρνηση έχει προβεί σε αντισοβιετικές ενέργειες, έχει δημιουργήσει μια στρατιωτική συμμαχία με τη Λετονία και τη Λιθουανία, έχει οργανώσει μυστικές συνδιασκέψεις κλπ., δηλώνουμε ότι παρόμοιες ενέργειες που αποσκοπούν στην πρόκληση εχθροπραξιών ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, συναντούν τη βαθιά λύπη και καταδίκη από πλευράς των εργαζόμενων της Εσθονίας και της πλειοψηφίας του εσθονικού λαού. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Εσθονίας δεν ήταν προσηλωμένη στην τήρηση του Συμφώνου Αμοιβαίας Βοήθειας ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και την Εσθονία, αλλά ωμά το παραβίασε, προετοίμασε τη λεηλασία του εσθονικού λαού με το να τον στρέψει ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, ζητούμε το σχηματισμό μιας κυβέρνησης που θα είναι πλήρως φιλική προς τη Σοβιετική Ένωση και έντιμα θα τηρεί το σύμφωνο.

Ζητούμε το αποφασιστικό ξερίζωμα όλων των εχθρικών προς τη Σοβιετική Ένωση στοιχείων, και ιδίως τη διάλυση της Λίγκας Άμυνας, καθώς διέπεται από ιδιαίτερα εχθρική στάση απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, την εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού από όσους προωθούν τον πόλεμο και όλες τις εχθρικές προς το Σύμφωνο Αμοιβαίας Βοήθειας ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και την Εσθονία ενέργειες.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι σημερινοί περιορισμοί στην ελευθερία του συναθροίζεσθαι, του Τύπου, των συγκεντρώσεων κλπ εμποδίζουν τον εργαζόμενο λαό να αγωνιστεί για τη βελτίωση της κατάστασής του, καλούμε στην κατάργηση των περιορισμών. Η πάλη του εργαζόμενου λαού για μια καλύτερη κατάσταση είναι αποτελεσματική μόνο αν αυτός ο αγώνας καθοδηγείται από ένα πολιτικό κόμμα των εργατών (σ.parapoda: η ακύρωση της απόφασης για απαγόρευση του ΚΚ Εσθονίας έγινε πράξη μόλις στις 4 Ιούλη 1940).

Είναι, επομένως, απαραίτητο να επιτραπεί στους εργάτες να ιδρύσουν το δικό τους πολιτικό κόμμα. Είναι απαραίτητο να επιτραπεί η έκδοση εργατικών εντύπων, να τερματιστεί η καταναγκαστική στρατολόγηση εργατικού δυναμικού στην αστυνομία, να τερματιστεί ο έλεγχος των συγκεντρώσεων από την ξένη και την πολιτική αστυνομία, και να διασφαλιστεί η ελευθερία λόγου, σκέψης, εκδόσεων, συγκεντρώσεων και οργάνωσης.

Ζητούμε τον τερματισμό της δίωξης του εργατικού κινήματος, γενική αμνηστία για τους πολιτικούς κρατούμενους που πάλευαν για τα συμφέροντα των εργαζομένων και την απόδοση όλων των πολιτικών δικαιωμάτων σε αυτούς, την ακύρωση αποφάσεων για την εκδίωξη από το εργατικό κίνημα, τη νόμιμη επαναδραστηριοποίηση των κλεισμένων εργατικών οργανώσεων, και τη διάλυση “εργατικών οργανώσεων”, όπως της Εσθονικής Συνομοσπονδίας Εργατικών Ενώσεων και άλλων.

Διαδηλωτές στην οδό Νάρβα, στη συμβολή με την οδό Τόρμι, στο Ταλίν στις 21/06/1940

Ζητούμε να πάψουν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι να ανησυχούν για τη δουλειά, αυξάνοντας τις απολαβές τους σε αναλογία με το κόστος ζωής.

Ζητούμε από τους κυβερνητικούς οργανισμούς αποφασιστικά να καταπολεμήσουν τους κερδοσκόπους, τους τοκογλύφους και όλων των ειδών τους άρπαγες.

Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει με μικρά πρόστιμα, όπως γινόταν ως τώρα, αλλά μόνο αν τιμωρείται αυστηρά η κερδοσκοπία.”

Καλωσόρισμα στον Κόκκινο Στρατό

Χαιρετιστήριο καλωσόρισμα προς τον Κόκκινο Στρατό υπερψηφίστηκε επίσης. Σε αυτό διαβάζουμε:

Η συγκέντρωση των Εργαζομένων του Ταλίν στην Αίθουσα Συνεδριάσεων στις 20 Ιούνη 1940 χαιρετίζει τον Κόκκινο Στρατό και τους επικεφαλής του. Η συγκέντρωση επιβεβαιώωνει ότι η πλειοψηφία του εσθονικού λαού εκτιμά σε μεγάλο βαθμό το Σύμφωνο Αμοιβαίας Βοήθειας ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και την Εσθονία, με βάση το οποίο η Σοβιετική Ένωση έχει δεσμευτεί να διατηρήσει και να διασφαλίσει την ειρήνη στη Βαλτική. Η καταδίκη των ανεύθυνων μεθοδεύσεων της πλέον αντιδραστικής αστικής τάξης, υπό τη μορφή της σύναψης της Βαλτικής Στρατιωτικής Συμμαχίας, η οποία στρέφεται ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, απειλούσε να ρίξει εμάς και τις άλλες βαλτικές χώρες σε έναν καταστροφικό ιμπεριαλιστικό πόελμο. Η διαυγής πολιτική ειρήνης των Στάλιν, Μολότοφ, Βοροσίλοφ και άλλων ηγετών της Σοβιετικής Ένωσης έγκαιρα ξεσκέπασε αυτές τις μεθοδεύσεις και παρείχε ένα αδερφικό χέρι βοήθειας στον εργαζόμενο λαό μας.

Η άφιξη των στρατευμάτων του ισχυρού Κόκκινου Στρατού στην Εσθονία αποτελούν εγγύηση ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε ειρηνικά στα σπίτια μας, και η βαθύτερη επιθυμία μας είναι και ο Κόκκινος Στρατός να αισθάνεται εδώ όπως στο σπίτι του.

Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη των εργαζομένων!

Ζήτω ο ισχυρός Κόκκινος Στρατός και ο ηγέτης του, Βοροσίλοφ!

Ζήτω ο ηγέτης των λαών του κόσμου, Στάλιν!

Θερμούς χαιρετισμούς στους σ. Στάλιν, Μολότοφ, Ζντάνοφ.

Τέλος, αποφασίστηκε να σταλεί χαιρετιστήριο στο Στάλιν.

Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε στις 10.15 το βράδι.

Ανοιχτή συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας

Χτες το πρωί, οι εργάτες του Ταλίν συγκεντρώθηκαν στα εργοστάσια για να προετοιμάσουν τη διαδήλωση. Χρησιμοποιήθηκαν οι παλιές σημαίες. Και γρήγορα αυτές βάφτηκαν με κόκκινο χρώμα. Έλειπαν μόνο τα εργοστάσια που δούλευαν, όμως και από εκεί υπήρχαν εργάτες.

Συγκέντρωση των εργατών στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ταλίν στις 21/06/1940 (πηγή)

Στις 10 συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ελευθερίας συνδικάτα και ομάδες εργατών από εργοστάσια, οι οποίοι κρατούσαν πανώ με συνθήματα: “Ζητούμε επιτακτικά για τους εργαζόμενους δουλειά, ψωμί και ελευθερία!”, “Κάτω η σημερινή κυβέρνηση των προπαγανδιστών του πολέμου!”, “Ζητούμε τη δημιουργία μιας κυβέρνησης που έντιμα να τηρεί το Σύμφωνο με τη Σοβιετική Ένωση!”.

Μετά τη συσπείρωση κατά ομάδες, ο O. Pärn, εκπρόσωπος της Ένωσης Εργαζομένων Κλωστοϋφαντουργίας, μίλησε για τα αιτήματα των εργαζομένων και καλωσόρισε και χαιρέτισε τη Σοβιετική κυβέρνηση, το στρατό και τους ηγέτες τους, Στάλιν, Μολότοφ, Βοροσίλοφ και άλλους. Την ομιλία διέκοπταν χειροκροτήματα και συνθήματα.

Τα αιτήματα που διατύπωσε ο O. Pärn υιοθετήθηκαν επίσης με χειροκροτήματα.

Στο μεταξύ, εκπρόσωπος του Κόκκινου Στρατού έστειλε χαιρετισμό στον εσθονικό λαό και την εργατική τάξη. Ο ομιλητής ευχαρίστησε επίσης τον Κόκκινο Στρατό για τα χαιρετίσματα και το μήνυμα υποστήριξης, υπογραμμίζοντας την επιθυμία του Κόκκινου Στρατού και της κυβέρνησης της Σοβιετικής Ένωσης να υπερασπίσει τα εργατικά συμφέροντα. Η ομιλία διακοπτόταν συχνά από επιφωνήματα και χειροκροτήματα. Καλέσματα γίνονταν από τα μεγάφωνα.

Μετά το τέλος των ομιλιών, τραγουδήθηκε η Διεθνής και η συγκέντρωση πορεύτηκε από τη Λεωφόρο Κάαρ προς τις οδούς Τουμπέα – Πικγιάλα – Πίκα και από εκεί στο Παλάτι Καντριόργκ. Μόλις έφτασε η πορεία στην Τουμπέα έγινε πιο ευρέως γνωστό ότι η πορεία θα κατευθυνόταν προς το Παλάτι Καντριόργκ.

Μπροστά από το Παλάτι Καντριόργκ

Στις 1.30, περίπου 300 άνθρωποι βρίσκονταν μπροστά στο κάστρο. Η κεφαλή της πορείας βρισκόταν ακόμα μακριά. Μεγάφωνα εγκαταστάθηκαν μπροστά στο κάστρο. Έπειτα, οι σιδερένιες πόρτες του πάρκου του κάστρου έκλεισαν. Και αυτό σημαίνει ότι θα είναι επαρκής ο χώρος για την ίδια την πορεία.

Ιαχές ακούγονται από απόσταση – η πορεία πλησιάζει. Έπειτα οι πόρτες θα ξαναανοίξουν για να επιτραπεί να μπει στο χώρο του κάστρου. Η ώρα είναι 13:43. Ο Oskar Pärn, για τον εκτοπισμό του οποίου από το Ταλίν είχε παρθεί απόφαση, είναι ο πρώτος που περνά τις πόρτες. Και μπαίνει τραγουδώντας.

Συνθήματα και επιφωνήματα χαράς με το άκουσμα των ονομάτων των Στάλιν Μολότοφ και Βοροσίλοφ

Τρεις φορές, το “Ζήτω ο σ. Στάλιν!” ακούγεται στο κάστρο. Οι σημαίες και τα πανώ της πορείας τοποθετούνται απέναντι στους κήπους του κάστρου. Είναι 40-50, εκτός από ένα μπλε, όλα τα άλλα κόκκινα. Η είσοδος διήρκεσε 24 λεπτά. Είναι 6 – 7.000 μπροστά από το κάστρο. Επιπλέον, υπάρχουν και πολλοί έξω.

Αρχίζουν να μιλάνε από τα μεγάφωνα. Έπειτα λέγεται: “Προσοχή, προσοχή!”. Και συνεχίζει: “Τα ψηφίσματα που υιοθετήθηκαν στην Πλατεία Ελευθερίας θα παρουσιαστούν στον Πρόεδρο από αντιπροσωπεία. Υπάρχει τώρα μια αντιπροσωπεία. Ελπίζουμε ο Πρόεδρος θα βγει και θα δεχτεί να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας”.

Ένα λεπτό μετά από αυτή την ανακοίνωση έχει περάσει, όταν

ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ K. PÄTS,

συνοδευόμενος από το στρατηγό J. Laidoner και τον ταξίαρχο Grabbi.

O δικτάτορας και στο πλάι οι J. Laidoner και Grabbi (πηγή)

Ο πρόεδρος λαμβάνει ένα χειρόγραφο σημείωμα. Κοιτά προς το πλήθος. Και λέει ότι θα ήταν καλύτερο να αποφύγουν να χαθεί χρόνος και να μιλήσει με έναν από τη συγκέντρωση, στην οποία θα απαντούσε. «Με αμοιβαία κατανόηση, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια αμοιβαία υποστηρικτική διάθεση που να μας ικανοποιεί όλους». Επομένως, ο πρόεδρος συνεχίζει. Απαντά κάποιος από τους διαδηλωτές: «Σύντροφοι, έχουμε επιδώσει τα αιτήματα μας και ελπίζουμε ότι ο πρόεδρος θα μας απαντήσει».

Ο πρόεδρος απαντά: «Πολίτες[, ζούμε σε μια κρίσιμη στιγμή]! Απέναντί σας έχετε ένα πρόσωπο που επί 40 χρόνια [παλεύει για τα δίκαια του λαού μας] (…οι φωνές καλύπτουν τα λόγια του ομιλητή). [Κάποιος από τους διαδηλωτές φωνάζει: “Ναι, αλλά όχι για τους εργάτες!”]. Αν νομίζετε ότι οι εργάτες δεν ανήκουν στο λαό, σφάλλετε…Δεν έχω κάνει διάκριση ανάμεσα στα διάφορα στρώματα των πολιτών [, τους εργάτες, τους αγρότες, τους βιοτέχνες, τους μορφωμένους ανθρώπους]…(σταματά λίγο και σκέφτεται). Αν νομίζετε ότι μπορώ να συνομιλήσω με περισσότερους από εκατό ανθρώπους, είστε πολύ λάθος…[Αλλά αν θέλετε να εκφράσετε τα τόσο έντονα συναισθήματά σας, τότε οι φωνές μου δεν μπορούν να ξεπεράσουν τις δικές σας. Μην ακούτε, όμως δεν μπορείτε να με καλύψετε με τις φωνές σας]». Ο επικεφαλής της πορείας λέει: «Δεν θέλουμε αιτήματα από εσάς. Σας παρακαλούμε να απαντήσετε άμεσα στα αιτήματα που λάβατε εσείς από εμάς!».

Ο πρόεδρος απαντά: «[Τώρα, νομίζετε ότι μπορείτε να με κάνετε να πιστέψω διαφορετικά, με τις φωνές σας, από ό,τι πίστευα όλη μου τη ζωή; Αν ναι, τότε έχω να σας πω το εξής: Δεν κάθομαι εδώ εξαιτίας αυτού, ώστε όλοι να ευχαριστηθούν. Δεν έχω κάποιον να χορεύει εδώ μαζί μου. Έχω εκπληρώσει τα καθήκοντά μου στο λαό, επομένως, παρακαλώ…] Δεν μπορώ να μιλήσω τόσο πολύ…Θα ήταν καλύτερο να σταματούσα». Λέγοντας αυτό, ο πρόεδρος στρέφεται στο εσωτερικό του κάστρου με ένα από τους συνοδούς του. (σ.parapoda: То 2016 στην Εσθονία δημοσιεύτηκε η ομιλία, η οποία είναι επεξεργασμένη. Τα τμήματα στις αγκύλες είναι από το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της ομιλίας).

Κάποιοι διαδηλωτές, η πλειοψηφία εκείνων που ήταν από την αρχή της πορείας, άρχισαν να τραγουδούν: «Γενέτειρα γη μου, χαρά και απόλαυσή μου»(σ.parapoda: Ο εθνικός ύμνος της Εσθονίας). Σύντομα ηρεμούν.

Μετά από μια σύντομη και ήρεμη συζήτηση των πορευομένων, αρχίζει μια ομιλία. Ο ομιλητής λέει ότι ήρθαν εδώ για να δημοσιοποιήσουν τις σκέψεις τους γενικά.

Να υλοποιηθούν τα αιτήματα των εργαζομένων

Η κυβέρνηση των Uluots – Jürima υποκρίνεται και εξαπάτησε την κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης, οργανώνοντας κρυφά μια στρατιωτική συμμαχία. Ζητούμε τη δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης, η οποία έντιμα να υλοποιεί το Σύμφωνο. Στέλνουμε χαιρετισμό στον Κόκκινο Στρατό και του είμαστε ευγνώμονες (Χειροκροτήματα). Θαυμάζουμε το μεγάλο έργο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στη Σοβιετική Ένωση, που αποτελεί παράδειγμα για το προλεταριάτο όλου του κόσμου». Ο ομιλητής συνεχίζει: «Ζήτω ο μεγάλος Στάλιν, ο οποίος έχει φέρει ευημερία σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων. Το σύνταγμα του Στάλιν είναι το πιο δημοκρατικό του κόσμου».

Ο ομιλητής, επίσης, αναφέρει ότι το κόστος ζωής ανεβαίνει με αυξανόμενη ταχύτητα. Για αυτό, είναι απαραίτητο να αυξηθούν οι μισθοί κατ’ αναλογία της αύξησης του κόστους διαβίωσης, καθώς τα κεφάλαια επαρκούν. Ζητείται κοινωνική ασφάλιση και στις πόλεις και στα χωριά. Το πιο κατηγορηματικό αίτημα είναι η άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Ο ομιλητής εκφράζει την πεποίθησή του ότι αυτό το αίτημα το ασπάζεται το 100%. Αυτό επιβεβαιώνεται από χιλιάδες χέρια που υψώνονται.

Στο τέλος της ομιλίας, προτείνει ένα τριπλό «ζήτω» για το Στάλιν, κάτι το οποίο κάνει το πλήθος. Η ομιλία διήρκεσε περίπου ένα τέταρτο της ώρας. Είπε ότι συγκεντρώθηκαν εδώ για να εκφράσουν ρητά τα αιτήματά τους στον πρόεδρο. Ως τώρα, όλα τα ψηφίσματα έμεναν στα χαρτιά, όμως τώρα, τα ψηφίσματα που υιοθετήθηκαν στην Πλατεία Ελευθερίας δεν θα μείνουν στα χαρτιά. Επί 20 χρόνια ο εσθονός εργάτης ταπεινωνόταν, όμως τώρα αυτά τελείωσαν.

Οι παλιές μέρες δεν θα ξανάρθουν ποτέ!

Ο ομιλητής λέει, επιπλέον, ότι απαιτούν η αστυνομία να απομακρύνει τα όπλα της. Θα είμαστε αύριο με τα δικά μας όπλα, από εκεί που θα έρθουμε. Ο κόσμος στέκεται στο πλευρό των εργατών. Αυτός ο κόσμος μάς ανήκει.

Χαιρετίζουμε, πρώτα από όλα, το Στάλιν, τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης.

Ομιλητής έξω από το Παλάτι Καντριόργκ

Ακούγεται ένα τριπλό «ουράαα» και χειροκροτήματα. Ακούγονται «ζήτω» και για άλλους ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά, ακούγεται μία φωνή: «Κάτω!» και έχει να κάνει με τη σημαία με το προεδρικό έμβλημα που είναι κρεμασμένη στο κάστρο. Οι μισοί από τους παρευρισκόμενους υιοθετούν αυτή τη φωνή. Όμως ο ομιλητής λέει:

-Αξιότιμοι σύντροφοι, έχετε για λίγο εμπιστοσύνη στους εκπροσώπους σας. Μη χάνετε την ψυχραιμία σας! Περιμένετε επόμενες οδηγίες!

-Και οι πολιτικοί κρατούμενοι; Να απελευθερωθούν άμεσα!

-Όλα ολοκληρώνονται, απαντά ο ομιλητής.

Έπειτα, ζητείται από τα μεγάφωνα η συντεταγμένη αποχώρηση και προστίθεται ότι δεν είναι ώρα να χαθεί η ψυχραιμία. Επίσης, λέγεται: «Κατανοούμε τα συναισθήματά σας, όμως πρέπει να είμαστε ενωμένοι». Η πορεία ξεκινά από το κάστρο, πηγαίνει στην οδό Νάρβα και μέσω αυτής διασχίζει την πόλη. Ένα τμήμα της πορείας μένει μπροστά στο κάστρο ζητώντας την άνευ όρων και άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Μία νέα αντιπροσωπεία στέλνεται στον πρόεδρο, ο οποίος, ωστόσο, απαντά με ένα μήνυμα που λέει ότι οι κρατούμενοι είναι ελεύθεροι να φύγουν στο πλαίσιο όμως της συνήθους διαδικασίας, αν διατυπώσουν αίτημα απελευθέρωσης, το οποίο θα εξεταζόταν και θα λαμβανόταν αντίστοιχη απόφαση.

Ωστόσο, το αίτημα της άμεσης απελευθέρωσης παραμένει.

Πάνω σε φορτηγά, μετέβησαν στην οδό Βίρου, διέσχισαν την πόλη στην Πλατεία Ελευθερίας, από όπου κατευθύνθηκαν στον τόπο των φυλακών, στις οδούς Harju και Pika.

Απελευθερώθηκαν 27 πολιτικοί κρατούμενοι

Η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων έλαβε χώρα στις 3 το μεσημέρι. Οι συμμετέχοντες στην πορεία συγκεντρώθηκαν μπροστά από τη φυλακή, και έστειλαν πενταμελή αντιπροσωπεία μαζί με τρεις σοβιετικούς αξιωματούχους, οι οποίοι, με ορθή μορφή, απαίτησαν την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Σύμφωνα με τη λίστα, υπήρχαν 27. Τρεις μόνο, οι Alfred Sein, Kristjan Seaver και Aleksander Mui βρίσκονταν κρατούμενοι από το 1924.

Οι άλλοι συλληφθέντες είχαν απελευθερωθεί μετά από μια αμνηστεία λίγα χρόνια πριν. Οι φυλακισμένοι βγήκαν από τα κελιά συνοδεία φρουρών. Όταν ολοκληρώθηκαν τα τυπικά, η αντιπροσωπεία άφησε ελεύθερους τους φυλακισμένους. Οι κρατούμενοι βγήκαν έξω με εκρήξεις χαράς. Οι συγκεντρωθέντες άρχισαν να φωνάζουν «Ζήτω!».

Οι πολιτικοί κρατούμενοι που απελευθερώθηκαν είναι οι ακόλουθοι: Artemi Antonov, Viktor Andrejev, Aleks. Dimitrijev, Aleks. Eilender, Peeter Jakovlev, Aleksei Jemeljanov, Boris Krupenin, Kristjan Kukk, Rich. Kuurits, Vlad. Lepik, Rud. Liivoja, Nik. Luts, Leho Maisel, Andrei Minin, Ivan Minin, Alfred Sein, Kristjan Seaver, Jul. Sarv, Gust. Pilve, Aleks. Mui, Nik. Vojennõi, Konstantin Trankman, Mihhail Skvorov, Mihhail Rogov, Aleks. Petrikov, Adolf Polisinski, Ferd. Narusbek.

Απελευθερωμένοι πολιτικοί κρατούμενοι επικεφαλής της πορείας

Πέρα από τους πολιτικούς κρατούμενους που βρίσκονταν στη φυλακή, απελευθερώθηκαν και όσοι κρατούνταν. Γνωστοποιήθηκε η απελευθέρωση της Johanna Vebermann. Επίσης, άλλοι κρατούμενοι απελευθερώθηκαν, όμως τα ονόματά τους δεν είναι γνωστά. Μετά την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, νέες συλλήψεις έγιναν, κυρίως αστυνομικών.

Οι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι στο ξενοδοχείο «Χρυσός Λέων»

Οι περισσότεροι πολιτικοί κρατούμενοι που απελευθερώθηκαν στο Ταλίν εγκαταστάθηκαν στο ξενοδοχείο «Χρυσός Λέων», όπου τους δόθηκαν δωμάτια, δείπνησαν και διανυκτέρευσαν εκεί. Πόσο καιρό θα μείνουν εκεί, δεν ήταν ξεκάθαρο ακόμα.

Οι διαδηλώσεις στο Pärnu

Pärnu.21.7. Σήμερα, στις 5 πμ, έλαβε χώρα μια διαδήλωση στο Pärnu που διέσχισε την πόλη. Από το σημείο αφετηρίας στη Νότια οδό, με σημαίες και μια ορχήστρα κατευθύνθηκαν στην Πλατεία Ελευθερίας, όπου μίλησαν οι Tamm και Kumm, στελέχη των οργανώσεων των εργαζομένων.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν πολλοί άνθρωποι. Υπό τις κόκκινες σημαίες, υιοθετήθηκαν τα ίδια ψηφίσματα που υιοθετήθηκαν και στις άλλες πόλεις. Ταυτόχρονα, χαιρετιστήρια μηνύματα αποστάλθηκαν στον Κόκκινο Στρατό. Στο τέλος της πορείας, οι συγκεντρωμένοι κατέληξαν στον Οίκο Εργασίας συντεταγμένα.

Η κόκκινη σημαία στον Πύργο Χέρμαν του κάστρου της Τουμπέα

Για δεύτερη φορά υπήρξε μια πορεία στις 5μμ προς την Τουμπέα, στην κεφαλή της οποίας υπήρχαν απελευθερωμένοι πολιτικοί κρατούμενοι. Μετά από αίτημα των επικεφαλής της πορείας, οι φύλακες άνοιξαν το δρόμο για το κάστρο. Οι επικεφαλής της πορείας και οι απελευθερωμένοι, στους οποίους είχαν προσφερθεί λουλούδια, συγκεντρώθηκαν στο μπαλκόνι του κάστρου. Οι ομιλητές ανέλυσαν τη δυναμική της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης και επευφήμησαν τους ηγέτες της Σοβιετικής Ένωσης. Επίσης μίλησαν οι απελευθερωμένοι πολιτικοί κρατούμενοι. Ακριβώς στις 7.45, υψώθηκε η κόκκινη σημαία στον πύργο Χέρμαν του κάστρου. Αργότερα, στο μπαλκόνι του κάστρου έπαιζε μουσική συγκρότημα πνευστών. Οι διαδηλωτές περιμένουν να ανακοινωθεί νέα κυβέρνηση. Ανακοινώθηκε στις 11:15. Τα νέα γρήγορα διαδόθηκαν. Ωστόσο, στην αυλή του κάστρου, όπλα διανέμονταν στους εργαζομένους.

Η ανάληψη της διασφάλισης της τάξης

Η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων ακολουθήθηκε από την ανάληψη της διασφάλισης της τάξης από μικρότερες ομάδες εργαζομένων που έβγαιναν από την πορεία. Η ανάληψη της διασφάλισης της τάξης έγινε σε αστυνομικά τμήματα, στρατιωτικές μονάδες και άλλα ιδρύματα και οργανισμούς. Προκλήθηκε μέσα στη μεγάλη έκρηξη. Οι συγκεντρωθέντες εξοπλίστηκαν από εργάτες πρόσφατα στρατολογημένους. Ημιεπίσημα ανακοινώθηκε ότι οι αποκτήσεις όπλων σε μερικές περιοχές δεν έγιναν σύμφωνα με σχέδιο. Σήμερα η αστυνομία επιστρέφει.

Διαδηλωτές έξω από το Παλάτι Καντριόργκ

Σήμερα συγκέντρωση καλωσορίσματος της νέας κυβέρνησης

Ανακοινώθηκε χτες από το ραδιόφωνο ότι η Κεντρική Συνομοσπονδία Εργατών καλεί όλους τους εργαζομένους στο Ταλίν να χαιρετίσουν τη νέα κυβέρνηση.και να εκφράσουν την υποστήριξή τους. Για αυτό, οι πολίτες καλούνται σε συγκέντρωση στις 10 το πρωί στην Πλατεία Ελευθερίας.

Διαδηλώσεις στο Türi

Türi.22.6. Παρασκευή πρωί, στις 10 πμ, υπήρχε μια διαδήλωση εργατών της χαρτοβιομηχανίας του Türi με κόκκινες σημαίες και συνθήματα. Μετά τη συγκέντρωση, περίπου 70 άνθρωποι οργάνωσαν μία έκτακτη συγκέντρωση των εργατών της χαρτοβιομηχανίας έλαβε χώρα, με προεδρεύοντα τον πρόεδρο του εργατικού συμβουλίου Rudolf Hermann. Μια σειρά ψηφισμάτων υιοθετήθηκαν και αποφασίστηκε να σταλούν χαιρετισμοί στον Κόκκινο Στρατό αμά τη αφίξει του στο Türi. Λόγω της διαδήλωσης στις 10 το πρωί, αυτή τελείωσε και θα ξαναρχίσει σήμερα στις 6 το πρωί.

Συγκέντρωση σήμερα στη Βάλγκα

Βάλγκα 21.6. Ένα κάλεσμα για εργατική διαδήλωση στο Ταλίν ελήφθη με ικανοποίηση από τους εργαζόμενους της Βάλγκα. Δεν είχε οργανωθεί κάποια διαδήλωση την Παρασκευή. Ωστόσο, το απόγευμα, εκπρόσωποι διαφόρων κλάδων εργαζομένων συγκεντρώθηκαν για μια κοινή συνεδρίαση. Αποφασίστηκε να αποκληθεί το γεγονός ως συνεδρίαση ομάδας πρωτοπόρων εργαζομένων του δήμου Βάλγκα.

Αποφασίστηκε επίσης να ζητηθεί ένα μέλος της ομάδας να εκπροσωπεί τις ένοπλες δυνάμεις στη Βάλγκα. Στη συγκέντρωση που αρχίζει στις 9 το πρωί, την εναρκτήρια ομιλία θα κάνει ο εκπρόσωπος των μεταλλουργών Adolf Päss. Θα μιλήσουν επίσης ο δικηγόρος Paul Hermann και ο δημοσιογράφος Valdas Lehari. Θα ακολουθήσουν ομιλίες εκπροσώπων κλάδων εργαζομένων της Βάλγκα.

Διαδήλωση και συγκέντρωση στο Ταρτού

Ταρτού, 21.6. Σήμερα το μεσημέρι και το απόγευμα, οι εργαζόμενοι του Ταρτού οργάνωσαν μια πορεία διασχίζοντας την πόλη και μια συγκέντρωση μπροστά από το δημαρχείο. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης ομιλίες έκαναν ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Εργατικών Οργανώσεων του Ταρτού Kristjan Jalak, έπειτα οι Neeme Ruus, P. Keerdo, Hirsch, οι δικ. H. Habermann, Lepik και ο δρ. V. Hion. Η πορεία ξεκίνησε από την οδό Tähe, στην έδρα της Κεντρικής Ένωσης Εργατικών Οργανώσεων του Ταρτού και πορεύτηκε στην πόλη για τη συγκέντρωση στο Δημαρχείο. Μπροστά από το Δημαρχείο, το οποίο ήταν περιτριγυρισμένο από κόκκινες σημαίες και πανώ, ο πρώτος ομιλητής, ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Εργατικών Οργανώσεων του Ταρτού Kristjan Jalak, ανέφερε ότι οι εργάτες δεν αντιμετωπίζονταν ισότιμα με τις άλλες μάζες. Επί 21 χρόνια, διανοούμενοι και εργάτες ζητούσαν ελευθερία, όμως τίποτα δεν επιτυγχανόταν.

Χάρη στον Κόκκινο στρατό, είμαστε προστατευμένοι από εξωτερικές πιέσεις και μένουμε μακριά από τον πόλεμο. Η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης αγαπάει την ειρήνη και είναι δεσμευμένη να διατηρεί και διατηρεί την ειρήνη.

Έπειτα, μίλησε ο N. Ruus, ο οποίος παρουσίασε τα ψηφίσματα τα οποία υπερψηφίστηκαν. Τα ψηφίσματα καλούσαν στο σχηματισμό νέας κυβέρνησης που να ικανοποιήσει τα αιτήματα των εργαζομένων, να διαλυθεί η Λίγκα Άμυνας, η οποία αποτελείται μόνο από αστούς, να υιοθετηθούν νέες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις κλπ. Μίλησαν επίσης ο P.Keerdo και άλλοι. Αργότερα, η πορεία πήγε στο πάρκο Tähtvere, όπου συνεχίστηκε η συγκέντρωση εν αναμονή του σχηματισμού νέας κυβέρνησης.

Πηγή: Εφημερίδα «Ρäewaleht», ν.165, Σάββατο 22 Ιούνη 1940, σ.3. Μετάφραση από τα εσθονικά. Όλο το φύλλο σε pdf εδώ. Όπου δεν αναφέρεται διαφορετική πηγή, οι φωτογραφίες πάρθηκαν από εδώ.

Advertisements

Tagged: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: