«Κ»ΚΣΕ σε Ν. Ζαχαριάδη: «Η ευθύνη για πιθανές συνέπειες από τη συμπεριφορά σου πλήρως και αποκλειστικά θα βαραίνει εσένα τον ίδιο» (28/3/1972)

Παρακάτω υπάρχουν ντοκουμέντα από τους αυτουργούς της θανάτωσης του Νίκου Ζαχαριάδη στη Σιβηρία τον Αύγουστο του 1973, στα οποία ρητά αναφέρεται ότι θα υποστεί συνέπειες από την στάση του (συνέχιση της πολιτικής δραστηριότητάς του). Οι συνθήκες θανάτου του Νίκου Ζαχαριάδη δεν αποτελούν ένα ζήτημα απλώς ιστορικό. Γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε με μια άμεση ανάμειξη του ιμπεριαλισμού στη διαμόρφωση του μεταπολιτευτικού πολιτικού σκηνικού της χώρας, με σκοπό την αποτροπή ύπαρξης ενός μαζικού επαναστατικού πολιτικού φορέα και, δι’ αντανακλάσεως, την παρουσίαση φιλικού προς αυτόν φορέα ως τέτοιου. Οι δύο αντικρουόμενες εκδοχές για τις συνθήκες θανάτου του Ζαχαριάδη (από το 1973 ως το 1989 «καρδιακό», και από κει και πέρα, και μέχρι ακόμα, για κάποιους, «αυτοκτονία») όπως διαδόθηκαν από τους «καθ’ ύλην αρμόδιους» δεν αποκαλύπτουν μόνο ότι είναι ψεύτικες (αλήθεια, αν είχε όντως αυτοκτονήσει ο Ζαχαριάδης, γιατί οι καθ’ ύλην αρμόδιοι δεν το είχαν ανακοινώσει εξαρχής;). Δείχνουν επίσης ότι, προσπάθεια υπάρχει, και στις δύο εκδοχές (είτε για λόγους «σωματικής υγείας» είτε για λόγους «ψυχικής υγείας»), να μην πάει ο νους σε άμεση ευθύνη άλλου για το θάνατο του. Και δεν είναι τυχαίο: Ο ρώσικος ιμπεριαλισμός, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, ως επί το πλείστον κρύβει ή προσπαθεί να κρύψει τα ίχνη του.

Και οι δύο εκδοχές («καρδιακό»-«αυτοκτονία»), ωστόσο, που διακίνησε ο ρώσικος ιμπεριαλισμός, αποπολιτικοποιούν, και μάλιστα προς όφελος του ιμπεριαλισμού. Όσοι διακινούν την νεότερη εκδοχή του ρωσικού ιμπεριαλισμού («αυτοκτονία»), αποπολιτικοποιούν, γιατί επιδεικτικά αγνοούν τη στιγμή του θανάτου του Ζαχαριάδη: πρώτον, μετά τα γεγονότα της Νομικής, δηλαδή, ενώ αποκρυσταλλωνόταν πια η μαζική δυναμική έκφραση της αντίθεσης με τη Χούντα, που αποτελούσε προάγγελο εξελίξεων· δεύτερον, σε μια εποχή που εντείνονταν οι συζητήσεις-διαπραγματεύσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστών, αλλά και των ρεβιζιονιστών με αστούς πολιτικούς παράγοντες για το μεταχουντικό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα. Το ότι το περιεχόμενο των συζητήσεων αφορούσε το μεταδικτατορικό πολιτικό σύστημα και την «ευρύτερη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων», όπως μαρτυρήθηκε από τον ίδιο τον Μητσοτάκη (βλ. πρόλογο βιβλίου Σκυλακάκη «Στο όνομα της Μακεδονίας», Ελληνική ευρωεκδοτική, Αθήνα, 1995, σ. 4, όπου περιορίζεται στην τύχη των Σλαβομακεδόνων- δεξαμενή δυνάμει ψηφοφόρων και αγωνιστών σε ένα ζαχαριαδικό κόμμα, συν τοις άλλοις-) ουδέποτε διαψεύστηκε.

Πέραν της χρονικής παραμέτρου που δεν λαμβάνεται υπόψη από τους αποπολιτικοποιούντες οπαδούς της εκδοχής της αυτοκτονίας του Ζαχαριάδη, οι αντιφάσεις που τη συνοδεύουν είναι προφανείς: αφού ο ΝΖ είχε «καταρρεύσει ψυχικά» τα τελευταία χρόνια, ή, αφού «είχε χρεοκοπήσει πολιτικά»(όπως έλεγε ο υπεύθυνος του ΚΚΣΕ για τις σχέσεις με το ΚΚΕ το 2008), ή, αφού, σύμφωνα με τις πλαστές επιστολές/αποσπάσματα επιστολών του ΝΖ που διακινούσε η KGB, ήταν φιλομπρεζνιεφικός-αντιμαοϊκός, γιατί δεν τον άφηναν ελεύθερο ή δεν τον ενέτασσαν στο φιλομπρεζνιεφικό ελληνικό κόμμα, γιατί, όπως κατήγγειλε και ο ίδιος, τα μέτρα εναντίον του όχι μόνο δεν χαλάρωναν, αλλά εντείνονταν;

Η δεύτερη εκδοχή του ρωσικού ιμπεριαλισμού, ωστόσο, είναι ακόμα πιο άθλια: Γιατί δείχνει ότι ο Ν.Ζαχαριάδης, πάνω που διαφαινόταν πια στον ορίζοντα ότι θα επαναπατριστεί και θα αναλάβει την ηγεσία του ενωμένου και επαναστατικού ΚΚΕ, είχε δήθεν καταρρεύσει ψυχικά. Βέβαια, το ότι ο ιμπεριαλισμός συχνά παρουσιάζει τους αντιπάλους του «ψυχικά πάσχοντες» δεν είναι κάτι νέο. Όμως, το ότι επιστρατεύτηκε μέχρι και θεατρική παράσταση (στην κυριολεξία) για να πείσει τις λαϊκές μάζες για την αυτοκτονία του Ζαχαριάδη (παράσταση «Ομπίντα» του αντισταλινικού-«φιλοζαχαριαδικού» Κοτανίδη) δείχνει μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο ιμπεριαλισμός, ποια μέσα μπορεί να αξιοποιήσει για να παρεμβαίνει στο πολιτικό μας σύστημα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό έγινε σε εποχή που όλο και περισσότεροι άρχισαν να καταλαβαίνουν το ρόλο του ρώσικου ιμπεριαλισμού στην Ελλάδα (μετά το γ’ μνημόνιο), αλλά και να εκτιμούν την προσφορά του Ν. Ζαχαριάδη.

Όπως και να’χει, το ζήτημα δεν είναι ιστορικό, ούτε για να διεκδικεί κανείς τη συνέχεια ή όχι του ηρωικού ΚΚΕ. Είναι πολιτικό: γιατί συμβάλλει στην κατανόηση του σημερινού πολιτικού συστήματος και των μεθόδων που χρησιμοποιεί ο ιμπεριαλισμός για τη διαμόρφωσή του και την αποτροπή δημιουργίας ενός φορέα επαναστατικού, μαζικού και πολιτικού συνάμα.

Σε κάθε περίπτωση, αξίζει οι οπαδοί της εκδοχής της αυτοκτονίας του ΝΖ να απαντήσουν και στο ερώτημα που τίθεται από τα παρακάτω ντοκουμέντα: για ποιο λόγο να απειλείς έναν «ψυχικά πάσχοντα» και πολιτικά «χρεοκοπημένο» (που είχε υπερπολλαπλάσια μάζα οργανωμένων οπαδών σε σχέση με τους «μη χρεοκοπημένους», ακόμη και αστούς πολιτικούς);

Αξίζει να σημειωθεί ότι κάποια από τα ντοκουμέντα αυτά είχαν κυκλοφορήσει και το 1999 (όταν πολλά ρωσικά αρχεία ήταν ακόμα «μπάτε-αλέστε») και το 2006 στο βιβλίο «Οι Σχέσεις ΚΚΕ και ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης στο διάστημα 1953-1977», το οποίο έχει αποσυρθεί από την κυκλοφορία (προφανώς, το 1999 ήταν «νωρίς» για να αποκαλυφθεί ο ρωσικός ιμπεριαλισμός – αντίθετα, τότε ξανάπαιρνε τα πάνω του στην Ελλάδα –, ενώ, το 2006 αποσύρθηκε για να εμφανιστεί ο Σεμενκόφ και να ακολουθήσει και η «αποκατάσταση»). Συγκεκριμένα, υπήρχε η ίδια απειλή προς τον ΝΖ και σε έγγραφο του 1968, δηλαδή, το έτος της διάσπασης των εγκάθετων και της οδηγίας Ζαχαριάδη για τη δημιουργία της Οργάνωσης ΚΚΕ (Κουκουέ). Ως συνήθως, το βιβλίο αυτό χρησιμοποιείται από τους οπαδούς της εκδοχής της αυτοκτονίας μόνο στις σελίδες που τους βολεύει. Βέβαια, ο ρωσικός ιμπεριαλισμός έχει κυκλοφορήσει διάφορες συλλογές ντοκουμέντων για τον ΝΖ («Θύτης και Θύμα» του αρχιρεβιζιονιστή Πέτρου Ανταίου/Σταύρου Γιαννακόπουλου, τα βιβλία του κατά τα άλλα αντιρεβιζιονιστή Πέτρου Τουλούδη) που περιέχουν ανάκατα γνήσια και πλαστά κείμενα του ΝΖ, οι οποίες, το μόνο που κάνουν είναι να παρουσιάζουν τον ΝΖ, όχι «ψυχικά καταρρεύσαντα», αλλά σχιζοφρενή, που κάθε τρεις και λίγο, αλλάζει άποψη για το αν πρέπει να γίνει νέος πολιτικός φορέας ή όχι. Το 2017 επανακυκλοφόρησαν στη Ρωσία, σε νεότερη συλλογή (με συμπερίληψη των πλαστών επιστολών και νεότερων ντοκουμέντων), αλλά δεν κυκλοφόρησαν ως τώρα στην Ελλάδα. Όπως και να ‘χει, τώρα έχουμε ντοκουμέντα ότι τα τέσσερα τελευταία χρόνια πριν από αυτό της ανακοίνωσης του θανάτου του (1968-1972), οι μπρεζνιεφικοί απειλούσαν τον ΝΖ.

Κι αν, σιγά-σιγά, βγαίνουν ντοκουμέντα (παρότι είναι δύσκολο να βγουν όλα, γιατί ο ρωσικός ιμπεριαλισμός δεν έχει λόγο να χάσει τα ερείσματά του), σε κάθε περίπτωση, ο ιμπεριαλισμός δεν αποκαλύπτεται τόσο με ντοκουμέντα,  όσο με ανεπηρέαστη από συναισθηματισμούς πολιτική σκέψη.

***

Σημείωμα του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΣΕ σε συμφωνία με τη Γραμματεία της ΚΕ του ΚΚΣΕ για την κατάσταση της υπόθεσης του Νίκου Ζαχαριάδη

7 Μάρτη 1972

Άκρως απόρρητο

Ειδικό Έγγραφο

(Προς) ΚΕ ΚΚΣΕ

Για το Ν. Ζαχαριάδη

Ο πρώην γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Ελλάδας Ν. Ζαχαριάδης που ζει στην πόλη Σουργκούτ της περιφέρειας Τιουμέν, απευθύνθηκε στην ΚΕ του ΚΚΣΕ με «ανοιχτή επιστολή», στην οποία επαναλαμβάνει τις παλαιότερες κατηγορίες του εναντίον της «Επιτροπής Κουούσινεν-Ντεζ και Σία» για «εγκληματική ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις του ΚΚΕ το 1956», που, κατ’ αυτόν, «αποτέλεσε την απαρχή της τραγωδίας που βιώνει έκτοτε το ΚΚΕ». Ο συγγραφέας της επιστολής ζητά ανοιχτά να αναγνωρίζουμε ατό το «ασυγχώρητο λάθος», να ακυρώσουμε τα «ληφθέντα εναντίον του μέτρα», να του παρέχουμε «πλήρη ελευθερία μετακίνησης» και δικαίωμα εξόδου στο εξωτερικό, απειλώντας, σε αντίθετη περίπτωση, να αρχίσει από την 1 Ιούνη τ.έ. νέα απεργία πείνας, όπως ήδη έκανε το 1966, το 1967, το 1968 και το 1969.

Το ζήτημα του Ν. Ζαχαριάδη έχει εξεταστεί όχι μόνο μία φορά στην ΚΕ του ΚΚΣΕ. Σε αντιστοιχία με τις ληφθείσες αποφάσεις, του παρασχέθηκε γενναία υλική βοήθεια, του παραχωρήθηκε άνετο διαμέρισμα δύο δωματίων στο Σουργκούτ (το να μετακομίσει σε νέο τόπο κατοικίας κατηγορηματικά το αρνήθηκε), δημιουργήθηκαν οι απαραίτητοι όροι για θεραπεία στον τόπο κατοικίας και σε σανατόρια-θέρετρα. Ταυτόχρονα, σε αντιστοιχία με τις οδηγίες της ΚΕ του ΚΚΣΕ, ο Ν. Ζαχαριάδης προειδοποιήθηκε ότι του απαγορεύεται να ασχοληθεί με οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα, καθώς και να ζει στη Μόσχα, το Λενινγκράντ, το Κίεβο και την Τασκένδη. Το 1969, μετά την άρνηση του Ν. Ζαχαριάδη να μετακομίσει στην π. Μπαλασόφ της περιφέρειας Σαρατόφ (σ.parapoda: 700 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μόσχας, «πρόοδος» σε σχέση με τα 2.700 χιλιόμετρα της απόστασης Σουργκούτ-Μόσχα),  και την αναγγελία από αυτόν της τακτικής απεργίας πείνας του, η ΚΕ του ΚΚΣΕ θεώρησε σκόπιμο «να μην αντιδράσει σε αυτή».

Η απαίτηση του Ν. Ζαχαριάδη για την άρση των «αβάσιμων και συκοφαντικών κατηγοριών» εναντίον του συζητήθηκαν στην 11η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Ιούνης 1967). Η ολομέλεια επικύρωσε τις αποφάσεις που είχε προηγουμένως πάρει η ΚΕ του ΚΚΕ για το Ν. Ζαχαριάδη και αναγνώρισε ότι «η έξοδός του στην Ελλάδα σε συνθήκες δικτατορικού καθεστώτος θα επιφέρει ζημιά στο ΚΚΕ και το λαϊκό κίνημα γενικά», κάτι που επισήμως του ανακοινώθηκε από εκπροσώπους της ΚΕ του ΚΚΕ, που μετέβησαν στην πόλη Τιουμέν.

Απέναντι σε όλα αυτά, ο Ν. Ζαχαριάδης δεν διέκοψε την πολιτική εχθρική δραστηριότητά του και τις προσβλητικές του επιθέσεις εναντίον του ΚΚΣΕ και του ΚΚΕ. Συνεχίζει παντοιοτρόπως να εκβιάζει τα κομματικά και σοβιετικά όργανα, να τα συκοφαντεί, να σπεκουλάρει με το γεγονός της διαμονής του στο Σουργκούτ. Τον Αύγουστο του 1971 αποπειράθηκε να αποστείλει την προαναφερθείσα «Ανοιχτή Επιστολή» του στο εξωτερικό, χρησιμοποιώντας προς τούτο τη φιλοξενηθείσα κόρη του από τον πρώτο γάμο του, Όλγα, που διαμένει μόνιμα στην Τσεχοσλοβακία (Η επιστολή κατασχέθηκε από την Όλγα κατά τον τελωνειακό έλεγχο στο αεροδρόμιο Σερεμέτεβο πριν την απογείωσή της για την Πράγα).

Λαμβάνοντας υπόψη ότι για όλα τα ζητήματα που θίγονται από το Ν. Ζαχαριάδη στην «Ανοιχτή Επιστολή» του «προς την ΚΕ του ΚΚΣΕ» του έχουν δοθεί πάνω από μία φορά λεπτομερείς αποσαφηνίσεις, απάντηση σε αυτά θα μπορούσε να μη δοθεί. Ταυτόχρονα, θεωρείται σκόπιμο, μέσω της περιφερειακής επιτροπής Τιουμέν του ΚΚΣΕ εκ νέου να προταθεί στο Ν. Ζαχαριάδη να μετακομίσει σε άλλο κατοικήσιμο σημείο της χώρας, λιγότερο απόμακρο, με πιο ήπιο κλίμα, το οποίο θα πρέπει να προσδιοριστεί από την Επιτροπή Κρατικής Ασφάλειας [σ.parapoda:Κα-Γκε-Μπε] παρά τω Υπουργικώ Συμβουλίω της ΕΣΣΔ. Σε περίπτωση άρνησης του Ν. Ζαχαριάδη να φύγει από την πόλη Σουργκούτ και ανακοίνωσης από αυτόν τακτικής απεργίας πείνας, θα ήταν δυνατό να μην αντιδράσουμε σε αυτή.

Επισυνάπτεται το κείμενο του τηλεγραφήματος προς την περιφερειακή επιτροπή Τιουμέν του ΚΚΣΕ.

Ζητείται συμφωνία.

Στο έγγραφο της απόφασης αναγράφεται: «Συμφωνήθηκε. Μπ.Ν.Πανομαριόφ, Μ.Α. Σουσλόφ, Φ.Ντ.Κουλάκοφ. Κ.Φ.Κατούσεφ, Ι.Β. Καπιτόνοφ».

Αν.επικεφ.Τμήματος Διεθνών Σχέσεων

Β.Ζαγκλάντιν

Πηγή: Ρωσικά Κρατικά Αρχεία Νεότερης Ιστορίας (РГАНИ Ф.4, Оп.22, Д.19, Л.12-13. Πρωτότυπο)

***

Συνημμένο 1

Τηλεγράφημα προς την περιφερειακή επιτροπή Τιουμέν του ΚΚΣΕ

Άκρως απόρρητο

(Προς) Τιουμέν

Περιφερειακή κομματική επιτροπή

Μεταφέρετε προφορικά στον Ν. Νικολάγιεφ (Ν. Ζαχαριάδη) ότι ελήφθη η από 1ης Ιανουαρίου «Ανοιχτή Επιστολή» του προς την ΚΕ του ΚΚΣΕ.

Πείτε του ότι «σε αυτόν πολλάκις έχει προταθεί να μετακομίσει σε άλλο κατοικήσιμο σημείο της χώρας, λιγότερο απόμακρο, με ηπιότερο κλίμα, εξαιρουμένων των πόλεων και των περιοχών που του έχουν νωρίτερα γνωστοποιηθεί».

Υπογραμμίστε του ότι «σε περίπτωση άρνησής του να φύγει από το Σουργκούτ και υλοποίησης από αυτόν των υποδεικνυόμενων στην επιστολή του προθέσεών του, με επιδιωκόμενο σκοπό να καταφέρει πολιτικό πλήγμα στο ΚΚΣΕ και το Σοβιετικό κράτος, η ευθύνη για πιθανές συνέπειες από τη συμπεριφορά του πλήρως και αποκλειστικά θα βαραίνει τον ίδιο».

Επιβεβαιώστε εκτέλεση.

Πηγή: Ρωσικά Κρατικά Αρχεία Νεότερης Ιστορίας (РГАНИ Ф.4, Оп.22, Д.19, Л.14. Πρωτότυπο)

***

Συνημμένο 2

(σ.parapoda: αφορά την «Ανοιχτή Επιστολή» του ΝΖ της 1/1/1972, η γνησιότητα της οποίας δεν έχει επαληθευτεί. Μάλιστα, περιέχει αποσπάσματα που σοβαρά αντιφάσκουν με το υπόλοιπο περιεχόμενο της επιστολής. Μοιάζουν σαν να είναι μια από τις συνήθεις ξεκάρφωτες προσθήκες της KGB στις επιστολές που διακινούσε και, συνεπώς, δεν κρίνεται σκόπιμο να δημοσιευτεί).

***

Συνημμένο 3

Σημείωμα του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΣΕ σχετικά με την αντίδραση του Ν. Ζαχαριάδη στην απάντηση της ΚΕ σε σχέση με την «Ανοιχτή Επιστολή» του

Σύμφωνα με ανακοίνωση του πρώτου γραμματέα της περιφερειακής οργάνωσης Τιουμέν του ΚΚΣΕ σ. Σιερμπίνα Μπ.Ε., σε αντιστοιχία με την εντολή της ΚΕ του ΚΚΣΕ (βλ.τηλεγράφημα στο Τιουμεν αρ.εξερχ.530/15 Μάρτη τ.έ.). ο αναπληρωτής προεδρεύων της Εκτελεστικής Επιτροπής Περιφέρειας Τιουμεν σ.Στεπάνοφ Β.Ντ. αναχώρησε για το Σουργκούτ και προφροικά μετέφερε στο Ν.Ζαχαριάδη την απάντηση στην «Ανοιχτή Επιστολή» του «προς την ΚΕ του ΚΚΣΕ».

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Ν. Ζαχαριαδης δήλωσε ότι, σε περίπτωση άρσης «όλων των κατηγοριών» εναντίον του και της παροχής δυνατότητας σε αυτόν να αναχωρήσει από το Σουργκούτ «προς όπου επιθυμεί», θα επέλεγε τόπο κατοικίας το Λενινγκράντ. Αυτή η δήλωση φέρει ξεκάθαρα προβοκατόρικο χαρακτήρα, καθώς, σε συμφωνία με την ΚΕ του ΚΚΣΕ, ο Ν. Ζαχαριάδης είχε από πριν προειδοποιηθεί ότι του απαγορεύεται να ασχολείται με οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα, καθώς και να ζει στη Μόσχα, το Λενινγκράντ, το Κίεβο και την Τασκένδη.

Επικ.τομέα Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΣΕ

Ι.Μιλοβάνοφ

Πηγή: Ρωσικά Κρατικά Αρχεία Νεότερης Ιστορίας (РГАНИ Ф.4, Оп.22, Д.19, Л.19. Πρωτότυπο)

***

Ενημέρωση Β.Ντ.Στεπάνοφ για τη συζήτηση με το Ν.Ν. Νικολάγεφ (Ν.Ζαχαριάδη) σχετικά με την απεύθυνσή του στην ΚΕ του ΚΚΕ για αλλαγή τόπου κατοικίας και άρση των κατηγοριών που διατυπώθηκαν εναντίον του στις Ολομέλειες της ΚΕ του ΚΚΕ

30 Μάρτη 1972

Άκρως Απόρρητο

Ενημέρωση

Για τη συζήτηση με το Ν.Ν.Νικολάγεφ

Σε αντιστοιχία με την εντολή, από εμένα μεταφέρθηκε στο Ν.Ν.Νικολάγεφ, ότι για άλλη μια φορά του προτείνεται να μετακομίσει σε άλλο, λιγότερο απόμακρο με ηπιότερο κλίμα κατοικήσιμο σημείο της χώρας, εξαιρουμένων των πόλεων και των περιοχών οι οποίες του έχουν προηγουμένως ανακοινωθεί και ότι, σε περίπτωση άρνησης αναχώρησής του από το Σουργκούτ και υλοποίησης των υποδεικνυόμενων στην επιστολή του προθέσεων, που αποσκοπούν στο να καταφέρει πολιτικό πλήγμα στο ΚΚΣΕ και το Σοβιετικό κράτος, η ευθύνη για πιθανές συνέπειες από τη συμπεριφορά του πλήρως και αποκλειστικά θα βαραίνει τον ίδιο.

Απαντώντας, ο Νικολάγεφ κατηγορηματικά δήλωσε ότι αυτός επιδιώκει την άρση από πάνω του όλων των κατηγοριών και την παροχή σε αυτόν της δυνατότητας να αναχωρήσει από το Σουργκούτ προς όπου επιθυμεί. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα επέλεγε τόπο κατοικίας την πόλη Λενινγκράντ.

Κατά τη συζήτηση υπογράμμισε ότι επουδενί δεν είναι ένοχος απέναντι στο ΚΚΣΕ. Οι κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον του στην Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚ Ελλάδας, ήρθησαν το 1966. Τον κρατούν στο Σουργκούτ παράνομα. Δεν δίνεται λύση σε αυτό, και έναντί του επιτρέπεται αυθαιρεσία. Κατηγόρησε τους ηγέτες του ΚΚ Ελλάδας, που διασπάστηκαν, κάτι που του έγινε γνωστό μέσω των μεταδόσεων του αμερικανικού και αγγλικού ραδιοφώνου.

Κανένα παράπονο ή αίτημα σχετικά με υλικές παροχές προς αυτόν δεν συζητήθηκε. Επίμονα ζήτησε να εγκατασταθεί τηλέφωνο στο διαμέρισμά του, επικαλούμενος την ανάγκη να τηλεφωνεί στο γιατρό.

Η συζήτηση με το Ν.Ν.Νικολάγεφ έγινε στις 28 Μάρτη 1972 από τις 19.30 ως τις 20.00 στο Σουργκούτ.

Αν.προεδρεύων της Εκτελεστικής Επιτροπής Περιφέρειας

Β.Στεπάνοφ

Πηγή: Ρωσικά Κρατικά Αρχεία Νεότερης Ιστορίας (РГАНИ Ф.75а, Оп.1, Д.11, Л.47-47. Πρωτότυπο)

Μετάφραση από τα ρωσικά parapoda. Τα ντοκουμέντα δημοσιεύτηκαν στη συλλογή Никос Захариадис. Жизнь и политическая деятельность (1923–1973), εκδ. Нестор-История, Μόσχα-Αγ.Πετρούπολη, 2017, σ.σ.443-444, 446-447.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: